IV SA/Po 660/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk – Marciniak (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 października 2018 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania postanawia: odrzucić skargę Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 113 § 1 i 3 k.p.a., sprostowało z urzędu postanowienie własne z dnia 12 kwietnia 2018 r. Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia złożonego przez [...] [...]. W postanowieniu organ zawarł pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dnia 08 czerwca 2018 r. [...] [...] w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie. Jednocześnie strona złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ponownie rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Zasadą jest więc, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem. Tym samym kiedy stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, wniesienie skargi na akt lub czynność do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W takim przypadku strona może zdecydować, czy złoży do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, czy też od razu wniesie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Należy przy tym pamiętać, iż o ile przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. ma zastosowanie do decyzji, od których przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie znajduje on zastosowania do postanowień, od których przysługuje taki wniosek. Oznacza to, iż nie jest możliwe wniesienie w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. skargi na postanowienie, od którego przysługuje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (por. wyrok NSA z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1519/18; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 778/18). W niniejszej sprawie skarżąca w dniu 08 czerwca 2018 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Kolegium z dnia 29 maja 2018 r., nr [...] Od tego postanowienia przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dlatego należało uznać, iż skarga została złożona przedwcześnie, a stronie będzie przysługiwało prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Kolegium wydane na skutek wniosku skarżącej z dnia 08 czerwca 2018 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Takie postanowienie zostało przez organ w dniu 09 lipca 2018 r. wydane. SKO w K. utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia 29 maja 2018 r. W związku z tym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.