IV SA/Po 601/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie NSA Ewa Makosz - Frymus WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 09 maja 2007 r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/M.Dybowski /-/E.Makosz-Frymus KP sygn. IV SA/Po 601/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] Starosta O. na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 99/04/1001 - upz) przyznał W.S. status osoby bezrobotnej i odmówił przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu Starosta wskazał, że z przedstawionych dokumentów wynika, że w dniu rejestracji Wnioskodawca spełniał warunki do uznania Go za osobę bezrobotną, lecz nie udokumentował okresu o którym mowa w art. 71 ust. 1 i 2 upz, co skutkowało odmową prawa do zasiłku (k. 7 akt administracyjnych). W odwołaniu W.S. wskazał, że stan zdrowia nie pozwala Mu na podjęcie pracy. Powiatowy Urząd Pracy (dalej PUP) żądał odeń zwolnienia lekarskiego, które dostarczał w okresie od [...] sierpnia 2003 do [...] grudnia 2006 r.- dalszych zwolnień od Odwołującego się nie żądano. Nadal nie ma prawa do zasiłku. Urząd Pracy ponownie zarejestrował Go do grupy inwalidzkiej. Odwołujący się nie wie, ile lat musi dostarczać zwolnienie, by otrzymać zasiłek (k. 13 akt administracyjnych). Wojewoda decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 2 ust. 1 pkt 2, i art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 99/04/1001 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję I instancji w mocy. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że dnia [...] kwietnia 2006 r. Odwołujący zarejestrował się w PUP w O. W zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy, art. 2 ust. 1 pkt 2 upz stanowi, że ilekroć w ustawie mowa o bezrobotnym, rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-e i g upz. Art. 71 ust.1 i 2 stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym PUP, jeśli nie ma dlań propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz jeśli udokumentuje, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę. W.S. był zatrudniony w okresie od [...] kwietnia 1980 do [...] listopada 2002 r. W okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji- od [...]października 2004 do [...] kwietnia 2006 r. nie udokumentował żadnego okresu zatrudnienia lub innego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu stanowiącego podstawę przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Do okresów stanowiących podstawę przyznania prawa do zasiłku zalicza się okres pobierania zasiłku chorobowego, ale przypadające po ustaniu zatrudnienia (art. 71 ust. 2 pkt 3 upz). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W.S. potwierdził ustalenia faktyczne organu odwoławczego, zgodnie z którymi został zarejestrowany w PUP dnia [...] listopada 2002 r., a ponownie "jako osoba bezrobotna grupy inwalidzkiej" dnia [...] kwietnia 2006 r. PUP żądał odeń zwolnień lekarskich, które dostarczał od [...] sierpnia 2003 r. do [...] grudnia 2005 r., dalszych zwolnień odeń nie żądano. Zasiłek pobierał od [...] lutego 2003 do [...] listopada 2003 r. W Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w O. (dalej ZUS) powiedziano Skarżącemu, że PUP winien Mu płacić zasiłek chorobowy. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 1. Sąd administracyjny dokonuje kontroli decyzji organów administracji publicznej jedynie w zakresie ich zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych- Dz.U. 153/02/1269 ze zm. w zw. z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa). Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny (art. 106 § 3 i 5 ppsa w zw. z art. 230 kpc), choć w aktach administracyjnych brak jakichkolwiek zwolnień lekarskich, pism PUP kierowanych do Skarżącego, zawierających wezwania do złożenia zwolnień lekarskich; pouczeń udzielanych Zainteresowanemu w sprawie zwolnień lekarskich. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych utrwalonym jest pogląd, że art. 71 ust. 2 upz określa wyczerpująco sytuacje uznawane za równorzędne wykonywaniu pracy (wyrok WSA w Warszawie z 13.4.2005- II SA/Wa 2503/04; odpowiednio- wyrok WSA w Warszawie z 18.11.2005 - II SA/Wa 1595/05). Wśród koniecznych przesłanek nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych koniecznym jest wykazanie, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni, bezrobotny winien być zatrudniony i osiągać wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istniał obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy... (art. 71 ust. 1 pkt 2 lit a upz), lub spełniać którekolwiek inne przesłanki, wymienione w art. 71 ust. 1 pkt 2 lit b-i upz). Jest rzeczą bezsporną, że w niniejszej sprawie ów osiemnastomiesięczny okres obejmuje czas od [...] października 2004 r. do [...] kwietnia 2006 r. Skarżący zaprzestał pracy dnia [...] listopada 2002 r.- przed rozpoczęciem owego osiemnastomiesięcznego okresu. W tym okresie nie spełniał żadnej innej przesłanki z art.71 ust. 1 pkt 2 lit b-i upz. Ustawodawca w ust. 2 art. 71 upz wskazał, że do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2 upz, zalicza się również okresy- w tym w szczególności (w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy)- pobierania zasiłku chorobowego, jeżeli podstawę wymiaru tego zasiłku stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenie społeczne należne od pracownika (art. 71 ust. 2 pkt 3 upz). Zwolnienie lekarskie stanowi tylko dowód tego, że w okresie nim objętym pacjent nie był zdolny do pracy. Całkowicie odrębnym zagadnieniem jest prawo do zasiłku chorobowego. Zainteresowany nie wykazał, by w okresie od [...] października 2004 r. do [...] kwietnia 2006 r. pobierał jakikolwiek zasiłek chorobowy ani tym bardziej, by zasiłek ów w ciągu 365 dni, w całym tym okresie, wynosił co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenie społeczne należne od pracownika. Przeciwnie- w skardze W.S. podnosi, że zasiłku chorobowego nie wypłacał Mu ani ZUS, ani PUP. PUP wypłaca zasiłek bezrobotnemu u p r a w n i o n e m u do z a s i ł k u dla bezrobotnych... w przypadku niezdolności do pracy z powodu choroby... w przypadkach, o których mowa w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, po przedstawieniu odpowiedniego zaświadczenia lekarskiego (§ 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 6 października 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz.U. 219/04/2222, zm. 210/05/1747- dalej rozporządzenie). Dotyczy to zatem wyłącznie osób, które zostały zarejestrowane jako osoby bezrobotne (Skarżącemu ów status przysługuje dopiero od dnia [...] kwietnia 2006 r.) i są u p r a w n i o n e do z a s i ł k u dla bezrobotnych (a W.S. takich uprawnień nie wykazał). Rozporządzenie wydane jest na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 83 upz i w zakresie zachowania prawa do zasiłku dla bezrobotnych służy realizacji uprawnień bezrobotnego, który nabył już prawo do zasiłku dla bezrobotnych w rozumieniu art. 80 upz. W żaden zatem sposób nie wpływa na nabycie prawa do zasiłku i nie dotyczy sytuacji sprzed zarejestrowania, o których mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 upz. W zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej organy orzekały jedynie o prawie do zasiłku dla bezrobotnych (art. 71 ust. 1 i 2 upz), nie zaś o prawie do zasiłku dla bezrobotnych w przypadku niezdolności do pracy z powodu choroby bądź o zasiłku z ubezpieczenia społecznego w razie choroby (art. 80 upz bądź § 7 ust. 1 rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ppsa należało skargę oddalić. /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/M.Dybowski /-/E.Makosz-Frymus KP