IV SA/Po 492/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego oddala skargę WSA/wyr.1-sentencja wyroku Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] listopada 2010 r.) Prezydent Miasta P. (dalej Prezydent albo organ I instancji), na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), art. 7 ust. 1 i 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. 2001r., nr 71, poz. 734 ze zm., dalej udm bądź ustawa o dodatkach mieszkaniowych) wstrzymał z dniem [...] kwietnia 2010 r. wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego decyzją administracyjną z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] stycznia 2010 r.) na rzecz K. P. (dalej Strona, Odwołująca albo Skarżąca) w wysokości [...] zł miesięcznie na okres 6 miesięcy od dnia [...] stycznia 2010 r. do dnia [...] kwietnia 2010 r. na częściowe pokrycie opłat za zajmowany lokal nr [...] na Os. O. [...] w P. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że administracja Spółdzielni Mieszkaniowej "O. M." w P. (dalej Spółdzielnia) pismem z dnia [...] marca 2010 r. poinformowała P. Centrum Świadczeń (dalej PCŚ), że Strona nie wpłaciła różnic do naliczonego czynszu za miesiące styczeń i luty 2010 r. W związku z powyższym decyzją z dnia [...] maja 2010 r. [...] (dalej decyzja z [...] maja 2010 r.) wstrzymano Stronie z dniem [...] kwietnia 2010 r. wypłatę przyznanego dodatku mieszkaniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej SKO albo Kolegium) decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] września 2010 r.) uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, uzasadniając swe stanowisko potrzebą ponownego wyjaśnienia informacji zarządcy budynku, w tym ustalenie w szczególności, czy zgłoszona zaległość ma charakter bieżący, czy dotyczy zaległości powstałych w okresie obowiązywania decyzji uprawniającej do dodatku mieszkaniowego, którego wstrzymanie wypłaty ma nastąpić. W związku z powyższym dnia [...] października 2010 r. PCŚ zwróciło się do Spółdzielni o podanie, czy Strona spłaciła zaległości powstałe w wyniku nie opłacania różnicy między kwotą faktycznych opłat za używanie mieszkania i dodatkiem mieszkaniowym za okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. Spółdzielnia pismem z dnia [...] listopada 2010 r. poinformowała organ I instancji, że Strona w okresie przyznanego dodatku mieszkaniowego., tj. od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. nie uiszczała różnicy między opłatą za używanie mieszkania, a dodatkiem mieszkaniowym. W oparciu o zebrany materiał dowodowy organ I instancji postanowił wstrzymać wypłatę przyznanego decyzją z [...] stycznia 2010 r. dodatku mieszkaniowego (k. 19, 22, 32, 39-38v, 40, 44, 45 akt Prezydenta). Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. Strona złożyła odwołanie od decyzji z [...] listopada 2010 r. wskazując na jej arbitralność i nieprecyzyjność poczynionych ustaleń faktycznych. Odwołująca wyjaśniła, że prowadzi spór sądowy ze Spółdzielnią o wysokość kosztów mających stanowić podstawę ewentualnych opłat za mieszkanie przed Sądem Rejonowym P.-N. M. i W. w P. (sygn. akt [...]) i do czasu jego zakończenia nie wiadomo, w jakiej wysokości winna opłacać należności za zajmowany lokal mieszkalny i czy w ogóle Spółdzielni cokolwiek się należy. Natomiast przed Sądem Okręgowym w P. pod sygn. akt [...] toczy się inny spór między Odwołującą a Spółdzielnią o to, czy organy Spółdzielni, w tym jej zarząd, są legalne. Strona podniosła nadto, że nie miała możliwości zapoznania się z aktami sprawy dlatego, że od kilku miesięcy choruje. Decyzja z [...] listopada 2010 r. w swej treści jest taka sama, jak decyzja uchylona już przez SKO dnia [...] września 2010 r. (k. 13 akt SKO). Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] lutego 2011 r.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy decyzję z [...] listopada 2010 r. W uzasadnieniu SKO zauważyło, że art. 7 ust. 11 udm ma charakter obligatoryjny i nakłada na organ orzekający obowiązek wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego w sytuacji uzyskania informacji, że osoba uprawniona do dodatku mieszkaniowego posiada zaległości w opłacie należności za zajmowany lokal mieszkalny. Odwołująca zarówno w decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego z [...] stycznia 2010 r., jak i później dnia [...] marca 2010 r. w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego, informowana była przez organ I instancji o konsekwencjach wynikających z art. 7 ust. 11 udm. Nadto w złożonym odwołaniu Strona potwierdziła, że nie uiszcza na bieżąco opłat za użytkowanie zajmowanego lokalu ustalonych przez Spółdzielnię, gdyż pozostaje z nią w sporze sądowym. Poruszone kwestie mają charakter cywilnoprawny i jako takie wykraczają poza zakres niniejszego postępowania. Dane na wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego potwierdza zarządca. Spółdzielnia potwierdziła na wniosku o dodatek mieszkaniowy z [...] stycznia 2010 r., jaką kwotę wydatków na mieszkanie, stanowiących podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego, ponosi Odwołująca. Potwierdzona kwota wydatków miała wpływ na ustalenie wysokości dodatku mieszkaniowego w decyzji z [...] stycznia 2010 r. Dodatek mieszkaniowy jest formą dopłaty do czynszu i służy na częściowe pokrycie wydatków mieszkaniowych. SKO podkreśliło, że art. 7 ust. 11 udm ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a jedynym elementem decydującym o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego jest sam fakt powstania zaległości w opłacaniu należności za zajmowany lokal. Decyzja o wstrzymaniu przyznanego dodatku mieszkaniowego nie należy do kategorii decyzji uznaniowych, a przyczyny powstania zaległości czynszowych nie mogą mieć wpływu na jej treść (k. 4-5v akt SKO). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) z dnia [...] kwietnia 2011 r. Strona wniosła o zmianę lub uchylenie decyzji z [...] lutego 2011 r. i poprzedzającej ją decyzji z [...] listopada 2010 r. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że organy obu instancji naruszyły art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 udm przez pominięcie faktycznego ich brzmienia, tj. w zakresie opłat za mieszkanie ponoszonych przez członka spółdzielni mieszkaniowej. Przepisy te odnoszą się do kategorii "opłata", a nie "czynsz", która została zdefiniowana w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych z dnia 15 grudnia 2000 r. (t.j. Dz.U. 2003 r., nr 119, poz. 1116 ze zm., dalej usm). W sprawie naruszony został także art. 4 ust. 8 usm przez jego pominięcie. Stanowi on, że członek spółdzielni ma prawo kwestionować wysokość opłat bezpośrednio na drodze sądowej. W konsekwencji naruszony został art. 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 ze zm.) przez uznanie, że mimo nadal toczącego się przed sądem powszechnym sporu między Skarżącą a Spółdzielnią o wysokość opłat m. in. w okresie objętym decyzjami organów obu instancji, złożenie przez Spółdzielnię nie spełniającego wymagań ustawowych oświadczenia o wysokości opłat, a w rezultacie o powstałych zaległościach, wiążą Skarżącą i organy obu instancji, nim zapadł w tym przedmiocie prawomocny wyrok. Skarżąca podniosła, że organy obu instancji naruszyły obowiązek rzetelnego i wnikliwego działania w Jej interesie oraz obowiązek wszechstronnego rozpatrzenia sprawy w ustawowym terminie, ponieważ postępowanie toczyło się przewlekle od ponad roku (k. 3-3v akt IV SA/Po 492/11). W odpowiedzi na skargę z [...] maja 2011 r. nr [...], Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całej rozciągłości stanowisko zajęte w decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. (k. 5-6v akt IV SA/Po 492/11). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszej sprawie była decyzja SKO z [...] lutego 2011 r. oraz poprzedzające jej wydanie postępowanie w przedmiocie wstrzymania wypłaty Skarżącej dodatku mieszkaniowego. Dokonując kontroli legalności Sąd podzielił ustalenia faktyczne organów obu instancji przyjmując je za własne oraz czyniąc podstawą poniższych rozważań. Sąd ustalił nadto, że wyrokiem z dnia [...] marca 2011 r., [...] Sąd Okręgowy w P. oddalił powództwo J. A. – P., J. B.-C., B. G., K. K., Z. L., K. M., J. Z. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "O. M." w P. o stwierdzenie nieistnienia lub nieważności uchwał (k. 38-49 akt IV SA/Po 492/11). Apelacja powodów od powyższego wyroku została oddalona wyrokiem z dnia [...] czerwca 2011 r., [...] Sądu Apelacyjnego w P. (k. 34-37 akt IV SA/Po 492/11). Przed Sądem Rejonowym P.-N. M. i W. toczy się postępowanie w sprawie o sygn. akt [...], w którym powodowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "O. M." w P. domaga się od Skarżącej zapłaty kwoty [...] zł tytułem nieregulowanych opłat eksploatacyjnych za zajmowany lokal mieszkalny nr [...], położony w P. na Os. O. [...]. Pozwem objęty został okres od [...] sierpnia 2008 r. do czerwca 2010 r. (k. 57-63v, 67 akt IV SA/Po 492/11). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w aktach sprawy wymienionych wyżej dokumentów i odpisów dokumentów, mających charakter dokumentów urzędowych oraz prywatnych. Sąd dał wiarę wskazanym dokumentom i odpisom dokumentów, bowiem nie zostały one zakwestionowane przez Strony i nie nasunęły Sądowi wątpliwości co do ich autentyczności i wiarogodności (106 § 5 ppsa w zw. z – odpowiednio - art. 244 § 1 i art. 245 kpc, i – odpowiednio – art. 252 i 253 kpc; postanowienie SN z 27.1.2006 r. III CK 369/05, OSNC 11/06/187; T. Ereciński w: Kodeks postępowania cywilnego Komentarz LexisNexis 2009 t. 1 s. 707 uw. 32). Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...] czerwca 2011 r., IV SA/Po 492/11, wezwano Skarżącą do nadesłania w terminie 7 dni potwierdzonych przez siebie "za zgodność" odpisów dowodów wpłat na rzecz Spółdzielni z tytułu bieżących opłat za lokal mieszkalny nr [...], położony w P., O. O. [...], w okresie od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r., z rozbiciem na poszczególne miesiące, pod rygorem oparcia rozstrzygnięcia na dotychczas zgromadzonym materiale dowodowym. Z tożsamej treści wezwaniem jak do Skarżącej, Przewodniczący zwrócił się do Kierownika Osiedli J., O. i P. N. Spółdzielni Mieszkaniowej "O. M." (k. 9, 11, 14 akt IV SA/Po 492/11). W odpowiedzi z dnia [...] listopada 2011 r. Skarżąca wskazała, że nie stać Ją na ponoszenie kosztów sporządzania pism i kserokopii ważnych dla sprawy dokumentów. Poza tym powołując się na wątpliwości dotyczące konieczności przedstawienia dokumentów dotyczących wpłat bieżących, czy też zaległych Skarżąca zwróciła się do Sądu o przedłużenie terminu do nadesłania żądanych dokumentów (k. 52-53 akt IV SA/Po 492/11). Pismem z dnia [...] października 2011 r. Kierownik Osiedli J., O. i P. N. poinformował Sąd, że w okresie od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. nie wpłynęły żadne opłaty za używanie mieszkania położonego na Os. O. [...] (k. 25 akt sądowych). Problematyka przyznawania dodatków mieszkaniowych, ich wysokości oraz przesłanek utraty została uregulowana w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. W niniejszej sprawie zastosowanie znajdował art. 7 ust. 11 udm, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Dodatek mieszkaniowy stanowi formę pomocy Państwa dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Osoby te muszą partycypować w przezwyciężaniu swej trudnej sytuacji. Formą takiego współdziałania jest terminowe wywiązywanie się z uiszczania swej części opłat za mieszkanie. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednolicie, że zacytowany przepis ma charakter obligatoryjny i nakłada na organ orzekający obowiązek wydania decyzji o wstrzymaniu dodatku mieszkaniowego w sytuacji uzyskania informacji, że osoba uprawniona do dodatku mieszkaniowego zalega w opłacie należności za zajmowany lokal mieszkalny. Żadne względy słusznościowe ani wzgląd na trudną sytuację rodziny skarżącego nie mogą być brane pod uwagę (wyrok WSA w Gdańsku z 2.6.2004 r., II SA/Gd 1548/03, Lex nr 299307; wyrok NSA z 20.10. 2005 r., I OSK 65/05, Lex nr 215355). Z tego powodu wypłata dodatku mieszkaniowego może być wstrzymana także wówczas, gdy czynsz został wpłacony, ale na niewłaściwe konto (wyrok NSA z 23.11. 2010 r., I OSK 1260/10, Lex nr 794522). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, organy obu instancji trafnie uznały, że Skarżąca nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny w okresie za który miała przyznany dodatek mieszkaniowy. W tej sytuacji na Prezydencie ciążył obowiązek wydania decyzji w oparciu o art. 7 ust. 11 udm. W trakcie postępowania przed Sądem, zarządzeniem Przewodniczącego z [...] czerwca 2011 r. wezwano Skarżącą do przedstawienia odpisów dowodów wpłat na rzecz Spółdzielni opłat za zajmowany lokal mieszkalny w okresie od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r., z rozbiciem na poszczególne miesiące. Skarżąca, nie przedkładając żądanych dokumentów, nie wykazała tym samym, że organy administracji nieprawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy. Jednocześnie twierdzenia Skarżącej dotyczące nieprecyzyjności skierowanego do Niej wezwania Sąd uznał za niczym nieuzasadnione, skoro wynikało zeń w sposób nie budzący wątpliwości, za jaki okres Skarżąca winna przedstawić żądane dokumenty. Poza tym wskazany w zarządzeniu z [...] czerwca 2011 r. okres za który Skarżąca została zobowiązana do wykazania uiszczenia opłat za zajmowany lokal mieszkalny pokrywał się [...] stycznia 2010 r. i którego dotyczyły decyzje z: [...] maja 2010 r., [...] września 2010 r., [...] listopada 2010 r. i [...] lutego 2011 r. W sprawie nie zaistniały więc jakiekolwiek przesłanki ku temu, by Skarżąca mogła powziąć jakiekolwiek bądź wątpliwości odnośnie treści skierowanego do Niej wezwania. Jako nieuzasadnione Sąd uznał zarzuty Skarżącej naruszenia art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 udm oraz art. 4 ust. 8 usm, jako nie znajdujących zastosowania w niniejszej sprawie. Art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 udm stanowią o sposobie obliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego, która to kwestia nie stanowiła przedmiotu niniejszej sprawy. Wysokość dodatku mieszkaniowego za okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r., ustalona została na wniosek K. P. ostateczną i prawomocną decyzją z [...] stycznia 2010 r., od której Strona nie wnosiła odwołania. Natomiast art. 4 ust. 8 usm odnosi się do sytuacji kwestionowania zasadności zmiany opłat. Skarżąca nie wytoczyła powództwa kwestionującego zmianę wysokości opłat. W sprawie [...] to Spółdzielnia dochodzi przez Sądem Rejonowym od Skarżącej zwrotu nieuiszczonych opłat eksploatacyjnych za okres od [...] sierpnia 2008 r. do czerwca 2010 r., co stanowi dodatkową okoliczność potwierdzającą prawidłowość prezentowanego przez Spółdzielnię stanowiska w sprawie oraz poczynionych ustaleń faktycznych, dotyczących zaniechania przez Skarżącą bieżącego uiszczania należności za zajmowany lokal mieszkalny. Mimo, że w dwu tomach akt sprawy [...] zgromadzono [...] karty, brak w nich dowodu uiszczenia przez K. P. opłat na rzecz Spółdzielni za okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. (k.56-63v, 67 akt IV SA/Po 492/11). Organy administracji publicznej w niniejszej sprawie, nie naruszyły art. 2 § 1 ani § 3 kpc, bowiem nie rozstrzygały sprawy cywilnej, a jedynie administracyjną, w zakresie normy z art. 7 ust. 11 udm. Sąd nie znalazł podstaw do odroczenia rozprawy dnia [...] listopada 