IV SA/Po 553/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia przez G.K. skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2008r. Nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi /-/ E. Kręcichwost – Durchowska G.K. w dniu 13 listopada 2008r. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2008r. nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych. Wraz z powyższą skargą G.K. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał za spóźniony i odrzucił na mocy postanowienia z dnia 13 stycznia 2009r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia, w dniu 15 kwietnia 2009r. wydał postanowienie sygn. akt I OZ 273/09, w którym uchylił zaskarżone postanowienie. Mając powyższe na uwadze złożony wraz ze skargą wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi podlega rozpoznaniu. G.K. uzasadniając w/w wniosek, powołała się na okoliczność, iż w dniu 17 kwietnia 2007r. przesłała skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pomocą faksu. Powyższe pismo nie zostało jednak załączone do akt sprawy. Powodem zaistniałej sytuacji może być zdaniem skarżącej awaria sprzętu powodująca brak wydruku lub wystąpienie błędu polegającego na nieczytelnym wydrukowaniu tekstu przesłanego pisma. Na wstępie na podstawie akt administracyjnych sprawy stwierdzić należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. trzykrotnie wysyłało do G.K. decyzję z dnia [...] marca 2008r. nr [...] (przesyłki z dnia: 26.03.2008r., 18.04.2008r., 06.05.2008r.). Wszystkie przesyłki kierowane były na adresy zamieszkania skarżącej podane w trakcie postępowania administracyjnego i jako nie podjęte w terminie przesłane zostały do nadawcy. Mając na uwadze fakt, iż powielenie wysłania korespondencji kierowanej do G.K. nastąpiło z inicjatywy Samorządowego Kolegium Odwoławcze w K., mając na uwadze treść art. 446 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przyjąć należy, iż doręczenie zastępcze wywołujące domniemanie skutecznego doręczenia przedmiotowej decyzji nastąpiło po upływie 14 dni od pozostawienia awizo (27.03.2008) przesyłki nadanej za pośrednictwem poczty w dniu 26.03.09r. W sytuacji, kiedy nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia, późniejsze ponowne doręczenie decyzji stronie nie powoduje bowiem ponownego otwarcia dla strony terminu do wniesienia odwołania (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2008 r. sygn. akt II OSK 10/07 LEX nr 453425). Z powyższego wynika, iż 30 dniowy termin do wniesienia skargi obliczony zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm – dalej ppsa), upłynął w dniu 13 maja 2008r. Stwierdzić należy więc, iż przedmiotowa skarga z dnia 13 listopada 2008r. (data osobistego złożenia w siedzibie SKO w K.) złożona została z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. G.K. wraz ze skargą złożyła jednak wniosek o przywrócenie terminu. Zgodnie z przepisem art. 86 §1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do jej dokonania. Zgodnie z art. 87 §1 ustawy wniosek taki wraz ze stosownym pismem należy wnieść w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy (art. 87 § 2 ustawy). Przyjmując zgodnie z wytycznym zawartymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2009r. sygn. akt I OZ 273/09, iż strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji działań Sądu, stwierdzić należy że ustanie przyczyny uchybienia terminu nastąpiło wraz ze skutecznym doręczeniem w dniu 6 listopada 2008r. pisma Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 września 2008r. Tym niemniej stwierdzić należy, iż jedną z podstawowych przesłanek skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest więc brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 219). Ponadto zwrócić należy uwagę na to, iż kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyr. NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zawartego w piśmie z dnia 13 listopada 2008r., przyczyną uchybienia terminu przez G.K. było wysłanie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2008r. nr [...] za pomocą faksu i związane z tym przeświadczenie, iż dochowano tym samym terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi. Skarżąca poza ogólnikowymi stwierdzeniami w żaden sposób nie uprawdopodobniła jednak faktu wysłania przedmiotowej skargi za pomocą faksu. Powyższe zdaniem Sądu narusza ogólną zasadę, zgodnie z którą to na stronie ciąży obowiązek wykazania okoliczności faktycznych na które się powołuje i z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 §1 ppsa, postanowił jak w sentencji. /-/ E. Kręcichwost – Durchowska