IV SA/Po 619/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędzia WSA Donata Starosta Asesor sądowy WSA Tomasz Grossmann (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. (dalej też jako "PINB" lub "organ I instancji") po przeprowadzonej w dniu [...] października 2013 r. kontroli, decyzją z [...] maja 2014 r. (nr [...]), na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 7 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.; dalej w skrócie "pr.bud.") nakazał M. i Z. B. (zwanym też dalej łącznie "Inwestorami" lub "Zobowiązanymi") wykonanie nw. robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem: 1) zwiększenie powierzchni zabezpieczenia przeciwpożarowego podłogi z desek sosnowych przed piecem z płyty granitowej do min. 30 cm poza obrys pieca z otwartymi drzwiami, 2) powiększenie do średnicy Ř150 nawiewu powietrza do komory spalania, w związku z samowolnym wykonaniem robót związanych z samowolną przebudową polegającą na montażu żeliwnego pieca wolnostojącego typu VEGA 9 kW, komina stalowego zewnętrznego oraz instalacji łączącej piec z kominem. Zarazem organ I instancji zakreślił termin wykonania ww. czynności: do [...] czerwca 2014 r. Na skutek odwołania wniesionego przez D. R., Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej też jako "WWINB" lub "organ II instancji"), decyzją z [...] lipca 2014 r. (nr [...]) uchylił ww. decyzję PINB w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków – i w tym zakresie wyznaczył nowy termin: do [...] września 2014 r. – a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję PINB w mocy. Wyrokiem z 04 lutego 2015 r. (sygn. akt IV SA/Po 1067/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę D. R. na ww. decyzję WWINB, a Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 10 listopada 2016 r. (sygn. akt II OSK 1097/15) oddalił skargę kasacyjną D. R. od tego wyroku WSA. Decyzją z [...] lutego 2017 r. (nr [...]) PINB stwierdził wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji PINB z [...] maja 2014 r. W uzasadnieniu organ podniósł, że Zobowiązani wywiązali się z nałożonego obowiązku, przedkładając w tej sprawie pismo z [...] czerwca 2014 r., w którym poinformowali PINB o wykonaniu nakazanych robót budowlanych zgodnie z decyzją PINB z [...] maja 2014 r. Odwołanie od ww. decyzji PINB z [...] lutego 2017 r. wniosła D. R., zarzucając przede wszystkim: 1) nie spełnienie wymagań zabezpieczenia przeciwpożarowego podłogi pod piecem, jeśli chodzi o jej grubość. Według ekspertyzy technicznej z [...] marca 2014 r. (s. 22) płyta granitowa pod piecem ma grubość 3 cm. Nie spełnia zatem wymagań przeciwpożarowych dla palenisk określonych w § 265 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej w skrócie "rozp.war.tech.bud."), zgodnie z którym piec metalowy na nóżkach powinien być ustawiony na podłożu zabezpieczającym niepalnym o grubości co najmniej 0,15 m. Zatem grubość tego podłoża (0,03 m) jest niezgodna z ww. wymaganiami, gdyż jest za mała o 12 cm; 2) nieprawidłowy sposób wykonania podłączenia nawiewu do pieca za pomocą rury - harmonijki, co narusza art. 132 pkt 4 rozp.war.tech.bud. Skarżąca wskazała, że już podczas wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2016 r. przez komisję powołaną przez Wójta Gminy P. (bez udziału pracownika nadzoru budowlanego, z powodu jego odmowy), zauważyła, że wykonanie doprowadzenia powietrza rurą harmonijką i jej podłączenie do pieca wykonane zostało nieprawidłowo, a za piecem pod rurą jest czarny osad, prawdopodobnie popiół z pieca. Sąsiad, który początkowo nie chciał zezwolić na jej wejście do mieszkania wraz z komisją, uczynił niegrzeczną uwagę "po co pani zagląda za piec". Zgodnie z opracowaniem Ekspertyza techniczna z [...] marca 2014 r. (s. 22), wlot nawiewny w piecu wykonany przez producenta wynosi Ř80 mm. Zatem niemożliwe jest podłączenie do tego wlotu rury nawiewnej o przekroju Ř150mm. W protokóle z wykonania nałożonych obowiązków stwierdzono nieprawdę. Faktycznie nie wiadomo, jaki przekrój posiada rura i czy dostarcza wymaganą przez § 132 ust. 3 pkt 4 rozp.war.tech.bud. ilość powietrza do paleniska, tj. co najmniej 10 m3 na 1 kW mocy nominalnej kominka. Jednocześnie Skarżąca zwróciła uwagę, że nie jest to kominek, lecz piec żeliwny, i ww. przepis § 132 ust. 3 pkt 4 nie ma tutaj zastosowania. Nie można pieca-kozy nazywać w języku fachowym "kominkiem", o czym świadczy § 132 ust. 1 rozp.war.tech.bud., który wyraźnie wymienia urządzenia ogrzewcze: piece, trzony kuchenne i kominki. Rura nawiewna zamiast doprowadzać powietrze do pieca, wyprowadza na zewnątrz część spalin z pieca i popiół, co Skarżąca, jak podkreśla, czuje i widzi. Spaliny te napływają na posadzkę jej balkonu-loggii (wylot rury znajduje się obok wspólnej ściany balkonowej), o czym świadczy utrzymujący się smród na poziomie tej posadzki, a także tłuste skroplone plamy jakiejś ciekłej substancji. Smród ten napływa przez szczeliny w oknach z plastiku do jej pokoju dziennego i jest wdychany przeze nią cały dzień, co Skarżąca również czuje. Okna plastikowe, które posiada, nie są szczelne oraz posiadają otwory służące cyrkulacji powietrza, czyli w tym przypadku smogu znajdującego się na balkonie. Skarżąca wskazała, że PINB podejrzewa, iż w powietrzu na jej balkonach, gdzie wrzucana jest bezpośrednio [...] część spalin spod trójkątnej czapy osłaniającej komin, znajdują się pyły PM 10 i PM 2,5, o czym świadczy zapach spalenizny utrzymujący się na ww. balkonach podczas palenia. Intensywność tego zapachu zależy od intensywności palenia. W związku z tym, w ocenie Skarżącej, obowiązki określone w decyzji PINB z [...] maja 2014 r. nie zostały wykonane. Wskazując na powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie tej decyzji. Poza tym Skarżąca wskazała na dalsze jeszcze okoliczności, które, jej zdaniem, stwarzają zagrożenie pożarowe dla jej mieszkania i bloku. W konkluzji wniosła o to, by "wydać decyzję o wstrzymaniu palenia i rozbiórce tego komina krematoryjnego". Decyzją z [...] kwietnia 2017 r (nr [...]) WWINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB z [...] lutego 2017 r. W uzasadnieniu organ II instancji – przedstawiwszy dotychczasowy przebieg postępowania oraz odnośne przepisy prawa – wskazał, że decyzja nakładająca na Inwestorów obowiązki, wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr.bud., była uprzednio przedmiotem analizy organu odwoławczego oraz podlegała zbadaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W efekcie kwestia tego, jakie obowiązki winny zostać nakazane w celu doprowadzenia robót związanych z samowolną przebudową do stanu zgodnego z prawem, została już prawomocnie rozstrzygnięta. Przedmiotem zaskarżonej decyzji było zatem jedynie sprawdzenie wykonania prawomocnie orzeczonego obowiązku polegającego na: 1. zwiększeniu powierzchni zabezpieczenia przeciwpożarowego podłogi z desek sosnowych przed piecem z płyty granitowej do min. 30 cm poza obrys pieca z otwartymi drzwiami, 2. powiększeniu do średnicy Ř150 nawiewu powietrza do komory spalania, w związku z samowolnym wykonaniem robót związanych z samowolną przebudową, polegającą na montażu żeliwnego pieca wolnostojącego typu VEGA 9kW, komina stalowego zewnętrznego oraz instalacji łączącej piec z kominem. Zdaniem WWINB z protokołu kontroli przeprowadzonej przez pracowników PINB w dniu [...] września 2014 r., jak i z załączonych do tego protokołu fotografii, jednoznacznie wynika, iż Zobowiązani wykonali ciążący na nich obowiązek. PINB po dokonaniu tych ustaleń zawiadomił także strony o możliwości zapoznania się z treścią protokołu oraz pozostałych akt sprawy, z którego to uprawnienia skorzystała D. R., w dalszym ciągu kwestionując bezpieczeństwo użytkowania pieca. Odnosząc się do zarzutów odwołania, WWINB wskazał, że wszystkie one kwestionują samo istnienia pieca w danym miejscu, jak i zasadność nałożonych na Inwestorów obowiązków, tj. kwestie, które zostały rozstrzygnięte na wcześniejszym etapie postępowania. Niemniej jednak organ II instancji zwrócił uwagę, że przytoczony przez Skarżącą zarzut naruszenia § 132 ust. 3 pkt 4 rozp.war.tech.bud. zawiera wewnętrzne sprzeczności, gdyż Skarżąca stara się wykazać jednocześnie jego naruszenie, jak i brak zastosowania w sprawie. WWINB wskazał również, że organy nadzoru budowlanego nie są właściwe do rozpatrywania skargi na działanie mistrza kominiarskiego T. C. oraz że kwestia zadymiania nieruchomości sąsiedniej nie leży w kompetencji organów nadzoru budowlanego. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że kontrola zadymiania ze strony nieruchomości sąsiedniej, jako sprawy związanej z uciążliwym korzystaniem z działki sąsiedniej (immisje) oraz ewentualnych roszczeń z tego powodu należy dochodzić na drodze postępowania cywilnego. Skargę na opisaną decyzję WWINB do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu wniosła D. R., kwestionując nadal prawidłowość nałożonych na Inwestorów obowiązków, mających na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, oraz zarzucając "niechlujny i niezgodny z przepisami" sposób wykonania nakazanych robót. Ponadto Skarżąca zakwestionowała interpretację § 142 rozp.war.tech.bud. dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 listopada 2016 r. (sygn. akt II OSK 1097/15), a także wniosła o powołanie biegłych: inż. J. B. z zakresu kominiarstwa oraz inż. Z. M. w celu sporządzenia opinii w zakresie prawidłowości zastosowania w tym przypadku normy budowlanej dla kominów murowanych. W odpowiedzi na skargę, WWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z [...] lipca 2017 r. Skarżąca podniosła, że nie można pozwolić na użytkowanie ogrzewania i komina, które trują ludzi i są przyczyną pożarów budynków. Ponadto zwróciła się do Sądu o "uporządkowanie legislacji i stwierdzenie na tym przykładzie, czy w ogóle kominy stalowe mogą być stosowane w budynkach mieszkalnych?" Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z 29 sierpnia 2017 r. (sygn. akt IV SA/Po 619/17) przyznano Skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W piśmie procesowym z [...] października 2017 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik Skarżącej, ad M., w całości podtrzymał skargę wraz z powołanymi w niej zarzutami. Ponadto wskazał, że w niniejszej sprawie uzasadniona jest zarówno kontrola zaskarżonej decyzji, jak i zbadanie prawidłowości zaniechania wydania nakazu rozbiórki. W ocenie pełnomocnika wdrożenie w tej sprawie procedury z art. 50 ust. 1 oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 pr.bud. było niedopuszczalne i należałoby wrócić do sytuacji, w której organ nadzoru budowlanego przeprowadzi postępowanie stosownie do treści art. 48 ust. 1 pr.bud. Postanowieniem z 24 października 2017 r. (sygn. akt IV SA/Po 619/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 10 stycznia 2018 r. (sygn. akt II OZ 1597/17) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie WSA. Na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. pełnomocnik Skarżącej podtrzymał wnioski i wywody skargi oraz stanowisko zawarte w dalszych pismach procesowych, z tym że cofnął zawarte w skardze wnioski dowodowe o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych, jako prawnie niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2017 r. oraz, na mocy art. 135 p.p.s.a., poprzedzającej jej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku, Sąd nie dopatrzył się przy ich wydaniu naruszeń prawa, które w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. skutkowałyby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności któregokolwiek z tych aktów, względnie stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290, z późn. zm.; w skrócie "pr.bud."), w myśl którego: "Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję o stwierdzeniu wykonania obowiązku". Z kolei zgodnie z przywołanym art. 51 ust. 1 pkt 2 pr.bud.: "Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji: [...] nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania". W okolicznościach kontrolowanej sprawy, PINB, decyzją z [...] maja 2014 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 7 pr.bud. nakazał M. i Z. B. wykonanie – w terminie do [...] czerwca 2014 r. – robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez: (1) zwiększenie powierzchni zabezpieczenia przeciwpożarowego podłogi z desek sosnowych przed piecem z płyty granitowej do min. 30 cm poza obrys pieca z otwartymi drzwiami; (2) powiększenie do średnicy Ř150 nawiewu powietrza do komory spalania – w związku z samowolnym wykonaniem robót związanych z samowolną przebudową polegającą na montażu żeliwnego pieca wolnostojącego typu VEGA 9 kW, komina stalowego zewnętrznego oraz instalacji łączącej piec z kominem. WWINB, decyzją z [...] lipca 2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję PINB wyłącznie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków (i w tym zakresie wyznaczył nowy termin: do [...] września 2014 r.) a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższa decyzja WWINB została zaskarżona przez D. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z 04 lutego 2015 r. sygn. IV SA/Po 1067/14 oddalił skargę. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 10 listopada 2016 r. sygn. akt II OSK 1097/15, oddalił skargę kasacyjną D. R. od ww. wyroku WSA. W związku z tym należy stwierdzić – co słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – że w okolicznościach kontrolowanej sprawy kwestia tego, jakie obowiązki winny zostać wykonane w celu doprowadzenia wykonanych robót związanych z samowolną przebudową do stanu zgodnego z prawem została już prawomocnie rozstrzygnięta i dlatego nie może być ponownie badana i rozważana w niniejszej sprawie. Z tych też względów wnioski Skarżącej oraz jej pełnomocnika o objęcie kontrolą również samej zasadności prowadzenia postępowania naprawczego, jak i prawidłowości nałożonych w jego toku obowiązków, nie mogły zostać uwzględnione. Wprawdzie – mając na uwadze, że decyzja o stwierdzeniu wykonania obowiązku jest bezwzględnie warunkowana decyzją o nałożeniu obowiązku – można teoretycznie rozważać, czy jeżeli zaskarżono decyzję stwierdzającą wykonanie obowiązku, to dopuszczalna jest kontrola, "w granicach sprawy" (art. 135 p.p.s.a.), także wcześniejszej decyzji orzekającej o nałożeniu tego obowiązku (por. np. wyrok WSA z 16.10.2007 r., II SA/Bd 411/07, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie "CBOSA"), ale w niniejszym postępowaniu sądowym taki dylemat w ogóle nie powstaje, z uwagi na ww. rozstrzygnięcie kwestii obowiązku wyrokami sądów administracyjnych. W takim przypadku już na przeszkodzie rozszerzaniu, na podstawie art. 135 p.p.s.a., przedmiotu kontroli także na decyzje PINB i WWINB w przedmiocie nałożenia obowiązków stoją przepisy: art. 170 p.p.s.a. – w myśl którego orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby) – a także art. 171 p.p.s.a., z którego jasno wynika, że wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Z powyższych względów słusznie skonstatował WWINB, że przedmiotem rozpoznawanej tu sprawy było jedynie sprawdzenie wykonania prawomocnie orzeczonych obowiązków, które polegały na zwiększeniu powierzchni zabezpieczenia przeciwpożarowego podłogi z desek sosnowych przed piecem z płyty granitowej do min. 30 cm poza obrys pieca z otwartymi drzwiami, a także na powiększeniu do średnicy Ř150 nawiewu powietrza do komory spalania – w związku z samowolnym wykonaniem przez Zobowiązanych robót związanych z samowolną przebudową, polegającą na montażu żeliwnego pieca wolnostojącego typu VEGA 9kW, komina stalowego zewnętrznego oraz instalacji łączącej piec z kominem. Należy jeszcze podkreślić, że decyzja wydawana na podstawie art. 51 ust. 3 pr.bud. w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku nie jest decyzją uznaniową. Jeśli zatem inwestor wykona obowiązek nałożony decyzją podjętą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr.bud., to powinnością organu jest wydanie decyzji przewidzianej w art. 51 ust. 3 pkt 1 pr.bud. Jak wynika z akt sprawy – a przede wszystkim z protokołu kontroli sprawdzającej przeprowadzonej przez pracowników PINB w dniu [...] września 2014 r. i z załączonych do tego protokołu fotografii (k. 46 akt adm. I inst.) – Zobowiązani wykonali obowiązki nałożone na nich prawomocną decyzja PINB z [...] maja 2014 r. Albowiem – co w istocie nie jest też kwestionowane przez Skarżącą – M. i Z. B. powiększyli płytę granitową zabezpieczającą powierzchnię podłogi drewnianej przed otworem pieca do ok. 30 cm poza obrys pieca z otwartymi drzwiami, osiągając wymiary 95 x 133 cm, a ponadto wymienili rurę doprowadzająca powietrze do komory spalania na taką o średnicy 150 mm. Tym samym, w ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że ciążące na Inwestorach z mocy ww. decyzji PINB obowiązki zostały wykonane. Wobec tego powinnością organów nadzoru budowlanego było stwierdzenie wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB z dnia [...] maja 2014 r. a utrzymanej w tym zakresie w mocy decyzją WWINB z [...] lipca 2014 r. – co też słusznie uczynił PINB decyzją z [...] lutego 2017 r., zasadnie utrzymaną w mocy decyzją WWINB z [...] kwietnia 2017 r. Natomiast zarzuty Skarżącej, iż roboty te zostały wykonane "niechlujnie i niezgodnie z prawem" są całkowicie gołosłowne, nie zostały w żaden sposób umotywowane ani wykazane, i nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Odnosząc się z kolei do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia § 142 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422, z późn. zm.; w skrócie "rozp.war.tech.bud.") wskazać należy, iż: - po pierwsze – granice niniejszej sprawy nie pozwalają na rozstrzyganie kwestii wynikających z powyższego przepisu, - po drugie – kwestia ta była już przedmiotem wiążącej oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oto bowiem w wyroku z 04 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 1067/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że: "nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika skarżącej wyrażonym w jego piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r., iż z § 142 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (...), należy wyinterpretować, że wyprowadzenie przewodów spalinowych bezpośrednio przez ścianę zewnętrzną od innych urządzeń, niż urządzenia gazowe (tak jak ma to miejsce w przypadku niniejszej samowoli budowlanej) jest niedopuszczalne. Przepis § 142 ust. 1 cytowanego rozporządzenia dotyczy wyprowadzania przewodów kominowych, od wszelkich urządzeń. Tym bardziej, że § 132 ust. 3 rozporządzenia dopuszcza instalowanie kominków opalanych drewnem z otwartym lub zamkniętym paleniskiem w budynkach jedno i wielorodzinnych o różnej zabudowie. Natomiast ust. 3 § 142 rozporządzenia, jest uregulowaniem szczególnym, które dopuszcza możliwość wyprowadzania przewodów spalinowych jedynie od urządzeń gazowych z zamkniętą komorą spalania, uzależniając to od odpowiednich dodatkowych warunków". Stanowisko to zaakceptował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 listopada 2016 r. sygn.. akt II OSK 1097/15, wskazując, że: "za bezzasadny należało uznać zarzut naruszenia § 142 ust. 3 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. (zarzut 3). Stwierdzić trzeba, że prawidłowe jest stanowisko zajęte w uzasadnieniu skarżonego wyroku, iż przepis ten nie zabrania wyprowadzenia przewodów spalinowych bezpośrednio przez ścianę zewnętrzną od urządzeń innych niż gazowe. Przepis ten bowiem, odnosząc się do określonych urządzeń gazowych, ani nie mógł znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie i prawidłowo nie był stosowany przez organy ani dopuszczając określone w nim rozwiązania odnośnie wyprowadzenia przewodów kominowych nie odnosił się do urządzeń innych niż gazowe." Wobec powyższego, w świetle przywołanego wyżej art. 170 p.p.s.a., skład orzekający w niniejszej sprawie nie jest uprawniony do dokonania odmiennej wykładni omawianych przepisów prawa. Fakt, iż Skarżąca nadal nie zgadza się z interpretacją powyższych przepisów dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, a następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie może prowadzić do sytuacji, że Sąd w niniejszym składzie, związany granicami sprawy, będzie badać ww. kwestię leżącą poza tymi granicami, a dodatkowo przesądzoną wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę w całości oddalił.