IV SA/Po 324/07

PostanowienieWSA w Poznaniu2007-10-17

Skład orzekający: Maciej Dybowski, Danuta Rzyminiak- Owczarczak, Izabela Kucznerowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do orzekania o odsetkach od zaległych świadczeń rodzinnych, które nie zostały wypłacone w terminie z powodu błędów organu administracji publicznej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania o odsetkach od zaległych świadczeń rodzinnych. Roszczenie o odsetki stanowi w istocie żądanie naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działania organu władzy publicznej, które powinno być dochodzone przed sądem powszechnym. Brak jest przepisów materialnoprawnych w ustawie o świadczeniach rodzinnych i Kodeksie postępowania administracyjnego pozwalających na zasądzenie odsetek w postępowaniu administracyjnym.
Stan faktyczny
Skarżąca domagała się wypłaty odsetek od zaległych świadczeń rodzinnych, które zostały jej przyznane po uchyleniu przez sąd administracyjny wcześniejszych decyzji. Organ administracji publicznej wypłacił zaległe świadczenia, ale bez odsetek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych nie przewidują naliczania odsetek. Skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego, argumentując, że ponosi straty z powodu błędów urzędników.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie WSA Danuta Rzyminiak- Owczarczak As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant Sekr. sąd. Marta Kmieciak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 października 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych postanawia: odrzucić skargę /-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak sygn. IV SA/Po 324/07 U Z A S A D N I E N I E Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 listopada 2006 r.- sygn. IV SA/Po 662/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Ś. z dnia [...] nr [...] w części, w której nie orzeczono o przyznaniu zasiłku rodzinnego na Ł. K. oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego na syna Ł. K. oraz podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania w okresie od 1 sierpnia 2004 r. Decyzją z dnia [...] nr [...] (dalej decyzja z dnia [...]), na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. 98/00/1071 ze zm. - dalej kpa ), art. 20 w zw. z art. 1, art. 2 pkt 1, art. 4, art. 5, art. 6 ust. 1, art. 8 pkt 5 i 7, art. 13 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2, art. 15 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 23, art. 25, art. 26, art. 30, art. 32 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (j.t. Dz. U. 139/06/992- dalej uśr lub ustawa) Kierownik Miejsko- Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. (dalej Kierownik MGOPS), działający z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy Ś. przyznał D. K. na dziecko Ł. K.: 1) zasiłek rodzinny na okres od 1 września 2004 do 28 lutego 2005 r. w wysokości 66 zł miesięcznie; 2) dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego na okres od 1 sierpnia 2004 do 28 lutego 2005 r. w wysokości 70 zł miesięcznie; 3) dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania w wysokości 40 zł miesięcznie na okres od 1 września 2004 do 28 lutego 2005 r.; nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu Burmistrz wskazał, że dnia 29 grudnia 2006 r. Wnioskodawczyni dostarczyła do MGOPS w Ś. odpis wyroku z dnia 22 listopada 2006 r.- sygn. IV SA/Po 662/05 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik MGOPS przyznał i wyrównał zaległe świadczenia (k. 29 akt administracyjnych). W odwołaniu z dnia 29 stycznia 2007 r. D. K. wniosła o "wypłacenie odsetek za okres zaległych świadczeń wymienionych w punkcie 2, 3, 4 decyzji z dnia [...].". Odwołująca się wskazała, że dnia 23 stycznia 2007 r. wypłacono Jej zaległe świadczenia, lecz bez odsetek. MGOPS stwierdził, że odsetki się nie należą, z czym D. K. się nie zgadza. Konsultowany prawnik stwierdził, że odsetki się należą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję z dnia [...]. W szczegółowym uzasadnieniu Samorządowe Kolegium przedstawiło poszczególne zdarzenia prawne dotychczasowego postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 359 § 1 kc, odsetki od sumy pieniężnej należą się tylko wtedy, gdy wynika to z czynności prawnej albo ustawy, z orzeczenia sądu lub z decyzji właściwego organu. Przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych nie przewidują naliczania odsetek od kwot świadczeń rodzinnych, jakimi są zasiłki rodzinne i dodatki do zasiłków rodzinnych. O odsetkach nie orzekł również w wyroku z dnia 22 listopada 2006 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D. K. podniosła, że to nie z Jej winy, lecz z niewiedzy urzędników, nie wypłacono Jej zaległych świadczeń; dlaczego jako zwykły obywatel ma ponosić "jakieś straty". Dlaczego prawo i przepisy działają tylko w jedną stronę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1. Żądanie zasądzenia odsetek (zgłoszone przez Wnioskodawczynię dopiero w odwołaniu z dnia stycznia 2007 r.- k. 1 akt odwoławczych), jest w istocie żądaniem naprawienia szkody, jaka została Jej wyrządzona przez niezgodne z prawem działania organu władzy publicznej ( art. 77 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r.- Dz.U. 78/97/483, sprost. 28/01/319, zm. 200/06/1471 ). 2. Trafnie Samorządowe Kolegium uznało, że w ustawie o świadczeniach rodzinnych i w kpa brak podstaw materialnoprawnych do zasądzenia odsetek w postępowaniu administracyjnym; trafnie też poszukiwało podstaw materialnoprawnych w kodeksie cywilnym. 3. Zdarzenia, z których Skarżąca wywodzi skutki prawne, powstały w części przed dniem 1 września 2004 r.- wejścia w życie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy- Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw- Dz.U. 162/04/1692- dalej ustawa zmieniająca (w zakresie, w jakim nie przyznano Skarżącej zasiłku rodzinnego i owych dodatków do zasiłku rodzinnego za okres od 1 sierpnia 2004 do 31 sierpnia 2004 r.), a w części po dniu 1 września 2004 r. (w zakresie, w jakim nie przyznano Skarżącej zasiłku rodzinnego i owych dodatków do zasiłku rodzinnego za okres od 1 września 2004 r. do 28 lutego 2005 r.). A. W zakresie roszczenia za okres od 1 sierpnia 2004 do 31 sierpnia 2004 r. Zgodnie z art. 5 ustawy zmieniającej, do zdarzeń i stanów prawnych powstałych przed dniem wejścia w życie owej ustawy, stosuje się przepisy art. 153, art. 160 i art. 161 § 5 kpa w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. W doktrynie trafnie wskazuje się, że od momentu wejścia w życie Konstytucji RP ( 17 października 1997 r.), treść normatywna art. 160 kpa uległa zmianie ( M. Safjan "Odpowiedzialność odszkodowawcza władzy publicznej- po 1 września 2004 r." W.Pr. 2004 s. 91- 93). Ponieważ w sprawie nie doszło do wydania decyzji z naruszeniem art. 145 § 1 kpa ani uchylenia takiej decyzji w wyniku wznowienia postępowania, w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 153 kpa. W sprawie nie znajdzie także zastosowania art. 160 kpa, bowiem nie doszło do wydania decyzji z naruszeniem art. 156 § 1 kpa ani do stwierdzenia nieważności takiej decyzji; w szczególności o odszkodowaniu od organu wymienionego w § 1 nie mógł orzec organ administracji publicznej, bowiem nie stwierdził nieważności decyzji z powodu naruszenia art. 156 § 1 kpa ani nie stwierdził, w myśl art. 158 § 2 kpa, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 156 § 1 ( art. 160 § 4 zd. 1 kpa). W sprawie nie doszło też do wzruszenia decyzji w stanie nagłej konieczności na podstawie art. 161 kpa. W sprawie nie zachodzą także przesłanki zastosowania art. 287 ppsa. B. W zakresie roszczenia za okres od 1 września 2004 r. do 28 lutego 2005 r. Zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej, art. 153, art. 160 i art. 161 § 5 kpa uległy uchyleniu. Uregulowania te zakładały dochodzenie odszkodowania przed Sądem Powszechnym (art. 153 § 2, art. 160 § 4 in fine, art. 161 § 5 kpa w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 sierpnia 2004 r.). Z dniem 1 września 2004 r. uległ uchyleniu art. 4201 § 1 i 2 kc, a odpowiedzialność odszkodowawczą oprzeć można na art. 417 1 § 2 kc ( G. Bieniek w: "Komentarz do kc . Zobowiązania" - tom 1 W. Pr. 2006 s. 327 uw. 120, 121, s. 347-348 uw. 23, 24). 4. Mimo, że stan prawny co do obu tych okresów różni się, to nie wpływa to na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wraz z wejściem w życie Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r., domniemywa się właściwość sądów powszechnych we wszystkich sprawach, z wyjątkiem ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów ( art. 177 Konstytucji). W doktrynie trafnie wskazuje się, że dla przyjęcia właściwości sądu powszechnego nie jest konieczne pozytywne określenie jego kompetencji, lecz wystarczy brak ustawy zastrzegającej kompetencję do rozpoznania sprawy przez inny sąd ( R. Lewicka "Realizacja prawa do sądu a spory kompetencyjne w świetle nowych regulacji prawnych" PiP 11/04/62; przykładowo uzasadnienia: wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 10.7.2000- SK 12/99- OTK 5/00/143; postanowienia SN z 25.1.2001- I CKN 1343/00– OSNC 9/01/133; wyroku SN z 12.12.1997- I CKN 370/97- OSNC 7-8/98/116; postanowienia SN z: 6.4.2000- II CKN 285/00- OSNC 10/00/188; 21. 5.2002- III CK 53/02- OSNC 2/03/31). Domniemania właściwości sądu powszechnego nie usuwa określenie klauzulą pozytywną zakresu orzekania sądów administracyjnych w art. 184 zd. 1 Konstytucji, który wskazuje, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej (przykładowo- uchwała 7 Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.3.2006 r.– II GPS 1/06; ONSAiWSA 4/06/95). O właściwości sądu powszechnego wyraźnie stanowiły: art. 153 § 2, art. 160 § 5 i art. 161 § 5 kpa w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 sierpnia 2004 r. W szeregu orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny wskazywał, że istnieje możliwość zasądzenia odsetek od opóźnienia wypłaty należności ( z różnych tytułów), lecz jedynie w postępowaniu przed sądem powszechnym ( odpowiednio- uchwała 7 Sędziów NSA z 5.3.2001- OPS 17/00- ONSA 3/01/100; wyrok NSA z: 29.4.1998- I SA 1713/97; wyrok WSA w Poznaniu z: 18.X.2005- 4/II SA/Po 1791/03; 8.11.2005 r. - 4/II SA/Po 1987/03). Także Sąd Najwyższy i Sądy powszechne w bogatym orzecznictwie wskazywały na drogę sądową przed sądem powszechnym przy powoływaniu się w pozwie na "wadliwość" decyzji organu administracyjnego ( odpowiednio- wyrok SN z: 6.2.1002- V CKN 1248/00 z aprobująca glosą R. Mastalskiego- OSP 10/02/128; 19.12.2002- II CKN 167/01; 12.3.2004- II CK 47/03; wyrok SA w Poznaniu z 5.11.2002- I ACa 841/02; postanowienie SA w Białymstoku z 3.9.2002- I Acz 664/02- OSA 3/03/8). 6. Obowiązujące brzmienie art. 287 ppsa zostało ustalone na podstawie art. 3 ustawy zmieniającej. Zmiana art. 287 ppsa dokonana wspomnianą ustawą polegała na skreśleniu w tym przepisie zwrotu: "Przepis art. 160 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio". Jednocześnie art. 1 pkt 1 i 2 i art. 2 powołanej noweli z dnia 17 czerwca 2004 r. uchylił m.in. art. 160 Kodeksu postępowania administracyjnego i wprowadził nowe brzmienie art. 417-4172 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. 16/64/93 ze zm.). Poza zakresem zastosowania art. 287 ppsa, odpowiedzialność odszkodowawczą organów władzy publicznej regulują przepisy kc (T. Burzyński "Odpowiedzialność odszkodowawcza państwa jako skutek wyroku sądu administracyjnego" Glosa 10/04/26). Skutkiem tego w obowiązującym stanie prawnym Strona może dochodzić odszkodowania w postępowaniu cywilnym przed właściwym sądem powszechnym- także na podstawie przepisów Konstytucji stosowanych wprost. 7. Z tej przyczyny nie zachodzi "działanie prawa w jedną stronę", jak to deklaruje Skarżąca- skoro brak przepisu materialnoprawnego dla orzekania o odsetkach przez organ administracji publicznej i ustawodawca nie wskazał wyraźnie, że w tej materii właściwy jest sąd administracyjny, to znaczy, że Strona może dochodzić swych praw przed sądem powszechnym (art. 177 in princ. Konstytucji). Skoro orzekanie o odszkodowaniu w wysokości odsetek ustawowych nie należy do właściwości sądu administracyjnego, przeto na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa, skargę należało odrzucić. /-/ I.Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ D. Rzyminiak- Owczarczak KP

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło