IV SA/Po 330/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej uchwały Wojewoda Wielkopolski wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pn. Farma Wiatrowa P. II. Skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżona uchwała w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pn. Farma Wiatrowa P. II stanowi akt prawa miejscowego w myśl art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. – dalej upzp), zgodnie z którym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa uchwała nie weszła jeszcze w życie, gdyż nie została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego. Oznacza to, iż przedmiotowa uchwała nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa w związku z art. 29 upzp. Podjęcie bowiem zaskarżonej uchwały nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Samo wydanie uchwały nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej uchwały. Skutki takie mogłyby spowodować dopiero wydane na jej podstawie decyzje administracyjne, które w przypadku ewentualnego stwierdzenia przez sąd nieważności uchwały, mogłyby skutkować wskazanym w art. 61 § 3 niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1187/08 i z dnia 7.12.2010r. sygn. akt II OZ 1243/10) Mając powyższe na uwadze na Sąd na podstawie art. 61 § 3 i §5 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.