IV SA/Po 635/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 04 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Burmistrza Miasta z dnia 11 sierpnia 2021r. w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów dowozu dziecka niepełnosprawnego do przedszkola postanawia 1. odrzucić skargę; 2. odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 5 sierpnia 2022 roku A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu trzy skargi na czynność Burmistrza Miasta w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów dowozu dziecka niepełnosprawnego do przedszkola, wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonych czynności. Skarżąca wskazała, że przedmiotem zaskarżenia są czynności z dnia 4 maja 2021 r., 15 czerwca 2021 r. i 11 sierpnia 2021 r. Zawarła także wniosek o połączenie spraw na podstawie art. 111 p.p.s.a. do wspólnego rozpoznania z uwagi na oparcie wszystkich zaskarżonych czynności na tym samym stanie faktycznym. Przywołała w tym względzie wyrok NSA z 4 grudnia 2019r. w sprawie o sygn. akt II OSK 2317/19. W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie jej po terminie, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ w uzasadnieniu wskazał, że A. S. pismem z dnia 21 kwietnia 2021 r. zwróciła się z prośbą o zwrot kosztów dowozu swojego syna F. J. do przedszkola w K.. Pismem z dnia 4 maja 2021 r. Dyrektor Miejskiego Zespołu Obsługi Szkół i Przedszkoli w T. wskazał, że brak jest podstaw do zwrotu kosztów z tego tytułu. Następnie Dyrektor pismem z dnia 15 czerwca 2021 r. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Kolejnym pismem datowanym na dzień 11 sierpnia 2021 r. Burmistrz poinformował, że sprawa prowadzona jest przez Miejski Zespół Obsługi Szkół i Przedszkoli w T. , który realizuje zadania organu prowadzącego w zakresie zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie oraz opłacona wpisem (w braku zwolnienia). Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła w istocie trzy skargi, o tożsamej treści, dotyczące czynności Burmistrza z dnia 4 maja 2021 r., 15 czerwca 2021 r. i 11 sierpnia 2021 r. Skargi zgodnie z wpływem zostały zarejestrowane w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pod sygn. akt: IV SA/Po 633/22, IV SA/Po 634/22, IV SA/Po 635/22. Analiza przedmiotowych skarg i akt postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, że skarga na czynność z 11 sierpnia 2022r. jest niedopuszczalna, dotyczy w istocie skargi na pismo organu informujące jaki podmiot prowadzi sprawę realizacji zadań publicznych w zakresie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dzieci niepełnosprawnych do najbliższego przedszkola. Zgodnie z art. 3 § 2-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej jako K.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm., dalej jako O.p.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zaskarżone pismo Burmistrza 11 sierpnia 2021 r. nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów prawnych lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Zaskarżone pismo jest w istocie pismem informującym wnioskodawczynię, że sprawa jest prowadzona przez Miejski Zespół Obsługi Szkół i Przedszkoli w T. i jednostka ta odpowiada za realizacje zadania organu prowadzonego w zakresie zapewniania niepełnosprawnym dzieciom bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola. Wszystkie sprawy w tym zakresie są prowadzone przez w/w jednostkę nadzorowaną przez Burmistrza Miasta ds. Społecznych. W świetle przywołanego art. 3 § 2 p.p.s.a., tego rodzaju pismo nie ma charakteru czynności o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zatem nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Skarga na pismo z 11 sierpnia 2021r. podlega zatem odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Przy czym, zaznaczyć należy, że sprawa dotycząca odmowy zwrotu kosztów dowodu dziecka niepełnosprawnego do przedszkola objęta skargą z dnia 5 sierpnia 2022 r. będzie przedmiotem rozpoznania w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 633/22 wraz z dołączonym do tej sprawy wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt IV SPP 120/22). W konsekwencji powyższego niezasadny był również wniosek skarżącej o połączenie spraw do wspólnego rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 111 § 1 i § 2 p.p.s.a. połączenie dotyczy tylko spraw dopuszczonych do rozpoznania przez Sąd Administracyjny. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 postanowienia. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym. W punkcie 2 postanowienia Sąd orzekł o oddaleniu wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w tej konkretnej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić natomiast wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienia NSA z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 37/13 oraz z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 152/13 CBOSA). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy skargi podlegającej odrzuceniu z przyczyn wyżej przedstawionych.