IV SA/Po 69/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 07 maja 2009 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej oddala skargę /-/ I.Kucznerowicz /-/ M.Dybowski /-/ B.Popowska WSA/wyr.1-sentencja wyroku Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy W. odmówił B. J. wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zaliczki alimentacyjnej na dziecko M. M.. W uzasadnieniu organ wskazał, iż ze stanu faktycznego sprawy wynika, że wniosek o ustalenia prawa do zaliczki alimentacyjnej, wobec nieuzupełnienia jego braków, pozostawiono bez rozpatrzenia i nie wydano decyzji ostatecznej. Organ podniósł również, że zgodnie z art. 145 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej "Kpa") wznawia się postępowanie zakończone decyzją ostateczną. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła B. J. wskazując, iż nie uzupełniła braków formalnych podania, ponieważ w nowym związku małżeńskim jest od dnia [...] grudnia 1997 r. Ponadto wskazała, iż od września 2005 r. nie otrzymała zaliczki alimentacyjnej. Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując w uzasadnieniu, iż wznowienie postępowanie może dotyczyć wyłącznie takiego postępowania, które zostało zakończone decyzją ostateczną. Organ wyjaśnił, iż z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, iż wniosek o zaliczkę alimentacyjną, na skutek nie uzupełnienia jego braków, pozostawiono bez rozpoznania. Zatem w niniejszej sprawie nie wydano decyzji administracyjnej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła B. J. podnosząc, iż faktem jest, że organ pierwszej instancji nie wydał jej żadnej decyzji, pomimo że wyjaśniłam sytuację, co do uzupełnienia braków formalnych. Ponadto Skarżąca oświadczyła, iż wniosek o wznowienie postępowania złożyła w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r. , P 18/06. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 7 maja 2009 r. Skarżąca oświadczyła, iż na wezwanie stawiła się w Urzędzie i powiedziała, że od 7 lat żyje w nowym związku małżeńskim i nie będzie występować o rozwód czy separację. Zdaniem skarżącej organ powinien jej decyzją odmówić przyznania zaliczki alimentacyjnej, a nie zostawić sprawę bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż przepisy dotyczące wznowienia postępowania mają charakter szczególnej i zupełnej regulacji prawnej, która tylko w drodze wyjątku i w ściśle określonych przypadkach pozwala na wzruszenie decyzji ostatecznej, i jako takie nie mogą być interpretowane rozszerzające Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w której ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością przewidzianą w art. 145 § 1 Kpa. Można żądać wznowienia postępowania również w sytuacji, gdy decyzja ostateczna została wydana na podstawie aktu normatywnego, o którego niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą orzekła Trybunał Konstytucyjny. Kodeks postępowania administracyjnego opiera wznowienie postępowania na następujących przesłankach: - rozstrzygnięcia sprawy decyzją ostateczną, - wystąpienia jednej z wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 i art. 145a Kpa podstaw prawnych wznowienia. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wznowienie postępowania może nastąpić tylko w sprawach administracyjnych zakończonych decyzją ostateczną. Tryb ten ograniczony jest zatem do weryfikacji działań organów administracji publicznej tylko w jednej formie - decyzji administracyjnej, a w wąskim zakresie - w formie postanowienia. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż trybu wznowienia postępowania nie można stosować natomiast do działań organów administracji publicznej w innych formach, np. do czynności materialno-technicznych. W tym miejscu należy wskazać, iż w orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 Kpa ma charakter czynności materialno-technicznej, o której podjęciu organ zawiadamia stronę w formie pisma informacyjnego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2007 r., I SA/Wa 993/06. Lex nr 355265, wyrok NSA z dnia 3 września 2008 r., II OSK 978/07 oraz uchwała składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego - Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 czerwca 2000 r., sygn. akt III ZP 11/2000, OSNP 2000/19/702, Biul.SN 2000/6/3, M.Prawn. 2000/8/477, Prok.i Pr.-wkł. 2000/9/45, OSNP-wkł. 2000/14/1, OSP 2001/1/12, Wokanda 2001/3/26). W przedmiotowej sprawie, co potwierdza również strona, nie została wydana decyzja, która następnie stała się ostateczna. W niniejszej sprawie organ I instancji podanie skarżącej o przyznanie zaliczki alimentacyjnej wobec nie uzupełnienia jego braków formalnych pozostawił je bez rozpoznania. Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko w razie gdy wznowienie z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 Kpa, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych będzie miała między innymi miejsce wówczas, gdy strona żąda wznowienia postępowania w sprawie, w której organ działał w innej formie prawnej, np. czynności materialno-technicznej. Właśnie z tego rodzaju niedopuszczalnością wznowienia mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. W tym kontekście uznano, że decyzja wydana w niniejszej sprawie została wydana zgodnie z obowiązującym prawem. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji. /-/B. Popowska /-/M. Dybowski /-/I. Kucznerowicz