IV SA/Po 267/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewody z dnia [...] Nr [...] w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji /-/ E. Kręcichwost-Durchowska Postanowieniem Wojewody z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] utrzymano w mocy postanowienie Starosty z dnia [...].11.2008r., którym organ odmówił A. S. zawieszenia postępowania o zwrot nieruchomości położonych w [...] na ul [...] 29, działki zapisanej w księdze wieczystej jako własność Miasta . Na powyższe postanowienie A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W dniu [...] września 2009 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. We wniosku podniesiono, iż Skarżąca na przedmiotowej nieruchomości prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą [...]. W związku z koniecznością dostosowywania się do potrzeb rynkowych Skarżąca dostrzegła konieczność poszerzenia swojego asortymentu. To zaś wymaga poszerzenia drzwi. W ocenie strony Skarżącej fakt, iż nie może tego uczynić powoduje, że w związku z nowymi trendami na rynku staje się ona mniej atrakcyjnym sprzedawcą, co skutkuje wyrządzeniem znacznej szkody nie tylko dla samej Skarżącej, ale też i jej rodzinie, dla której prowadzona firma jest źródłem dochodu. Pełnomocnik Skarżącej podkreślił również, iż brak możliwości poszerzenia drzwi powoduje nieodwracalne skutki dla Skarżącej, gdyż nie mogąc wykonać stosownych prac adaptacyjnych straci Ona swoją pozycję na rynku oraz klientów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa ), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy, może mieć bowiem miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może poprzedzać merytoryczna ocena zasadności skargi. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa, mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie, których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą, którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie, których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; post. NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.; post. NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, Nr 6, poz. 76). Do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: T. Woś (red.): Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 338). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. W doktrynie i orzecznictwie zwraca się uwagę na fakt, iż nie kwalifikuje się do wykonania większość orzeczeń rozstrzygających określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, a więc nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte ostateczne postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości. Uznać zatem należy, iż zaskarżona postanowienie nie nadaje się do wykonania, bowiem nie nakłada na strony postępowania obowiązków czy też nakazów, zakazów określonego zachowania. Nie ulega, więc wątpliwości, iż orzeczenie to nie ma wpływu na możliwość poszerzenia przez Skarżącą drzwi wejściowych do lokalu. Ewentualne roszczenia z tytułu poczynionych przez Skarżącą nakładów mogą być przedmiotem rozpoznania przez sąd powszechny po zakończeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska j.a.