IV SA/Po 163/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 05 maja 2022 r. sprawy ze skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Gminy Ostrów Wielkopolski z dnia 23 lutego 2021 r. nr XXVIII/281/2021 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości; 2. zasądza od Gminy Ostrów Wielkopolski na rzecz Wojewody Wielkopolskiego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 8 lutego 2022 r. Wojewoda Wielkopolski reprezentowany przez radcę prawnego J. W. wniósł skargę na uchwałę Nr XXVIII/281/2021 Rady Gminy Ostrów Wielkopolski z dnia 23 lutego 2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski (zwaną dalej "uchwałą"). Uchwała Nr XXVIII/281/2021 Rady Gminy Ostrów Wielkopolski z dnia 23 lutego 2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego z dnia 30 czerwca 2021 r., poz. 5203. Uchwała została doręczona organowi nadzoru 2 marca 2021 r. Ze względu na upływ terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności przedmiotowej uchwały w całości, stąd też - w oparciu o art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – wniósł skargę do Sądu. W skardze Wojewoda zaskarżył uchwałę w całości i wniósł o: 1) stwierdzenie nieważności w całości uchwały Nr XXVIII/281/2021 Rady Gminy Ostrów Wielkopolski z dnia 23 lutego 2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski - ze względu na istotne naruszenie prawa, 2) zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz Skarżącego kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Wojewoda wskazał na następującą argumentację mającą uzasadniać stwierdzenie nieważności uchwały w całości. Po pierwsze Wojewoda wskazał, że podstawę prawną podjętej uchwały stanowiły przepisy art. 18 ust. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity - Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zmianami), art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity - Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zmianami). Wojewoda wskazał, że stosownie do wymogów art. 15 ust. 1, a także art. 20 ust. 1 ustawy p.z.p., miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego składa się z części tekstowej, stanowiącej treść uchwały, oraz z załączników do uchwały, którymi winny, co do zasady, być: - rysunek planu; - rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu; - rozstrzygnięcie o sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Powyższe znajduje również swoje potwierdzenie w obowiązującym w dniu podjęcia uchwały rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1587), zwanego dalej "rozporządzeniem", które określa w szczególności wymogi dotyczące: materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych. Stosownie do dyspozycji § 3 pkt 3 rozporządzenia projekt tekstu planu miejscowego powinien zawierać m.in. określenie integralnych części uchwały. Wojewoda przypomniał również, że na mocy art. 5 ustawy z 16 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 782), z dniem 31 października 2020 r. wprowadzono do ustawy nowe regulacje zawarte w Rozdziale 5a. Przepisy te wprowadzają obowiązek tworzenia danych przestrzennych dla wszystkich aktów planowania przestrzennego, wraz z określeniem minimalnego wymagalnego zakresu takich danych. Stosownie do przepisu art. 67a ust. 1 i ust. 5, w związku z art. 67a ust. 2 pkt 3 tej ustawy, organ właściwy do sporządzania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tworzy oraz prowadzi, zbiory danych przestrzennych w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz.U. z 2020 r. poz. 177, ze zm.). Dane przestrzenne winny obejmować przynajmniej: - lokalizuję przestrzenną obszaru objętego planem miejscowym w postaci wektorowej obowiązującym w państwowym systemie odniesień przestrzennych; - atrybuty zawierające informacje o planie miejscowym; - część graficzną planu miejscowego w postaci cyfrowej reprezentacji z nadaną georeferencją w obowiązującym państwowym systemie odniesień przestrzennych, przy czym, na podstawie art. 67a ust. 5 ustawy dane te stanowić mają załącznik do uchwały przyjmującej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda podał w skardze, że w wykonaniu powyższego obowiązku Rada Gminy Ostrów Wielkopolski, w § 1 zaskarżonej uchwały, określiła, że: "Integralnymi częściami uchwały są następujące załączniki: 1) rysunek planu, o którym mowa w ust. 2, zwany dalej rysunkiem - stanowiący załącznik Nr 1, 2) rozstrzygnięcie dotyczące sposobu rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski,- stanowiące załącznik Nr 2, 3) rozstrzygnięcie o sposobie realizacji zapisanych w planie inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasadach ich finansowania - stanowiące załącznik Nr 3, 4) dokument elektroniczny zawierający dane przestrzenne - stanowiący załącznik Nr 4". Analizując uchwałę oraz przekazaną dokumentację prac planistycznych Wojewoda stwierdził, że nie zawierała ona załącznika nr 4 do uchwały (tj. dokumentu elektronicznego zawierającego dane przestrzenne). Wojewoda wyjaśnił dodatkowo, że brak ten nie został również uzupełniony przez Radę Gminy w odpowiedzi na wezwanie (pismo z 10 marca 2021 r.). W ocenie Wojewody powyższe oznacza, że uchwalony plan miejscowy nie spełniał wymagań określonych w znowelizowanych przepisach, co w ocenie Wojewody należy traktować jako istotne naruszenie trybu i zasad sporządzania planu. Po drugie, Wojewoda wskazał w skardze, że zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy p.z.p., rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, której integralną częścią jest załącznik graficzny, określający granice obszaru objętego projektem planu. Następnie dla obszaru wyznaczonego przez radę na załączniku graficznym wójt, burmistrz lub prezydent miasta, sporządza projekt planu miejscowego. Wojewoda zwrócił uwagę, że w związku z powyższym uregulowaniem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wprowadza zasady i sposób zagospodarowania wyłącznie na jednoznacznie wyznaczonym konkretnymi granicami obszarze. Rolą załącznika graficznego do uchwały o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest jednoznaczne wyznaczenie granic obszaru objętego projektem planu lub projektem jego zmiany. W dniu 30 lipca 2018 r. Rada Gminy Ostrów Wielkopolski, na mocy art. 14 ust. 1 ustawy, podjęła uchwałę Nr XXXVIII/365/2018 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski (dalej jako: "uchwała o przystąpieniu"). Zakres obszaru objętego planem miejscowym, zgodnie z ww. uchwałą został ograniczony do wybranego terenu i przedstawiony na załączniku graficznym nr 1 do tej uchwały (uchwały o przystąpieniu). Wojewoda podał w skardze, że w jego ocenie analiza porównawcza załącznika graficznego nr 1 do uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu oraz załącznika graficznego do uchwalonego planu miejscowego, wskazuje, że zakresem planu objęto tereny, które wykraczają poza obszar wskazany przez Radę Gminy w uchwale o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu, tj. tereny oznaczone symbolami R i WS. Wobec powyższego Wojewoda stwierdził, że w jego ocenie wyjście poza zakres uchwały o przystąpieniu poprzez wprowadzenie na załączniku graficznym nr 1 terenów R i WS oraz w treści § 16 oraz w § 17 ustaleń ich dotyczących stanowi istotne naruszenie trybu i zasad sporządzenia miejscowego planu. W ramach trzeciego zarzutu skargi Wojewoda wskazał, że w myśl art. 15 i 20 ustawy p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta, sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium, a plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium. W skardze Wojewoda dokonał oceny, że w obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy dla terenów zabudowy usługowej, obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, obiektów wysokich technologii - oznaczonych symbolem "UP" - ustalono maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki - 80%. Natomiast w planie w § 13 pkt 8 uchwały ustalono maks. wskaźnik intensywności zabudowy na 0,85 (rozumiany jako stosunek powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej). Z kolei zgodnie z § 2 pkt 12 uchwały przez powierzchnię całkowitą zabudowy należy rozumieć sumę powierzchni kondygnacji parteru mierzonych po obrysie wszystkich budynków na działce budowlanej, co jest tożsame z powierzchnią zabudowy i według Wojewody prowadzi do wniosku, że ustalenia planu w zakresie intensywności zabudowy na terenach UP naruszają wyznaczony w studium parametr. Ponadto, w zakresie objętym zarzutem niezgodności planu ze studium Wojewoda podał, że w § 13 pkt 10 uchwały dla terenów UP ustalono lokalizację min. 1 stanowiska parkingowego na każde 100 m2 powierzchni użytkowej budynku albo min. 3 miejsc parkingowych na 10 zatrudnionych. Natomiast zgodnie z zapisami studium dla terenów oznaczonych symbolem UP należy zapewnić stanowiska postojowe na każdej działce budowlanej - zgodnie ze wskaźnikiem: - 1 miejsce postojowe dla samochodów osobowych na każde 50 m2 powierzchni użytkowej usług, - 1 miejsce postojowe dla samochodów osobowych na każde 150 m2 powierzchni użytkowej magazynu lub składu, - 1 miejsce postojowe na każde 75 m2 powierzchni użytkowej związanej z produkcją. W związku w powyższym według Wojewody należy uznać, że ustalenia planu zarówno w zakresie intensywności zabudowy, jak i w zakresie liczby miejsc postojowych, naruszają parametry wyznaczone w studium. Po czwarte, Wojewoda wskazał na dwa dalsze naruszenia (niezgodność między tekstem uchwały a rysunkiem): - zgodnie § 3 ust. 1 pkt 7 oraz § 10 ust. 3 uchwały jej ustaleniem obowiązującym jest kierunek przeważającej kalenicy budynku określony na rysunku planu. Wojewoda stwierdził, że rysunek planu tego oznaczenia nie zawiera. - zgodnie z § 4 pkt 4 uchwały ustalono przeznaczenie terenu wód powierzchniowych, oznaczonego na rysunku planu symbolem "WP", natomiast w dalszej części uchwały (§ 17) oraz na rysunku planu dla terenu wód powierzchniowych użyto oznaczenia "WS". W odpowiedzi na skargę, pismem z dnia 07 marca 2022 r. Wójt Gminy Ostrów Wielkopolski w związku z podjęciem: Uchwały Nr XLII/419/2022 Rady Gminy Ostrów Wielkopolski z dnia 28 lutego 2022 r. w sprawie przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi Wojewody Wielkopolskiego wraz z odpowiedzią na skargę przedstawił następujące stanowisko. Wniesiono o stwierdzenie nieważności uchwały w całości ze względu na istotne naruszenie prawa – tj. uznano skargę Wojewody za zasadną i wniesiono o jej uwzględnienie. Ustosunkowując się do zarzutów Wojewody Wielkopolskiego do przedmiotowej uchwały w odpowiedzi na skargę wskazano, że elektroniczny dokument zawierający dane, który stanowi załącznik nr 4 do uchwały z przyczyn technicznych został przekazany w terminie późniejszym. Ponadto, w odpowiedzi na skargę uznano zarzut, że w miejscowym planie wykroczono poza obszar wynikający z uchwały o przystąpieniu, potwierdzając, że organ planistyczny nie może w ramach ustaleń wykroczyć poza granice opracowania planu wyznaczone uchwałą intencyjną. Obszar objęty miejscowym planem zagospodarowana przestrzennego zawsze powinien się pokrywać z obszarem zakreślonym w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia tego planu, podjętej w oparciu o art. 14 ust. 1-2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. (Tak: WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 14 października 2014 r., II SA/Bd 707/14, Lex nr 1539008). Zmiany w ustaleniach dotyczących sporządzania planu miejscowego oraz obszaru i granic obszaru objętego przystąpieniem do sporządzenia planu może dokonać wyłącznie rada gminy, w drodze uchwały zmieniającej uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W sytuacji pominięcia trybu, o którym mowa w art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ostają spełnione przesłanki o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy 1 skutkujące naruszeniem trybu sporządzania planu miejscowego powodujące nieważność uchwały rady gminy. W odpowiedzi na skargę przyznano również, że postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski naruszają postanowienia studium przyjętego uchwałą Nr XXVIIl/268/2017 Rady Gminy Ostrów Wielkopolski z dnia 26 września 2017 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Ostrów Wielkopolski, co stanowi naruszenie art. 20 ust. 1 ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. z dnia 17 grudnia 2020 r., Dz.U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. z dnia 22 listopada 2019 r., Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę z zakresu zagospodarowania przestrzennego na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 02 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tj. z dnia 16 października 2020 r., Dz.U. z 2020 r. poz. 1842), z uwagi na potrzebę szybkiego rozpoznawania tego rodzaju spraw oraz trudności w przeprowadzeniu rozprawy na odległość, o czym zostały zawiadomione strony. Oceny, czy zaskarżony plan miejscowy jest obarczony wadą skutkującą stwierdzeniem jego nieważności przez sąd administracyjny na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., dokonuje się przez pryzmat przesłanek wynikających z art. 28 ust. 1 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2022.503 t.j., dalej jako: "u.p.z.p."). W myśl tego przepisu istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Pojęcie trybu sporządzania planu miejscowego, którego zachowanie stanowi przesłankę formalną zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z przepisami prawa – odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego, począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, a skończywszy na jego uchwaleniu. Z kolei pojęcie zasad sporządzania planu miejscowego należy wiązać zaś z samym sporządzeniem (opracowaniem) aktu planistycznego, a więc z merytoryczną zawartością tego aktu (część tekstowa, graficzna, załączniki), zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej (por. wyroki NSA z dnia 25 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 1778/08, CBOiS oraz z dnia 11 września 2008 r., sygn. akt II OSK 215/08, CBOiS). Zaskarżona uchwała Nr XXVIII/281/2021 Rady Gminy Ostrów Wielkopolski z dnia 23 lutego 2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego z dnia 30 czerwca 2021 r., poz. 5203. W dniu 30 lipca 2018 r. Rada Gminy Ostrów Wielkopolski, na mocy art. 14 ust. 1 ustawy, podjęła uchwałę Nr XXXVIII/365/2018 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski (dalej jako: "uchwała o przystąpieniu"). Zakres obszaru objętego planem miejscowym, zgodnie z ww. uchwałą o przystąpieniu został ograniczony do wybranego terenu i przedstawiony na załączniku graficznym nr 1 do tej uchwały (uchwały o przystąpieniu). Drugi zarzut skargi dotyczy naruszenia procedury planistycznej w ten sposób, że obszar ujęty w zaskarżonej uchwale dotyczącej przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wykracza poza obszar wskazany w uchwale o przystąpieniu. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy p.z.p., rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, której integralną częścią jest załącznik graficzny, określający granice obszaru objętego projektem planu. Następnie dla obszaru wyznaczonego przez radę na załączniku graficznym uchwały o przystąpieniu wójt, burmistrz lub prezydent miasta, sporządza projekt planu miejscowego. W związku z powyższym uregulowaniem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wprowadza zasady i sposób zagospodarowania wyłącznie na jednoznacznie wyznaczonym konkretnymi granicami obszarze. Rolą załącznika graficznego do uchwały o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest jednoznaczne wyznaczenie granic obszaru objętego projektem planu lub projektem jego zmiany. Uchwała o przystąpieniu w sposób jednoznaczny określa i przesądza o granicach terenu, do którego mają się odnieść wszelkie ustalenia planu. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 2 u.p.z.p. załącznik graficzny do uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowi formę obszaru objętego projektem planu miejscowego, a jego funkcją jest jednoznaczne wskazanie granic przyszłego planu. Oznacza to, że żaden obszar niewskazany w uchwale w sprawie przystąpienia nie może zostać objęty ustaleniami planu (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 631/17, CBOiS). Określony w załączniku graficznym do uchwały w sprawie przystąpienia do uchwalenia (zmiany) planu obszar, wyznacza terytorialny zakres regulacji planistycznych. Innymi słowy wyłącznie w odniesieniu do tego obszaru prowadzone są czynności planistyczne i opracowywany projekt lokalnych norm prawnych. Jedynie w odniesieniu do tego obszaru będą obowiązywać uchwalone przepisy prawa. Obszar tej musi następnie odpowiadać rysunkowi planu, który zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. stanowi załącznik do uchwały w sprawie uchwalenia planu miejscowego. Teren planu wyznaczony w uchwale o przystąpieniu musi być tożsamy z częścią graficzną planu, a część tekstowa planu stanowiąca treść uchwały może odnosić się wyłącznie do terenu objętego uchwałą w sprawie przystąpienia do uchwalenia (zmiany) planu i w konsekwencji części graficznej planu (rysunku planu) – tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 3008/19, CBOiS. Obszar objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego musi być zgodny z obszarem wyznaczonym uchwałą o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu, a w każdym razie obszar uchwalonego planu nie może być większy niż pierwotnie zakładano rozpoczynając procedurę planistyczną (wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 24/19 (praw., CBOiS). W ocenie Sądu Wojewoda podał zasadnie w skardze, że analiza porównawcza załącznika graficznego nr 1 do uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu oraz załącznika graficznego do uchwalonego planu miejscowego, wskazuje, że zakresem planu objęto tereny, które wykraczają poza obszar wskazany przez Radę Gminy w uchwale o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu, tj. tereny oznaczone na rysunku planu symbolami R i WS. Wyjście poza zakres uchwały o przystąpieniu poprzez wprowadzenie na załączniku graficznym nr 1 do zaskarżonej uchwały terenów R i WS stanowi istotne naruszenie procedury planistycznej. Zarzut Wojewody okazał się więc zasadny – tereny R i WS rzeczywiście wykraczają poza obszar ujęty w uchwale o przystąpieniu, co należało zakwalifikować jako naruszenie art. 15 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p. Wykroczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszarowo poza granice wyznaczone w uchwale "przystąpieniowej", skutkować winno stwierdzeniem nieważności planu jako niepoprzedzonego w odpowiednim zakresie uchwałą o przystąpieniu do jego sporządzenia, co stanowi istotne naruszenie prawa. Ponadto, Rada Gminy Ostrów Wielkopolski w odpowiedzi na skargę uznała zarzut, że w miejscowym planie wykroczono poza obszar wynikający z uchwały o przystąpieniu, potwierdzając, że organ planistyczny nie może w ramach ustaleń wykroczyć poza granice opracowania planu wyznaczone uchwałą intencyjną. W tej sytuacji, w związku z naruszeniem trybu zasad sporządzania planu, Sąd na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Nr XXVIII/281/2021 Rady Gminy Ostrów Wielkopolski z dnia 23 lutego 2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu Karski (Stary Staw) w Gminie Ostrów Wielkopolski ze względu na opisane powyżej istotne naruszenie prawa. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.), zasądzając od Gminy Ostrów Wielkopolski zwrot opłaty za czynności radcy prawnego w wysokości [...] zł ([...])