IV SA/Po 235/14

WyrokWSA w Poznaniu2014-11-12

Skład orzekający: Grażyna Radzicka, Izabela Bąk-Marciniak, Maciej Busz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego może prowadzić postępowanie naprawcze na podstawie art. 51 Prawa budowlanego w stosunku do obiektu budowlanego, dla którego zostało skutecznie zawiadomione o zakończeniu budowy i nie zgłoszono sprzeciwu?
Ratio decidendi
Skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy lub wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego wyłącza możliwość prowadzenia postępowania naprawczego na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego. W takiej sytuacji postępowanie jest bezprzedmiotowe, a organ nie może wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, ponieważ brak sprzeciwu organu lub pozwolenie na użytkowanie stanowi potwierdzenie legalności obiektu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakładającej na inwestorkę obowiązek rozbiórki ogrodu zimowego oraz sporządzenia projektu zamiennego budynku mieszkalnego z powodu istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Inwestorka kwestionowała legalność kontroli, zarzucała naruszenie przepisów KPA dotyczących terminów załatwienia sprawy oraz wskazywała na wydane wcześniej zaświadczenie o zakończeniu budowy. Organy nadzoru budowlanego obu instancji podtrzymały stanowisko o konieczności przeprowadzenia postępowania naprawczego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, oraz zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej zwrot kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant Sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2014 r. sprawy ze skargi A. Ś.-S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r.; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej A. Ś.-S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych Decyzją z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., działając na podstawie art. 51 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207 poz. 2016 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) oraz art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 poz. 1071 z 2000 r. z późniejszymi zmianami), nałożył na inwestorkę A. Ś.-S. w punkcie I) obowiązek rozbiórki ogrodu zimowego z boku budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul.P. [...] w C. D., działka nr [...], i takiego jego wykonania, by ściana równoległa do granicy z działką nr [...]znajdowała się w odległości 4 m od tej granicy tj. odległości zgodnej z par 12 ust.1 rozporządzenia ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; w punkcie II) obowiązek sporządzenia projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości przy ul.P. [...] w C. D., działka nr [...], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót oraz roboty budowlane, o których mowa w pkt I; w punkcie III określił termin wykonania obowiązków na 90 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu organ podniósł, iż podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 18.06.2013r. przez PINB ustalono, że właścicielką działki nr [...]jest inwestorka A.Ś.-S., działka jest zabudowana budynkiem mieszkalnym wolno stojącym i drewnianym obiektem gospodarczym, jest ogrodzona i częściowo utwardzona, budynek został zrealizowany na podstawie decyzji Starosty S. z dnia [...] września 2008r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz decyzji z dnia [...] marca 2010r. o zmianie pozwolenia na budowę. Budynek został zrealizowany z odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego i aneksu : ogród zimowy winien mieć wymiary 3,99x2,80m – ma wymiary 4,30x2,70m; ogród zimowy przewidziany aneksem winien mieć wymiary 0,82x3,06m – ma wymiary 1,00x3,20m; budynek zaprojektowano jako obiekt o wymiarach 13,38x12,78m – zrealizowany ma wymiary 13,70x13,10m; budynek zaprojektowano w odległości 4,82m od granicy z działką nr 178/7 i 4,80m od granicy z działką 178/6 – obecnie znajduje się w odległości 4,52m od granicy z działką nr [...] i 4,42m od granicy z działką nr [...], przy czym ogród zimowy zbliżony jest do granicy z działką nr [...]na odległość 3,37m; zaprojektowane utwardzenie działki miało mieć powierzchnię 156,20m kw, a ma 341,02 m kw. Wszystkie prace i obiekty zrealizowane zostały w latach 2008-2010. Dalej organ wskazał, że w dniu 31.08.2010r. inwestorka zwróciła się o wydanie zaświadczenia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul.P. [...] w C. D., zaświadczenie takie otrzymała w dniu 2.09.2010r., potwierdza ono dopełnienie obowiązku zawiadomienia o zakończeniu budowy i na podstawie złożonych dokumentów stwierdza gotowość obiektu budowlanego do użytkowania, zgodnie ze złożonym oświadczeniem kierownika budowy. Dalej organ przytoczył treść art.36a ust.5 p.b. i stwierdził, że inwestorka dokonała istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu, zmiany te wprowadziła samowolnie w trakcie budowy, bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, a fakt ten stanowi przesłankę dla PINB-u do przeprowadzenia postępowania naprawczego. Zatem zgodnie z art.51 ust.2 p.b. organ nadzoru budowlanego nakłada na stronę obowiązki wynikające z tego przepisu. Poza tym zbliżenie budynku do granicy z działką nr [...]na odległość 3,37 m spowodowało, że został naruszony par 272 ust.2 rozporządzenia ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych. Ściana ogrodu zimowego wykonana ze szkła winna być traktowana jak ściana z otworami okiennymi, tym samym winna się znajdować w odległości 4 m od granicy z działką sąsiednią. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. Ś. – S. domagając się jej uchylenia i podnosząc, że cała nieruchomość została wybudowana w latach 2008-2010 na podstawie pozwolenia na budowę. Zakończenie budowy zostało zgłoszone w dniu 8.04.2010r., a w dniu 2.09.2010r. na wniosek odwołującej z dnia 31.08.2010r. zostało wydane przez organy budowlane – PINB w S. zaświadczenie o dotyczące zakończenia budowy, w którym pozwolono odwołującej na użytkowanie obiektu i potwierdzono zgodność obiektu z oświadczeniem kierownika budowy. Zaświadczenie zostało wydane po przeprowadzonej kontroli przez organy nadzoru budowlanego, w trakcie której nie zgłoszono żadnych zastrzeżeń, ani odstępstw od zatwierdzonego projektu i aneksu do projektu. Nadto odwołująca wskazała, że nie otrzymała protokołu z przeprowadzonej kontroli. Przeprowadzona zaś druga kontrola 18.06.2013r. przez PINB w jej ocenie jest kontrolą nielegalną, a wszelkie zaś nałożone po niej obowiązki zaskarżoną decyzją dotyczące rozbiórki ogrodu zimowego, rozbiórki ogrodzenia, nakazu sporządzenia projektu zamiennego budynku mieszkalnego są bezpodstawne. Nadto od daty tej kontroli do daty wydania decyzji minęły 94 dni, zatem przekroczono przepisy kpa dotyczące terminowego załatwienia sprawy, tym bardziej że nie poinformowano o przyczynach zwłoki czy też przedłużeniu terminu. Decyzją z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji i orzekł w punkcie 1 i 2 w taki sam sposób jak decyzja I instancji, określając jedynie termin wykonania obowiązków na 3 miesiące od dnia otrzymania niniejszej decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż poza sporem pozostaje, że zmiany wykonane przez inwestora powodują zmianę m.in. kubatury, powierzchni zabudowy obiektu, zagospodarowania terenu, a zatem są istotnym odstąpieniem, które uzasadnia zastosowanie art.51 ust.1 pkt 3 p.b. W stosunku do obiektów już wykonanych zastosowanie ma art.51 ust.7 p.b. Zatem organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie w trybie art.51 p.b., który zmierza do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Z uwagi na złożone odwołanie organ zmienił termin wykonania nałożonego obowiązku. W ocenie WWINB-u skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy nie wyłącza możliwości późniejszego prowadzenia postępowania naprawczego. Nadto istotnie PINB przekroczył termin załatwienia sprawy określony w art.35 kpa niemniej wobec zakończenia postępowania zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania nie mogły zostać przez organ uwzględnione. Skargę na powyższą decyzję wniosła A. Ś. – S. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż kontrola przez organy nadzoru budowlanego została przeprowadzona z naruszeniem art.10 kpa, § 12 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie albowiem konstrukcja szklana – ogród zimowy stanowi integralną część zatwierdzonego projektu budowlanego, przy pomiarach odległości nie była brana grubość murowanego ogrodzenia, zatem przy odległość owej konstrukcji powinna być mierzona do granicy działki nie zaś jak to miało miejsce do ogrodzenia, które usytuowane jest w granicach działki przed słupkami granicznymi. Nadto podniosła naruszenie art.36a p.b., albowiem dom został ocieplony styropianem o grubości ok.15 cm i otynkowany stąd powstałe różnice w wymiarach, jednak prace te nie były sprzeczne z mpzp, albowiem projekt zakładał możliwość zmiany materiałów wykończeniowych w tym izolacji cieplnej, a odstępstwa te nie są odstępstwami istotnymi. Ponadto podała, iż nie otrzymała protokołu kontroli. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, albowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszają prawo w stopniu powodującym konieczność ich uchylenia. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 z późn. zm.) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. W myśl art. 36 a ust. 5 powołanej wyżej ustawy nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. Zgodnie zaś z art.36a ust.1 p.b. istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Podstawą prawną wydania decyzji był przepis art.51 ust.1 pkt 3 p.b. W myśl tego przepisu przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art.50 ust.1, właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Przepis art.51 p.b. określa następstwa prawne wynikające z zastosowania art.50 p.b. Decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź też doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego organ wydaje w trzech kategoriach sytuacji : a0 wskazanej w art.51 ust.1 pkt 1 p.b., gdy wykaże, że nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych lub wykonywanych robót budowlanych, b) na podstawie art.51 ust.3 pkt 2 p.b. w przypadku niewykonania określonych czynności lub robót budowlanych w terminie; c) na podstawie art.51 ust.5 w przypadku niewykonania w terminie obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Przyczyny wydania orzeczenia nakazującego zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego są różne. Orzekając w trybie art.51 ust.1 pkt 1 p.b., organ musi stwierdzić, dokonując oceny stanu faktycznego i prawnego, że nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodności z prawem. Natomiast wydanie orzeczenia na podstawie art.51 ust.3 pkt 2 i art.51 ust.5 p.b. jest konsekwencją ustalenia, że podmiot zobowiązany nie wypełnił obowiązków nałożonych w uprzednim orzeczeniu w zakreślonym przez organ terminie. W przedmiotowej sprawie organ orzekł o nakazie rozbiórki bez powołania podstawy prawnej i bez należytego uzasadnienia takiego rozstrzygnięcia. Organy obu instancji nie odniosły się w swoim uzasadnieniu do obowiązku rozbiórki ogrodu zimowego. Nie wiadomo zatem na jakiej podstawie organ przyjął, że ujawnione odstępstwa od projektu mają charakter istotnych i tym samym stanowią podstawę do sporządzenia projektu zastępczego. Niewątpliwie samo wskazanie zmiany parametrów budynku nie powoduje jeszcze przyjęcia, że doszło do istotnego odstępstwa od projektu. Tym bardziej, że w aktach administracyjnych brak decyzji o pozwoleniu na budowę z 19 września 2008r. oraz decyzji o zmianie pozwolenia na budowę z 16 marca 2010r., w związku z tym nie mogła być poddana kontroli Sądu okoliczność jakie rzeczywiście parametry zawarte były w projekcie budowlanym. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela zaprezentowany w literaturze i orzecznictwie pogląd, że to, czy w danym przypadku odstąpienie od projektu zostanie uznane za "istotne odstąpienie", zależy od okoliczności sprawy (Komentarz do art. 36 a ustawy Prawo budowlane, red. Z Niewiadomski, Wyd. C.H. Beck, Wydanie 3, Warszawa 2009 r., System Informacji Prawnej Legalis oraz powołany tam wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 marca 2004 r. sygn. akt: IV SA 3274/02). Zatem to czy w danym przypadku odstąpienie od projektu zostanie uznane za "istotne odstąpienie", zależy od okoliczności sprawy. O tym, czy dane odstępstwo ma charakter istotny, winien decydować całokształt okoliczności konkretnego przypadku. Brak jest uzasadnienia dla twierdzenia, że identyczna modyfikacja parametrów wskazanych w art.36a ust.5 p.b. może być uznana za istotną niezależnie od układu konkretnych okoliczności faktycznych zaistniałych w rozpoznanej przez organ sprawie. Orzekając w przedmiocie istnienia istotnych odstępstw, organ nie może poprzestać na ustaleniu jednej z okoliczności wskazanych przez ustawodawcę w art.36a ust.5 p.b. Obowiązkiem organu jest przeprowadzenie dodatkowych rozważań celem ustalenia, czy stwierdzone odstępstwo ma w realiach rozpoznawanego przypadku charakter istotny. Cecha ta winna znajdować uzasadnienie w dodatkowych jeszcze okolicznościach, rzutujących na charakter stwierdzonej zmiany. Nie można podzielić stanowiska co do tego, że każda zmiana któregokolwiek z podstawowych parametrów budynku wymienionych w art.36a ust.5 pkt 2 p.b. dokonana z naruszeniem obowiązku wymienionego w art.36a ust.1 p.b., w każdym przypadku pociąga za sobą skutki wymienione w art.50 i 51 ust.1 pkt 3 p.b., to jest konieczność przeprowadzenia postępowania naprawczego. Innymi słowy, nie każde odstępstwo dotyczące parametrów stanowić będzie odstępstwo istotne. W każdym przypadku charakter takiego odstąpienia winien być oceniony przez organ prowadzący postępowanie. Inaczej bowiem może zostać ocenione odstąpienie w zależności od m.in. charakteru obiektu budowlanego i jego rozmiarów. W niniejszej sprawie organy takiej indywidualnej oceny co do zmiany parametrów, poza stwierdzeniem że do takiej zmiany doszło, nie dokonały. Poza tym należy zauważyć, że w aktach administracyjnych sprawy, co zresztą akcentują organy, znajduje się zaświadczenie o zakończeniu budowy z 2 września 2010r. Skoro zatem skarżąca dokonała skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego, a organ nie zgłosił sprzeciwu w oparciu o powołany na wstępie przepis art. 54 p.b., to brak podstaw w ocenie Sądu do kwestionowania na tym etapie legalności wybudowanego obiektu. W znaczeniu prawnym roboty budowlane zostały zakończone. "Ogród zimowy" został zrealizowany w toku budowy całego budynku, a następnie wydano pozwolenie na użytkowanie całego obiektu. Oznacza to, że w stosunku do takiego obiektu nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania "legalizacyjnego" lub "naprawczego" na podstawie art.51 p.b. Sąd podziela w tym zakresie ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych, które przyjmują, iż skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy bądź wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ma takie znaczenie, że wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzaniu (pod kątem legalności wybudowania) przez organy nadzoru budowlanego. W takiej sytuacji kiedy prace budowlane zostały zrealizowane w toku prac nad całym budynkiem, a następnie skutecznie zawiadomiono o zakończeniu budowy, to nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art.50-51 p.b. W takiej sytuacji postępowanie jest bezprzedmiotowe, a organ nie może wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Brak sprzeciwu organu, bądź decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego. Fakt przyjęcia budynku do użytkowania jednoznacznie potwierdza, że obiekt wybudowany został zgodnie z obowiązującymi przepisami (tak wyroki NSA z 1 sierpnia 2012r., sygn.akt II OSK 2012/11; z 20 maja 2011r., sygn.akt II OSK 887/10; z 20 kwietnia 2011r., sygn.akt II OSK 708/10, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto Sąd zauważa, że organ nie uzasadnił dlaczego uznał, iż ściana ogrodu zimowego wykonana ze szkła winna być traktowana jak ściana z otworami okiennymi i w związku z tym znajdować się w odległości 4 m od granicy z działką sąsiednią. Przyjęte przez organ takie stanowisko, w ocenie Sądu, powinno zostać poprzedzone wnikliwym wyjaśnieniem wszystkich okoliczności sprawy czego organ nie uczynił. Poza tym organ I instancji powołał się w uzasadnieniu decyzji na przepis § 272 ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a w pkt I decyzji powołał się na § 12 ust.1 tego rozporządzenia. Ma to o tyle znaczenie, że § 12 odnosi się do sąsiedniej działki budowlanej, a § 272 do sąsiedniej działki niezabudowanej. W niniejszej sprawie, nie wiadomo jaki charakter ma działka [...], albowiem brak w aktach administracyjnych wypisu z rejestru gruntów. Nie wynika to również z mapki, z której strony działki skarżącej znajduje się działka nr [...]. Z twierdzeń skarżącej natomiast wynika, że działka nr [...]oddzielona jest pasem drogowym od działki skarżącej. Odległość zaś konstrukcji szklanej – ogrodu zimowego - obliczono do murowanego ogrodzenia. W sytuacji zaś gdy budynek sytuuje się na działce gruntu sąsiadującej z działką, która leży w pasie drogowym, nie mają do jego usytuowania zastosowania przepisy § 12 ust.1 pkt 1 i 2 powołanego rozporządzenia. Zatem rolą organów było ustalenie statusu działki sąsiadującej z nieruchomością inwestora. Weryfikacji wymaga przede wszystkim, czy działka ta jest działką budowlaną w znaczeniu jakie nadaje się temu pojęciu na gruncie przepisu § 12 powołanego wyżej rozporządzenia (w szczególności: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt: II OSK 1718/06, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt: VIII SA/Wa 42/08). Zatem organy z naruszeniem dyspozycji art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a i art.80 k.p.a. zaniechały sprawdzenia powołanych wyżej okoliczności, mających uzasadniać istotny charakter odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, dopuszczając się naruszenia przepisów postępowania poprzez niewystarczające ustalenie okoliczności faktycznych sprawy. Nadto organ nadzoru budowlanego I instancji wadliwie, bo z naruszeniem art. 79 kpa zawiadomił skarżącą o czynnościach kontrolnych przedmiotowego obiektu (kontrola odbyła się w dniu 18.06.2013r. , skarżąca odebrała zawiadomienie 19.06.2013r.), to jednak art.81a p.b. jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisów kpa w związku z czym do czynności kontrolnych nie mają zastosowania ogólne zasady prowadzenia postępowania dowodowego uregulowane w kpa. W myśl art.81a p.b. czynności kontrolne związane z wykonywaniem uprawnień organów nadzoru budowlanego, przeprowadza się w obecności inwestora, kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu pracy lub wyznaczonego pracownika, bądź osób przez nich upoważnionych albo w obecności właściciela lub zarządcy obiektu. Mając to na uwadze organ zgodnie z art.81a p.b. przeprowadził czynności kontrolne w obecności skarżącej, z których sporządził protokół, w oparciu o który mógł dokonać ustaleń. Niemożność przygotowania się do kontroli przez skarżącą, nie mogła jednak dyskwalifikować wyników kontroli. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art.152 p.p.s.a. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło