IV SA/Po 580/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-10-16

Skład orzekający: sędzia WSA Maciej Dybowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych powinien zostać uwzględniony, jeśli strona wykazała trudną sytuację materialną, mimo braku pełnej dokumentacji finansowej?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym, uznając, że strona wykazała w sposób przekonujący, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Pomimo braku pełnej dokumentacji finansowej, wiek strony, zły stan zdrowia, konieczność zakupu leków oraz ponoszenia innych wydatków uzasadniały częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody uchylającą decyzję Starosty odmawiającą zwrotu nieruchomości przejętej na podstawie dekretu o reformie rolnej. Jednocześnie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy z powodu nieprzedłożenia wszystkich wymaganych dokumentów finansowych. Skarżąca wniosła sprzeciw, zarzucając naruszenie prawa formalnego i brak oceny przedłożonych dokumentów, podkreślając swój wiek, zły stan zdrowia i brak oszczędności.
Rozstrzygnięcie
Przyznano H. T. prawo pomocy w zakresie częściowym – zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2012 r. wniosku H. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. T. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] czerwca [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości postanawia przyznać H. T. prawo mocy w zakresie częściowym – zwolnienia od kosztów sądowych Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. H. T. (dalej Skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika procesowego w osobie syna wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], uchylającą decyzję Starosty G. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w której odmówiono Skarżącej zwrotu prawa własności nieruchomości położonej w miejscowości G., gm. G., w sposób szczegółowy oznaczonej w przedmiotowej decyzji, przejętej przez Skarb Państwa w trybie dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (t.j. Dz.U. 1945 r., nr 3, poz. 13 ze zm.) oraz umarzającą postępowanie w I instancji. Skarżąca jednocześnie wniosła o zwolnienie z obowiązku poniesienia opłaty od skargi, wskazując na swoją trudną sytuację materialną oraz wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 5-7, 13-15 akt sądowych). Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. IV SA/Po 580/12, referendarz sądowy WSA w P. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu referendarz sądowy podkreślając wyjątkowy charakter instytucji prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym wytłumaczył, że Skarżąca nie wyjaśniła w pełni swej sytuacji finansowej, ponieważ wbrew wezwaniu nie przedłożyła wszystkich żądanych dokumentów, w tym w szczególności wyciągu z posiadanego konta bankowego. Przedłożony wyciąg nie mógł zostać uznany za wyciąg z konta bankowego za żądany okres, obrazujący operacje na posiadanym koncie bankowym za określony okres, w tym wpływy inne niż wskazanej kwoty [...] zł i wydatki z konta. Brak powyższych danych przy założeniu, że Skarżąca posiada czynne konto bankowe uniemożliwia rzetelną ocenę sytuacji finansowej wnioskodawczyni (k. 98-99 akt sądowych). W sprzeciwie z dnia [...] października 2012 r. Skarżąca zarzuciła powyższemu postanowieniu referendarza sądowego: 1) naruszenie prawa formalnego przez wyraźny brak odróżnienia pojęcia formalnego "uprawdopodobnienia" od pojęcia "udowodnienia", 2) jakikolwiek brak oceny dokumentów przedłożonych przez Skarżącą, co rodzi podejrzenie celowego ich przemilczenia i powoduje, że zaskarżone orzeczenie faktycznie "wymyka się" możliwości rzetelnej oceny w postępowaniu odwoławczym,. 3) oczywiste naruszenie podstawowych zasad sprawiedliwości społecznej, a tym samym zasad współżycia społecznego, co prowadzi do próby pozbawienia Skarżącej jej konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego rozpoznania sprawy przez sąd. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie Jej wniosku w zgłoszonym zakresie, bądź przekazanie sprawy do dalszego właściwego postępowania. W uzasadnieniu Skarżąca zwróciła uwagę na podeszły wiek, zły stan zdrowia i brak jakichkolwiek oszczędności, który pozwalałby Jej na poniesienie kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Skarżąca zwróciła uwagę, że w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z [...] sierpnia 2012 r. przedstawiła żądane dokumenty w takim zakresie, w jakim je posiadała. Z uwagi na swój wiek Skarżąca nie przechowuje wszystkich żądanych przez referendarza sądowego dokumentów. W toku postępowania Skarżąca w wystarczający sposób uprawdopodobniła swą trudną sytuację materialną. Referendarz sądowy nie odniósł się w jakikolwiek sposób do przedstawionych przez Nią dokumentów, co uniemożliwia kontrolę stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonym orzeczeniu (k. 121-123 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, że traci ono moc, a wniosek strony skarżącej podlega ponownemu rozpatrzeniu (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wówczas gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych koszów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozstrzygnięcie sądu będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 618-619, uw. 1-2). Tak samo z art. 252 § 1 ab initio ppsa wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy winien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o jej stanie majątkowym i osiąganych dochodach. Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 199 ppsa, że to sama strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc o zwolnienie z tej powinności uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest bowiem kryterium finansowe (postanowienie NSA z 25.10.2011 r. II GZ 473/11, Lex nr 984650). W orzecznictwie sądowym podkreśla się przy tym, że obowiązek partycypacji w kosztach postępowania dotyczy w szczególności stron, które mają stały miesięczny dochód (postanowienie NSA z 21.12.2007 r. I OZ 970/07, Lex nr 1016711). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy na wstępie zauważyć, że Skarżąca składając wniosek o przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wniosła o przyznanie tego prawa w zakresie częściowym. Skarżąca wykazała przy tym w sposób przekonujący, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla swego utrzymania. Zarówno z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego na urzędowym formularzu, jak i z dokumentów przedłożonych na skutek wezwania Sądu z dnia [...] sierpnia 2012 r. (k. 18 akt sądowych) wynika, że Skarżąca z tytułu przyznawanej renty rodzinnej otrzymuje miesięcznie [...] zł brutto. Z załączonego do akt sprawy uproszczonego wyciągu z rachunku bankowego (k. 88 akt sądowych), jak trafnie zauważył referendarz sądowy, nie wynika w sposób dokładny czy powyżej wskazana renta rodzinna Skarżącej stanowi Jej jedyny dochód, ani jakie są wydatki z tego rachunku (mimo, że za leki pięciokrotnie płacono kartą; k. 70-74 akt sądowych). Sąd za wiarygodne uznał twierdzenia Skarżącej, która zwróciła uwagę na wiek (84 lata), zły stan zdrowia, czego konsekwencją pozostaje konieczność regularnego zakupu lekarstw na kwoty przewyższające [...] zł miesięcznie (k. 70-75, 89 akt sądowych) i poddawanie się kolejnym zabiegom operacyjnym. Skarżąca w wystarczający sposób udokumentowała również konieczność ponoszenia innego rodzaju wydatków związanych opłatami za poszczególne media i usługi telefoniczne (k. 76-87 akt sądowych). Z tych względów, w ocenie Sądu konieczność poniesienia przez Skarżącą kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi w kwocie 200 zł (§ 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu, Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) mogłaby spowodować uszczerbek w Jej koniecznym utrzymaniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło