IV SA/Po 201/12

WyrokWSA w Poznaniu2012-07-05

Skład orzekający: Tomasz Grossmann, Ewa Kręcichwost–Durchowska, Donata Starosta

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie mechaniczno-chemicznej podczyszczalni ścieków, mimo sprzecznych opinii organów opiniujących?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej może przychylić się do stanowiska jednego z organów opiniujących (RDOŚ lub PPIS) w sytuacji wyrażenia przez nie sprzecznych opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W przypadku, gdy opinia jednego z organów jest bardziej pogłębiona i wolna od niejasności, organ prowadzący postępowanie może oprzeć swoje rozstrzygnięcie na tej opinii, nawet jeśli drugi organ wskazał na potrzebę przeprowadzenia oceny.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla budowy mechaniczno-chemicznej podczyszczalni ścieków. Skarżący zarzucał organom nieuwzględnienie opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (PPIS) wskazującej na potrzebę oceny oraz naruszenie przepisów k.p.a. i ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. SKO uznało zarzuty za nieuzasadnione, podobnie jak WSA, który oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost–Durchowska WSA Donata Starosta (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 lipca 2012 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] maja 2011 r.) Prezydent Miasta P. (dalej Prezydent albo organ I instancji) działając na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 2 oraz 84 i art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. 2008 r., nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej udiś), a także na podstawie § 3 ust. 1 pkt 77 i 52b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2010 r., nr 213, poz. 1397, dalej rozporządzenie z 2010 r.), oraz zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) po rozpatrzeniu wniosku firmy "A." Spółdzielnia Piekarsko-Ciastkarska, ul. U. L. [...],[...] P. (dalej wnioskodawca albo inwestor) stwierdził w pkt I brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie mechaniczno-chemicznej podczyszczalni ścieków, planowanego do realizacji na działce o numerze ewidencyjnym [...] (obr. Ż., ark. [...]) zlokalizowanej na terenie zakładu wnioskodawcy. W pkt II Prezydent stwierdził, że charakterystyka planowanego przedsięwzięcia stanowi załącznik nr 1 do decyzji. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że niniejsze postępowanie zostało wszczęte podaniem wnioskodawcy o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie mechaniczno-chemicznej podczyszczalni ścieków, planowanego do realizacji na działce o numerze ewidencyjnym [...] (obr. Ż., ark. [...]) zlokalizowanej na terenie zakładu wnioskodawcy. W toku postępowania ustalono, że działki, na których planowana jest przedmiotowa inwestycja, położone są na terenie, dla którego nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani działki te nie są wpisane do rejestru zabytków nieruchomych na terenie miasta P. Po zapoznaniu się ze złożonym wnioskiem wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia ustalono, że planowane przedsięwzięcie polegać będzie na budowie mechaniczno-chemicznej podczyszczalni ścieków, w ramach której będą realizowane następujące obiekty; pompownia ścieków - podziemna studnia, średnicy [...] m zbiornik retencyjny- zbiornik żelbetowy podziemny o wymiarach wewn. [...] m x [...] m x [...] m (wys. czynna) zbiornik osadu- zbiornik żelbetowy podziemny o wymiarach wewn.- [...] m x [...] m x [...] m (wys. czynna) budynek podczyszczalni ścieków o wymiarach [...] x [...] m i wysokości [...] m; kubatura [...] m3. • sieci zew. podziemne (wod-kan, elektryczna), na terenie podczyszczalni. Planowana podczyszczalnia ścieków projektowana jest do obsługi [...] równoważnych mieszkańców ([...]). Przepustowość oczyszczalni Q = [...] m3/d, przepustowość flotacji Q = [...] m3/h. W budynku podczyszczalni zlokalizowane będą następujące obiekty: sito, mieszacz wraz z układami dozowania chemikaliów, flotator. Zbiornik retencyjny wraz ze zbiornikiem osadu będą zintegrowanym zbiornikiem podziemnym, zlokalizowanym pod budynkiem podczyszczalni, natomiast pompownia zlokalizowana będzie obok budynku. Wnioskowane przedsięwzięcie zostało wymienione w § 3 ust. 1 pkt 77 rozporządzenia z 2010 r., jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Opinią sanitarną z dnia [...] lutego 2011 r., znak [...] (dalej opinia z dnia [...] lutego 2011 r.), Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Poznaniu (dalej PPIS) stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i jednocześnie określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia n środowisko zgodnie z art. 66 udiś. Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] (dalej opinia z dnia [...] marca 2011 r.) Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu (dalej RDOŚ) wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ I instancji ustalił, że planowana inwestycja polega na budowie obiektu, w którym ulokowana będzie instalacja przeznaczona do podczyszczania ścieków przemysłowych. W skład podczyszczalni wejdą: pompownia, sito, zbiornik retencyjny, mieszacz z układami dozowania chemikaliów, flotator, zbiornik osadu. Surowe ścieki przemysłowe kierowane będą do pompowni. Z pompowni ścieki tłoczone będą pompą na sito, które zlokalizowane będzie w budynku podczyszczalni. Pozbawione grubszych zanieczyszczeń ścieki, spływać będą grawitacyjnie z sita do zbiornika retencyjnego. Zbiornik spełniał będzie zadanie uśrednienia ścieków surowych. Ze zbiornika retencyjnego ścieki będą pompowane pompą do mieszacza. Do mieszacza dozowane będą chemikalia za pomocą pomp dozujących (PIX, NaOH, polielektrolit). Następnie ścieki płynąć będą do flotatora. Tutaj ścieki po koagulacji łączyć się będą z mieszaniną wodno-powietrzną z bardzo drobnymi pęcherzykami powietrza. Drobne pęcherzyki powietrza powodują wyflotowanie zanieczyszczeń na powierzchnię ścieków we flotatorze. Flotat podczas pracy urządzenia będzie zgarniany przez zgarniacz i usuwany do komory osadowej flotatora, skąd podawany będzie do zbiornika osadu. Ścieki podczyszczone po flotatorze grawitacyjnie kierowane będą do kanalizacji sanitarnej. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się w odległości ok. 300 m od terenu realizacji przedsięwzięcia. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że instalacja oczyszczalni znajdować się będzie wewnątrz budynku a pompownia będzie urządzeniem podziemnym, nie przewiduje się by eksploatacja oczyszczalni powodowała przekroczenie dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu. Głównym źródłem emisji substancji do powietrza będzie sam proces podczyszczania ścieków. Biorąc pod uwagę fakt, że nie przewiduje się biologicznego rozkładu ścieków, a technologia zakłada ich napowietrzanie, nie przewiduje się by eksploatacja oczyszczalni powodowała przekraczanie dopuszczalnych poziomów substancji, w szczególności substancji zapachowych w powietrzu. W zakresie gospodarki odpadowej ustalono, że skratki magazynowane będą w specjalnych pojemnikach i wywożone na składowisko odpadów komunalnych. Osad poflotacyjny magazynowany będzie w szczelnym zbiorniku i przekazywany do unieszkodliwienia. Wody opadowe i roztopowe z terenu przedsięwzięcia odprowadzane będą do sieci kanalizacji deszczowej. Ścieki pochodzące urządzeń sanitarnych odprowadzane będą bezpośrednio do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej. W związku z art. 63 ust. 1 pkt.1 lit.e udiś Prezydent stwierdził, że planowane przedsięwzięcie nie należy do kategorii zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnej awarii. Wszystkie prace związane z realizacją przedsięwzięcia zostaną wykonane z zastosowaniem technologii nie uciążliwej dla otaczającego środowiska. Ponadto proporcja skali i wielkości przedsięwzięcia zostaje zachowana, gdyż inwestor wykazał, że przy zastosowaniu dostępnych rozwiązań technicznych i technologicznych zostaną dotrzymane standardy jakości środowiska, w związku z powyższym nie tworzy się obszaru ograniczonego użytkowania dla ww. inwestycji. Na terenie przedsięwzięcia nie znajdują się obszary ochrony uzdrowiskowej, obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych. Inwestycja nie jest także zlokalizowana na obszarach wybrzeży, górskich lub leśnych, obszarach przylegających do jezior oraz na obszarach o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne. Przedmiotowa inwestycja planowana jest ok. 700 km od Fortu II będącego jednym z obiektów stanowiących obszar mający znaczenie dla Wspólnoty [...] Fortyfikacje w P. Biorąc pod uwagę fakt, że inwestycja zlokalizowana będzie na terenie zmienionym antropogenicznie, na terenie zakładów produkcyjnych, poza obszarami chronionymi, a także mając na uwadze fakt, że w celu realizacji inwestycji nie będzie konieczności usuwania drzew i krzewów, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu stwierdził, że przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na formy ochrony przyrody, w tym cele ochrony obszaru Natura 2000. Realizacja przedsięwzięcia nie pogorszy także stanu siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszary Natura 2000, nie wpłynie negatywnie na gatunki, dla których ochrony zostały wyznaczone obszary Natura 2000, a także nie pogorszy integralności obszarów Natura 2000 lub powiązań z innymi obszarami. Dlatego Prezydent postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] maja 2011 r.) orzekł, że dla planowanej inwestycji nie ma potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Odwołanie od powyższej decyzji pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. wniósł T. S. (dalej odwołujący) zaskarżając ją w całości oraz zarzucając naruszenie: 1) art. 7 kpa przez brak dostatecznie wnikliwego, dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i oparcie rozstrzygnięcia w całości jedynie na podstawie opinii RDOŚ z dnia [...] marca 2011 r., bez należytego uwzględnienia i rozważenia treści opinii sanitarnej PPIS z dnia [...] lutego 2011 r.; 2) art. 10 kpa przez brak umożliwienia stronom postępowania zapoznania się z opinią PPIS z dnia [...] lutego 2011 r. Mając na uwadze powyższe, odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji przez uznanie, że dla planowanego przedsięwzięcia konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] listopada 2011 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej SKO albo Kolegium) utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] maja 2011 r. Motywując podjęte rozstrzygnięcie SKO wskazało, że zarzuty sformułowane przez odwołującego nie zasługiwały na uwzględnienie. Rozpatrując zarzut dotyczący nieuwzględnienia w zaskarżonej decyzji ani w poprzedzającym ją postanowieniu o odstąpieniu od nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, stanowiska PPIS co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko Kolegium uznało, że organ I instancji uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie zarówno w postanowieniu wydanym dnia [...] maja 2011 r., jak również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podstawą rozstrzygnięcia PPIS była okoliczność, że wielkości emisji zanieczyszczeń do atmosfery podane zostały w innych jednostkach niż określono w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. 2010 r., nr 16, poz. 87, dalej rozporządzenie w sprawie zanieczyszczenia powietrza). Tymczasem inwestor, w postępowaniu przed RDOŚ uzupełnił kartę informacyjną (złożył do niej wyjaśnienia). Tym samym, biorąc pod uwagę ocenę inwestycji, Kolegium stwierdziło, że organ I instancji prawidłowo wydał decyzję bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Przeprowadzenie przez organ I instancji własnej analizy wpływu planowanej inwestycji na środowisko skutkowało możliwością obiektywnej oceny planowanego przedsięwzięcia. W zaskarżonej decyzji zawarto nie tylko zalecenia organów opiniujących ale przede wszystkim dokonano ich analizy. W tym zakresie zarzut odwołującego dotyczący błędnego odstąpienia przez organ I instancji od nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest nieuzasadniony, tym bardziej, że z przeprowadzonej przez Kolegium analizy wynika, że przedsięwzięcie to nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Odnosząc się do zarzutu nie udostępnienia opinii PPIS, Kolegium stwierdziło, że wszystkie strony, jak również społeczeństwo zostało poinformowane o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji, a tym samym z opinią PPIS. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) pismem z dnia [...] lutego 2012 r. wniósł T. S. (dalej skarżący). Skarżący zakwestionował decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. w całości zarzucając naruszenie: 1) art. 7 kpa przez brak dostatecznie wnikliwego, dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i oparcie rozstrzygnięcia w całości jedynie na podstawie opinii RDOŚ zawartej w opinii z dnia [...] marca 2011 r., bez należytego uwzględnienia i rozważenia treści opinii sanitarnej PPIS z dnia [...] lutego 2011 r. stwierdzającej potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, 2) naruszenie przepisu art. 65 udiś w związku z art. 107 § 3 kpa przez ich wadliwe niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach czyni zadość warunkom formalnym, 3) naruszenie przepisu art. 77 § 1 kpa przez brak zgromadzenia i wszechstronnego rozpatrzenia całości materiału dowodowego, w szczególności w zakresie nie dokonania analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - tereny znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie, w szczególności na budynki jednorodzinne położone przy ul. Obodrzyckiej; 4) naruszenie art. 62 ust. 1 pkt. 1 udiś przez jego niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki warunkujące wydanie postanowienia o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia, a w następstwie błędne wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. planowanego przedsięwzięcia, bez przeprowadzenia ww. oceny. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] maja 2011 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, a także o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że uzupełnienie przez wnioskodawcę karty informacyjnej dotyczącej przedsięwzięcia przez podanie wielkości emisji zanieczyszczeń w jednostkach określonych w rozporządzeniu w sprawie zanieczyszczenia powierza, nie było dostateczne dla dokonania oceny, czy konieczne jest sporządzenie raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Prezydent w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2011 r. jedynie w lakoniczny sposób odniósł się do treści opinii PPIS nie wskazując przyczyn, dla których jej nie uwzględnił. Biorąc pod uwagę brak wiążącego charakteru stanowiska RDOŚ i PPIS, tym bardziej organ I instancji powinien był odnieść się do treści postanowień organów współdziałających. Zaskarżona decyzja SKO, jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta z dnia [...] maja 2011 r. oraz postanowienie Prezydenta z dnia 11 maja 2011 r. na podstawie którego odstąpiono od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, zostały wydane z naruszeniem art. 62 ust. 1 pkt 1 udiś. W decyzji z dnia [...] maja 2011 r. Prezydent błędnie uznał, że bezpośredni i pośredni wpływ realizowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, w szczególności na zdrowie i warunki życia mieszkańców terenów znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie, nie będzie znaczny. Skarżący zwrócił uwagę, że źródłem emisji zanieczyszczeń gazowych, w tym substancji o nieprzyjemnym zapachu oraz emisji pyłów i zanieczyszczeń mikrobiologicznych, są procesy związane z oczyszczaniem ścieków, niezależnie od stosowanej metody oczyszczania. Nie przewidywanie przez wnioskodawcę stosowania metody biologicznego rozkładu ścieków, założenie umiejscowienia podczyszczalni w budynku oraz napowietrzania ścieków nie wyklucza emisji substancji zapachowych do powietrza. Dla interesu publicznego oraz interesu stron, a w szczególności dla zdrowia i warunków życia mieszkańców sąsiednich nieruchomości jest wymagane, by poziom oddziaływania zanieczyszczeń i hałasu emitowanych z oczyszczalni ścieków mieścił się w granicach ogrodzonej działki oczyszczalni i nie podlegał oddziaływaniu czynników zewnętrznych takich jak wiatr. Zdaniem skarżącego, decyzja z dnia [...] listopada 2011 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] maja 2011 r. naruszają zarówno interes indywidualny skarżącego, jak i interes publiczny (k. 5-9 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], Kolegium wniosło o jej oddalenie (k. 11-12 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu była decyzja z dnia [...] listopada 2011 r. oraz poprzedzające jej wydanie postępowanie prowadzone w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie mechaniczno-chemicznej podczyszczalni ścieków, planowanej do realizacji na działce o nr ewid. [...] (obr. Ż., ark. [...]), zlokalizowanej na terenie Zakładu "A." Spółdzielnia Piekarsko-Cistkarska przy ul. U. L. [...] w P. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez organy obu instancji przyjmując je za własne oraz czyniąc podstawą poniższych rozważań. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy były przepisy udiś, która w art. 71 ust. 1 stanowi, że środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia określane są w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, będącej indywidualnym aktem administracyjnym dotyczącym konkretnego przedsięwzięcia w rozumieniu art. 3 pkt 13 udiś i jego konsekwencji dla ochrony środowiska. Zgodnie z art. 71 ust. 2 udiś, wydanie analizowanej decyzji jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko albo potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Kategorie poszczególnych przedsięwzięć oddziałujących na środowisko wymienione zostały w rozporządzeniu z 2010 r. Organy obu instancji trafnie ustaliły, że planowane przez inwestora przedsięwzięcie zostało wymienione w §3 ust. 1 pkt 77 rozporządzenia z 2010 r. jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 udiś, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno zostać poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli może ono potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a obowiązek ten został stwierdzony w drodze postanowienia wydanego z uwzględnieniem art. 63 ust. 1 udiś. Wobec tego na organie I instancji, celem wydania powyższego postanowienia, na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 udiś spoczywał obowiązek zasięgnięcia opinii RDOŚ i PPIS. W orzecznictwie sądowym zauważa się, że ustawodawca nie przewidział związania organu orzekającego opiniami organów, o których jest mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 udiś. W sytuacji wyrażenia sprzecznych opinii przez oba te organy, organ prowadzący postępowanie w sprawie może przychylić się do stanowiska jednego z tych nich (wyrok WSA w Kielcach z dnia 05.11.2009 r., sygn. akt II SA/Ke 523/09, lex nr 589135, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12.01.2011 r., sygn. akt II SA/Gd 698/10, lex nr 690215). Zarysowana powyżej sytuacja miała miejsce w niniejszym postępowaniu. PPIS opinią z dnia [...] lutego 2011 r. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wyjaśniając w uzasadnieniu, że z powodu niewłaściwego oznaczenia przez wnioskodawcę w karcie informacyjnej przedsięwzięcia wielkości emisji zanieczyszczeń do atmosfery, nie jest możliwe określenie, czy podane wielkości nie będą przekraczać wartości dopuszczalnych i oddziaływać na zabudowę mieszkaniową wielorodzinną zlokalizowaną w odległości około 300 m od planowanej inwestycji. Zarówno emisje zanieczyszczeń z przepompowni, jak i określenie łącznej wielkości emisji z transportu w karcie informacyjnej przedsięwzięcia podane zostały w kg/h oraz mg/rok. W rozporządzeniu w sprawie zanieczyszczenia powietrza wartości odniesienia poszczególnych substancji oznaczone zostały w µg/m3. Należy zatem zauważyć, że PPIS wydał opinię opierając się na odmiennym sposobie wskazania przez inwestora wielkości emisji zanieczyszczeń, aniżeli określone w rozporządzeniu w sprawie zanieczyszczenia powietrza. Odmienne dane liczbowe przywołane przez inwestora w karcie informacyjnej przedsięwzięcia mogły jednak zostać przeliczone przez PPIS we własnym zakresie i w ten sposób sporządzona opinia mogła zostać oparta na tożsamym z określonym w powyższym rozporządzeniu ustaleniu wielkości emisji zanieczyszczeń, a nie na samej tylko konstatacji, że podanie tej wielkości nie jest możliwe i wobec tego przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne. Organy obu instancji miały pełne podstawy ku temu, aby przymiotem wiarygodności i rzetelności obdarzyć opinię RDOŚ z dnia [...] marca 2011 r., która nie zawiera opisanej powyżej niejasności i oparta została na pogłębionej analizie okoliczności sprawy. RDOŚ przed wydaniem opinii z dnia [...] marca 2011 r. przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w którym w sposób zgodny z rozporządzeniem w sprawie zanieczyszczenia powietrza określone zostały wartości odniesienia substancji zanieczyszczających środowisko w związku z planowaną budową podczyszczalni ścieków. Wobec tego organ I instancji wydając dnia [...] maja 2011 r. postanowienie o odstąpieniu od oddziaływania na środowisko dla planowanego przez inwestora przedsięwzięcia, w sposób uzasadniony oparł się na opinii z dnia [...] marca 2011 r., biorąc nadto pod uwagę charakter przedsięwzięcia i jego niewielką skalę, zastosowanie nie uciążliwej dla środowiska technologii, lokalizację przedsięwzięcia na terenie, na którym nie znajdują się obszary ochrony uzdrowiskowej, obszary objęte ochroną, czy też o płytkim zaleganiu wód podziemnych. Jako nieuzasadniony w ocenie Sądu okazał się zarzut skarżącego dotyczący dolegliwości planowanego przedsięwzięcia dla mieszkańców. Sąd miał na uwadze, że urządzenia do podczyszczania ścieków przemysłowych zamknięte zostaną w murowanym budynku, a same zbiorniki podczyszczalni i przepompowni umieszczone zostaną pod ziemią. Inwestor nie przewiduje biologicznego rozkładu ścieków, a przyjęta technologia zakłada ich napowietrzanie. Eksploatacja podczyszczalni nie powinna wobec tego skutkować przekroczeniem dopuszczalnych substancji zapachowych w powietrzu. Wody roztopowe i opadowe z terenu inwestycji odprowadzane będą do sieci kanalizacji deszczowej, natomiast ścieki z urządzeń sanitarnych bezpośrednio do miejskiej kanalizacji sanitarnej. Skratki magazynowane umieszczane będą w specjalnych pojemnikach i wywożone na składowisko odpadów komunalnych. Osad poflotacyjny magazynowany będzie w szczelnym zbiorniku i przekazywany do unieszkodliwienia. Organy obu instancji prawidłowo przyjęły, ze najbliższe tereny chronione stanowi zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna w odległości 300 m od lokalizacji planowanego przedsięwzięcia. W ocenie Sądu, tak małe oraz ze wszech miar zabezpieczone przedsięwzięcie nie będzie powodowało dolegliwości dla mieszkających w okolicy ludzi. Niezasadnymi okazały się również zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 7, 10 i 77 §1 kpa. Skarżący zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], został poinformowany o wszczęciu niniejszego postępowania, biorąc w nim czynny udział. Zarówno z rozdzielnika opinii sanitarnej z dnia [...] lutego 2011 r., jak i opinii z dnia [...] marca 2011 r. wynika, że skarżącemu doręczono ich odpisy. Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], skarżący został poinformowany o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy. Należy wobec tego uznać, że został Jemu zapewniony czynny udział w prowadzonym postępowaniu. Natomiast organ I instancji nie uchybił art. 77 § 1 kpa, ponieważ w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2011 r., w której zgodnie z art. 84 ust. 1 udiś stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, w prawidłowy sposób ustalił stan faktyczny sprawy, uwzględniając uwarunkowania o których stanowi nart. 63 ust. 1 udiś, które wcześniej przesądziły o braku podstaw do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270) oddalił skargę. MZ

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło