IV SA/Po 305/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska (spr.) Sędziowie NSA Paweł Miładowski WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant St. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Komandytowa w [...] na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę, 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Poznania z [...] listopada 2008 roku nr [...] 2. zasądza na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa (Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 740 złotych (siedemset czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/E.Kręcichwost – Durchowska /-/B. Popowska /-/P. Miładowski Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] działający z upoważnienia Prezydenta [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej kpa), po rozpatrzeniu wniosku [...] Sp. z o.o. w[...], odmówił uchylenia decyzji własnej i umorzył wznowione postępowanie administracyjne. Postępowanie wznowieniowe dotyczyło sprawy zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] wydaną dla [...] Sp. z o.o. (od dnia [...] lipca 2007 r. [...] Sp. komandytowa w [...] dalej spółka[...]), o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, obiektów handlowych oraz obiektu biurowego przy ul. [...] w[...]. W uzasadnieniu podano, iż [...] [...] sierpnia 2008 r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa – jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wznowienie jest nadzwyczajnym środkiem wzruszenia decyzji i ma zastosowanie tyko w przypadkach ściśle określonych prawem. W myśl art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipa 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 ze zm., dalej prawo budowlane) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w sferze oddziaływania obiektu. Obszar oddziaływania przedmiotowych: budynku mieszkalnego wielorodzinnego, obiektów handlowych oraz obiektu biurowego obejmuje wyłącznie działki, na których są zlokalizowane te obiekty. [...] wnosi o uznanie za stronę z uwagi na obsługę komunikacyjną projektowanych obiektów tj. wjazd z ul. [...] z równoczesną likwidacją obecnego wjazdu na stację paliw, albowiem w celu zapewnienia prawidłowej obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji konieczna jest przebudowa istniejącego układu drogowego. Inwestor w myśl decyzji o warunkach zabudowy dokonał uzgodnień z Zarządem Dróg Miejskich (dalej ZDM) w sprawie przebudowy skrzyżowania oraz zawarł z ZDM stosowną umowę. Ponieważ inwestor spełnił wymogi decyzji o warunkach zabudowy, uzyskał pozwolenie na budowę. Organ I instancji zaznaczył, że kwestia przebudowy drogi i dojazdów do przedmiotowej nieruchomości nie stanowiła przedmiotu postępowania, a działki po których przebiegać będzie inwestycja drogowa nie są objęte pozwoleniem na budowę z dnia [...] kwietnia 2007 r. Zgodnie z m. in. umową z ZDM, inwestor obowiązany jest uzyskać decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego i pozwolenie na budowę inwestycji drogowej oraz zrealizować ją przed przystąpieniem do użytkowania obiektów kubaturowych, a w tym postępowaniu [...] lub kolejny właściciel gruntu będzie miał przymiot strony. Od opisanej decyzji odwołanie złożyła spółka [...], wnosząc o jej uchylenie oraz wznowienie postępowania. Spółka zarzuciła naruszenie art. 28 Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwą interpretację oraz art. 7 kpa poprzez jego niezastosowanie. Należące do [...] działki oznaczone nr ewidencyjnymi [...],[...] i [...] znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu poprzez hałas, wzrost natężenia ruchu, utrudnienia komunikacyjne. Chybione wydaje się ograniczenie obszaru oddziaływania planowanej inwestycji tylko do działek, na których zaplanowano wykonanie robót budowlanych. W wyniku przebudowy układu komunikacyjnego powstanie jeden wspólny zjazd z drogi publicznej do projektowanego kompleksu oraz do istniejącej stacji paliw. Inwestor nie podpisał z właścicielem stacji paliw żadnych porozumień, regulujących wspólne użytkowanie zjazdu. Obecnie inwestor dysponuje prawomocną decyzją o pozwoleniu na budowę, realizuje zabudowę ale nie ma połączenia komunikacyjnego z drogą publiczną. Sytuacji tej można było uniknąć, uznając [...] za stronę w prowadzonym postępowaniu. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2009 r. r. [...] Sp. z o.o. zgłosiła się do postępowania w charakterze strony. Spółka, reprezentowana przez prezesa zarządu wskazała, że jest związana stosunkiem franszyzy ze spółką [...] i nabyła użytkowanie wieczyste nieruchomości, na terenie których znajduje się stacja paliw pozostająca w sferze oddziaływania inwestycji. Zachodzi obawa, że samochody znajdujące się na nieruchomości mogłyby swobodnie wjeżdżać także na nieruchomość [...] Sp. z o.o. Strony przejawiają wolę uregulowania kwestii spornych w drodze ugody. Ponieważ ewentualna zgoda z konieczności musiałaby dotyczyć ukształtowania komunikacji między sąsiednimi nieruchomościami, a więc materii objętej bezpośrednio pozwoleniem na budowę, jej zawarcie możliwe byłoby tylko przed organem I instancji. Ten argument również przemawia za przekazaniem sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Decyzją z [...] lutego 2009 r. nr [...] Wojewoda Wielkopolski, działając na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewoda uznał, iż [...] jest stroną w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w postępowaniu zakończonym decyzją o pozwoleniu na budowę przedmiotowego kompleksu. Odnośnie chęci przystąpienia [...] Sp. z o.o. do postępowania administracyjnego Wojewoda stwierdził, iż przystąpienie na etapie postępowania odwoławczego rażąco naruszyłoby zasadę dwuinstancyjnego postępowania dwuinstancyjnego. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożyła spółka [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 28 Prawa budowlanego poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że [...] Sp. z o.o. było właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą stacji paliw położonej na przedmiotowej nieruchomości. Zarzucono również naruszenie art. 107 kpa w związku z art. 9 kpa i art. 11 kpa poprzez niezamieszczenie w decyzji przesłanek, którymi kierował się Wojewoda przyjmując, że [...] posiada przymiot strony, oraz zaniechanie wyjaśnienia jaki podmiot jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości sąsiedniej z nieruchomością objętą decyzją o pozwoleniu na budowę. Wniosek o wznowienie postępowania [...] złożyła w dniu [...] sierpnia 2008 r., a przestała być właścicielem stacji paliw w dniu [...] grudnia 2007 r. Nowym właścicielem stacji paliw została [...] Sp. z o.o. Skarżąca zacytowała tezę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. akt II OSK 206/06 (lex nr 344079), zgodnie z którym legitymację procesową do występowania w charakterze strony w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę czy też nakazanie rozbiórki musi posiadać podmiot mający tytuł prawny do nieruchomości tj. w postaci prawa własności, użytkowania wieczystego lub zarządu. W realiach niniejszej sprawy, [...] już w chwili złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie posiadała przymiotu strony. Słuszna zatem była decyzja organu I instancji odmawiająca uchylenia decyzji własnej i umarzająca wznowione postępowanie administracyjne. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie wskazując, że jak wynika z akt sprawy użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiedniej jest Spółka [...] związana stosunkiem franszyzy ze spółką [...]. Umowa franszyzowa należy do kategorii tzw. umów nienazwanych, czyli takich które nie są unormowane w Kodeksie Cywilnym. Ponadto pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. [...] Sp. z o.o. zgłosiła swój udział w postępowaniu wznowieniowym na etapie postępowania odwoławczego, stąd uchylenie decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadną. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, chodzi o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywanej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji, nie zaś według kryteriów słuszności. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, na podstawie przedstawionych odpisów Krajowego Rejestru Sądowego, że po wniesieniu skargi nastąpiła zmiana nazw spółek: [...]Spółka komandytowa oraz jej komplementariusza: [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na: "[...]" Spółka komandytowa oraz jej komplementariusza na [...] Spółka z ograniczona odpowiedzialnością. W związku z powyższym, aktualne pozostaje pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącego, udzielone przez komplementariusza reprezentowanego przez jednoosobowy Zarząd – Prezesa – Pana T. N. Kontroli sądu administracyjnego w niniejszej sprawie podlegają decyzje dotyczące wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, obiektów handlowych oraz obiektu biurowego w [...] (działki nr ew. [...]). Wnioskodawca -[...], podaje, że w momencie wydania decyzji był właścicielem sąsiednich działek [...] i na tych działkach posadowiona jest stacja paliw [...]. Zdaniem Sądu, organy obu instancji nie poradziły sobie z ustaleniami dotyczącymi strony/stron w postępowaniu wznowieniowym. Sąd podziela pogląd, iż postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę są postępowaniami odrębnymi. Zatem organ administracji prowadzący postępowanie wznowieniowe ma obowiązek samodzielnie ustalić strony tego postępowania, bez względu na to, jakie strony zostały ustalone w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w wyroku z dnia 05 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OSK 598/06 (publ. lex nr 339465), że sprawy o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę lub o wznowienie postępowania w takiej sprawie są prowadzone tylko w nadzwyczajnych trybach postępowań administracyjnych, lecz nie zmienia to ich zasadniczego przedmiotu, to jest problemu udzielenia pozwolenia na budowę. Zarówno więc w sprawie o takie pozwolenie prowadzone w zwykłym trybie jak i w trybach nadzwyczajnych krąg podmiotów uznanych za strony powinien być identycznie ustalony na podstawie przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, będącego normą szczególną w stosunku do art. 28 kpa. W myśl art. 28 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z wymienionymi w przepisie zastrzeżeniami (art. 28 ust. 1), zaś stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu (art. 28 ust. 2). W przywołanym wyroku NSA wskazał również, że w postępowaniu o stwierdzenie nieważności stroną mogą być nie tylko podmioty uznane za strony w postępowaniu zwykłym zakończonym wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji, a więc - przykładowo - osoby niesłusznie pominięte w postępowaniu zwykłym. Krąg tych podmiotów winien jednak być ustalony na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Prawidłowe ustalenie tego kręgu ma o tyle istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie, że w wypadku złożenia wniosku o wznowienie postępowania przez podmiot niebędący stroną w sprawie zachodzi niedopuszczalność wznowienia z przyczyn podmiotowych, co uzasadnia wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 2 kpa). Jak wynika z art. 28 prawa budowlanego, (poza inwestorem) o przymiocie strony przesądzają dwa kryteria: podmiotowe i przedmiotowe, dotyczące obszaru oddziaływania. W niniejszej sprawie, Organ I instancji doszedł do błędnych ustaleń w zakresie kryterium "obszaru oddziaływania", zaś obie instancje nie prowadziły odrębnych ustaleń pod kątem spełnienia kryterium podmiotowego przez [...] (wada obu decyzji wydanych w sprawie) i [...] sp. z o. o. (wada decyzji organu odwoławczego). Tym samym Sąd zgadza się z zarzutem Skarżącej, iż żaden z organów nie wyjaśnił, jaki podmiot jest właścicielem/ użytkownikiem wieczystym/zarządcą działek graniczących z nieruchomością objętą decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. To stwierdzenie Skarżącego znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy, w których brak dowodów we wskazanym zakresie, oraz w treści uzasadnień decyzji organów I oraz II instancji. Istotną wadą decyzji Prezydenta [...], oprócz innych, o których mowa dalej jest to, że organ I instancji nieprawidłowo zinterpretował i zastosował normę zawartą w art. 28 ust. 2 prawa budowlanego in fine. Rozpatrując czy wnioskodawca: [...] ma przymiot strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w związku z ustawowym warunkiem "znajdowania się w obszarze oddziaływania obiektu" doszedł do konkluzji, z którą Sąd zdecydowanie się nie zgadza. Organ uznał, iż oddziaływanie projektowanego obiektu "obejmuje wyłącznie działki, na których zlokalizowane są te obiekty". W tym kontekście Sąd w pełni aprobuje wywody dotyczące kwestii "obszaru oddziaływania", jakie przeprowadził Wojewoda Wielkopolski. Równocześnie należy podnieść, iż w świetle definicji strony zawartej w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, zagadnienia "obszaru oddziaływania" nie można oddzielać od kolejnego elementu tej definicji, jakim jest więź podmiotu z nieruchomościami, znajdującymi się w obszarze oddziaływania obiektu; a tak właśnie postąpił organ II instancji. Istotną wadą zaskarżonej decyzji jest to, iż Wojewoda - bez dokonania jakichkolwiek ustaleń pod kątem spełnienia przesłanek podmiotowych definicji strony z art. 28 Prawa budowlanego, uznał [...] za stroną postępowania i nie dopuścił do udziału w postępowaniu [...] Sp. z o. o., mimo powołania się przez ten podmiot na fakt nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntów, na których posadowiona jest stacja paliw a stanowiących bezpośrednie sąsiedztwo projektowanego obiektu. Odnosząc się do obu decyzji pod kątem prawidłowości ustaleń w zakresie spełnienia przymiotu strony przez [...] i [...] sp. z o.o., Sąd oddzielnie uwzględni kryterium przedmiotowe i podmiotowe. Jak już podniesiono, z punktu widzenia przedmiotowego aspektu pojęcia strony, Sąd jest zdania, iż organ II instancji prawidłowo ustalił, że obszar oddziaływania projektowanego obiektu obejmuje działki sąsiednie, uzasadniając swoje stanowisko w następujący sposób: "jak wynika z zebranego materiału dowodowego a zwłaszcza z planu zagospodarowania, obsługa komunikacyjna projektowanych obiektów budowlanych będzie się odbywać m. in. od strony ul. [...] przez działkę [...], która graniczy bezpośrednio z działką[...], poprzez którą istnieje obsługa komunikacyjna stacji paliw". Na powyższe wskazują postanowienia decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczące "zjazdów". Konkluzja Wojewody Wielkopolskiego znajduje oparcie także w orzecznictwie. Warto wskazać zwłaszcza na wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1195/07 w którego tezie wskazano, że za obszar oddziaływania obiektu należy uznać obszar określony dla projektowanego obiektu budowlanego w chwili wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę tego obiektu, na podstawie jego rodzaju i charakterystyki, oraz na wyrok NSA z dnia 07 lutego 2008 r. sygn. akt II OSK 2010/06 w którego tezie wskazano, że realizacja budowy powoduje określone uciążliwości dla nieruchomości sąsiednich, ale nie mogą one przesądzać o zaistnieniu warunków, o jakich mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Inna jednak sytuacja może mieć miejsce, o ile w decyzji o pozwoleniu na budowę zawarto postanowienia ingerujące w zakres dysponowania nieruchomością sąsiednią, a oparte na art. 36 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Zgodnie ze wskazanym przepisem w decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ, w razie potrzeby, określa szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych. W odniesieniu do kryterium podmiotowego Sąd zauważa, iż wnioskodawca we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego podniósł, że w momencie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczącą działek 81/6 i 82/4, był właścicielem sąsiednich działek: 81/5, 82/3 i 168. Zatem uniemożliwiono wnioskodawcy wypowiedzenie się co do kwestii obsługi komunikacyjnej, a przez to uniemożliwiono zabezpieczenie interesów [...] Sp. z o.o. związanych z obsługą komunikacyjną istniejącej stacji paliw. Nie jest kwestionowany fakt, że [...] nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Potwierdzają ten fakt listy podmiotów, do których skierowane były kolejno: zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę z dnia[...] marca 2007 r. (k. 40 teczka "I") jak i decyzja o pozwoleniu na budowę (k. 46v teczki "I"). Nie ma wśród nich [...]. Nadto podniesiono we wniosku o wznowienie postępowania, że o wydaniu decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę [...] dowiedziała się od obecnego właściciela działek [...] - [...] Sp. z o. o. w dniu [...] sierpnia 2008 r. Organ I instancji w decyzji odmawiającej uchylenia decyzji własnej i umarzającej wznowione postępowanie administracyjne całkowicie pominął w ustaleniach podniesioną we wniosku kwestię własności /prawa użytkowania wieczystego działek sąsiednich w stosunku do tych, objętych pozwoleniem na budowę. Tym samym nie ustosunkowano się do informacji o nabyciu przedmiotowych działek przez [...] Sp. z o. o. Z kolei Wojewoda uznał, iż stroną jest [...] na podstawie kryterium przedmiotowego, ale też nie badał aspektu podmiotowego. Organ II instancji nie prowadził też żadnych ustaleń co do możliwości przyznania przymiotu strony [...] Sp. z o. o. Organ nie wziął pod uwagę tego, że [...] Sp. z o. o. powoływała się na te same przesłanki swojego interesu prawnego co [...]: prawo użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu i własności budynków stacji paliw (sukcesja praw majątkowych), znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu (tożsamość przedmiotu) i domagał się dopuszczenia do udziału w postępowaniu wznowieniowym (por. uwagi B. Adamiak w Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. C. H. Beck, Warszawa 2002 wydanie 4, s. 624 625). Przy potwierdzeniu powyższych faktów, upraszczając, można w następujący sposób je zrekapitulować: tak jak początkowo skutki pozwolenia na budowę dotyczyły [...], tak po nabyciu nieruchomości przez [...] Sp. z o. o., skutki te dotyczą tego podmiotu. W tych okolicznościach, uzasadnienie odmowy dopuszczenia [...] Sp. z o. o. do udziału w postępowaniu argumentem, iż w przeciwnym razie doszłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjnego postępowania, jest niezrozumiałe. Reasumując, wady postępowań w obu instancjach polegają na braku pełnych ustaleń w tych kwestiach, które decydują o przymiocie strony w postępowaniu o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Ustalenie stron postępowania jest podstawowym obowiązkiem organów prowadzących sprawę. Instytucja prawna strony jest zaś instytucją postępowania administracyjnego a to oznacza, że czasami uregulowanie jej statusu trzeba wywodzić nie z jednego przepisu, lecz z wielu przepisów prawa materialnego administracyjnego, wspierając je przepisami, m. in. (...) prawa cywilnego (J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2006 s. 221). Wobec powyższego, nie mogą pozostać w obrocie prawnym decyzje, które nie spełniają podstawowych kryteriów wyznaczenia stron postępowania administracyjnego. Godzi to w konstytucyjną zasadę praworządności (art. 7 Konstytucji RP), stanowiącą równocześnie podstawową zasadę postępowania administracyjnego: organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 kpa). Rozpatrując ponownie wniosek o wznowienie postępowania organ I instancji powinien uzupełnić postępowanie wyjaśniające, w tym materiał dowodowy w taki sposób, aby można było dokonać prawidłowych, a więc i pełnych ustaleń w zakresie spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek strony w rozumieniu art. 28 Prawa budowlanego oraz art. 145 § 1 pkt 4 kpa, uwzględniając przy tym powyższe uwagi oraz dorobek piśmiennictwa i orzecznictwa. W tym ostatnim zakresie chodzi zwłaszcza o przytoczone wyżej wyroki, a także wyrok WSA z 17.10.2007 r. (VII SA/Wa 1195/07). Uzupełniając materiał dowodowy i procedując, organ administracji winien wziąć przy tym pod uwagę, sformułowaną przez [...] Sp. z o.o., deklarację o możliwości zawarcia ugody. W tym stanie rzeczy, Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ppsa, postanowił jak w sentencji – pkt 1. W kwestii kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ B. Popowska /-/ P. Miładowski ja