IV SA/Po 714/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi [...] sp. jawna z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę w całości Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 roku ([...]), na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80, art. 84 oraz art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm.), a także § 3 ust. 1 pkt 53 lit. b tiret drugie i pkt 56 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r,, poz. 71) stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi przewidzianego do realizacji na działkach nr geod. [...], [...], [...] oraz części działki nr [...], ark. [...], obręb [...] położonych w [...], określił warunki i wymagania dotyczące planowanego przedsięwzięcia oraz ustalił charakterystykę planowanego przedsięwzięcia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż na podstawie złożonego wniosku oraz dołączonej karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz jej uzupełnień organ I instancji stwierdził, że planowane przedsięwzięcia stosownie do § 3 ust. 1 pkt 53 lit. b tiret drugie i pkt 56 lit b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Planowane przedsięwzięcie nie graniczy bezpośrednio z żadnym obszarem wymagającym ochrony akustycznej. Teren inwestycji od północy, zachodu i południa graniczy z terenami usługowo - magazynowymi a od wschodu z terenem ul. [...], zatem nie nastąpi kumulacja oddziaływań. Wskazano, iż przedsięwzięcie położne jest poza terenami masowych ruchów ziemi i obszarami potencjalnie zagrożonymi ruchami, nie wiąże się z eksploatacją instalacji i używaniem substancji mogących powodować wystąpienie dużej awarii. Opinią z dnia [...] czerwca 2017 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oddziaływania na środowisko wskazując jednocześnie wymagania, które winny zostać uwzględnione w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Opinią z dnia [...] września 2017 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i odstąpił od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko. Opinią z dnia [...] kwietnia 2018 r. Państwowe Gospodarstwo Wodne [...] także nie stwierdziło potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. W wyniku wystąpienia o ponową opinię co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko powyższe organy opiniujące ponownie zajęły stanowisko o braku potrzeby jej przeprowadzania dla planowanego przedsięwzięcia (opinia RDOŚ z dnia [...] czerwca 2018 r. opinia PPIS z dnia [...] czerwca 2018 r.). Odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta Miasta złożyła firma [...] sp. j. z siedzibą w [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Odwołujący się zarzucił: - bezzasadne, a przynajmniej przedwczesne stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy organ powinien taką ocenę przeprowadzić, - naruszenie przepisów postępowania art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a. poprzez niepełne uzasadnienie rozstrzygnięcia polegające na braku szczegółowej analizy wpływu zmiany topografii terenu na trasy przelotów nietoperzy oraz pobliski obszar Natury 2000 - naruszenie przepisów postępowania art. 7, art. 77 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez błędną ocenę zabranego materiału dowodowego i oparcie rozstrzygnięcia o błędne ustalenia faktyczne w zakresie odległości planowanego przedsięwzięcia od obszaru Natura 2000 oraz w zakresie charakteru terenu sąsiednich, - naruszenie przepisów postępowania art. 123 § 1 i 2 K.p.a. i art. 78 § 1 i § 2 K.p.a. poprzez pominięcie wniosku dowodowego uczestnika - naruszenie przepisów postępowania art. 7, art. 77 w zw. z 80 K.p.a. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego chiropterologa, - naruszenie przepisów prawa materialnego art. 71 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm.) poprzez niewłaściwe zastosowanie i brak decyzji odmownej, względnie zobowiązującej do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2019 roku na podstawie art. 84 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium w pierwszej kolejności przytoczyło dotychczasowy stan faktyczny sprawy, a następnie odwołało się do treści przepisów art. 71, art. 59 ust. 1 pkt 2 i art. 63 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm.) - zwanej dalej "u.o.i.