IV SA/Po 499/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji . Pismem z dnia [...] maja 2010 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż wnoszenie obiektów budowlanych przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd zawsze łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Dalej strona wyjaśniła, iż skutki postawienia budynku w projektowanym miejscu będą obciążać jej nieruchomość z uwagi na ewidentne zacienienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa), zwanej dalej , wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji cyt. wyżej przepisu art. 61 § 3 wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie tego wniosku, czyli przedstawienia takich okoliczności, które uprawdopodobniłyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi A. W. jest decyzja Wojewody W., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty K. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu W. P. - pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego w R.. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż skutki postawienia budynku w projektowanym miejscu będą obciążać nieruchomość skarżącego z uwagi na ewidentne zacienienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. W ocenie Sądu powołując się na powyższe okoliczności, strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o jakich stanowi art. 61 § 3 Ppsa, zwłaszcza, że niewątpliwe jest w sprawie, iż sporna inwestycja realizowana jest na działce uczestnika postępowania. Powoływanie się strony skarżącej na zacienienie należącej do niej działki nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że wykazane zostały przesłanki z art. art. 61 § 3 Ppsa. Tym samym stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazał, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzygając przedmiotowy wniosek strony skarżącej, miał także na względzie i to, że w orzecznictwie przyjęte zostało, iż konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania. Jednakże to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 1202/07: z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 131/08; z dnia 26 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 145/08, nie publik., dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji