IV SA/Po 206/17
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-05-30
Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania uchwały zatwierdzającej studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy może nastąpić na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania uchwały zatwierdzającej studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, ponieważ studium to nie jest aktem prawa miejscowego ani powszechnie obowiązującego, a jedynie inicjuje proces planistyczny. Brak jest zatem bezpośrednich skutków uchwalenia studium, które mogłyby uzasadniać zastosowanie art. 61 § 3 PPSA w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy zatwierdzającą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, jednocześnie składając wniosek o wstrzymanie wykonania tej uchwały. Wcześniejszym postanowieniem WSA odrzucono skargę części skarżących. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania uchwały.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku T. W., M. M., S. L., S. J., M. W., W. G., G. T., R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S. M. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.
T. W., S. G., M. M., S. L., S. J., J. W., M. W., W. G., M. J., D. T., W. M., M. W., B. F., G. T., Ł. T., M. S., R. S., J. S., K. B., A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S. M. składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 206/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę wobec S. G., J. W., M. J., D. T., W. M., M. W., B. F., Ł. T., M. S., J. S., K. B., A. S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej Ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z przepisu art. 61 § 3 Ppsa wynika że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania.
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295).
Z akt sprawy wynika tymczasem, iż wolą skarżących było wstrzymanie wykonania uchwały w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz. 199 ze zm. ) studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego, a co za tym idzie nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego. Uchwała taka jedynie inicjuje proces planistyczny na terenie danej gminy, jest pierwszym z etapów procedury planistycznej, w wyniku której uchwalany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego będący aktem prawa miejscowego. Możliwość wszczęcia postępowania w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego treść, stosownie do treści art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zdeterminowana jest treścią obowiązującego studium, sama w sobie nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Bezpośrednie skutki mogą bowiem wystąpić jedynie na skutek wejścia w życie planu miejscowego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt II OZ 803/09, z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OZ 359/07, z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1267/07, z dnia 15 listopada 2011 r., II OZ 1086/11, wszystkie publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Brak jest więc bezpośrednich skutków uchwalenia studium, które należałoby oceniać w kategorii przesłanek zastosowania w niniejszej sprawie art. 61 § 3 Ppsa.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło