IV SA/Po 656/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia z siedzibą w R. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję w całości; 2. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Stowarzyszenia z siedzibą w R. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15.11.2019r. (sygn. akt II OSK 3301/17) uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 sierpnia 2017r. (sygn. akt IV SA/Po 586/16), zaskarżoną decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...].05.2016 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...].01.2016 r. Nr [...], a także rozstrzygnął o kosztach postępowania. W toku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...].06.2021r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Nr [...] z dnia [...].05.2021r. o odstąpieniu od nałożenia obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodności z prawem stacji bazowej telefonii cyfrowej nr [...] zlokalizowanej w P. przy ul. [...], na działce o nr [...], będącej aktualnie własnością T. S.A., z siedzibą w W.. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Starosta P. decyzją Nr [...] z dnia [...].09.2006 r. (znak [...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci P. wraz z kontenerem telekomunikacyjnym oraz przyłączem energetycznym przy ul. [...] w P.. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej: PINB) decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2009 r. udzielił P. Spółka z o.o. pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót stacji bazowej telefonii cyfrowej E. [...] zlokalizowanej w P. przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...].10.2010 r. (znak [...]) Starosta P. uchylił własną ostateczną decyzję Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej w P. i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla w/w inwestycji. Wojewoda W. decyzją z dnia [...].12.2010 r. (znak [...]), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...].10.2010 r. (znak [...]). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB) decyzją z dnia [...].09.2011 r. (znak [...]) stwierdził nieważność decyzji Wojewody W. z dnia [...].12.2010r. W następstwie powyższego Wojewoda W. decyzją z dnia [...].02.2012r. (znak [...]) umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2010r. Dnia [...].12.2010 r. Ogólnopolskie Stowarzyszenie P. z/s w R. wniosło do PINB o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego decyzją ostateczną PINB Nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie oraz o dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].01.2011 r. (znak [...]) PINB wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej E. Nr [...]. Następnie PINB decyzją Nr [...] z dnia [...].02.2011r. (znak [...]) uchylił własną decyzję Nr [...] z dnia 19.06.2009 r. i odmówił P. z o.o. w W. udzielenia pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót dla stacji bazowej telefonii cyfrowej E. [...] zlokalizowanej w P., na działce o numerze geodezyjnym [...]. WWINB decyzją z dnia [...].04.2011 r. (znak [...]) uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu PINB decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2011r. (znak [...]) uchylił własną decyzję Nr [...] z dnia [...].06.2009r. (znak [...]) w sprawie udzielenia P. Spółka z o.o. w W. pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót stacji bazowej telefonii cyfrowej E. [...] zlokalizowanej w P., na działce o numerze geodezyjnym [...], oraz odmówił P. Spółka z o.o. w W. udzielenia pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót dla przedmiotowej stacji. WWINB decyzją z dnia [...].07.2011 r. (znak [...]) uchylił ww. decyzję i umorzył postępowanie administracyjne w całości. GINB ostateczną decyzją z dnia [...].05.2015 r. (znak [...]) stwierdził nieważność decyzji WWINB z dnia [...].07.2011r., wskazując, że: "w okolicznościach przedmiotowej sprawy, w szczególności po uchyleniu pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci P. , W. WINB rozpatrując odwołanie T. od decyzji PINB w P. z dnia [...].05.2011 r. Nr [...] znak [...] (uchylającej decyzję własną z dnia [...].06.2009 r. Nr [...] znak [...] w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót dla stacji bazowej telefonii cyfrowej E. [...] zlokalizowanejna działce o nr [...]) winien wydać decyzję merytoryczną, bowiem nie występowała przesłanka bezprzedmiotowości, o jakiej mowa wart. 105 § 1 Kpa ". W następstwie powyższego WWINB ostateczną decyzją z dnia [...].09.2014 r. (znak [...]) uchylił w całości decyzję PINB Nr [...] z dnia [...].05.2011 r. (znak [...]) i na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 1 oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził, że: 1. decyzja PINB Nr [...] z dnia [...].06.2009 r. znak PINB- [...] udzielająca P. sp. z o.o. w W. pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót stacji bazowej telefonii cyfrowej E. [...] zlokalizowanej w P., na działce o numerze geod. [...], oraz odmawiającej P. sp. z o.o. w W. udzielenia pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót dla stacji bazowej telefonii cyfrowej E. [...] zlokalizowanej w P., na działce nr geod. [...], została wydana z naruszeniem prawa 2. nie uchylił decyzji PINB Nr [...] z dnia [...].06.2009 r. znak [...] ponieważ od dnia jej doręczenia minęło 5 lat. Tymczasem wnioskiem z dnia [...].10.2013r. Ogólnopolskie Stowarzyszenie P. " reprezentowane przez Z. G. wniosło do PINB o wznowienie z urzędu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci E. [...] zlokalizowanej w P. na działce nr geod. [...]. PINB postanowieniem z dnia [...].10.2013 r. Nr [...] (znak [...]) wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...].06.2009 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci E. [...] zlokalizowanej w P. na dz. nr geod. [...] oraz dopuścił Ogólnopolskie Stowarzyszenie P. " do udziału w postępowaniu. PINB decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2014 r. (znak [...]) uchylił swoją decyzję Nr [...] z dnia [...].06.2009r. (znak PINB- [...]) w sprawie udzielenia P. Spółka z o.o. w W. pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót stacji bazowej telefonii cyfrowej E. [...] zlokalizowanej w P. na działce o numerze geodezyjnym [...] i odmówił P. Spółka z o.o. w W. (obecnie wg [...]) udzielenia pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót dla stacji bazowej telefonii cyfrowej E. [...] zlokalizowanej w P., na działce o numerze geodezyjnym 1. - zgodnie z wnioskiem z dnia [...].06. 2009r. WWINB decyzją z dnia [...].06.2014 r. (znak [...]) utrzymał w mocy decyzję PINB z dnia [...].05.2014 r. Następnie WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 23.04.2015 r., sygn. akt IV SA/Po 826/14 stwierdził nieważność decyzji WWINB z dnia [...].06.2014 r. i decyzji PINB z dnia [...].05.2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 09.06.2017 r., sygn. akt II OSK 2601/5 uchylił ww. wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. WSA w Poznaniu prawomocnym wyrokiem z dnia 05.10.2017 r., sygn. akt IV SA/Po 812/17 oddalił skargę na decyzję WWINB z dnia [...].06.2014 r. (znak [...]). Z uwagi na zawiły stan prawny sprawy oraz wielość wszczętych przez PINB postępowań nadzwyczajnych WWINB wydając w [...].09.2014 r. decyzję przeoczył fakt nieprawomocności orzeczenia WSA w Poznaniu z dnia 23.04.2015 r., sygn. akt IV SA/Po 826/14. Stąd w dniu [...].11.2020 r. WWINB wystąpił do GINB o rozważenie możliwości zbadania z urzędu legalności decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...].09.2015r. (znak [...]). Tymczasem pismem z dnia [...].09.2014 r. (znak [...]) PINB w P. zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie doprowadzenia do zgodności z prawem stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci T. nr [...] zlokalizowanej w P. na działce o nr geod. [...]. Po przeprowadzeniu postępowania naprawczego, będącego wynikiem wyeliminowania decyzji o pozwoleniu na budowę, PINB w P. decyzją z dnia [...].01.2016 r. Nr [...] (znak [...]) orzekł o odstąpieniu od nałożenia obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodności z prawem stacji bazowej telefonii cyfrowej nr [...] zlokalizowanej w P. na działce o nr geod. [...]. Od decyzji odwołali się Ogólnopolskie Stowarzyszenie P. " z/s w R. oraz pani I. D., pan M. D., pani K. D. i pan W. D.. WWINB decyzją z dnia [...].05.2016 r. (znak [...]) utrzymał ww. decyzję PINB w mocy. WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 17.08.2017 r., sygn. akt IV SA/Po 586/16 oddalił skargę na decyzje WWINB, niemniej NSA wyrokiem z dnia 15.11.2019 r., sygn. II OSK 3301/17 uchylił wyrok WSA oraz orzeczenia organów I i II instancji. GINB decyzją z dnia [...].02.2021 r. (znak [...]) stwierdził nieważność decyzji WWINB z dnia [...].09.2015r. (znak [...]). PINB, działając na skutek wyroku NSA z dnia 15.11.2019 r., sygn. II OSK 3301/17, przeprowadził postępowaniu uzupełniające i uzyskał ekspertyzę techniczną przedmiotowej stacji bazowej oraz informację o wynikach pomiarów, po zmianach w wyposażeniu stacji w 2014 r., celem oceny czy występują na terenie otaczającym stację natężenia pól elektromagnetycznych przekraczające wartości graniczne dostępu dla ludności. Po uzupełnieniu materiału dowodowego i zawiadomieniu stron o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranego materiału dowodowego, PINB decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2021 r. (znak [...]) na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019r., poz. 1186 ze zm.) w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13.02.2020r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020r., poz. 256 ze zm.) odstąpił od nałożenia obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodności z prawem stacji bazowej telefonii cyfrowej nr [...] zlokalizowanej w P. przy ul. [...], na działce o nr geod. [...], będącej aktualnie własnością T. S.A. w W.. Organ wykonując wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.11.2019r. (II OSK 3301/17) oraz po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego stwierdził, że obiekt [...] P. Żeleńskiego nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, ani też dla których sporządzenie raportu może być wymagane, oraz dla których wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Z przedstawionych do akt sprawy dokumentów wynika, że w miejscach dostępnych dla ludności, w otoczeniu przedmiotowej stacji bazowej, przekroczeń dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych nie stwierdzono. Dalej organ stwierdził, że przedmiotowy obiekt stacji bazowej jest wykonany zgodnie z - zatwierdzonym wówczas decyzją Starosty P. Nr [...] z dnia [...].09.2006 r. (aktualnie uchyloną) - projektem budowlanym, który aktualnie zachowuje swoją wartość jako dokument, w oparciu o który budowa była realizowana. Organ I instancji stwierdził także, że stacja bazowa zlokalizowana w P. przy ul. [...] na działce o nr [...] jest zgodna z pozostającą w obiegu prawnym decyzją o lokalizacji celu publicznego wydaną przez Prezydenta Miasta P. z [...] października 2005r. (znak [...]). W tym stanie rzeczy organ I instancji uznał, że brak jest przesłanek do kontynuowania postępowania naprawczego, gdyż wobec właściwego wykonania obiektu jakim jest stacja bazowa Nr [...] nie zachodzi konieczność nakładania na Właściciela obiektu obowiązków w celu doprowadzania do stanu zgodnego z prawem. Od powyższej decyzji odwołało się Ogólnopolskie Stowarzyszenie P. " z siedzibą w R. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji do ponownego rozpatrzenia. Odwołujące się Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 51 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w związku z: 1. Art. 190, 153, 170 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 7, 8, 9, 77 § 1,107 § 3 kpa poprzez sformułowanie decyzji w sposób sprzeczny z wyrokiem NSA II OSK 3301/17 z dnia 15.11.2019 roku gdzie nakazano ustalić precyzyjnie parametry techniczne anten a następnie sprawdzić czy odpowiadają one tym określonym w projekcie budowlanym oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. 2. Art. 7, 8, 9, 77 § 1,107 § 3 kpa poprzez nie wskazanie, jaka procedura winna być stosowana, kiedy inwestor zmienił charakterystyczne parametry techniczne obiektu. Ponadto organ nie wskazał, z jakimi przepisami prawa materialnego jest zgodna inwestycja. 3. Art. 107 § 1 w związku z art. 107 § 3 kpa w powiązaniu z art. 87 ust 1 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż inwestycja została doprowadzona do stanu zgodnego z wszystkimi przepisami prawa materialnego, czyli przebudowa nie wymaga zatwierdzenia projektu budowlanego i tym samym sprawdzenia jego zgodności z przepisami w tym z art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane. Nadto Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 6 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 519 ze zm. dalej: p.o.ś.) w związku z art. 72 ust 1 pkt. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2008 nr 199 poz. 1227) w powiązaniu § 2 ust 1 pkt 7 a-d w związku z § 3 ust 8 pkt 1 a-g, § 2 ust 2, § 3 ust 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko poprzez nie podanie ilości mocy E1RP pojedynczych anten, sumarycznej mocy w każdym sektorze oraz maksymalnych tiltów anten, co nie pozwala na uznanie, że inwestycja, jako przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji PINB z [...].05.2021r. Inspektor Nadzoru Budowlanego przywołaną powyżej decyzją z [...].06.2021r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB. W motywach rozstrzygnięcia organ nadzoru budowlanego II instancji zrelacjonował dotychczasowy stan sprawy i zważył, że przedmiotem niniejszego postępowania jest budowa stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] zlokalizowanej w P. przy ul. [...], na działce o nr geod. [...]. Przedmiotowa stacja bazowa powstała w oparciu o projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty Pilskiego Nr [...] z dnia [...].09.2006 r. (sygn. [...]). W konsekwencji uchylenia ww. decyzji, decyzją Starosty [...] z dnia [...].10.2010 r. (znak [...]) i umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla w/w inwestycji, PINB prowadzi postępowanie administracyjne w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Stosując się do wytycznych wyroku NSA z 15.11.2019 r., sygn. akt II OSK 3301/17, WWINB stwierdził, że w sprawie przeprowadzono kontrolę w toku której ustalono, że na zamkniętym terenie znajduje się wieża żelbetowa z umieszczonymi na niej antenami sektorowymi (szt. 9), kontener technologiczny, drabina kablowa. Przedstawiciel inwestora oświadczył, że w 2014 r. zwiększono moc anten oraz przedłożył m.in. kopię książki obiektu, protokół kontroli ogólnobudowlanej wykonywanej raz w roku z dnia 17.04.2019 r., sprawozdanie z pomiarów pól elektromagnetycznych z dnia 27.11.2014 r. Organ odwoławczy przywołał treść przepisów § 2 pkt 7 oraz § 3 pkt 1 ppkt 8 e i f Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10.09.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. z 2019 r. poz. 1839) i wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż w trakcie użytkowania stacji zmienione zostały moce anten nadawczych (w wyniku wyposażenia kontenera technicznego). Aktualna moc i konfiguracja anten nadawczych podana została w sprawozdaniu [...] z erratą. Dane te zostały ujęte w opracowaniu technicznym. Pismem z dnia [...].01.2021 r. W. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał, na podstawie sprawozdania pomiarów pól elektromagnetycznych nr [...], że przeprowadzona analiza nie wykazała przekroczenia dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w miejscach dostępnych dla ludności. W sprawie pozyskano ekspertyzę techniczną dotyczącą stacji bazowej sporządzoną przez dr inż. budownictwa A. J. G. i mgr inż. M. N. (w dniu [...].05.2020 r. ekspertyza techniczna wpłynęła do Inspektoratu), z której wynika, że wysokość środków elektrycznych wynosi od 35 m npt do 40 m npt, a moc EIRP tj. równoważnej mocy promieniowania izotropowo na każdym z azymutów (90°, 210°, 330°) wynoszą: 5664 W, 3786 W, 4340 W, 5664 W, 3155 W, 4340 W, 5664 W, 3786 W, 4340 W, pola elektromagnetyczne o gęstości mocy przekraczającej wartość większą niż 4,5 W/m˛ dla 900 MHz, 9 W/m˛ dla 1800 MHZ, 10W/m˛ dla 2100 MHz oraz pole sumaryczne występują tylko w miejscach niedostępnych dla ludzi. Na podstawie przedstawionych obliczeń i wykonanej analizy graficznej zawartych w ww. ekspertyzie organy ustalił, że obiekt nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zatem zarzut odwołania naruszenia ustawy Prawo ochrony środowiska w powiązaniu z rozporządzeniem w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jest nieuzasadniony. Sporządzający ekspertyzę wskazali, że miejsca lokalizacji obiektu nie znajdują się na obszarze chronionym Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000, najbliższy teren chroniony znajduje się ok. 1,6 km (O. P.). Dalej WWINB potwierdził zgodność inwestycji z decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...].10.2005 r. (znak [...]) o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla budowy stacji telefonii komórkowej sieci E. nr [...] z kontenerem telekomunikacyjnym oraz przyłączem energetycznym na działce nr [...] w P., która mimo, iż została wydana z naruszeniem prawa nadal znajduje się w obrocie prawnym. Na podstawie m.in. własnych czynności kontrolnych oraz przedłożonych przez właściciela opracowań, w tym oceny stanu technicznego organy przyjęły, że stan techniczny stacji jest prawidłowy. Następnie odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych WWINB uznał, że w przypadkach, gdy nie zachodzi konieczność nałożenia na inwestora obowiązków określonych w art. 51 Prawa budowlanego postępowanie prowadzone w ww. trybie ma charakter naprawczy i winno zakończyć się ono rozstrzygnięciem merytorycznym, które pozwoli na ocenę zgodności z prawem samowolnie wykonanych robót. Organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie brak jest zakresu czynności pozostałych do wykonania, jakie miałby wykonać inwestor, w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, zatem organ I instancji w wydanej decyzji prawidłowo odstąpił od obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych polegających na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. W wyniku postępowania odwoławczego WWINB ustalił, że decyzja organu I instancji nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania oraz nie zachodzi konieczność wyjaśnienia zakresu sprawy mającego istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie i nie istnieją przesłanki uzasadniające uchylenie lub zmianę skarżonej decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od powyższej decyzji WWINB z [...].06.2021r. złożyło Stowarzyszenie P. " z siedzibą w R. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zwrot kosztów według norm przypisanych. Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 51 ust 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane w związku z 1. Art. 231 § 1 kodeksu karnego w związku z 7, 8, 9, 77 § 1, 107 § 3 poprzez przyjęcie, iż inwestycja, jako przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, pomimo że organ nie dysponował nawet dokumentacją potrzebną do dokonania takich ustaleń i to będąc związany prawomocnym wyrokiem. Z obu decyzji nie wynika, jakie tilty anten oraz jakie odległości zgodnie z przepisami rozporządzenia analizowano, co znajduje potwierdzenie na stronie 4 decyzji, z której wynika, iż analizowano zasięgi występowania pól elektromagnetycznych o wartościach ponadnormatywnych, co nie ma nic wspólnego z kwalifikacją przedsięwzięcia zgodnie z przepisami wskazanymi poniżej. 2. Art. 190, 153, 170 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 7, 8, 9, 77 § 1, 107 § 3 kpa poprzez naruszenie powagi rzeczy osądzonej wyrażonej w wyroku NSA II OSK 3301/17 z dnia 15.11.2019 roku gdzie nakazano uwzględnić przy kwalifikacji przedsięwzięcia § 3 ust 2 pkt 3 i tym samym również § 2 ust 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2010 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto organ miał obowiązek wskazać, z jakimi przepisami prawa materialnego jest zgodna inwestycja, czego nie uczynił. 3. Art. 271 § 1 kodeksu karnego w związku z art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane poprzez poświadczenie nieprawdy, iż Prezydent Miasta P. wydał decyzję lokalizację inwestycji celu publicznego dla parametrów objętych zaskarżoną decyzją, co jest oczywistą nieprawdą. 4. Art. 7, 8, 9, 77 § 1, 107 § 3 kpa poprzez nie wskazanie, jaka procedura winna być stosowana, kiedy inwestor zmienił charakterystyczne parametry techniczne obiektu. Ponadto organ nie wskazał, z jakimi przepisami prawa materialnego jest zgodna inwestycja. 5. Art. 107 § 1 w związku z art. 107 § 3 kpa w powiązaniu z art. 87 ust 1 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż inwestycja została doprowadzona do stanu zgodnego z wszystkimi przepisami prawa materialnego, czyli przebudowa nie wymaga zatwierdzenia projektu budowlanego i tym samym sprawdzenia jego zgodności z przepisami w tym z art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane. 6. Art. 6 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w związku z art. 72 ust 1 pkt. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2008 nr 199 poz. 1227) w powiązaniu § 2 ust 1 pkt 7 a-d w związku z § 3 ust 8 pkt 1 a-g, § 2 ust 2 pkt 1, § 3 ust 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2010 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko poprzez nie podanie, którą jednostkę redakcyjną stosował organ, jakie pochylenia anten przyjął i na podstawie, jakich dokumentów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda W. wniósł o jej oddalenie, odnosząc się do motywów uzasadnienia zaskarżonej decyzji, a na wypadek jej uwzględnienia o zasądzenie kosztów postępowania wynikających z norm przepisanych według stawki minimalnej. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się w części zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej także jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje wydanie w postępowaniu administracyjnym (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Z mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). Kontrola sądowa sprowadza się zatem do badania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256, ze zm., dalej także jako "k.p.a."), art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. dokonano ustalenia stanu faktycznego, a dokonana ocena tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przeprowadzona w tak zakreślonych ramach sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...].06.2021r. doprowadziła Sąd do uznania, że akt ten nie odpowiada prawu. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186, ze zm., dalej także jako "p.b.") w szczególności art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 w związku z art. 25 ustawy z dnia 13.02.2020r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020r. poz. 471). Prawidłowo organy nadzoru budowlanego prowadziły postępowanie naprawcze na podstawie art. 50 i art. 51 p.b. Przy czym, Sąd wskazuje, że akceptuje stanowisko organów, że istotą postępowania naprawczego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych (obiektu budowlanego) do stanu zgodnego z prawem, co należy rozumieć jako stan, w którym określone roboty budowlane (obiekt budowlany) nie będą pozostawały w kolizji z przepisami prawa, a w szczególności z przepisami Prawa budowlanego. W związku z uchyleniem w niniejszej sprawie decyzji o pozwoleniu na budowę z 20.09.2006r., organ nadzoru budowlanego musi dokonać oceny obiektu budowanego wprost z przepisami prawa, także z projektem budowlanym, który funkcjonuje jako dokument wykonany zgodnie przepisami techniczno-budowlanymi. Przepis art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego odsyła do odpowiedniego stosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane (ukończone) w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 p.b. Zasadniczy obowiązek organu nadzoru budowlanego w postępowaniu naprawczym, o którym mowa w art. 50 i 51 Prawa budowlanego, polega na rozstrzygnięciu o tym, co należy uczynić, aby określone roboty budowlane (obiekt budowlany), w przypadkach wskazanych w art. 50 Prawa budowlanego, doprowadzić do stanu zgodnego z prawem. Jeżeli w toku postępowania organ dojdzie do wniosku, że brak jest przesłanek do kontynuowania postępowania naprawczego, wobec właściwego wykonania obiektu, i nie zachodzi konieczność nakładania określonych obowiązków w celu doprowadzania do stanu zgodnego z prawem, to organ odstępuje od nałożenia tych obowiązków, a nie umarza postępowanie administracyjne na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 51 p.b. Chodzi bowiem o merytoryczne rozpoznanie sprawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2006r., sygn. II OSK 1344/05, z 27 września 2016r., sygn. akt II OSK 3152/14, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie wydane zostały uprzednio wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 09.06.2017r. (sygn. akt II OSK 2601/15) oraz z 15.11.2019r. (sygn. akt II OSK 1331/17), które zgodnie z art. 190 p.p.s.a. wiążą Sąd, któremu sprawa została przekazana, wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z przepisu tego wynika, zatem nakaz uwzględnienia przez Sąd ponownie rozpatrujący sprawę wskazań płynących z uzasadnienia orzeczeń drugoinstancyjnych wydanych w zakresie wykładni prawa. Wyjaśnić też należy, że w pojęciu "ocena prawna" mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, a także sposób ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Może ona zatem dotyczyć ujawnionych w postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego, w szczególności kwestii zastosowania do nich określonych regulacji prawnych. Wskazania co do dalszego postępowania zasadniczo stanowią natomiast konsekwencję oceny prawnej, określając sposób i kierunek działania przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych i wskazanie kierunku, w którym winno zmierzać przyszłe postępowanie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 397 uw. 1, 2; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 544, Nb 1-3). Przy czym wskazać należy, że stan prawny w zakresie mającym zastosowanie w niniejszej sprawie w odniesieniu do ustawy Prawo budowlane nie uległ zmianie, a to w związku z przepisem przejściowym art. 25 ustawy z dnia 13.02.2020r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (wejście w życie 19 września 2020r.), zgodnie z którym do spraw uregulowanych ustawą Prawo budowlane, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy Prawo budowlane stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Nie doszło także do zmiany istotnych okoliczności faktycznych skutkujących utratą aktualności oceny prawnej wyrażonej w powyżej wskazanych wyrokach NSA. Wskazać zatem należy, że NSA w wyroku z 15.11.2019r. wypowiedział się jasno, że dotychczasowy stan faktyczny sprawy nie został należycie ustalony, wadliwie i co najmniej przedwcześnie przyjęto, że należało odstąpić od nałożenia obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodności z prawem stacji bazowej telefonii cyfrowej Nr [...] zlokalizowanej w P. przy ul. [...], na działce o nr [...] będącej aktualnie własnością T. S.A. z siedzibą w W.. NSA wskazał, że podczas kontroli stacji w dniu [...].10.2015 r. nie zauważono, by od czasu montażu na wieży (przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie) anteny sektorowe (nadawcze) zmieniły azymuty, od czasu budowy stacji do wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – [...].01.2016 roku zwiększeniu uległa moc urządzeń tej stacji. NSA nakazał, zatem precyzyjnie ustalić aktualne parametry stacji bazowej telefonii komórkowej, nie tylko rodzaj i liczbę anten, ale moc ich promieniowania, emisje pola elektromagnetycznego, odległość instalacji od miejsc dostępnych dla ludności. Tylko dokładne określenie parametrów zarówno poszczególnych anten jak i całego przedsięwzięcia pozwoli na ocenę czy posadowiony obiekt jest zgodny z przepisami prawa w tym: decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...].10.2005 r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego znak: [...] określającą warunki zabudowy dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej sieci E. Nr [...], czy wykonany jest zgodnie z projektem budowlanym, który wprawdzie został wyeliminowany z obiegu prawnego jako akt prawny, ale istnieje jako dokument, wykonany zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, oraz czy inwestycja nie oddziałuje na obszar Natura 2000. Sąd odwoławczy nakazał staranne ustalenie parametrów stacji celem oceny czy stacja telefonii komórkowej nie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (§ 2 ust. 1 pkt. 7) czy mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt. 8) zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a także czy w swym otoczeniu nie powoduje przekroczeń dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w miejscach dostępnych dla ludności. NSA podkreślił, że stosownie do § 3 ust. 2 pkt. 3 obowiązującego w dacie orzekania rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia nieosiągające progów w ust. 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub obiektu osiągają progi określone w ust. 1. W tym miejscu wskazać należy, że aktualnie - w dacie orzekania przez organy nadzoru budowlanego po ponownym rozpoznaniu sprawy - nie obowiązuje przywołane przez NSA Rozporządzeniem Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016r., poz. 71), które zostało zastąpione Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. poz. 1839, dalej "Rozporządzenie z 2019r."), które weszło w życie 11 października 2019r. Wobec powyższego w tym zakresie mając na uwadze powyższą argumentację odnoszącą się do treści art. 190 p.p.s.a. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, jak i organy nadzoru budowlanego (art. 170 p.p.s.a.) zobowiązane były do zastosowania przepisów Rozporządzenia w 2019r. Przy czym podkreślić należy, że w zasadniczym dla rozstrzygnięcia sprawy zakresie przepisy tego Rozporządzenia z 2019r. nie wprowadziły istotnie odmiennej regulacji niż ta obowiązująca przed 11 października 2019r. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia z 2019 r. do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m. in. instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300 000 MHz, których równoważna moc promieniowania izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi nie mniej niż: a) 2000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 100m od środka elektrycznego, w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny; b) 5000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 150m od środka elektrycznego, w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, c) 10000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 200m od środka elektrycznego, w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, d) 20000 W, - przy czym równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznacza się dla pojedynczej anteny także w przypadku, gdy na terenie tego samego zakładu lub obiektu jest realizowana lub została zrealizowana inna instalacja radiokomunikacyjna, radionawigacyjna lub radiolokacyjna. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 8 Rozporządzenia z 2019r. wynika, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć: instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 7, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300 000 MHz, w których równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi nie mniej niż: a) 15 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 5 m od środka elektrycznego w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, b) 100 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 20 m od środka elektrycznego w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, c) 500 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 40 m od środka elektrycznego w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, d) 1000 W, a miejsca dostępne dła ludności znajdują się w odległości nie większej niż 70 m od środka elektrycznego w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, e) 2000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 150 m i nie mniejszej niż 100 m od środka elektrycznego w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, f) 5000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 200 m i nie mniejszej niż 150 m od środka elektrycznego w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, g) 10 000 W, a miejsca dostępne dła ludności znajdują się w odległości nie większej niż 300 m i nie mniejszej niż 200 m od środka elektrycznego w osi głównej wiązki promieniowania tej anteny - przy czym równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznacza się dla pojedynczej anteny także w przypadku, gdy na terenie tego samego zakładu lub obiektu jest realizowana lub została zrealizowana inna instalacja radiokomunikacyjna, radionawigacyjna lub radiolokacyjna. Nadto z treści § 3 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia z 2019r. wynika, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia nieosiągające progów określonych w ust. 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami planowanego, realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub obiektu osiągną progi określone w ust. 1. Stosując się do wytycznych NSA zawartych w wyroku z 15.11.2019r., co Sąd podkreśla, zwłaszcza organ I instancji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy wnikliwie i szczegółowo przeprowadził uzupełniające postępowanie administracyjne celem ustalenia, czy posadowiony obiekt jest zgodny z przepisami prawa. Organy z uwagi na znaczny upływ czasu od daty wydania poprzedniej decyzji z [...].01.2016r. o odstąpieniu od nałożenia obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia przedmiotowej stacji do stanu zgodności z prawem, pozyskał wypisy z rejestru gruntów ustalające aktualnych właścicieli działek, w tym inwestycyjnej - T. S.A. z siedzibą w W.. Uznano, iż decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego znak [...] z dnia [...].10.2005r. dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci E. Nr [...] z kontenerem telekomunikacyjnym, oraz przyłączem energetycznym na działce nr [...] w P., została wydana z naruszeniem prawa, jednak nie została wyeliminowana z obrotu prawnego (decyzja SKO w P. z [...] października 2009r., k. 99 Tom 3 akt adm.). Nadto celem oceny konkretnej inwestycji pod katem jej dopuszczalności organy ustaliły, że zagospodarowanie terenów bezpośrednio sąsiadujących z działką 106 określają miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego zawarte w Uchwałach Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...].09.1999r.; Nr [...] z dnia [...].11.1999r. Pozostałe obszary sąsiadujące nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania, więc zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, określenie sposobów ich ewentualnej zabudowy nastąpi w drodze decyzji o warunkach zabudowy lub lokalizacji inwestycji celu publicznego. W trakcie kontroli przedmiotowego obiektu z [...].01.2020 r. stwierdzono, że stacja bazowa chroniona jest ogrodzeniem siatkowym, zamkniętym na kłódkę. Teren wewnątrz ogrodzenia i od strony ul. [...] porośnięty jest roślinnością dziką. Stacja bazowa przy ul. [...], zlokalizowana na działce o nr [...], składa się nadal z wieży żelbetowej z umieszczonymi na niej antenami sektorowymi szt. 9 (3 na poziomie niższym, a 6 na poziomie wyższym), kontenera technologicznego, drabiny kablowej. Nie stwierdzono, by od czasu montażu na wieży (przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie) anteny sektorowe (nadawcze) zmieniły azymuty. Podczas kontroli dokonano porównania stanu obiektu istniejącego aktualnie na działce z projektem budowlanym "budowa stacji bazowej telefonii komórkowej E. Nr [...] "P. Niepodległości". Projekt ten został zatwierdzony decyzją Starosty Pilskiego Nr [...] dnia [...].09.2006 r. i obowiązywał w czasie prowadzenia budowy przedmiotowej stacji i uzyskiwania przez Inwestora pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót udzielonego decyzją PINB Nr [...] z dnia [...].06.2009r. (decyzja Nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowej stacji bazowej przed wykonaniem wszystkich robót - do wykonania pozostaje montaż [...] szt. anten radiolinii - na dzień kontroli istnieje w obiegu prawnym). W trakcie kontroli stwierdzono, że wymienione w pozwoleniu na użytkowanie anteny radiolinii nie zostały zamontowane na obiekcie, a 1 antena, która funkcjonowała na etapie pozwolenia na użytkowanie została zdemontowana. Pełnomocnik właściciela obiektu podał, że aktualnie łączność pomiędzy stacjami zapewniana jest przez łącza światłowodowe. Oświadczył też do protokołu, że zmieniono - zwiększono moc anten w 2014r., a w okresie późniejszym wykonano przyłącze światłowodowe i zlikwidowano antenę radiolinii. Przedłożono: książkę obiektu budowlanego, protokół z kontroli ogólnobudowlanej wykonywanej raz w roku z dnia [...].04.2019, sprawozdanie z pomiarów pól elektromagnetycznych dla ochrony środowiska z dnia [...].11.2014, zgłoszenie Staroście Pilskiemu zmian w zakresie wielkości i rodzaju emisji instalacji w P. przy ul. [...] na działce [...], kwalifikację przedsięwzięcia z 2013r. (załączniki do pisma k. 100, 104 Tom 3 akt adm. I inst.). PINB uzyskał także informację T. SA o zmianie danych w zakresie wielkości i rodzaju emisji dla stacji bazowej [...] z dnia [...].10.2013r. ze sprawozdaniem z pomiarów pól elektromagnetycznych wykonanych dla celów bhp z dnia [...].10.2013r. oraz informację o zmianie danych w zakresie wielkości i rodzaju emisji. Dołączono też pismo T. informujące, że ze względu na zmniejszenie wartości promieniowania elektromagnetycznego w stosunku do wniosku z dnia [...].12.2014r. operator nie stwierdził konieczności wykonania ponownych pomiarów dla w/w stacji. Nie budziło zatem wątpliwości, że zmianie uległy istotne parametry inwestycji. Nadto, dnia [...].01.2020r. PINB w P. pozyskał raport z okresowej (pięcioletniej) kontroli obiektu sporządzony dnia [...].04.2018r. przez Pana F. K. i Pana M. S. (załączniki do pisma k. 108, 111, Tom 3 akt adm. I inst.). Postanowieniem Nr [...] nałożono na właściciela obiektu obowiązek dostarczenia do PINB ekspertyzy stacji bazowej Nr [...] w P.. Korespondencją z dnia [...].03.2020 W. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. przekazał sprawozdanie z pomiarów pól elektromagnetycznych Nr [...] (data pomiaru [...].11.2014) oraz informację o zmianie danych w zakresie wielkości i rodzaju emisji (data wpływu [...].10.2015r.). W piśmie WPWIS w P. zaznaczono, że przeprowadzona analiza sprawozdania z pomiarów promieniowania elektromagnetycznego dla celów ochrony środowiska nie wykazała przekroczenia dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w miejscach dostępnych dla ludności. Pełnomocnik właściciela dnia [...].04.2020r. przedstawił prawidłowy protokół z okresowego przeglądu stacji podpisany przez Pana L. i Pana S. oraz złożył kserokopię ekspertyzy obiektu. PINB w P. pozyskał także potwierdzoną za zgodność z oryginałem ekspertyzę stacji bazowej z odpisem operatu geodezyjnego podpisanego przez Pana P. cznie z kopią jego uprawnień oraz wyjaśnienie zakresu sprawdzeń wentylacji kontenera stacji sporządzone przez Pana L. . W. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. pismem z dnia [...].01.2021r. poinformował, że otrzymał sprawozdanie z pomiarów pól elektromagnetycznych nr [...] z [...].05.2020 (sporządzone przez O. "PP" M. Z. i A. Z. S.C. L. P. E. K.) oraz dnia [...].07.2020 informację o zmianie danych w zakresie wielkości i rodzaju emisji (k. 141 Tom. 4 akt adm. I inst.). W piśmie zaznaczono, że przeprowadzona analiza sprawozdania z pomiarów promieniowania elektromagnetycznego dla celów ochrony środowiska nie wykazała przekroczenia dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w miejscach dostępnych dla ludności. PINB w P. pozyskał wyjaśnienie udzielone przez pełnomocnika właściciela obiektu i erratę do błędnie sporządzonego sprawozdania z pomiarów Nr [...] (sporządzona przez O. "PP" M. Z. i A. Z. S.C. L. P. E. K.). Pismem z dnia [...].03.2021r. pełnomocnik właściciela oświadczył i potwierdził, że aktualna moc i konfiguracja anten nadawczych zamontowanych na stacji bazowej przy ul. [...] w P. zawarta jest w erracie do sprawozdania z pomiarów i została też przekazana do W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P.. Stosowanie do wytycznych NSA organ nadzoru budowanego dokonał oceny zgodności inwestycji w jej aktualnym stanie z decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...].10.2005r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego określającej warunki zabudowy dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej sieci E. Nr [...] z kontenerem telekomunikacyjnym, oraz przyłączem energetycznym, która znajduje się w aktach administracyjnych sprawy (Tom 1, k. 23 akt adm. I inst.). W oparciu o treść tej decyzji organ zasadnie ustalił, że planowana inwestycja obejmuje: budowę wieży betonowej typ Pfleiderer o wysokości [...] m, kontener telekomunikacyjny, przyłącze energetyczne ze złączem kablowym i ogrodzenie z bramą wjazdową. W decyzji zaznaczono, by działania prowadzić na obszarze wyznaczonym w załączniku graficznym (działka o nr [...]). Jak wskazano powyżej decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...].10.2005r. pozostaje w obiegu prawnym, co wynika z decyzji SKO w P. z [...] października 2009r. (Tom 3, k. 99 akt adm. I inst.) oraz zostało potwierdzone przez Prezydenta Miasta P. [...].07.2015r oraz ponownie [...].01.2020 r. Z treści decyzji lokalizacyjnej wynika, że nie określa ona żadnych ograniczeń dotyczących mocy urządzeń montowanych na stacji bazowej. Przedmiotowa inwestycja w jej aktualnym kształcie nie jest zatem niezgodna z warunkami decyzji lokalizacyjnej z [...].10.2005r. Niezasadny jest zatem zarzut skarżącego Stowarzyszenia, że oczywistą nieprawdą jest, że Prezydent Miasta P. wydał decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla parametrów objętych zaskarżoną decyzją. Ze względu na fakt, iż powyższa decyzja wydana została dnia [...].10.2005r. wskazywała, że zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, przedmiotowa inwestycja jest zaliczana do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko oraz, że przed wystąpieniem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę należy przeprowadzić postępowanie w sprawie oddziaływania na środowisko i uzyskać zgodę na realizację przedsięwzięcia poprzez uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w Wydziale Gospodarki Komunalnej Urzędu. Taka decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ówczesnego przedsięwzięcia została wówczas wydana przez Prezydenta Miasta P. [...].03.2006r. Zasadnie zatem przyjęły organy nadzoru budowlanego, że na terenie działki o nr [...] wykonano obiekty ujęte w przedmiotowej decyzji. Analizując zakres aktualnych robót budowlanych wykonanych na nieruchomości stwierdzono, że zostały one zrealizowane zgodnie z warunkami i wymaganiami ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ujętymi w decyzji o lokalizacji celu publicznego. Następnie organ przeanalizował zgodność stacji w jej aktualnych parametrach z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska, czy jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco, czy mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz czy w swoim otoczeniu nie powoduje przekroczeń dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w miejscach dostępnych dla ludności. W tym celu, w związku z dokonaniem właściwej analizy, która wymaga wiedzy wysokospecjalistycznej, zasadnie organ I instancji zwrócił się do właściciela inwestycji o przedłożenie stosownego opracowania, które zostało sporządzone przez Panią dr inż. A. G. posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej Nr [...] oraz Pana mgr inż. M. N. posiadającego uprawnienia budowlane w telekomunikacji (decyzja Głównego Inspektora P. Nr [...] z dnia [...].07.2000r.) oraz uprawnienia budowlane nr ewidencyjny [...] do projektowania i do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń telekomunikacyjnych. Zarówno Pani G. jaki i Pan N. należą do izby samorządu zawodowego. W Ekspertyzie (załączonej do akt sprawy przy Tomie 4 akt adm. I inst.) w pierwszej kolejności dokonano opisu stanu istniejącego obiektu i stwierdzono, że obejmuje [...] anten sektorowych o parametrach wskazanych na stronie 15 Ekspertyzy, stwierdzono brak anten radioliniowych. Rozmieszczenie anten i ich parametry odzwierciedla także rysunek 4, 5 i 7 Ekspertyzy. Ustalono, że dla przedmiotowej stacji bazowej źródłem emisji pola elektromagnetycznego są anteny. Urządzenia nadawczo-odbiorcze instalacji radiokomunikacyjnej są zamknięte w obudowach ekranujących, uszczelnionych pod względem elektromagnetycznym, dzięki czemu szkodliwa emisja pola elektromagnetycznego z ich wnętrz jest pomijalna. Kable antenowe są ekranowane i odpowiednio uziemiane, dlatego nie stanowią źródła promieniowania. Eksperci ocenili, że zainstalowany sprzęt jest zgodny z obowiązującymi w Polsce normami technicznymi oraz obowiązującymi przepisami i nie powoduje zakłóceń emisji lub odbioru istniejących, dopuszczonych prawem urządzeń radiowo-telewizyjnych, jak i pozostałych urządzeń, (str. 27 Ekspertyzy). Podkreślenia wymaga, że z treści Ekspertyzy wynika, że została sporządzona dla maksymalnych mocy promieniowania anten tzw. EIRP, a analizie poddano przypadek najmniej korzystny dla środowiska z uwzględnieniem nowego Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17.12.2019r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku. W obszernym opracowaniu zawarte zostały obliczenia i części graficzne. Opracowujący ustalili że, uwzględniając położenie obszarów pól elektromagnetycznych o gęstości mocy większej niż 4,5W/m˛ dla 900 MHz, 9W/m˛ dla 1800 MHz oraz 10 W/m˛ dla 2100 MHz, pola elektromagnetyczne o gęstości mocy przekraczającej wartość dopuszczalną występują tylko w miejscach niedostępnych dla ludzi (str. 35 Ekspertyzy). W ekspertyzie uwzględniono sumowanie się parametrów dla anten na poszczególnych azymutach, a w części graficznej wyraźnie udokumentowano, że obszary granicznego promieniowania (z uwzględnieniem tiltów 6?-10?) są poza strefą dostępną dla ludności (str. 30 Ekspertyzy). Podkreślenia wymaga, że w Ekspertyzie uwzględniono maksymalne wielkości emisji wynikające z funkcjonowania istniejącego obiektu, łączną moc EiRP dla anten, która wyniesie 40.739 W, zasięg sumarycznego pola elektromagnetycznego obiektu w jego aktualnych parametrach (str. 32 – 35) i stwierdzono, że pola elektromagnetyczne o gęstości mocy przekraczające wartość dopuszczalną występuje tylko w miejscach niedostępnych dla ludności. Zauważyć także należy, że maksymalne parametry stacji zawarte w Ekspertyzie zgodne są z danymi zawartymi w Sprawozdaniu z pomiarów pól elektromagnetycznych z [...].02.2020r. Nadto, Ekspertyza zawiera także kartę katalogową anteny, z której wynika, że analizie poddano maksymalne możliwe parametry anteny (załączniki po str. 68). Przeprowadzona analiza występowania miejsc dostępnych dla ludności wzdłuż osi głównych wiązek anten, przy uwzględnieniu maksymalnego pochylenia (tiltu 10?) tych anten, nie wykazała, żeby takie miejsca dostępne dla ludności wzdłuż osi wiązek występowały (str. 35-37 Ekspertyzy). Przy czym wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 124 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020r., poz. 1219 ze zm. w brzmieniu na dzień wydania zaskarżonej decyzji) "Przez miejsca dostępne dla ludności rozumie się wszelkie miejsca, z wyjątkiem miejsc, do których dostęp ludności jest zabroniony lub niemożliwy bez użycia sprzętu technicznego, ustalane według istniejącego stanu zagospodarowania i zabudowy nieruchomości". Zgodnie z tą definicją oraz aktualnym orzecznictwem, pod pojęciem miejsca dostępnego dla ludności, do których dostęp jest możliwy bez użycia sprzętu technicznego rozumie się powierzchnię ziemi, miejsca w budynkach, a także miejsca w przestrzeni około 2 metrów nad powierzchnią np. ziemi czy dachu (uznaje się, że w tej przestrzeni około 2 metrów nad np. dachem budynku można się dostać bez użycia dodatkowego sprzętu technicznego - np. podnośnika czy drabiny). Natomiast odległość miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego anteny to odcinek linii prostej, który wyznacza się w osi głównej wiązki promieniowania anteny uwzględniając azymut i pochylenie tej osi. Miejsca dostępne dla ludności mogą znajdować się pod osią głównej wiązki, co nie zwalnia operatora od stosowania standardów jakości środowiska, o których mowa w art. 122 ustawy Prawo ochrony środowiska. Słusznie, zatem organy przyjęły, co uwzględniono także w Ekspertyzie, że aktualna definicja miejsca dostępnego dla ludności zawiera informację, że miejsca te są ustalane według istniejącego stanu zagospodarowania i zabudowy nieruchomości (rys. 12 Ekspertyzy). Wobec powyższego także w Ekspertyzie zbadano wpływ obiektu na istniejący drzewostan, powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe podziemne oraz obszary Natura 2000. Ustalono, że miejsce lokalizacji obiektu nie znajduje się na obszarze chronionym Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000, ani na żadnym innym obszarze chronionym prawem polskim. Najbliższy teren chroniony znajduje się ca 1,6 km w kierunku północnym i jest to O. P. ([...]). Zasięg oddziaływania obiektu nie leży wg map udostępnionych przez Ministerstwo Środowiska bezpośrednio na obszarze objętym programem ochronnym N. i nie ma wpływu na ten obszar. Istnieje prawdopodobieństwo przebywania ornitofauny w obszarze PPE, jednak są to - zdaniem ekspertów - zdarzenia losowe nie wpływające w sposób niekorzystny na chronione gatunki ptaków (str. 38 Ekspertyzy). W oparciu o treść opisową Ekspertyzy, wykonane obliczenia i rysunki opracowujących ekspertyzę przyjąć można, że pola elektromagnetyczne instalacji radiokomunikacyjnej sieci T. S.A. [...] P. o wartości gęstości mocy większej niż 4,5 W/m˛ dla 900 MHz, 9 W/m˛ dla 1800, 10 W/m˛ oraz dla 2100 MHz oraz pole sumaryczne występują wyłącznie w miejscach niedostępnych dla ludności. Ponadto, na podstawie przedstawionych obliczeń i wykonanej analizy graficznej zawartej w opracowaniu (rys. 2-17 Ekspertyzy) stwierdzono, że w odległościach od anten sektorowych, wzdłuż osi głównych wiązek promieniowania tych anten, przy maksymalnym pochyleniu nie występują miejsca dostępne dla ludności. Zasadnie uznały zatem organy nadzoru budowlanego, że w związku z powyższym obiekt [...] w P. nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, ani też dla których sporządzenie raportu może być wymagane, a ponadto nie jest bezpośrednio związany z ochroną obszaru N. lub nie wynika z tej ochrony, w związku z tym nie zalicza się do przedsięwzięć, dla których wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Powyższe ustalenia organów wynikające z Ekspertyzy znalazły także potwierdzenie w opiniach Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. oraz W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P.. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w P. Delegatura w P. pismem z dnia [...].09.2015r. poinformował, że nie wykonywał dotąd pomiarów poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku powodowanych pracą stacji bazowej Nr [...], jednak w aktach posiada sprawozdanie z pomiarów wykonanych dnia [...].11.2014r. przez Laboratorium B. z siedzibą w G.. Wyniki pomiarów nie wykazują występowania w miejscach dostępnych dla ludności przekroczeń dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych. W. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podał z kolei, że pomiary w otoczeniu stacji bazowej zostały przeprowadzone dnia [...].11.2014r. przez S. w C. (sprawozdanie nr [...] z pomiarów pól elektromagnetycznych) wykazały, że w miejscach dostępnych dla ludności nie występują obszary o przekroczonej wartości granicznej 7 V/m określonej w obowiązującym wówczas rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz.U. z 2003r. nr 192, poz. 1883). Potwierdzenia powyższego dostarczył ponownie W. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. w piśmie [...] z dnia [...].01.2021r. wskazując, że przeprowadzona analiza aktualnego sprawozdania nr [...] z [...].05.2020r. z pomiarów promieniowania elektromagnetycznego dla celów ochrony środowiska nie wykazała przekroczenia dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w miejscach dostępnych dla ludności (Tom 4, k. 141 wraz ze Sprawozdaniem akt adm. I inst.). Errata do sprawozdania określająca parametry systemu nadawczo-odbiorczego przekazana do WPWIS i PINB w P. określała niższe równoważne moce promieniowania izotropowo (EIRP) niż wskazane w sprawozdaniu, więc korzystniejsze dla środowiska (Tom bez oznaczenia numeru k. 146 akt ad. I inst.). Mając na uwadze powyżej zgromadzony materiał dowodowy, zasadnie zatem przyjęły organy, że mając na uwadze przedmiotową inwestycję w jej aktualnym kształcie i uwzględniając maksymalne jej parametry oraz miejsca dostępne dla ludności, w otoczeniu przedmiotowej stacji bazowej, przekroczeń dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych nie stwierdzono. Nie znalazł zatem potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, odnoszącym się do obecnie funkcjonującej stacji, zarzut naruszenia art. 170 p.p.s.a. i nieuwzględnienie maksymalnych parametrów stacji oraz niezasadne przyjęcie, że inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji środowiskowej. Z wytycznych NSA zawartym w wyroku z 15.11.2019r. wynikała także konieczność porównania stanu obiektu istniejącego aktualnie na działce [...] z projektem budowlanym "budowa stacji bazowej telefonii komórkowej E. Nr [...] "P. ". Jak wskazano powyżej, projekt ten został zatwierdzony decyzją Starosty P. Nr [...] z dnia [...].09.2006 r. znak: [...] i obowiązywał w czasie prowadzenia budowy przedmiotowej stacji oraz uzyskiwania przez Inwestora pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót udzielonego decyzją PINB Nr [...] z dnia [...].06.2009r. Jak uznał NSA, po uchyleniu decyzji Starosty P. Nr [...] z dnia [...].09.2006 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej, projekt nie ma już charakteru aktu administracyjnego (brak zatwierdzenia), jednak zachowuje swoją wartość jako dokument, w oparciu o który budowa była realizowana. Organy przyjęły, że opracowanie to zostało sporządzone przez osoby posiadające właściwe uprawnienia budowlane, a do zaprojektowanych rozwiązań technicznych uwag nie wniesiono. Dokumentacja taka może stanowić materiał dowodowy w postępowaniu naprawczym. W trakcie kontroli przeprowadzonej w 2015r. stwierdzono, że wymienione w pozwoleniu na użytkowanie anteny radiolinii ([...] szt.) nadal nie zostały zamontowane na obiekcie, a jedna antena radiolinii, która funkcjonowała na etapie pozwolenia na użytkowanie została zdemontowana. Przedstawiciel właściciela podał, że aktualnie łączność pomiędzy stacjami zapewniana jest przez łącza światłowodowe i okazał kopię przyjęcia bez sprzeciwu przez Starostę P. zgłoszenia P. SA na budowę telekomunikacyjnej linii kablowej. Na terenie posesji stwierdzono istnienie [...] studzienek, które wg Pana C. są elementami tej linii. Organ I instancji stwierdził, że dokumenty będące w jego posiadaniu pozwoliły na weryfikację i potwierdzenie informacji o zgodnym z przepisami wykonaniu linii kablowej i studzienek. Innych zmian w składzie i stanie obiektu w stosunku do projektu i udzielonego pozwolenia na użytkowanie nie stwierdzono. Nadto, z dokumentów zgromadzonych w sprawie (Sprawozdanie z [...].05.2020r.) wynika, że w trakcie użytkowania stacji bazowej zmieniane zostały moce anten nadawczych, co zostało udokumentowane ostatnim zgłoszeniem z 2020r. i zgodnie z informacją wskazaną w piśmie z dnia [...].03.2021 r. pełnomocnika właściciela obiektu aktualną jest moc i konfiguracja anten nadawczych podana w sprawozdaniu [...] (z erratą, Tom 4, k. 141 i nast. akt adm.). Dane takie były też ujęte w Ekspertyzie z 2020r. i na takich wielkościach zostały przeprowadzone badania i sprawdzenia, które zawarto w opracowaniu ekspertów. Wobec powyższego organ I instancji przyjął, a organ odwoławczy to zaakceptował, że akt zmiany wielkości emisji nie był spowodowany wykonaniem określonych robót budowlanych tj. np. zamontowaniem nowych anten nadawczych, zmianą wysokości wieży, lecz wyłącznie działaniami na wyposażeniu kontenera technologicznego, do których regulacje zawarte w ustawie Prawo budowlane nie mają zastosowania. Wątpliwość Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę wzbudziła jednak okoliczność tego rodzaju, że w aktach sprawy przedłożonych Sądowi, a którymi dysponował organ odwoławczy, brak jest powyższego projektu budowlanego. Stwierdzenia PINB, których Sąd nie kwestionuje że są prawidłowe, uchylają się jednak spod kontroli sądowoadministacyjnej. NSA w wytycznych zwrócił szczególną uwagę na konieczność zbadania zgodności obecnie funkcjonującej stacji także z tym projektem budowlanym. Skoro w aktach administracyjnych sprawy przedłożonych Sądowi jego brak, nie sposób dokonać sprawdzenia prawidłowej weryfikacji przyjętej przez organ I instancji wymaganej zgodności inwestycji z tym projektem budowlanym. Nadto, akta administracyjne organ odwoławczy przedkłada Sądowi wraz ze skargą i odpowiedzią organu na skargę, zatem wynika z tego, że aktami administracyjnymi w stanie przedłożonym Sądowi dysponował także organ odwoławczy (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego przedwczesna i nieuzasadniona, a przede wszystkim niepoparta pełnym materiałem dowodowym była konstatacja WWINB, że PINB słusznie zauważył, że stan techniczny aktualnie funkcjonującej stacji jest prawidłowy. Sąd dostrzegł, że w aktach sprawy znajduje się operat geodezyjny i sprawozdanie techniczne (załączniki do k. 115 Tom 4 akt adm. I inst.). Także w Ekspertyzie stwierdzono, że podstawę tego opracowania stanowił projekt budowlany dla stacji bazowej telefonii komórkowej E. Nr [...] "P. " z lipca 2006r. (str. 13), zawiera ona także opinię techniczną (str. 59), to w ocenie Sądu są to pośrednie dowody na wskazaną zgodność inwestycji z przepisami budowlanymi, niewystarczające do przeprowadzenia pełnej weryfikacji prawidłowości zaskarżonej decyzji w tym aspekcie. Podkreślić należy, że organ odwoławczy zgodnie z art. 15 k.p.a. zobowiązany jest do ponownego przeprowadzenia merytorycznego postępowania administracyjnego w jego całokształcie, a nie tylko do kontroli postępowania przeprowadzonego przez organ I instancji. WWINB winien oprzeć swoje ustalenia i stwierdzenia na konkretnym dokumencie, którego w aktach sprawy brak. W tym zakresie WWINB naruszył przepisy postępowania art. 15 k.p.a., art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W świetle wyraźnych wytycznych NSA powyższe uchybienie musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. Konieczne jest bowiem uzupełnienie materiału dowodowego o przedmiotowy projekt budowlany i dokonanie przez organ odwoławczy ponownej oceny inwestycji z jego warunkami i przepisami techniczno-budowlanymi. Tylko w tym zakresie zasadny okazał się zarzut Stowarzyszenia dotyczący naruszenia przepisów postępowania, skutkiem czego przyjęto zgodność inwestycji z przepisami prawa budowanego. W konsekwencji Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 134 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, mając na uwadze treść uzasadnienia niniejszego wyroku, organ odwoławczy ponownie zweryfikuje aktualnie funkcjonującą stację bazową z dokumentacją budowlaną projektową i w zależności od poczynionych ustaleń wyda właściwe rozstrzygniecie w sprawie. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., uwzględniając wysokość wpisu stałego od skargi w wysokości [...] zł (§ 2 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 221, poz. 2193). W tym miejscu Sąd wskazuje, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 19 sierpnia 2021r. (k. 28 akt sąd.) na podstawie art. 15 zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stronom umożliwiono złożenie dodatkowych wniosków dowodowych lub twierdzeń, które miałyby być podnoszone na rozprawie (k. 29 i nast. akt sąd.).