IV SA/Po 419/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Ekologicznego Przyjaciół Z. N. z/s w Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania zażaleniowego oddala skargę w całości Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Stowarzyszenie Ekologiczne Przyjaciół Z. N. w Ś. pismem z dnia 26 lipca 2015 r. wniosło, na podstawie art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 poz.1235 ze zm.) o dopuszczenie organizacji ekologicznej na prawach strony do udziału w postępowaniu w sprawie wydania decyzji dotyczącej zmiany pozwolenia zintegrowanego udzielonego decyzją Wojewody W. nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. na prowadzenie instalacji Z. Ś.. Starosta [...] wniósł do Sądu Okręgowego w P. XIV Wydział Cywilny z siedzibą w P. pozew z dnia [...] czerwca 2015 r. o: - ustalenie, że Walne Sprawozdawczo - Wyborcze Zebranie Delegatów Stowarzyszenia Ekologicznego z dnia [...] lutego 2015 r. zostało nieprawidłowo zwołane i nie miało zdolności do podejmowania uchwał, - ustalenie, iż członkowie zarządu Stowarzyszenia wybrani na Walnym Sprawozdawczo-Wyborczym Zebraniu Delegatów Stowarzyszenia w dniu [...] lutego 2015 r. nie mają mandatu do reprezentowania wyżej wymienionego Stowarzyszenia z uwagi na dokonanie ich wyboru na podstawie bezwzględnie nieważnych uchwal, - stwierdzenie nieważności 11. uchwał Walnego Sprawozdawczo-Wyborczego Zebrania Delegatów Stowarzyszenia z dnia [...] lutego 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] Starosta [...] odmówił Stowarzyszeniu Ekologicznemu Przyjaciół Z. N. w Ś. dopuszczenia do udziału w postępowaniu. Zażalenie na powyższe postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosło Stowarzyszenie. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiesiło postępowanie zażaleniowe do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przed I Sądem Okręgowym w P. XIV Wydział Cywilny z siedzibą w P. z powództwa Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 r. o ustalenie i stwierdzenie nieważności uchwał. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że rozstrzygniecie sądu powszechnego z tego powództwa stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 – dalej jako Kpa). Kolegium wskazało ponadto, iż sprawa wszczęta w/w pozwem Starosty [...] jest w toku, a Sąd Okręgowy w P. wyznaczył termin rozprawy na dzień 22 marca 2016 r. Wnioskiem z 31 stycznia 2016r. Stowarzyszenie zażądało ponownego rozpatrzenia i uchylenia postanowienia z dnia 11 stycznia 2016r. W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie podniosło, że Kolegium zawiesiło postępowanie w oparciu o przekonanie Starosty [...], że Stowarzyszenie nie posiada organu uprawnionego do reprezentacji, a przekonanie takowe nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania. W ocenie Stowarzyszenia rozstrzygnięcie sądu w sprawie reprezentacji nie jest zagadnieniem wstępnym wstrzymujących załatwienie sprawy udziału Stowarzyszenia w w/w postępowaniu. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy organ wskazał, że Starosta [...] nie posiada kompetencji do oceny zgodności z prawem i stwierdzania nieważności uchwał podjętych przez organy Stowarzyszenia. Stosownie do art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach ( t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 1392), w razie stwierdzenia, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem lub narusza postanowienia statutu, starosta może wystąpić do sądu o udzielenie upomnienia władzom stowarzyszenia, o uchylenie niezgodnej z prawem lub statutem uchwały stowarzyszenia lub o rozwiązanie stowarzyszenia. Tylko sąd powszechny jest uprawniony do uchylenia uchwały stowarzyszenia lub stwierdzenia jej nieważności. W niniejszej sprawie Starosta [...] skierował do sądu pozew z dnia [...] czerwca 2015 r. o treści opisanej wyżej, w związku z czym zasadne jest oczekiwanie na orzeczenie w tej sprawie. Kolegium podniosło, iż prawdą jest, co podnosi Stowarzyszenie w zażaleniu i powtarza we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że sąd rejestrowy Krajowego Rejestru Sądowego dokonał wpisu do rejestru zmiany Statutu Stowarzyszenia wynikające z podjętych w dniu [...] lutego 2015 r. przez Walne Sprawozdawczo - Wyborcze Zebranie Delegatów Stowarzyszenia Ekologicznego, jak również dokonał wpisu osób wybranych na członków Zarządu. Organ wskazał, iż należy jednak uwzględnić okoliczność, że przed Sądem Okręgowym w P. XIV Wydział Cywilny z siedzibą w Pile toczy się postępowanie w przedmiocie zbadania zgodności tych uchwał, w tym uchwał powołujących skład Zarządu. Od rozstrzygnięcia sądu powszechnego zapadłego w powyższej sprawie, zależeć będzie rozstrzygnięcie skuteczności wniosku Stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w postępowaniu dotyczącym istotnej zmiany pozwolenia zintegrowanego co ma niewątpliwie istotne znaczenie także dla postępowania zażaleniowego. Pozwoli bowiem na ustalenie czy wniosek do organu I instancji, a następnie zażalenie na zaskarżone postanowienie zostało wniesione przez organ Stowarzyszenia uprawniony do jego reprezentacji, a więc czy osoby wnoszące zażalenie mogły działać w imieniu Stowarzyszenia jako jego Zarząd. Jak podkreślił poprzedni skład orzekający w tej sprawie, orzeczenie sądu stwierdzające nieważność uchwały oddziałuje wstecz (ex tunc), tj. wywołuje skutek od chwili jej podjęcia, co ma zasadnicze znaczenie dla czynności dokonanych na podstawie uchwały lub innych jej prawnych następstw. Z tych też powodów zasadne jest zawieszenie postępowania zażaleniowego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego z powództwa Starosty [...] w tej sprawie, albowiem rozstrzygnięcie Sądu w tym przedmiocie stanowi zagadnienie wstępne, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zażaleniowej przed Kolegium. Organ podniósł, iż treścią zagadnienia wstępnego może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego, albo inne jeszcze okoliczności mające w danej sprawie znaczenie prawne (por. wyrok NSA z dnia 1 czerwca 1998 r. sygn. akt II SA 534/98; LEX nr 41763). Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia określonego zagadnienia przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe, ponieważ pomiędzy merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym istnieje bezpośredni związek przyczynowy. Taki związek niewątpliwie istnieje w badanej sprawie. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznawaniu wniosło Stowarzyszenie Ekologiczne Przyjaciół Z. N. w Ś. wskazując, iż organ, wbrew przepisowi art. 17 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, że rozstrzygnięcie sądu powszechnego z przedmiocie ważności uchwał, w tym uchwał powołujących skład Zarządu zależeć będzie rozstrzygnięcie skuteczności wniosku Stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w postępowaniu dotyczącym istotnej zmiany pozwolenia zintegrowanego, co rzekomo ma niewątpliwe istotne znaczenie także dla postępowania zażaleniowego. Skarżący wskazał, iż przez "zagadnienie wstępne", należy rozumieć taki problem prawny, który wyłonił się w toku postępowania, i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie zaś kompetentny jest inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne ma charakter materialnoprawny i powstaje w sytuacji, kiedy ustalenie wiążących konsekwencji normy prawa administracyjnego jest zależne od wyniku stosowania innej normy materialnej przez oznaczony organ. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie "zagadnienie wstępne" nie występuje i tym samym Samorządowe Kolegium Odwoławcze bez podstawy prawnej przeprowadziło w istocie "zamach prawny" na władzę sądowniczą poprzez podważenie przepisu art. 17 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wywołując paraliż postępowania administracyjnego i jego tzw. ukrytą przewlekłość postępowania. Skarżący podniósł, iż niezależnie od powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze ma bowiem z urzędu obowiązek ustalenia kwestii prawidłowości reprezentacji w postępowaniu administracyjnym podmiotu będącego osobą prawną, przy czym czynić to może wyłącznie w oparciu o stosowne wpisy w KRS, korzystające z prawnego domniemania prawdziwości (art. 17 ust. 1 ustawy o KRS), a nie z przekonania Starosty [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. skarżący przesłał do Sądu odpis postanowienia Sądu Okręgowego z dnia [...] marca 2016 r. oraz z dnia [...] maja 2016 r. Na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania wniósł o oddalenie skargi wskazując, że kwestia prawidłowości zarządu wybranego w lutym 2015 r. nadal nie jest rozstrzygnięta, ponieważ postanowienie z dnia 22 marca 2016 r. zostało zaskarżone. Pełnomocnik wskazał ponadto, iż toczy się sprawa w Prokuraturze o sfałszowanie uchwał datowanych od dnia 12 listopada 2014 r., a dotyczących wyboru organów Stowarzyszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o utrzymaniu w mocy postanowienia własnego o zawieszeniu postępowania zażaleniowego. Podstawę materialnoprawną podjętych w niniejszej sprawie decyzji stanowił art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Podkreślić należy, że zawieszenia postępowania jest szczególną instytucją procesową wstrzymującą tok postępowania w sprawie i jej merytoryczne rozpoznanie, dlatego ustawodawca w sposób wyczerpujący określił w art. 97 § 1 Kpa przyczyny powodujące zahamowanie toku postępowania. Ze względu na istotę i skutki zawieszenia postępowania jego przesłanki musza być interpretowane w sposób ścisły, a sama instytucja wykorzystywana w sposób rygorystyczny, a nie dowolny. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić prowadzone postępowanie, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Nie ma zatem podstaw do zwieszenia prowadzonego postępowania, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. "Zagadnienie wstępne" o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa stanowi materialnoprawną przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania jurysdykcyjnego, której usunięcie warunkuje rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy, na której tle wystąpiło. Należy podkreślić, że w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, w myśl której organ obowiązany jest rozstrzygać sprawę administracyjną z uwzględnieniem wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych istniejących w chwili orzekania. Zaistnienie niezbędnej sfery faktów i sfery okoliczności prawnych obliguje organ administracji do podjęcia rozstrzygnięcia, nawet wtedy, gdy istnieje prawdopodobieństwo zmiany tych okoliczności w przyszłości. Jak wynika z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji". Użycie w tym wypadku koniunkcji wskazuje, że chodzi o wydanie decyzji w wyniku rozpatrzenia sprawy, tzn. decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji" jest zatem zagadnieniem warunkującym merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Zagadnienie to musi dotyczyć w pierwszym rzędzie kwestii materialnoprawnej, która warunkuje możliwość wyznaczenia konsekwencji normy prawnej dla indywidualnej sytuacji i determinuje tym samym treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Zależy od niej zarówno treść przyszłego rozstrzygnięcia administracyjnego, jak i możliwość kontynuowania postępowania jurysdykcyjnego. Regulacja art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, zgodnie z którą organ administracji obowiązany jest z urzędu zawiesić postępowanie, gdy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy nie tylko rozpatrzenie sprawy, ale i wydanie decyzji, potwierdzają tezę, że przeszkoda, jaką stanowi zagadnienie wstępne ma bezpośredni wpływ na sprawę administracyjną. Tak silne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego koresponduje również z twierdzeniem, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi konieczną przesłankę dla wiążącego wyznaczenia konsekwencji normy prawnej w postępowaniu jurysdykcyjnym. Wystąpienie zagadnienia wstępnego i brak jego rozstrzygnięcia wyklucza zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego. Samo zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania. Wobec powyższego podkreślić należy, że w konstrukcji zagadnienia wstępnego elementem najważniejszym, którego brak eliminuje możliwość zawieszenia postępowania, jest zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Odnosząc powyższe rozważania do stanu prawnego i faktycznego, jaki istniał w chwili podejmowania zaskarżonego postanowienia należy stwierdzić, że organ administracji zasadnie zawiesił postępowanie. Dokonując powyższej oceny Sąd miał na uwadze, iż niewątpliwie wynik postępowania zażaleniowego uzależniony jest od rozstrzygnięcia kwestii czy osoby podpisujące zażalenie faktycznie były uprawnione do reprezentacji skarżącego. W tym miejscu wskazać należy, iż postępowanie przed organem odwoławczym składa się z trzech faz: fazy wstępnej, fazy wyjaśniającej i fazy wydawania decyzji. W fazie wstępnej organ odwoławczy jest obowiązany ocenić, czy odwołanie (zażalenie) jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie (por. A. Wróbel i M. Jaśkowska "Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego" opubl. LEX/el. 2012, komentarz do art. 134). Zagadnienie dopuszczalności zażalenia należy rozpatrywać w kontekście wymagań stawianych odwołaniu przez przepisy kodeksu i/lub przez przepisy szczególne. "Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego lub wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Do podmiotowych przyczyn niedopuszczalności odwołania zalicza się przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych" (wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2007 r., II OSK 1661/06, Lex nr 425381). Oceniając dopuszczalność odwołania organ winien zbadać nie tylko, czy zostało wniesione przez stronę, ale także, czy zostało podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji strony. Zażalenie niedopuszczalne (w tym podpisane przez osobę nieuprawnioną do reprezentowania strony) nie może wywołać skutku w postaci uruchomienia postępowania zażaleniowego i w efekcie ponownego rozpoznania sprawy co do istoty. Takie orzeczenie dotknięte byłoby wadą proceduralną skutkującą koniecznością wyeliminowania go z obrotu prawnego. Zażalenie co do zasady jest niesformalizowanym środkiem prawnym, jednakże nie budzi wątpliwości, iż winno spełniać wymogi pisma procesowego określone w art. 63 Kpa. Powinno zatem zawierać, co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Ponadto, o czym stanowi ust. 3 art. 63 Kpa, zażalenie wniesione pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego, w niniejszej sprawie przez osoby upoważnione do reprezentowania Stowarzyszenia. Podkreślić należy, iż Stowarzyszenie, jako osobą prawna działa w oparciu o ramy wyznaczone przez ustawę z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2015r, poz. 1393). Z treści art. 10 ust. 1 pkt 6 Prawa o stowarzyszeniach wynika, że kwestię sposobu reprezentowania stowarzyszenia określa jego statut. Przy ustalaniu jego znaczenia należy mieć także na uwadze wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30.1.2002 r., sygn. akt III CZ 135/01, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2008 r., sygn. akt V CSK 6/08). Ze statutu Stowarzyszenia znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że stowarzyszenie na zewnątrz reprezentowane jest przez Prezesa Zarządu wraz z jednym członkiem Zarządu (§ 20 ust. 1 zd. 2 statutu Stowarzyszenia). Ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu KRS aktualnego na dzień 12 czerwca 2015 r. wynika, iż członkami zarządu byli m.in. I. S. jako Prezez Zarządu, H. D., R. B., D. P. i te osoby podpisały zażalenie. Jednakże w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, że członkowie ci zostali wybrani na Walnym Zgromadzeniu w dniu 22 lutego 2015 r., a ich wybór został zakwestionowany przez Starostę. Jak wynika z akt sprawy pozwem z dnia [...] czerwca 2015 r. Starosta wystąpił z pozwem o: - ustalenie, że Walne Sprawozdawczo - Wyborcze Zebranie Delegatów Stowarzyszenia Ekologicznego z dnia [...] lutego 2015 r. zostało nieprawidłowo zwołane i nie miało zdolności do podejmowania uchwał, - ustalenie, iż członkowie zarządu Stowarzyszenia wybrani na Walnym Sprawozdawczo-Wyborczym Zebraniu Delegatów Stowarzyszenia w dniu [...] lutego 2015 r. nie mają mandatu do reprezentowania wyżej wymienionego Stowarzyszenia z uwagi na dokonanie ich wyboru na podstawie bezwzględnie nieważnych uchwał, - stwierdzenie nieważności 11. uchwał Walnego Sprawozdawczo-Wyborezcgo Zebrania Delegatów Stowarzyszenia z dnia [...] lutego 2015 r. Zatem w niniejszej sprawie została zakwestionowana kwestia reprezentacji wnoszącego zażalenie, co jak wskazano wyżej ma istotne znaczenie przy ocenie dopuszczalności zażalenia. Z powyższych względów uznać należało, iż Kolegium zasadnie zawiesiło postępowanie zażaleniowe, ponieważ wynik toczącego się postępowania zażaleniowego uzależniony był od orzeczenia sądu powszechnego. Odnosząc się natomiast do wskazanego przez skarżącego art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym wskazać należy, iż w myśl tego przepisu domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Domniemanie owo jest domniemaniem wzruszalnym jednakże to nie sąd administracyjny lecz sądy powszechne władne są prowadzić postępowanie w celu obalenia wskazanego domniemania (zob. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1216/16). W niniejszej sprawie wytoczone powództwo ma właśnie na celu podważenie domniemania prawdziwości wpisu w KRS. Ponadto odnosząc się do nadesłanych przez stronę postanowień Sądu Okręgowego wskazać należy, iż postanowienie z dnia 20 maja 2016 r. nie dotyczy pozwu Starosty o ustanowienie kuratora, a nie o ustalenie, iż członkowie zarządu Stowarzyszenia wybrani na Walnym Sprawozdawczo-Wyborczym Zebraniu Delegatów Stowarzyszenia w dniu 22 lutego 2015 r. nie mają mandatu do reprezentowania wyżej wymienionego Stowarzyszenia. Odnosząc się natomiast do postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 22 marca 2016 r. odrzucającego pozew wskazać należy, iż postanowienie to zapadło po wydaniu przez organ postanowienia będącego przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie, a ponadto, jak wynika z oświadczenia pełnomocnika uczestnika postępowania, zostało zaskarżone do Sądu Apelacyjnego. Ponadto należy mieć na uwadze, iż powyższe postanowienie nie może stanowić podstawy podważenia prawidłowości kontrolowanego w niniejszej sprawie postanowienia, a jedynie może stanowić podstawę do żądania przez stronę podjęcia zawieszonego postępowania zażaleniowego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.