IV SA/Po 614/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2021 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany prawomocnej decyzji oddala skargę w całości. Decyzją z dnia [...] marca 2021 r, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza K. W. z dnia [...] stycznia 2021 r w przedmiocie odmowy zmiany prawomocnej decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną. Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy: Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. M. W. (zwana dalej "Wnioskodawczynią" lub "Skarżącą") wystąpiła do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. W. o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym synem – Z. W. (k.21 akt adm.). Burmistrz K. W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. (k.24 akt adm.) odmówił Skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie, wskazując, że w dniu [...] marca 2010 r. (k. 31 akt adm.) została wydana decyzja odmawiająca jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym synem – Z. W. i od tego czasu nie doszło do żadnych zmian w sytuacji Wnioskodawczyni. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2020 r. (k. 34 akt adm.) M. W. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zwróciła się do Burmistrza K. W. o zmianę w trybie art. 154 k.p.a. prawomocnej decyzji Burmistrza [...]. W. z dnia [...] marca 2010r., [...], w ten sposób, że prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznane zostaje od dnia złożenia wniosku na stałe. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że pierwszy raz o świadczenie pielęgnacyjne wniosła w sytuacji, gdy nadal żył jej mąż - J. W., który na równi z nią był alimentacyjnie zobowiązany względem ich niepełnosprawnego syna – Z. W.. Mąż Wnioskodawczyni zmarł jednak w dniu [...] kwietnia 2015r. i w związku z tą okolicznością doszło do aktualizacji obowiązku alimentacyjnego M. W. wobec jej niepełnosprawnego syna, ponieważ stała się jedyną osobą alimentacyjnie zobowiązaną w pierwszej kolejności wobec Z. W.. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawczyni doszło do istotnej zmiany okoliczności faktycznych w sprawie. Decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...], Burmistrz K. W. (zwany dalej także: "Burmistrzem") odmówił zmiany prawomocnej decyzji Burmistrza K. W. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], w sprawie odmowy przyznania M. W. świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad synem Z. W.,. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] marca 2010 r. odmówił stronie wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego z powodu ustalonego prawa do emerytury, co stanowiło przesłankę negatywną wynikającą z art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, uniemożliwiającą przyznanie świadczenia. Burmistrz podkreślił, że tryb przewidziany w art. 154 k.p.a. ma na celu weryfikację ostatecznych decyzji administracyjnych dotkniętych wadami niekwalifikowanymi, tzn. takimi, które nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji. Postępowanie w tym trybie jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem nie jest merytoryczne rozpoznanie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już w sprawie decyzji ostatecznej czy za zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Organ I instancji wskazał, że w rozpatrywanej sprawie nie ma podstaw do zmiany decyzji w trybie art. 154 k.p.a, ponieważ decyzja, której zmiany domaga się strona, nie jest decyzją uznaniową lecz związaną. Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r., M. W., reprezentowana przez pełnomocnika fachowego, wniosła odwołanie od powyższej decyzji Burmistrza z dnia [...] stycznia 2021 r., zaskarżając ją w całości. W odwołaniu zarzucono błędną wykładnię art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, polegającą na pominięciu celów ustawy z dnia [...] listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1518 ze zm.) i przyjęcie, że okoliczność pobierania przez Skarżącą emerytury stanowi negatywną przesłankę do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, za czym sformułowano wniosek o uwzględnienie odwołania i o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie M. W. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Decyzją z dnia [...] marca 2021 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej także "Kolegium") utrzymało w mocy w całości zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że zastosowanie art. 154 § 1 k.p.a. wymaga przeprowadzenia postępowania administracyjnego mającego na celu zbadania łącznego spełnienia trzech przesłanek: po pierwsze, czy wydana decyzja jest ostateczna; po drugie, czy na podstawie decyzji ostatecznej żadna ze stron nie nabyła prawa; po trzecie, czy za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. W ocenie Kolegium spełnienie pierwszej i drugiej przesłanki w niniejszej sprawie, nie budzi wątpliwości, ponieważ decyzja, której zmiany domaga się Wnioskodawczyni, jest ostateczna i negatywnie rozstrzygała wniosek w przedmiocie przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, a więc strona nie nabyła prawa. Oceniając spełnienie trzeciej przesłanki Kolegium zwróciło uwagę na to, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym przez pojęcie słusznego interesu strony należy rozumieć słuszny interes strony jako interes prawny, a niejako interes faktyczny. Chodzi tu wyłącznie o interes zgodny przede wszystkim z prawem i zasadami współżycia społecznego. Modyfikacja stosunku administracyjnoprawnego ukształtowanego ostateczną decyzją musi być społecznie akceptowalna i godna wsparcia ze strony państwa. Przy czym w postępowaniach prowadzonych w nadzwyczajnych trybach wzruszenia decyzji administracyjnej, jak postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 k.p.a., organy administracji nie są uprawnione do badania prawidłowości decyzji ostatecznej wydanej uprzednio w zwykłym postępowaniu, bowiem naruszyłoby to zasadę dwuinstancyjności. Kolegium podkreśliło za tym, że zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 154 § 1 k.p.a. nie może prowadzić do wydania decyzji sprzecznej z prawem. Zdaniem Kolegium, w niniejszej sprawie nie wykazano słusznego interesu społecznego, jak również słusznego interesu strony, rozumianego jako interes prawny, stanowiących podstawę do wzruszenia decyzji ostatecznej w trybie art. 154 k.p.a. Słuszny interes strony to nie jest każdy interes strony rozumiany tyko jako rozstrzygnięcie zgodne z wolą strony. Słuszny interes strony nie może naruszać prawa. Kolegium w pełni podzieliło zatem stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji Burmistrza z dnia [...] stycznia 2021 r. o braku podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej. Pierwotna decyzja, o której zmianę wnioskowano, podjęta została na podstawie art. 17 ustawy z dnia [...] listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania. Uwzględniając, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie uprawnionej do emerytury, odmówiono jego przyznania. Decyzja w przedmiocie odmowy ustalenia stronie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego należy do kategorii decyzji związanych, co oznacza, że w sytuacji zaistnienia określonych okoliczności organ orzekający zobowiązany jest do wydania decyzji negatywnej. Zdaniem Kolegium, pogląd o niestosowaniu nadzwyczajnych trybów z art. 154 i 155 k.p.a. w stosunku do decyzji związanych podyktowany jest tym, że uchylenie lub zmiana takiej decyzji nie może prowadzić do wydania decyzji, która będzie naruszać prawo. W takim stanie rzeczy Kolegium orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza z dnia [...] stycznia 2021 r. W ustawowym terminie pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. M. W., reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2021 r., [...], zaskarżając ją w całości. W skardze sformułowano zarzut naruszenia prawa materialnego polegający na błędnej jego wykładni, tj. art. 154 k.p.a., polegający na nieuwzględnieniu słusznego interesu strony, pomimo, że zaszły zmiany w stanie faktycznym, a tym samym organ miał możliwość zmiany zaskarżonej decyzji. Jednocześnie, wniesiono o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2021 r., [...], zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a także skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. W motywach uzasadnienia przedstawiono stanowisko Skarżącej co do wykładni art. 154 k.p.a., wskazując, że organ, wydając decyzję, nie powinien ograniczać się do pojmowania interesu społecznego i słusznego interesu strony przez ocenianie prawidłowości zastosowania przepisów prawa przy wydawaniu decyzji ostatecznej. Zdaniem Skarżącej, w przedmiotowej sprawie podstawą do ostatecznej zmiany decyzji administracyjnej była zmiana stanu faktycznego, gdyż w 2015 roku zmarł jej współmałżonek, a tym samym doszło do zmiany w kręgu podmiotów zobowiązanych alimentacyjnie względem osoby niepełnosprawnej, która to zmiana może stanowić podstawę do zmiany prawomocnej decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] czerwca 2021 r. Kolegium wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, iż Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z treścią cytowanego art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym złożyła Skarżąca. Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa materialnego - które miało wpływ na wynik sprawy - jak również przepisów postępowania, które - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dostrzegł też naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że uchylenie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego doznaje ograniczenia, bowiem może ono nastąpić tylko wówczas, jeżeli uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podobnie, w przypadku naruszenia przepisów postępowania, przez możliwość istotnego wpływu na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji, a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 458). Jednocześnie przyjmuje się, że brak takiego wpływu wystąpi w sytuacji gdy przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego treść decyzji byłaby taka sama (por. A. Kabat [w;] B. Dauter, A. Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 624). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd musi zatem mieć na uwadze, czy uchylenie zaskarżonego aktu z uwagi na stwierdzone uchybienia może doprowadzić do wydania decyzji o innej treści na skutek ponownego rozpoznania sprawy. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020, poz. 256 – dalej jako: k.p.a.) oraz ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 111, z późn. zm. – dalej jako: u.ś.r). Rozpoznając badaną sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Niemniej jednak, Sąd akcentuje, że jakkolwiek zgadza się z treścią rozstrzygnięcia organów w niniejszej sprawie, to nie podziela argumentacji uzasadnienia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Kwestią bezsporną pozostaje, że M. W. – reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego – wniosła o zmianę prawomocnej decyzji w trybie art. 154 k.p.a. Poza sporem pozostaje nadto, że ostateczną decyzją, o zmianę której wniosła M. W., jest decyzja Burmistrza Miasta i Gminy K. W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], którą Skarżącej odmówiono świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad dzieckiem – Z. W.. Nie budzi również wątpliwości stron, ani Sądu, że przyczyną odmownego załatwienia wniosku M. W., złożonego w 2010 r. był fakt pobierania przez nią emerytury. Istota sporu sprowadza się do zasadności odmowy dokonania w trybie art. 154 k.p.a. zmiany ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy K. W. z dnia [...] marca 2010 r. odmawiającej Skarżącej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Na podstawie art. 154 § 1 i 2 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W przypadkach określonych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji. W ocenie Sądu, nie może budzić uzasadnionych wątpliwości fakt, że decyzja ostateczna, którą odmówiono spełnienia żądania jedynej w sprawie strony, jest decyzją, na mocy której żadna strona nie nabyła prawa. Podkreślić jednak trzeba, że jakkolwiek Skarżąca powołuje się na zmianę okoliczności faktycznych sprawy (wskazując, że w 2015 r. zmarł jej mąż), to w istocie rzeczy zasadności złożonego wniosku o zmianę decyzji o statecznej, upatruje w regule wynikającej z art. 27 ust. 5 u.ś.r. Wprost wskazał na to pełnomocnik Skarżącej w odwołaniu od decyzji organu I instancji, stwierdzając że organ pominął regułę z art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych, z której wynika, że przy zbiegu uprawnień do świadczeń uregulowanych w ustawie Skarżącej przysługuje prawo wyboru korzystniejszego świadczenia. Jakkolwiek, z uzasadnienia sporządzonego [...] stycznia 2021 r. odwołania wynika, że pełnomocnik Skarżącej odwołuje się od decyzji nr [...] "o odmowie przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego", to należy przypomnieć, że decyzja ta dotyczyła "odmowy uchylenia prawomocnej decyzji z dnia [...] marca 2010 r.". Stąd też podniesiona w odwołaniu okoliczność wejścia z dniem [...] stycznia 2016 r. w życie przepisu art. 27 ust. 5 u.ś.r. stanowi okoliczność przesądzającą o wyniku badanej sprawie. Jakkolwiek, bowiem zmiana okoliczności faktycznych, jaka nastąpiła po dniu wydania dotychczasowej decyzji, może mieć znaczenie dla oceny występowania w danej sprawie przesłanek interesu społecznego lub słusznego interesu strony, to zmiana stanu prawnego, to jest obowiązującego prawa, w ogóle nie może być elementem rozstrzygnięcia sprawy w trybie art. 154 k.p.a., gdyż powoduje ona zawsze, iż powstaje nowa sprawa nie tylko w sensie formalnoprawnym (procesowym), lecz również w znaczeniu materialnoprawnym, podlegająca całkowicie autonomicznemu rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu bez potrzeby bezpośredniego nawiązywania do wcześniejszej decyzji ostatecznej, wydanej na podstawie odmiennego stanu prawnego. Jednoznaczne stanowisko w tej sprawie zajął NSA w wyroku z dnia 20 grudnia 1991 r. sygn. II SA 893/91 i Sąd sprawę niniejszą rozpoznający stanowisko to podziela i przyjmuje za swoje. Podsumowując, nie można zasadności wniosku złożonego w trybie art. 154 k.p.a., dotyczącego zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 2010 r. wywodzić ze zmiany stanu prawnego, która nastąpiła z dniem [...] stycznia 2016 r., tj. [...] lat po wydaniu decyzji ostatecznej, której dotyczy wniosek o zmianę. Tymczasem, powoływany przez pełnomocnika Skarżącej w odwołaniu przepis art. 27 ust. 5 u.ś.r. został dodany do ustawy o świadczeniach rodzinnych przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. (Dz.U.2015, poz. 1217) zmieniającej tę ustawę, właśnie z dniem 1 stycznia 2016 r. Należy podkreślić, że jakkolwiek nastąpiła również powoływana przez Skarżącą zmiana stanu faktycznego, bowiem w 2015 r. zmarł mąż Skarżącej, to przyczyna, która przesądziła o wydaniu jej odmownej decyzji w dniu [...] marca 2010 r., tj. przysługujące Skarżącej prawo do emerytury - pozostaje dotąd niezmieniona. Skarżąca, jak wynika z akt sprawy, i co pozostaje niekwestionowane aktualnie pobiera emeryturę i - jak wskazał we wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. reprezentujący ją pełnomocnik - w istocie jej intencją jest dokonanie wyboru na podstawie którego będzie mogła ona pobierać świadczenie pielęgnacyjne w miejsce otrzymywanej dotąd emerytury (k. 21 akt adm.). Konstatację, iż zmiana stanu prawnego, powoduje, iż powstaje nowa sprawa również w znaczeniu materialnoprawnym – na gruncie badanej sprawy – potwierdza dodatkowo fakt, że na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012, poz. 1548) wygaszono z mocy prawa wszystkie decyzje o przyznaniu prawa do świadczeń pielęgnacyjnych obowiązujące do dnia wejścia w życie tej ustawy. Skoro zatem - z woli ustawodawcy - wygasały decyzje przyznające prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, to nie sposób przyjmować, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wydana [...] marca 2010 r. jako niewzruszona, wymagała podjęcia działań w trybie art. 154 k.p.a. Powyższe ustalenia, wskazują, że zasadnie Skarżącej odmówiono zmiany decyzji z dnia [...] marca 2010 r., w trybie art. 154 k.p.a., bowiem w dacie składania wniosku, który został załatwiony tą decyzją nie istniała instytucja uregulowana w obowiązującym od [...] stycznia 2016 r. art. 27 ust. 5 u.ś.r. W ocenie Sądu, nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby obecnie Skarżąca wystąpiła z ponownym wnioskiem o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym synem. W takiej sytuacji nie ma bowiem podstaw do odmowy wszczęcia postępowania z uwagi na tożsamość spraw (tj. tożsamość tego ponownego wniosku oraz sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2010 r.). A w przypadku ewentualnej odmowy wszczęcia postępowania na nowy wniosek, Skarżącej przysługuje prawo do wniesienia zażalenia i ewentualnego poddania takiego postanowienia kontroli sądoowadministracyjnej. Sąd nie podziela natomiast argumentacji organów przyjmujących a priori niedopuszczalność zastosowania trybu art. 154 k.p.a., bezwzględnie, wobec wszystkich decyzji związanych. Sąd odnosząc się do kwestii zmiany w trybie art. 154 k.p.a. tzw. decyzji związanych podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12.02.2014r. sygn. II OSK 1932/13. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie tam orzekającym pogląd o niestosowaniu nadzwyczajnych trybów z art.154 i 155 k.p.a. w stosunku do decyzji związanych podyktowany jest tym, że uchylenie lub zmiana takiej decyzji nie może prowadzić do wydania decyzji, która będzie naruszać prawo. Zasadność poglądu o niestosowaniu nadzwyczajnych trybów z art. 154 i 155 k.p.a. w stosunku do decyzji związanych ma miejsce wówczas, gdy decyzja o charakterze związanym wydana w postępowaniu zwykłym podjęta została zgodnie z obowiązującym prawem, wówczas zmiana lub uchylenie takiej decyzji w trybie art. 154 i 155 k.p.a. mogłoby prowadzić do naruszenia prawa. Stąd też poprawność tego ustalenia zależy od konkretnego przypadku w ocenie którego rozważenia wymaga, czy decyzja związana wydana została zgodnie z prawem, a tym samym, czy zmiana lub uchylenie decyzji związanej doprowadzi faktycznie do stanu sprzeczności z obowiązującym porządkiem prawnym. Wynika z tego, że tryb z art. 154 k.p.a., wbrew temu na co wskazywał organ w zaskarżonej decyzji nie został wyłączony bezwzględnie wobec wszystkich decyzji o charakterze związanym. To błędne uzasadnienie stanowiska organu pozostaje jednak bez wpływu na wynik sprawy. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca, pomimo nieistotnych wad pozostających bez wpływu na wynik sprawy, odpowiadają prawu. Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego - które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, orzekł jak w sentencji.