IV SA/Po 162/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-09-18

Skład orzekający: Sędzia NSA Grażyna Radzicka, Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska, Sędzia WSA Donata Starosta

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziów od rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, na podstawie art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sytuacji gdy strona skarżąca powołuje się na rzekome naruszenie jej praw procesowych w innej, wcześniejszej sprawie o sygn. IV SA/Po 492/12?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego podlega oddaleniu, jeśli nie zachodzą przesłanki określone w art. 18 i 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sama wzmianka o rzekomym naruszeniu praw procesowych w innej sprawie, bez wskazania konkretnych okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w rozpatrywanej sprawie, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku.
Stan faktyczny
K. P. złożyła wniosek o wyłączenie sędziów od rozpoznania sprawy dotyczącej dodatku mieszkaniowego, powołując się na art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniła wniosek związkiem sprawy z inną, wcześniejszą sprawą, w której jej zdaniem naruszono jej prawa procesowe. Sąd zakreślił termin na doprecyzowanie uzasadnienia, jednak strona go nie złożyła.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 18 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz i sędziego WSA Tomasza Grossmanna od rozpoznania sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić wniosek Na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r. K. P. złożyła wniosek o wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz i sędziego WSA Tomasza Grossmanna od orzekania w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Skarżąca oświadczyła, że swoje żądanie opiera na art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.) i uzasadniła swój wniosek związkiem niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. IV SA/Po 492/12, w której został wydany wyrok z 12 października 2011 r. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że w sprawie o sygn. IV SA/Po 492/12 naruszono jej prawa procesowe, przeprowadzono dowód z akt sprawy (ponad 300 stron) w krótkim czasie pięciu minut i pozbawiono ją możliwości zajęcia stanowiska. Jednocześnie jednak, z uwagi na chorobę mamy, skarżąca wniosła o udzielenie terminu 7 dni na doprecyzowanie uzasadnienia złożonego wniosku. Sąd postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r. zakreślił skarżącej termin 7 dni do złożenia uzasadnienia wniosku o wyłączenie Sędziów. Zakreślony terminu pływał z dniem 06 września 2012 r. (czwartek), jednak pomimo jego upływu stosownego uzasadnienia nie złożono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek skarżącej, Sąd wskazuje, że każdy obywatel ma umocowane w Konstytucji RP prawo do bezstronnego sądu. Realizację tego prawa gwarantują przepisy ustaw proceduralnych, w tym instytucja wyłączenia sędziego uregulowana w art. 18-24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Przepis art. 19 p.p.s.a. precyzuje natomiast, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. We wniosku o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze zacytowaną powyżej treść przepisów art. 18-19 p.p.s.a. stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie występuje żadna ze wskazanych przez ustawodawcę przesłanek. Świadczy o tym również treść oświadczeń sędziego WSA Anny Jarosz i sędziego WSA Tomasza Grossmanna, z których wynika, że po ich stronie nie istnieją czy to przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 p.p.s.a., czy też innego rodzaju okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Podstawy podniesione przez skarżącą na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r., jako przyczyny mające uzasadniać wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz i sędziego WSA Tomasza Grossmanna nie mają oparcia w przepisach p.p.s.a. Wobec powyższego i przy braku innych podstaw, wniosek o wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz i sędziego WSA Tomasza Grossmanna, na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a. należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło