IV SA/Po 324/05
WyrokWSA w Poznaniu2006-06-29
Skład orzekający: Ewa Makosz-Frymus, Maciej Dybowski, Ewa Kręcichwost-Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy prawo do zasiłku dla bezrobotnych, które powstało w okresie obowiązywania ustawy o zatrudnieniu, ale jego wypłata rozpoczęła się po wejściu w życie ustawy o promocji zatrudnienia, powinno być przyznane na podstawie przepisów starszej czy nowszej ustawy?Ratio decidendi
Prawo do zasiłku dla bezrobotnych, przyznane decyzją wydaną na podstawie ustawy o zatrudnieniu, powinno być realizowane zgodnie z przepisami tej ustawy, nawet jeśli moment rozpoczęcia wypłaty zasiłku przypada na okres obowiązywania ustawy o promocji zatrudnienia. Okres wyczekiwania na prawo do zasiłku jedynie przesuwa w czasie moment powstania uprawnienia, nie zmieniając podstawy prawnej jego przyznania.Stan faktyczny
Starosta przyznał skarżącej status bezrobotnego i prawo do zasiłku dla bezrobotnych decyzją wydaną na podstawie ustawy o zatrudnieniu. Następnie Starosta orzekł o utracie prawa do zasiłku z powodu zakończenia okresu jego pobierania. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty, argumentując, że prawo do zasiłku powstało już pod rządami nowej ustawy o promocji zatrudnienia. Skarżąca wniosła skargę, podnosząc, że okres zasiłkowy powinien wynosić 12 miesięcy zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie wydania pierwszej decyzji.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant sekr. sąd. Monika Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] nr [...] /-/M. Dybowski /-/E. Makosz-Frymus /-/E. Kręcichwost-Durchowska MW
Decyzją Starosty z dnia [...]maja 2004 r., [...], na podstawie art. 6 pkt 15, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 23 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a-c oraz lit. e-h ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., nr 58, poz. 514 ze zm., dalej: ustawa o zatrudnieniu), B. C. nabyła status bezrobotnego od dnia 28 maja 2004 r. oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 5 czerwca 2004 r. na okres i w wysokości określonej w ustawie.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., [...], na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b i art. 73 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, dalej: ustawa o promocji zatrudnienia) Starosta orzekł o utracie przez B. C. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 5 grudnia 2004 r., z uwagi na zakończenie przysługującego okresu pobierania zasiłku.
Zainteresowana odwołała się od wskazanej decyzji pismem z dnia [...]lutego 2005 r., wskazując, że okres przysługiwania zasiłku wynosić winien 12 miesięcy. Decyzja o utracie prawa do zasiłku jest krzywdząca, gdyż prawo w tym wypadku zadziałało wstecz, co – w ocenie Zainteresowanej – jest niezgodne z prawem.
Decyzją z dnia [...]marca 2005 r., [...], Wojewoda na podstawie art. 73 ustawy o promocji zatrudnienia w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji powołano się na pisma Departamentu Rynku Pracy Ministerstwa Gospodarki i Pracy, zawierające stanowisko, że w przypadku, gdy rejestracja bezrobotnego następuje pod rządami starych przepisów, zaś nabycie samego prawa pod rządami ustawy o promocji zatrudnienia, należy wydać dwie odrębne decyzje. Oznacza to, że bezrobotni będą mieli orzeczone prawo do zasiłku na innych zasadach, niż samo nadanie statusu. Z uwagi na to, że Zainteresowana nabyła prawo do zasiłku w dniu [...]czerwca 2004 r., nie można wobec niej stasować przepisów ustawy o zatrudnieniu, ponieważ obowiązywały one do dnia 31 maja 2004 r.
B. C. wniosła skargę do sądu administracyjnego. Wskazała ponownie, że w dniu [...]maja 2004 r., kiedy to wydana została decyzja dotycząca statusu bezrobotnego i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, okres przysługiwania zasiłku wynosił 12 miesięcy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy dnia [...]maja 2004 r. Tego dnia wydana została decyzja, zgodnie z którą uzyskała Ona status bezrobotnego, oraz przyznano Jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 5 czerwca 2004 r. Decyzja wydana została pod rządami ustawy o zatrudnieniu, której przepisy wskazane zostały jako podstawa prawna rozstrzygnięcia. Nadto w decyzji wskazano, że prawo do zasiłku Skarżąca nabywa w "na okres i w wysokości określonej w ustawie". Jedyną ustawą (poza Kodeksem postępowania administracyjnego) wskazaną w decyzji jest ustawa o zatrudnieniu. Innymi słowy, to przepisy tej ustawy stały się podstawą określenia sytuacji prawnej Skarżącej.
Sąd nie zgadza się z argumentacją, iż z uwagi na okoliczność, że prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługiwało Skarżącej dopiero od dnia 5 czerwca 2004 r., to podlegało ono reżimowi ustawy o promocji zatrudnienia. Jak słusznie wskazywał bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 marca 2005 r. (II SA/Wa 2533/04, LEX nr 164751), "okres wyczekiwania na prawo do zasiłku powoduje jedynie skutek w postaci przesunięcia w czasie momentu, w którym uprawnienie do jego wypłaty powstaje". Art. 23 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu rozumieć należy w ten sposób, że to jedynie realizacja prawa do zasiłku, które bezrobotny nabywa w dniu rejestracji w urzędzie pracy, następuje po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2005 r., II SA/Wa 1855/04, LEX nr 164731).
Art. 139 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia stanowi, iż zasiłki przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie tej ustawy, są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach. Jak już wskazano, zasiłek przyznany został Skarżącej decyzją z dnia [...]maja 2004 r., opartą na przepisach ustawy o zatrudnieniu. Niedopuszczalne jest więc korygowanie sytuacji prawnej Skarżącej, ustalonej decyzją z dnia [...] maja 2004 r. Zaskarżona decyzja, oraz decyzja ją poprzedzająca stanowią nieuprawnioną ingerencję w prawa nabyte Skarżącej.
Podkreślenia wymaga nadto, że w aktach sprawy brak jest pism Departamentu Rynku Pracy, na które powołują się organy. Nadto wskazać należy, że uzasadnienie decyzji organu I instancji z dnia [...]stycznia 2005 r., w żadnej mierze nie spełnia wymogów stawianych przed tym elementem decyzji administracyjnej, zwłaszcza w świetle zasady ogólnej przekonywania stron wyrażonej w art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego. Stanowi to istotne naruszenie art. 107 § 3 kpa.
W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: upsa) orzekł, jak w sentencji wyroku.
Z uwagi na okoliczność, iż zaskarżona decyzja nie przyznała uprawnień podlegających wykonaniu, zbędne było orzekanie o wstrzymaniu jej wykonania w trybie art. 152 upsa.
/-/M. Dybowski /-/E. Makosz-Frymus /-/E. Kręcichwost-Durchowska
MW
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło