IV SA/Po 225/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Maciej Busz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Sądu Rejonowego we Wrześni z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy udostępnienia skarżącemu wykazu terminów rozpraw sądowych sędziów wskazanych w jego wnioskach, w określonych przez skarżącego okresach czasu; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. zasądza od Prezesa Sądu Okręgowego w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. IV SA/Po 225/16 Uzasadnienie Prezes Sądu Rejonowego we Wrześni decyzją z dnia [...]12.2015r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013 roku, poz. 267, z późn. zm., dalej k.p.a.) oraz art. 16 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 roku, poz. 782 z późn. zm., dalej u.d.i.p.) odmówił udostępnienia W. S. (dalej skarżący) informacji publicznej w postaci wykazu (harmonogramu) terminów dotyczących ustalenia rozpraw sądowych SSR [...], to jest na kiedy zostały ustalone terminy rozpraw w miesiącach maju 2011 r., czerwcu 2011 r. i lipcu 2011 r. i kiedy zostały wydane zarządzenia o wyznaczeniu poszczególnych terminów rozpraw (dotyczy to wydanych zarządzeń w miesiącu maju 2011 r., czerwcu 2011 r. i lipcu 2011 r.) z uwzględnieniem, czy wydane zarządzenia dotyczą pierwszego terminu dla poszczególnych spraw sądowych i na kiedy ustalone zostały terminy rozpraw dla poszczególnych zarządzeń oraz w postaci wykazu (harmonogramu) terminów, dotyczących ustalenia rozpraw sądowych dla SSR [...], to jest na kiedy zostały ustalone terminy rozpraw w miesiącu lutym 2015 r. -14 dni przed 12 lutego 2015 r., w tym 12 lutego 2015 r. i 14 dni po 12 lutego 2015 r. - i kiedy zostały wydane zarządzenia o wyznaczeniu poszczególnych terminów rozpraw (dotyczy to wydanych zarządzeń w miesiącu lutym 2015 r. - 14 dni przed 12 lutego 2015 r. i 14 dni po 12 lutego 2015 r.) z uwzględnieniem, czy wydane zarządzenia dotyczą pierwszego terminu dla poszczególnych spraw sądowych i na kiedy ustalone zostały terminy rozpraw dla poszczególnych zarządzeń. W uzasadnieniu wskazano, że pismami z dnia [...] lutego 2015r. i [...] listopada 2015 r. skarżący zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego we Wrześni o udzielenie mu na podstawie art. 2 ust. 1 u.d.i.p. opisanej wyżej informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że celem uzyskania powyższej informacji jest ustalenie, czy wszystkie zarządzenia z danego miesiąca wyznaczały terminy rozpraw na ten sam miesiąc, a dla np. jednego przypadku termin ten jest bardziej odległy, a więc, czy ustalanie kolejności terminów rozpraw sądowych jest poprawne i czy występują od tego ewentualne odstępstwa. Uznając, że powyższa informacja stanowi tzw. informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - do której uzyskania wymagane jest, aby było to szczególnie istotne dla interesu publicznego - pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżący został wezwany przez organ I instancji do wykazania powyższej przesłanki. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżący wskazał, że wspomniana informacja ma na celu wykazanie, czy w jego przypadku terminy rozpraw były wyznaczone zgodnie z harmonogramem, a w przypadku ustalenia odstępstw w tym zakresie wykazanie, że dochodziło do celowego przedłużania tych postępowań. Ponadto podkreślono, że interes publiczny polega na tym, iż w przypadku ustalenia jakichkolwiek nieprawidłowości w działaniu Sądu Rejonowego we Wrześni będą one upubliczniane przez skarżącego. Mając powyższe na uwadze organ I instancji uznał, że skarżący nie wykazał, aby uzyskanie wspomnianej informacji publicznej przetworzonej było szczególnie istotne dla interesu publicznego i dlatego też odmówił jej udostępnienia. W ocenie Prezesa Sądu Rejonowego we Wrześni informacja, która jest przedmiotem wydanej decyzji ma charakter informacji przetworzonej, o której jest mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wyjaśniono, iż pomimo braku legalnej definicji "informacji przetworzonej" w orzecznictwie sądowoadministracyjnym sposób rozumienia tego pojęcia został ugruntowany. Przyjmuje się, że informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sil i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Innymi słowy informacja, która zostanie przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Jest to więc taka informacja, co do której podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie dysponuje taką "gotową" informacją na dzień złożenia wniosku, ale jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności. A więc informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (tak WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 10.12.2014 r. IV SA/Po 940/14, Lex nr 1575922), Charakter taki mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np, na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (tak NSA W-wa w wyroku z dnia 04.08.2015 roku, 1 OSK 1645/14, LEX nr 1770329). Przedmiotem wniosku jest informacja o tym, na kiedy były wyznaczane terminy rozpraw (pierwszych i kolejnych) przez wskazanych sędziów w zarządzeniach wydawanych we wskazanych we wniosku miesiącach. Uzyskanie takich informacji jest bardzo czasochłonne i trudne. Z informacji przekazanych przez kierowników sekretariatów wydziałów karnego i cywilnego wynika, że wygenerowanie takich informacji z systemu jest niemożliwe. W celu więc ustalenia tego w ilu sprawach poszczególnych sędziów w danym miesiącu wydane zostały zarządzenia o wyznaczeniu terminów rozpraw należałoby fizycznie przejrzeć bliżej nieokreśloną, większą liczbę akt spraw przydzielonych do rozpoznania dwójce sędziów wskazanych przez wnioskodawcę. Sam bowiem fakt zarejestrowania danej sprawy w sądzie w danym miesiącu nie oznacza, że takowe zarządzenia zostały wydane w tym miesiącu. Skierowanie sprawy do rozpoznania sprawy na rozprawę poprzedzone być musi zapoznaniem się z aktami sprawy przez sędziego, czy wezwaniem stron do usunięcia ewentualnych braków pisma wszczynającego dane postępowanie. W celu więc pozyskania danych według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę niezbędne byłoby zaangażowanie co najmniej jednego pracownika z danego sekretariatu do fizycznego przeglądania akt spraw i wyłączenie go na dłuższy okres czasu od wykonywania bieżących obowiązków. Tak więc zdaniem organu dane, których uzyskania domaga się wnioskodawca stanowią informację przetworzoną. Dla uzyskania informacji przetworzonej niezbędne jest ustalenie, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie wystarczy więc istnienie wyłącznie interesu indywidualnego. Zdaniem Prezesa Sądu Rejonowego we Wrześni wnioskodawca w swych pismach nie wykazał, aby uzyskanie wspomnianej informacji odnosiło się do interesu publicznego. Z samych pism wnioskodawcy wynika, że celem uzyskania tych danych jest stwierdzenie, czy w sprawach toczących się z jego udziałem terminy rozpraw były wyznaczane zgodnie z harmonogramem, czy też dochodziło do celowego przedłużania tych spraw. Informacje te mają więc służyć wnioskodawcy wyłącznie dla jego prywatnych celów. Także sama zapowiedź upubliczniania ewentualnych nieprawidłowości w działaniu Sądu Rejonowego we Wrześni nie może być traktowana jako działanie w interesie publicznym. Nawet udostępnienie informacji wskazanej we wniosku w żaden sposób, bez zapoznania się z zawartością akt poszczególnych spraw, nie pozwoli na wysnucie rzetelnych i prawdziwych wniosków co do prawidłowości postępowania sądu w każdej takiej sprawie. Podkreślono, że wnioskodawca występując jako osoba prywatna nie posiada uprawnień do tego. by sprawować nadzór i kontrolę administracyjną nad działalnością sądu, czy też dokonywać prawnie wiążącej oceny pracy poszczególnych sędziów i sposobu prowadzenia poszczególnych spraw. Uwzględniając fakt, że skarżący nie wykazał, aby uzyskanie żądanej informacji przetworzonej miało szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego, odmówiono jej udostępnienia. Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł W. S. wnosząc o jej uchylenie i nakazanie Prezesowi Sądu Rejonowego we Wrześni, wydanie informacji publicznej, zgodnie z jego wnioskiem z dnia [...] listopada 2015 r. W uzasadnieniu odwołania zarzucono, że Prezes Sądu Rejonowego we Wrześni, poprzez wydanie odmowy o udostępnieniu informacji publicznej narusza zasadę, że "nikt nie może być sędzią we własnej sprawie" i chociażby z tego względu, odwołanie od decyzji, powinno zostać uznane za zasadne. Skarżący zarzucił, że Prezes Sądu Rejonowego we Wrześni, koordynuje wszelkie sprawy, cywilne i karne /spreparowane/ i wydaje polecenia podległym sędziom, ażeby przedłużać poszczególne postępowania sądowe skarżącego. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem, jakoby dane o których mowa, w przedmiotowym wniosku, odznaczały się jakimkolwiek stopniem skomplikowania, albowiem dotyczą, "sekretariackiej czynności", tj. ustalania terminów rozpraw. Powyższe dotyczy również, samego pozyskiwania przedmiotowych danych, albowiem czynności te nie należą do szczególnie skomplikowanych i nie wymagają intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (o którym mowa w przytoczonym wyroku z dn. 10.12.2014 r. IV SA/Po 940/14, LEX nr 1575922). Skarżący żądał podania informacji publicznej w której jest niezbędne tylko spisanie żądanych informacji. Skarżący zgodził się z ewentualną pracochłonnością, pozyskiwania danych, jednakże związanych z ilością, tychże danych, a nie z ich złożonością. Bezprzedmiotowe jest powoływanie się na NSA W-wa w wyroku z dn. 04.08.2015 r. I OSK 1645/14, LEX nr 1770329, albowiem przytaczane okoliczności, w przedmiotowym wniosku nie zachodzą, gdyż żądane informacje są informacjami "technicznymi", "sekretariackimi" i nie dotyczą merytorycznej oceny poszczególnych spraw. Skarżący zauważył, że Prezes Sądu Rejonowego, wydał informacje publiczne z tego samego wniosku tj. z dnia [...] listopada 2015 r. informując kiedy poszczególni sędziowie przebywali na L-4 oraz na urlopie wypoczynkowym. Powyższe świadczy o niejasnej selektywności w podawaniu informacji publicznej. Dane dotyczące przedmiotowego wniosku, tj. w zakresie na kiedy zostały wyznaczone poszczególne terminy, są zamieszczane na wokandzie, a zatem tym bardziej są dostępne. Prezes Sądu Okręgowego w Poznaniu decyzją z dnia [...].02.2016r., [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W jej uzasadnieniu opisano dotychczasowy przebieg postępowania podkreślając, że Prezes Sądu Rejonowego we Wrześni po uzyskaniu wyjaśnień od osób kierujących pracą właściwych wydziałów Sądu (przekazano informację o braku możliwości pozyskania danych z systemu elektronicznego i o konieczności przejrzenia bardzo dużej ilości akt, bliżej nieustalonych), uznał, że informacja, o której udostępnienie wnosi zainteresowany nosi cechy informacji przetworzonej w rozumieniu przepisu art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p., wobec czego dla jej uzyskania wymagane jest, aby było to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 roku wnioskodawca został wezwany do wykazania powyższej przesłanki. W odpowiedzi - pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżący wskazał, że w przypadku ewentualnego wykazania nieprawidłowości w zakresie wyznaczania rozpraw (tj. niezgodnie z ustalonym wcześniej harmonogramem) informacje zostaną przezeń upublicznione, co będzie służyło w przyszłości poszanowaniu praw uczestników i zaprzestania tendencyjnego postępowania wobec wybranej strony procesu. W ocenie Prezesa Sądu Okręgowego w Poznaniu rozstrzygnięcie organu I instancji jest słuszne. Przytoczona argumentacja prawna, a także okoliczności faktyczne sprawy, w pełni uzasadniają wydanie decyzji odmownej. Argument o nieskomplikowaniu danych, o udostępnienie których zwrócił się skarżący, pozbawiony jest doniosłości, bowiem Prezes Sądu Rejonowego we Wrześni nie powoływał się na tę okoliczność uzasadniając wydanie decyzji odmownej w zakresie udostępnienia informacji publicznej. "Selektywność" udostępnionych wiadomości, o której wspomina odwołujący wynika z oceny charakteru tychże i co się z tym wiąże zakwalifikowania ich jako informacji publicznej prostej bądź przetworzonej, do czego na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej uprawniony jest organ będący w jej posiadaniu. Prezes Sądu Okręgowego w Poznaniu nie podzielił przekonania wnioskodawcy o szczególnej doniosłości dla interesu publicznego danych dotyczących jednej osoby. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W. S. wnosząc o uchylenie decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i nakazanie wydania informacji publicznej przez Prezesa Sądu Rejonowego we Wrześni, zgodnie z wnioskami W. S. Skarżący podkreślił, że informacje o których wydanie wnosi stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia [...] września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Nie dotyczą one merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, a informacji technicznej, o znikomym stopniu skomplikowania i nie wymagającej nadmiernego wkładu intelektualnego. Ponadto przedmiotowe informację, nie są informacją przetworzoną, czyli taką, która jest poddana, jakiejkolwiek "obróbce", tj. analizie, zestawieniu statystycznemu, ekspertyzie, etc. Zarzucił, że Prezes Sądu Okręgowego w Poznaniu i Prezes Sądu Rejonowego we Wrześni wydając decyzję odmowną o wydanie informacji publicznych, stają się sędziami we własnej sprawie. Prezes Sądu Okręgowego w Poznaniu zdaniem skarżącego tworzy parasol ochronny nad Sądem Rejonowym we Wrześni. Prezes Sądu okręgowego w Poznaniu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się częściowo zasadna. Na wstępie wskazać należy, że kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej p.p.s.a.), sprowadza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się więc do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. dokonano prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, a dokonana ocena tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z art. 107 k.p.a., a więc w sposób przekonywujący. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 p.p.s.a.). Należy wyjaśnić, że w skardze do WSA skarżący podnosi wiele zarzutów nieistotnych dla rozpoznawanej sprawy, a dotyczących prowadzenia postępowań w Sądzie Rejonowym w sposób tendencyjny, istnienia koligacji w Sądzie, merytorycznego poziomu sędziów. Podkreślić należy, iż do kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie nie należy ocena prawidłowości pracy wskazanych sądów powszechnych. Przedmiotem oceny Sądu orzekającego jest wyłącznie ocena zasadności odmowy udzielenia żądanej przez skarżącego informacji. W świetle powyższego wiele argumentów i zarzutów w niniejszej sprawie jest bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia i dlatego Sąd orzekający w ogóle się do nich nie odnosił. Przede wszystkim są to wszelkie podnoszone kwestie dotyczące prawidłowości funkcjonowania Sądu Rejonowego we Wrześni i Sądu Okręgowego w Poznaniu i rzekomych koligacji i układów. Oczywiście niezasadny jest zarzut, iż organy I i II instancji w kontrolowanej sprawie są sędziami we własnej sprawie. Obydwie decyzje wydane zostały bowiem zgodnie z trybem unormowanym przez ustawodawcę w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia sprawy należy wskazać, iż istota przedmiotowego postępowania dotyczy odmowy udzielenia informacji publicznej w postaci wykazu (harmonogramu) terminów rozpraw sądowych i podania dat w których zostały wydane zarządzenia o wyznaczeniu poszczególnych terminów w/w rozpraw w przypadku wskazanych w pismach skarżącego sędziów w określonych przez skarżącego okresach czasu. Bezspornym między stronami było, że żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej. Sąd orzekający podziela tą ocenę. Istota sporu w rozpatrywanym przypadku sprowadza się do oceny, czy wnioskowane przez skarżącego informacje mają charakter przetworzony. W ocenie skarżącego nie mają one takiego charakteru, gdyż mają one charakter informacji technicznej, o znikomym stopniu skomplikowania i nie wymagającej nadmiernego wkładu intelektualnego, ponieważ polegają na spisywaniu poszczególnych danych i są czynnościami prostymi, które nie muszą być poddawane obróbce, analizie, zestawieniu statystycznemu, ekspertyzie itp. Natomiast w ocenie organów obu instancji wnioskowane przez skarżącego informacje są informacjami przetworzonymi. Tak więc w rozpatrywanej sprawie należało rozstrzygnąć, czy żądane przez wnioskodawcę informacje miały charakter prosty, czy przetworzony. W ocenie Sądu orzekającego nie można uznać, iż informacje wnioskowane w pkt 1 pisma z dnia [...] lutego 2015r. i [...] listopada 2015r., dotyczące wykazu terminów rozpraw, tj. dni wokandowych, SSR [...] w miesiącu lutym 2011r. (14 dni przed i 14 dni po 12 lutego 2011r.) i SSR [...] w miesiącach maju, czerwcu i lipcu 2011r., mają charakter informacji przetworzonej. Informacje dotyczące wokand (a więc i dni wokandowych) są publicznie dostępne. Co istotne, nawet jeżeli dane te nie znajdują się w systemie informatycznym, to ich zebranie nie jest nadmiernie czasochłonne, ani pracochłonne. Terminy wokand (a więc i znajdujących się na tych wokandach spraw) odnotowywane są bowiem w odpowiednich kontrolkach i repertoriach. Istnieją także zbiory wokand podpisywanych przez przewodniczącego składu. Tak więc zebranie terminów rozpraw (dni wokandowych) z okresu 3 miesięcy w przypadku jednego sędziego i z jednego miesiąca w przypadku drugiego sędziego nie jest czynnością skomplikowaną i nie wymaga nadmiernego zaangażowania pracowników sądu. Przeciętnie sędzia sądu rejonowego ma rozprawy 2-3 razy w tygodniu. A więc – pomijając ewentualne urlopy – organ był zobligowany do podania maksymalnie terminów od 24 do 36 terminów dni wokandowych SSR [...] i 12 terminów dni wokandowych SSR [...]. Ponieważ z akt sprawy wynika, że w okresie [...]-[...] maja, [...] - [...] czerwca i [...]-[...] lipca SSR [...] przebywał na urlopie zakres ustaleń niezbędnych do podania informacji dotyczących terminów jego rozpraw był ograniczony i obejmował w jego przypadku nieco ponad 2 miesiące. Zważywszy, że ustalenie terminów dni wokandowych poszczególnych sędziów nie wymaga wertowania akt, a jedynie sprawdzenia repertoriów, kontrolek i ewentualnie zbiorów wokand, nie jest to czynność organizacyjnie szczególnie utrudniona. Tym samym w tym zakresie żądane informacje nie mają przymiotu informacji przetworzonej wymagającej wykazania przez skarżącego, że są one szczególnie istotne dla interesu publicznego. W konsekwencji organy w tym zakresie dokonały wadliwej wykładni przepisów prawa materialnego, co zmusiło Sąd orzekający do uchylania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej w tym zakresie. Odmiennie natomiast przedstawia się stan rzeczy w zakresie żądania podania informacji kiedy wydano zarządzenia wyznaczające rozprawy w/w sędziów we wskazanych przez skarżącego czasokresach. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, że poza informacją prostą istnieje możliwość żądania dostarczenia informacji przetworzonej. Przy czym uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest możliwe jedynie w takim zakresie w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W powołanej ustawie brak jest definicji pojęcia "informacji przetworzonej", w związku z tym prawidłowe rozumienie tego terminu wiąże się z oceną konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest już pogląd, zgodnie z którym informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Będzie to zatem taka informacja, co do której podmiot zobowiązany do jej udzielania nie dysponuje taką "gotową" informacją na dzień złożenia wniosku, ale jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego. (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05; wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1048/07; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; publ. http//:orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie informacja, której domaga się skarżący w zakresie podania terminów zarządzeń wyznaczających terminy rozpraw w podanych czasokresach nie istnieje u organu w treści i postaci żądanej. Natomiast organ posiada dokumenty, które stanowią jej źródło. Jednak przetworzenie ich w celu uzyskania żądanej informacji wymaga przeprowadzenia ich analizy i wyboru właściwych dokumentów z określonego okresu. Zgodzić się więc należy z tezą organów administracji, że w niniejszym przypadku wyodrębnienie wnioskowanych w tym zakresie informacji wymagałoby fizycznego przejrzenia akt każdej sprawy w której w/w sędziowie wyznaczyli rozprawy we wskazanych czasokresach. Niewątpliwie byłoby to działanie bardzo czasochłonne i pracochłonne i w znacznym stopniu zdezorganizowałoby bieżące prace właściwych wydziałów. W kontekście powyższego żądana w tym zakresie informacja w istocie ma charakter przetworzony. W zaistniałej sytuacji sam fakt, iż rzeczywiście – jak wskazuje skarżący – czynności niezbędne do podania żądanej informacji w tym zakresie mają charakter czynności nieskomplikowanych nie wykluczał przyjęcia, że są to jednak informacje przetworzone. W rezultacie czynności powstałyby bowiem jakościowo nowe zbiory informacji. A jak słusznie wskazał WSA w Białymstoku w swym wyroku z dnia 13.10.2013r. o sygn. II SA/Bk 549/15 (publ.LEX nr 1940871) informacja przetworzona o jakiej mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., to jakościowo nowa informacja, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Tym samym udzielenie informacji przetworzonej poprzedza wytworzenie nowej informacji. Tak więc takie czynności organu, jak selekcja dokumentów źródłowych i ich analiza pod względem treści są zwykłymi czynnościami, które nie mają wpływu i nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów, jako informacji przetworzonej. Należy podzielić także pogląd tego samego sądu zawarty w wyroku z dnia 01.10.2015r. o sygn. II SA/Bk 476/15 (publ.LEX nr 1940841), że informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie w jakiej ją posiada (z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 5 u.d.i.p.), przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań), nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Podobnie nie stanowi o przetworzeniu informacji sięganie do materiałów archiwalnych. Z kolei informacja przetworzona, w zasadzie, w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Charakter informacji przetworzonej mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usunięcia danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. (tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia 12.02.2015r. o sygn. II SA/Wa 1824/15, publ. LEX nr 1747135). Podobne stanowisko zajął NSA w Warszawie w wyroku z dnia 23.01.2015r. o sygn. I OSK 315/14, publ. LEX nr 1683050) stwierdzając, że w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. Prawidłowo zatem stwierdziły organy administracji, że czynności, jakie muszą podjąć w celu ustalenia kiedy wydano istotne dla sprawy zarządzenia o wyznaczeniu rozpraw, angażując do tego pracowników, zakres oraz charakter tych czynności spowoduje dezorganizację pracy orzeczniczej Sądu Rejonowego we Wrześni. Ponadto, jak zasadnie przyjęto, informacja przetworzona podlega udostępnieniu tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Gdy zatem uwzględni się istotę informacji publicznej przetworzonej jako rezultatu określonego działania zmierzającego do jej przygotowania, to należy przyjąć, że przesłanka szczególnej istotności takiej informacji dla interesu publicznego stanowi podstawę dla podjęcia scharakteryzowanych wyżej działań przez podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Proces przetworzenia informacji publicznej w celu jej udostępnienia musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego. Ustawodawca, ograniczając w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dostęp do informacji przetworzonej, czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP) i nie można w tym przypadku mówić o łamaniu konstytucyjnych uprawnień obywatela, skoro przedkładając interes publiczny nad interes strony, prawodawca ma na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów Państwa i innych podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej. Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. W doktrynie przyjmuje się, że "jest w interesie indywidualnym" bądź "jest w interesie ogółu" oznacza, że wyprowadzona z danego stanu obiektywnego określona korzyść przypada jednostce względnie całemu społeczeństwu. O ile zatem interes indywidualny jest relacją pomiędzy jakimś stanem obiektywnym, a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść jednostce, to interes ogółu oznacza relację między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść ogółowi (zob. J. Lang, "Struktura prawna skargi w prawie administracyjnym", Wrocław 1972, s. 98-100). Pojęcie szczególnego interesu publicznego jest znaczeniowo węższe od funkcjonującego w powszechnym użyciu pojęcia interesu społecznego. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz jego ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie zaś łączy się z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. (tak NSA w wyroku z dnia 05.03.2015r. o sygn. I OSK 865/14) Zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika jednak, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2111/13, publ. http//:orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe po wykazaniu przez wnioskodawcę - wezwanego do wykazania powodów, dla których spełnienie jego żądania udzielenia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego - szczególnej istotności dla interesu publicznego udostępnienia żądanej informacji (art. 14 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W związku z tym brak jest podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1737/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12, publ. http//:orzeczenia.nsa.gov.pl). Powinność wykazania interesu publicznego spoczywa w głównej mierze na autorze wniosku o udzielenie informacji przetworzonej w myśl zasady koniecznego współdziałania organu i podmiotu ubiegającego się o załatwienie sprawy w określony sposób. (tak NSA w wyroku z dnia 05.03.2015r. o sygn. I OSK 865/14, publ. LEX nr 1677565) Konieczność wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji nie oznacza oczywiście zwolnienia podmiotu, do którego kierowany jest wniosek z obowiązku analizy powyższej ustawowej przesłanki na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy. Chodzi jedynie o podkreślenie, że brak wskazania przez wnioskodawcę, w czym upatruje on szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej, istotnie ogranicza możliwość poczynienia przez podmiot zobowiązany stosownych ustaleń i w konsekwencji uwzględnienia wniosku. Uwzględniając powyższe Sąd przyjął, że w rozpatrywanym przypadku skarżący nie wykazał istnienia przesłanki szczególnego znaczenia żądanej przez niego informacji w zakresie terminów wydania przedmiotowych zarządzeń dla interesu publicznego. Należy więc przyjąć, iż skarżący nie zamierza wykorzystać wnioskowanej informacji publicznej zgodnie z wymaganym dla jej udostępnienia interesem publicznym, tj. w sposób mogący, na przykład, wpłynąć na usprawnienie funkcjonowania Sądu Rejonowego we Wrześni. Skarżący sam zresztą wskazał, że jego zamiarem jest wykazanie nieprawidłowości postępowań sądowych dotyczących jedynie jego osoby, a nie szerszego ogółu. Brak zatem po stronie skarżącego interesu publicznego w tym zakresie skutkował wydaniem zgodnej z prawem decyzji odmawiającej udostępnienia mu przetworzonej informacji publicznej. Reasumując, skarga była zasadna w zakresie nieudzielenia skarżącemu informacji publicznej dotyczącej odmowy udostępnienia skarżącemu określonych w pkt 1 sentencji wyroku terminów rozpraw sądowych (dni wokandowych). Dlatego też na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a p.p.s.a. w tym zakresie należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji w drodze czynności materialnotechnicznej udzieli skarżącemu żądanej informacji w postaci wykazu terminów rozpraw sądowych (dni wokandowych) SSR [...] w miesiącach maju 2011 r., czerwcu 2011 r. i lipcu 2011 r. oraz w postaci wykazu terminów rozpraw sądowych (dni wokandowych) SSR [...] w miesiącu lutym 2015 r. -14 dni przed 12 lutego 2015 r., w tym 12 lutego 2015 r. i 14 dni po 12 lutego 2015 r. W pozostałym zakresie za niezasadne należy uznać zarzuty skargi, bowiem organy administracji prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego oraz nie naruszyły przepisów o postępowaniu, gdyż sprawa została właściwie wyjaśniona. W tym stanie rzeczy z przyczyn wskazanych i wyjaśnionych wyżej na podstawie art.151 p.p.s.a. w pozostałym zakresie oddalono skargę. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.205 p.p.s.a., gdyż skarga w znacznej części była zasadna.