IV SA/Po 202/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg E.P. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a 1. połączyć sprawy o sygnaturach akt IV SA/Po 202/13 i IV SA/Po 203/13 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, gdyż pozostają ze sobą w związku i tak połączone sprawy prowadzić pod wspólną sygnaturą akt IV SA/Po 202/13, 2. odmówić wstrzymania zaskarżonych postanowień i decyzji Wójta Gminy O. nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego E.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania Zgodnie z art. 111 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 - dalej P.p.s.a) Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Uznając więc, że wymienione sprawy pozostają ze sobą w związku, orzeczono jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że w złożonych skargach skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień oraz decyzji Wójta Gminy O. nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozpoznając powyższe wnioski należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania dotyczy bowiem tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, Nr 6, poz. 76). Do wykonania nie kwalifikują się więc wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: T. Woś (red.): Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 338). W literaturze zwraca się również uwagę na fakt, iż nie kwalifikuje się do wykonania większość orzeczeń rozstrzygających określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego. Do tej grupy aktów administracyjnych zalicza się m.in. objęte zakresem niniejszej sprawy postanowienia w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, gdyż nie rodzą po stronie skarżącej żadnych uprawnień, ani obowiązków. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy O. nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stwierdzić należy, że przedmiotem złożonych skarg są postanowienia organu odwoławczego, stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od tej decyzji oraz odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienia dotyczą więc kwestii proceduralnych, związanych z uchybieniem terminu zaś decyzja organu pierwszej instancji odnosi się do kwestii materialnoprawnych. Są to dwie więc odrębne sprawy administracyjne. Nie zachodzi zatem w takiej sytuacji tożsamość przedmiotowa spraw, dlatego też decyzji wydanej przez Wójta Gminy O. nie można uznać za akt, wydany w granicach tej samej sprawy, co postanowienia organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji oraz odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Nie można z tego względu orzec w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym o wstrzymaniu wykonania decyzji orzekającej o ustaleniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (por. np. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 403/11, www.orzeczenia.nsa. gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak pkt. 2 sentencji postanowienia.