IV SA/Po 322/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi M. P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2008r. w sprawie o sygn. IV SA/Po 159/08 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania, 2. odmówić przyznania prawa pomocy Pismem z dnia 7 maja 2015r. M. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 5 listopada 2008r, w sprawie o sygn. IV SA/Po 159/08 wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie pełnomocnika w osobie mecenasa K. C. W dniu 22 maja 2012r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie IV SA/Po 344/12 zapadło postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania od tego samego wyroku. Postanowienie to jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W świetle art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., skarga o wznowienie powinna zawierać m. in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia sądowego. Ponadto, zgodnie z art. 277 wskazanego aktu prawnego zasadą jest, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który to termin liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania jest przy tym środkiem prawnym, przysługującym od orzeczeń, które zyskały walor prawomocności (art. 270 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 278 p.p.s.a po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana. Zgodnie z art. 280 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Skarżący w odniesieniu do wyroku w sprawie IV SA/Po 159/08, w którym Sąd uchylił decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2008r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2007r., nr [...] składał już skargę o wznowienie postępowania. Skarga ta została prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2012r. w sprawie IV SA/Po 344/12 odrzucona z uwagi na brak podstaw do wznowienia.. Stosownie do przepisu art. 285 p.p.s.a niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem na skutek skargi o wznowienie postępowania. Zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń co do meritum sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych, ponieważ w komentowanym przepisie nie ma żadnych ograniczeń w tym względzie (patrz postanowienie NSA z 27 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1765/11, LEX nr 966258 oraz postanowienie NSA z dnia 08 czerwca 2010 r. II OSK 1000/10 LEX nr 643635). Nie można zatem ponownie wystąpić ze skargą o wznowienie postępowania także w przypadku, gdy poprzednia skarga została odrzucona lub wywołane nią postępowanie zostało umorzone (zob. teza 2 do art. 285 Komentarza Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, J. P. Tarno wyd. 4, LexisNexis). Nie bez znaczenia jest również fakt, że od uprawomocnienia wyroku w sprawie IV SA/Po 159/08, które nastąpiło z dniem 30.12.2008r. upłynęło 5 lat, a skarżący w skardze nie wskazywał na okoliczności związane z pozbawieniem go możliwości działania czy braku należytej reprezentacji a wskazywał na kwestie związane z brakiem wypłacenia całości świadczenia pielęgnacyjnego na D. P. Z związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 280 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązany był odrzucić skargę o wznowienie postępowania i orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Prawo pomocy zgodnie z art., 244 § 1 p.p.s.a. obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego. Z uwagi jednak na oczywistą bezzasadność przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania i w oparciu o treść art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym w prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi, wniosek o przyznanie pomocy nie mógł być rozpoznany pozytywnie. Z tych względów orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.