2011 r. Dnia 04 listopada 2011 r. doręczono Skarżącej zawiadomienie o terminie rozprawy pouczeniem, że stawiennictwo jest nieobowiązkowe (k. 11, 31). Sąd Administracyjny - w przeciwieństwie do Sądu Cywilnego - na rozprawie nie może prowadzić dowodu z zeznań stron bądź świadków, a jedynie dowody uzupełniające z dokumentów, jeśli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie (art. 106 § 3 ppsa). Z tej przyczyny - podobnie jak na podstawie art. 760 § 2 kpc- wysłuchanie strony może odbyć się na rozprawie bądź przez złożenie oświadczenia na piśmie (odpowiednio - postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 1974 r.- I PZ 20/74), przy czym to Sąd dokonuje wyboru formy wysłuchania strony (odpowiednio- E. Wengerek "Postępowanie zabezpieczające i egzekucyjne. Komentarz" W. Pr. 1972 s. 87-88 uw. 8; Z. Świeboda "Postępowanie zabezpieczające i egzekucyjne. Komentarz do części drugiej kpc" W. Pr. 1994 s. 42 uw. 2 do art. 760). Skoro Skarżącej dnia [...] listopada 2011 r. prawidłowo doręczono pismo Sądu z dnia [...] października 2011 r. pod rygorem oparcia rozstrzygnięcia na dotychczas zgromadzonym materiale dowodowym (k. 9, 11, 31), a Skarżąca dowodów na uiszczanie bieżących opłat za lokal mieszkalny w okresie od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. nie nadesłała (czy to w odpisie, czy w oryginale) - choćby przy piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. (k. 52-53 akt IV SA/Po 492/11), to nie zachodziła potrzeba odroczenia rozprawy, skoro przesłanki z art. 109 ppsa nie zostały spełnione. Zgodnie z art. 99 ppsa, Sąd nawet na zgodny wniosek stron może odroczyć posiedzenie tylko z ważnej przyczyny. Przyczynami tymi są sytuacje, których nieuwzględnienie prowadziłoby do naruszenia zasadniczych założeń postępowania, a w konsekwencji do takich uchybień procesowych, które mogłyby następnie stanowić podstawy zaskarżenia orzeczenia (M. Jędrzejewska, w: red. T. Ereciński, Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego, t. 1, s. 376, akceptowane przez H. Knysiak-Molczyk, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011 r., s. 509, uw. 2). Przeciwko odroczeniu rozprawy przemawiało to, że Skarżąca obowiązana była przedłożyć istotne dla sprawy dowody w postępowaniu administracyjnym, a względy ekonomii procesowej przemawiały za rozpoznaniem sprawy na rozprawie dnia 17 listopada 2011 r., o której strony zostały z należytym wyprzedzeniem zawiadomione (wyrok NSA z 11.1.2005 r., GSK 856/04, akceptowany przez: M. Jagielską, A. Wiktorowską i K. Zalasińską w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2011 s. 438 nb 1; i B. Dautera w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2006 s. 229-230 uw. 1, 5). W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała jakakolwiek z obligatoryjnych przesłanek odroczenia rozprawy o których stanowią art. 109-110 ppsa. Przyczyny podane przez Skarżącą nie skutkowały odroczeniem fakultatywnym, ponieważ nie stanowiły one ważnej przyczyny w rozumieniu art. 99 ppsa. Skarżąca miała możliwość wyrażenia swego stanowiska w sprawie w formie pisemnej, z czego skorzystała wnosząc skargę i składając do akt sprawy pismo z dnia [...] listopada 2011 r. (k. 52-55 akt IV SA/Po 492/11). W zawiadomieniu o terminie rozprawy została poinformowana, że jej stawiennictwo nie jest obowiązkowe (k. 11, 31 akt sądowych). Nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozP. sprawy (art. 107 ppsa). Przesłanki przemawiającej za odroczeniem terminu rozprawy nie mogło stanowić wezwanie Skarżącej w charakterze świadka w innej sprawie sądowej. Skarżąca dysponowała wolnym wyborem dotyczącym udania się do Sądu powszechnego, czy też Sądu administracyjnego. Stawienie się na rozprawie przed Sądem Administracyjnym stanowiłoby usprawiedliwienie niestawiennictwa na rozprawie w sprawie [...]. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.