ś". Organ prowadzący postępowanie był zatem zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przy uwzględnieniu stanowiska organów opiniujących. W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 u.o.i.ś). W przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno także zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. u.o.i.ś. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Z akt sprawy wynika, że planowane przedsięwzięcie - polegające na budowie na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi przewidzianego do realizacji na działkach nr geod. [...], [...], [...] oraz części działki nr [...], ark. [...], obręb [...] położonych w [...] przy ul. [...] stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - co wynika z § 3 ust. 1 pkt 53 lit. b tiret drugie i pkt 56 lit b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71). Po ponownym rozpoznaniu sprawy, postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r., po uzyskaniu wymaganych ustawą opinii organów opiniujących, organ I instancji odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne stwierdzili brak potrzeby przeprowadzania oddziaływania na środowisko wskazując jednocześnie wymagania, które winny zostać uwzględnione w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W wyniku wystąpienia o ponowne opinie co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia powyższe organy opiniujące ponownie zajęły stanowisko o braku potrzeby jej przeprowadzania dla planowanego przedsięwzięcia (opinia RDOŚ z dnia [...] czerwca 2018 roku; opinia PPIS z dnia [...] czerwca 2018 r.,). Jednocześnie w wydanych opiniach organy opiniujące w sposób bardzo szczegółowy opisały przedmiotowe przedsięwzięcie i jego wpływ na środowisko, uwzględniając jego rodzaj, charakterystykę przedsięwzięcia, skalę i wielkości zajmowanego terenu, usytuowanie i możliwe zagrożenia dla środowiska, jednoznacznie uznały, iż nie spowoduje ono ponadnormatywnego przekroczenia odpowiednich standardów na obszarze inwestycji i poza jej granicami i nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko. Organy opiniujące uznały zatem w ramach swych kompetencji, że planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na zdrowie publiczne, jak również na obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody. Wprawdzie pozytywne stanowiska właściwych organów opiniujących nie są bezwzględnie wiążące dla organu określającego środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia oraz nie obligują organu prowadzącego postępowanie do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jednakże w takiej sytuacji należałoby wskazać uzasadnione przyczyny, z powodu których nie akceptuje się któregokolwiek z istotnych ustaleń lub warunków określonych w stanowiskach organów opiniujących. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Kontrdowodów nie przedstawił także odwołujący się. Szczegółowo zostało także wyjaśnione z jakich przyczyn realizacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje zagrożenia dla środowiska. W ocenie Kolegium akta sprawy (w szczególności karta informacyjna przedsięwzięcia i jej uzupełnienia) przy uwzględnieniu charakteru planowanego przedsięwzięcia i jego lokalizacji pozwalają na właściwe rozpoznanie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko i uzasadniają odstąpienie od oceny oddziaływania na środowisko. Znajdująca się w aktach sprawy karta informacyjna wraz z jej uzupełnieniem, zawiera analizę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia pod katem wszystkich aspektów środowiskowych (w tym emisji do powietrza, wody, gleby oraz hałasu) wymaganych art. 62a u.o.i.ś. W trakcie eksploatacji przedsięwzięcia będzie występowała jedynie emisja zanieczyszczeń gazowo - pyłowych (z spalania mieszanek paliwowych w silnikach pojazdów), ścieków socjalno-bytowych i wód opadowo-roztopowych, hałasu związanego z pracą urządzeń systemu wentylacyjnego hal garażowych i ruchu komunikacyjnego oraz niesegregowanych odpadów komunalnych, odpadów niebezpiecznych i odpadów innych niż niebezpieczne, które jednak nie spowodują przekroczenia obowiązujących standardów jakości środowiska na obszarze przedsięwzięcia oraz poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Dodatkowo, w karcie informacyjnej i jej uzupełnieniu uwzględniono rozwiązania chroniące środowisko na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia. Ustosunkowując się do podnoszonych w odwołaniu zarzutów Kolegium wskazało, że uprawniony do tego przez ustawodawcę organ Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] w opinii z dnia [...] czerwca 2017 r. jednoznacznie wskazał, iż realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie negatywnie na gatunki nietoperzy oraz ich siedliska, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000 Fortyfikacje w [...] i nie spowoduje pogorszenia integralności obszaru Natura 2000 lub powiązania z innymi obszarami. Brak wpływu inwestycji na obszar Natura 2000 RDOŚ podtrzymał także w kolejnej opinii z dnia z dnia [...] czerwca 2018 r. Powyższe stanowisko jest zgodne z danymi zawartymi w karcie informacyjnej i jej uzupełnieniach. Skarżący nie przedłożył żadnych konkretnych dowodów, na podstawie których można by było podważyć ustalenia organu I instancji i RDOŚ. Przeprowadzenie zgłaszanego przez stronę dowodu musi być uzasadniona okolicznościami mającymi znaczenie dla sprawy. Skoro ze znajdujących się w aktach sprawy dowodów (karty informacyjnej, jej uzupełnień, opinii RDOŚ) nie wynika aby inwestycja stanowiła zagrożenie dla gatunków nietoperzy i obszaru Natura 2000, a Skarżący nie wskazał żadnego dowodu, z którego wynikałyby inne ustalenia w tej kwestii, to słusznie uznał organ ze brak jest podstaw do uwzględnienia żądania skarżącego co do powołania biegłego chiropterologa. Kolegium odnosząc się do zarzutów odwołania wskazało, że nie dopatrzyło się w świetle treści art. 123 oraz art. 10 k.p.a. naruszenia przepisów postępowania. Także wskazywane przez skarżącego rozbieżności w zakresie odległości inwestycji od obszaru Natura 2000 (wynikające z wyboru punktu pomiarowego) nie mają w ocenie organu odwoławczego istotnego znaczenia dla wyniku sprawy. Inwestycja bowiem w żaden sposób nie oddziałuje na przedmiotowy obszar zaś kwestia wycinki drzew na terenie inwestycji została szczegółowo rozważona zarówno przez organ I instancji jak i organy opiniujące. Sprzeciw społeczności lokalnej jak i właścicieli sąsiednich nieruchomości nie ma wpływu na treść decyzji środowiskowej, bowiem tą treść determinują wyłącznie przepisy prawa. Jednocześnie wynikający z art. 7 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli nie oznacza każdorazowo uwzględnienia żądania strony postępowania. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lutego 2019r. złożyła firma [...] sp. j. z siedzibą w [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, przeprowadzenie dowodu z dokumentów powołanych w treści skargi oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Skarżąca Spółka zarzuciła I. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, a to poprzez błędne ustalenie kręgu stron postępowania jeszcze na etapie postępowania administracyjnego przed organem I instancji; II. naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm. - dalej: K.p.a.) w z w. z art. 77 § 1 K.p.a. w z w. z art. 78 § 1 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a., poprzez niepełne zebranie materiału dowodowego, a także poprzez błędną ocenę materiałów zgromadzonych w aktach sprawy, 2. naruszenie art. 32 K.p.a. w zw. z art. 33 § 3 K.p.a. poprzez dopuszczenie do działania pełnomocnika wnioskodawcy w zakresie przekraczającym zakres umocowania, a także poprzez załączenie pełnomocnictwa, z którego nie wynika która osoba uprawniona do reprezentowania spółki złożyła podpis pod pełnomocnictwem, 3. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez bezzasadne zastosowanie oraz art. 138 § 2 K.p.a., poprzez brak zastosowania, które to naruszenia polegały na wydaniu decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, zamiast rozstrzygnięcia uchylającego decyzję organu I instancji w całości i przekazującego sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. III. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. e) ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko poprzez brak zastosowania polegający na stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy prawidłowo organ powinien obowiązkowo przeprowadzić taką ocenę ze względu na zagrożenie dla pobliskiego obszaru Natura 2000. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje stanowisko i odwołując się do argumentacji wyrażonej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje Skarga okazała się niezasadna. Działając w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019r., poz. 2167) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.), przywoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zarówno w zakresie norm prawa materialnego, jak i procedury administracyjnej, czy też prawo to narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 P.p.s.a. lub art. 151 P.p.s.a. Stosownie do zapisu art. 134 P.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane bez istotnych uchybień skutkujących ich uchyleniem. W ocenie Sądu organy administracji obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, który Sąd podziela i czyni podstawą do swoich dalszych rozważań. Wyjaśnić należy, że w drodze wyjątku określonego w art. 106 § 3 P.p.s.a. sąd administracyjny może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe, ale w ściśle określonych granicach (dowody z dokumentów) i pod sprecyzowanymi w tym przepisie warunkami (jeśli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie). W postępowaniu przed sądem administracyjnym kontrola administracji publicznej odbywa się na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 P.p.s.a.), a zatem co do zasady nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed tym sądem, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym przez organ administracji. Z powyższego wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie każdy dowód może zostać dopuszczony, ale tylko taki, który odnosi się do "istotnych wątpliwości" związanych z oceną, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Dokumenty dołączone do skargi w istocie stanowiły wydruki z odpisu KRS inwestora, wydruki z odpisów z ksiąg wieczystych dotyczących innych uczestników postępowania oraz kserokopie poszczególnych kart z akt administracyjnych sprawy. Dokumenty te w istocie stanowiły część akt administracyjnych sprawy oraz były Sądowi znane z urzędu. W świetle art. 133 P.p.s.a. brak zatem podstaw do przeprowadzenia dowodu z tych dokumentów na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. W pierwszej kolejności skarżący wskazał na przesłankę do wznowienia postępowania wynikającą z okoliczności, że doszło do zmiany właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, zaliczonych już na etapie wszczęcia postępowania do stron niniejszego postępowania administracyjnego, a zamiany powyższe dotyczyły właściciela nieruchomości dla której Sąd Rejonowy [...], [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr [...], którym na podstawie umowy sprzedaży z dnia [...] grudnia 2017 roku rep. [...] stała się spółka [...] sp. z o.o., a to w miejsce dotychczasowego właściciela, tj. spółki [...] S.A. oraz użytkownika wieczystego nieruchomości dla której Sąd Rejonowy [...], [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr [...], którym na podstawie umowy o przeniesienie użytkowania wieczystego z dnia [...] września 2017 roku rep. [...] stała się spółka [...] sp. z o.o., a to w miejsce dotychczasowego użytkownika wieczystego, tj. spółki "[...]" sp. z o.o. Skarżący zarzucił, że mimo zmiany kręgu stron w toku procedowania sprawy przed organem I instancji, Prezydent Miasta [...] niemal do samego końca postępowania, tj. do dnia [...] czerwca 2018 roku (co zostało w aktach sprawy udokumentowane notatką służbową z tego właśnie dnia), doręczał wszelką korespondencję na poprzedniego właściciela i użytkownika wieczystego, z pominięciem zmian w zakresie podmiotów uprawnionych, z pominięciem spółek [...] sp. z o.o. oraz [...] sp. z o.o., którym niewątpliwie powinien wówczas przysługiwać status stron postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącego takie uchybienie stanowi naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., gdyż organ I instancji błędnie ustalił krąg stron postępowania, czy też nie zweryfikował w toku postępowania zmian w zakresie ww. kręgu, a w konsekwencji ww. spółki bez swej winy, nie brały udziału w całym postępowaniu. Natomiast uchybienie SKO polegało na tym, iż w toku postępowania odwoławczego organ II instancji przeoczył lub uznał za nieistotne powyższe uchybienie i nie wziął go pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejsza sprawę, z akt sprawy wynika, że rzeczywiście na etapie postępowania przed organem I instancji doszło do zmiany właściciela oraz użytkownika wieczystego nieruchomości (działka nr [...] i [...]) sąsiadujących bezpośrednio z terenem inwestycyjnym, jednak ostatecznie decyzja organu I instancji została doręczona aktualnym właścicielom powyższych nieruchomości. Przy czym wskazać należy, że organ prawidłowo określił krąg stron niniejszego postępowania przyjmując właścicieli nieruchomości bezpośrednio graniczących z terenem działki inwestycyjnej. Okoliczność, że aktualni właściciele wszystkich nieruchomości nie brali udziału w całym postępowaniu pierwoinstancyjnym o ile stanowi uchybienie to nie miało ono wpływu na dalszy tok postępowania. Przy czym podkreślić należy, że podmioty te pouczono o treści art. 10 § 1 k.p.a. (k. 1211 i 1199 akt adm. I inst.) i ostatecznie doręczono im zaskarżoną decyzję organu I instancji. Co do postępowania przed organem II instancji, to rzeczywiście decyzja została doręczona poprzednim właścicielom działek nr [...] i [...], trudno zaprzeczyć, że było to uchybienie przepisom postępowania. Z drugiej jednak strony, skuteczny zarzut pominięcia strony postepowania przed organem II instancji i braku doręczenia decyzji organu odwoławczego podnieść mogły tylko właśnie te podmioty pominięte, a nie skarżący w przedmiotowej sprawie, któremu decyzję doręczono prawidłowo. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się bowiem, że jeżeli strona, która została pozbawiona udziału w postępowaniu administracyjnym nie wniesie skargi, nie można wbrew jej stanowisku uznać, że zaistniała w sprawie okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. i w związku z tym uchylić zaskarżoną decyzję z przyczyny wskazanej w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. (wyr. NSA z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 990/10; wyr. NSA z dnia 15 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 2302/11, dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezasadny okazał się także kolejny zarzut Spółki związany z niewłaściwym umocowaniem pełnomocnika, T. Ś., do reprezentowania inwestora spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] w toku postępowania przed organami obu instancji. Zdaniem skarżącej Spółki wątpliwości budzi podpis pod pełnomocnictwem, bowiem z KRS wnioskodawcy wynika, że do jednoosobowej reprezentacji umocowany był jedynie Prezes Zarządu, tj. K. W., zaś Członek Zarządu, I. W., jest uprawniona jedynie do tzw. reprezentacji łącznej. Tymczasem ani w nagłówku pełnomocnictwa, ani w miejscu przewidzianym na podpis nie jest wskazane, jaka konkretnie osoba udzieliła pełnomocnictwa. W nagłówku znajdują się bowiem wyłącznie dane spółki, natomiast przy podpisie znajduje się tylko pieczątka firmowa, zamiast pieczątki imiennej Prezesa lub Członka Zarządu. Mając na uwadze, iż podpis pod pełnomocnictwem obejmuje wyłącznie nazwisko "W.", nie sposób rozstrzygnąć, czy pełnomocnictwo zostało udzielone zgodnie z reprezentacją wnioskodawcy wynikającą z KRS. Kwestia ta również nie została przeanalizowana przez organy obu instancji. W ocenie Sądu, rolą organów, a także i Sądu nie była weryfikacja podpisu złożonego na przedmiotowym pełnomocnictwie. Skoro Prezes Spółki umocowany jest jednoosobowo do jej reprezentacji to wystarczające dla prawidłowości udzielonego pełnomocnictwa jest że znajduje się na nim jeden podpis i domniemywać należy, że został złożony przez Prezesa Spółki uprawnionego do jej reprezentacji samodzielnie. Skoro skarżący kwestionuje, że podpis ten złożył Prezes Spółki, to skarżący winien wskazać konkretne dowody na poparcie tej tezy, czego poza samymi zarzutami nie uczynił. Nie może być skuteczny sam zarzut nieprawidłowego podpisania pełnomocnictwa przez konkretna osobę. Żaden przepis prawa nie zobowiązuje także mocodawcy do wskazania pieczęcią, czy innym oznaczeniem, że podpis złożony na dokumencie pochodzi właśnie od Prezesa Zarządu Spółki. Wystarczające jest złożenie pieczęci Spółki i jeden podpis osoby uprawnionej do samodzielnej reprezentacji inwestora. W tym miejscu niezasadny okazał się także zarzut braku umocowania pełnomocnika do występowania w imieniu inwestora w sprawie o udzielenie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji co do konkretnych działek wskazanych w tym pełnomocnictwie. Skarżąca zarzucił, że pełnomocnik działał z przekroczeniem zakresu umocowania, bowiem udzielone mu pełnomocnictwo nie obejmowało działki nr [...], obręb [...] w [...]. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że na etapie postępowania przed organem I instancji uchybienie to zostało usunięte i do akt sprawy inwestor dołączył kolejne pełnomocnictwo zawierające pełne dane nieruchomości, których dotyczy inwestycja, w tym część działki nr [...] (k.49 akt adm. I inst.). Przechodząc do zasadniczych zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego w sprawie wydania kwestionowanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedmiotowej inwestycji wskazać należy, że w ocenie Sądu także i one okazały się niezasadne. W niniejszej sprawie kontrolą sądową objęta została decyzja utrzymująca w mocy decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi przewidzianego do realizacji na działkach nr geod. [...], [...], [...] oraz części działki nr [...], ark. [...], obręb [...] położonych w [...], określająca warunki i wymagania dotyczące planowanego przedsięwzięcia oraz ustalająca charakterystykę planowanego przedsięwzięcia. Decyzja środowiskowa jest podejmowana w postępowaniu administracyjnym związanym z oceną oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a jej podstawy materialne, procesowe i kompetencyjne regulują przepisy art. 71-87 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018r., poz. 2081 ze zm., dalej "u.o.i.ś"). Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.i.ś. przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdy obowiązek powyższy został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.i.ś. Przepis art. 63 ust. 1 u.o.i.ś. wskazuje, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy uwzględnieniu łącznie warunków wymienionym w powyższym przepisie. Opierając się na treści karty informacyjnej przedsięwzięcia, uzupełnionej pismem z dnia [...] maja 2017 r. oraz pismem z dnia [...] maja 2017 r. organy szczegółowo przeanalizowały sposób, strukturę oraz skalę wykorzystania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Całkowita powierzchnia nieruchomości, na której realizowane będzie przedsięwzięcie zajmie około 21.931 m˛, a struktura zagospodarowania terenu po realizacji przedsięwzięcia stanowić będzie powierzchnię zabudowy - około 5.500 m˛, powierzchnię utwardzoną – około 10.931 m˛, powierzchnię biologicznie czynną - około 5.500 m˛ (tj. 25% terenu przeznaczonego pod inwestycję). Całkowita powierzchnia garaży, parkingów wraz z infrastrukturą towarzyszącą wyniesie około 17.171 m˛. Inwestycja obejmuje także budowę infrastruktury niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania obiektu, w tym przebudowę ewentualnych kolizji, budowę oświetlenia zewnętrznego, dróg wewnętrznych oraz miejsc postojowych, chodników wraz z placami zabaw, obiektów małej architektury w tym miejsc gromadzenia odpadów stałych oraz założenie zieleni. Zgodnie z treścią karty informacyjnej przedsięwzięcia każdy budynek posiadać będzie 5 kondygnacji nadziemnych. Całkowita ilość mieszkań to około 330, z przewidywana ilość mieszkańców około 1320. W ramach planowanego przedsięwzięcia planuje się około 209 stanowisk postojowych naziemnych. Pozostałą ilość miejsc postojowych (około 320) zaprojektowano w parkingach podziemnych. Łączna liczba miejsc postojowych to około 529. Do obsługi parkingów podziemnych zakłada się budowę czterech zjazdów. Każdy z nich obsługiwać będzie około 80 samochodów. Dostęp do drogi publicznej dla samochodów zostanie zapewniony poprzez istniejące dwa wjazdy/zjazdy z ulicy [...]. Ruch pieszy będzie się odbywał także z [...] poprzez zaprojektowany chodnik. Dostęp samochodów osobowych do parkingów naziemnych odbywać się będzie poprzez drogi wewnętrzne. Zgodnie z treścią złożonych materiałów zaprojektowano miejsca gromadzenia odpadów stałych zajmujące około 15 m˛ (każde) z przewidywaną lokalizacją w pomieszczeniach przy parterach budynków lub w pomieszczeniach przy zjazdach do parkingu podziemnego. Na podstawie złożonego wniosku, a w szczególności zgodnie z treścią karty informacyjnej przedsięwzięcia (oraz jej uzupełnień) prawidłowo oceniły organy, że wnioskowana inwestycja zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 53 lit. b tiret drugie i pkt 56 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016, poz. 71) stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie zatem z art. 71 ust. 2 pkt 2 u.o.i.ś. wymagane jest dla planowanej inwestycji uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4 u.o.i.ś. organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest Prezydent Miasta [...], który decyzję I instancji wydał. Organ wskazał, że na przedmiotowym terenie przedsięwzięcia nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do dotychczasowego sposobu wykorzystania i zagospodarowania terenu organ przeanalizował ten aspekt sprawy i wskazał, że ustalił na podstawie przedłożonych materiałów, że teren inwestycji dotychczasowo wykorzystywany był pod działalność magazynowo-usługową. Organ w świetle karty informacyjnej przedsięwzięcia w kontekście uwarunkowań i kryteriów wskazanych w art. 63 ust. 1 u.o.i.ś. samodzielnie przeanalizował oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko uwzględniając istniejące uwarunkowania środowiskowe terenu inwestycji, w tym usytuowanie, rodzaj otoczenia, dotychczasowe pokrycie terenu szatą roślinną, zagospodarowanie, klimat akustyczny i stan jakości powietrza w tym rejonie, stan powierzchni ziemi oraz wszystkie przewidywane rodzaje emisji: hałasu, odpadów, ścieków oraz emisji do powietrza związane z realizacją przedsięwzięcia. Zasadnie przyjęły organy, że z treści uzupełnień do karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że planowana inwestycja nie graniczy bezpośrednio z żadnym obszarem wymagającym ochrony akustycznej, w szczególności z zabudową mieszkaniową. Teren inwestycji od północy, zachodu i południa graniczy z terenami usługowo-magazynowymi, a od wschodu z terenem ulicy [...], w związku z czym brak jest obecnie przedsięwzięć, z którymi planowana budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi byłaby powiązana i mogłaby następować kumulacja oddziaływań. Na podstawie przedstawionych materiałów organ ustalił także, że teren inwestycji położony jest poza obszarami występowania ruchów masowych ziemi oraz poza obszarami potencjalnie zagrożonymi ruchami masowymi ziemi. Dalej z akt sprawy - wyjaśnień do karty informacyjnej przedsięwzięcia - wynika, że planowana inwestycja nie wiąże się z eksploatacją instalacji i używaniem substancji mogących powodować wystąpienie poważnej awarii. W przypadku wystąpienia awarii w postaci kolizji pojazdów, pożaru lub wycieku przewożonych substancji zostaną (w zależności od zagrożenia) podjęte działania obejmujące: powiadomienie Państwowej Straży Pożarnej, której zadaniem będzie ocena stopnia zagrożenia, zabezpieczenia terenu i likwidacja wycieku (awarii), w razie konieczności powiadomienie innych służb takich jak: Policja, Obrona Cywilna, Służba medyczna, grup ratownictwa chemicznego, władz wojewódzkich oraz służb kontroli sanitarnej (Stacje Sanitarno-Epidemiologiczne) i kontroli środowiska (Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska). W materiałach uzupełniających podkreślono, ze inwestycja przewiduje budowę nowych budynków i obiektów, wykonywanych z materiałów i przy użyciu technologii spełniającej wymogi i normy budowlane oraz przeciwpożarowe w związku z czym możliwość wystąpienia katastrofy naturalnej lub budowlanej jest ograniczone. Zastosowanie nowoczesnych materiałów i technologii powoduje, iż inwestycja odporna jest na potencjalne zmiany klimatu. Zaznaczono przy tym, że w przypadku wystąpienia katastrofy podjęte zostaną działania obejmujące powiadomienie odpowiednich służb. Zgodnie z przedstawionymi informacjami na potrzeby realizacji inwestycji wykonana opinia geotechniczna badań podłoża oraz raport zanieczyszczenia środowiska gruntowego (opracowanie w załączeniu) sporządzony przez firmę [...]. Analiza wykazała, iż wszystkie analizowane parametry zawierają się w wartościach dopuszczalnych dla gruntów grupy I (zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 01.09.2016 r. w sprawie sposobu prowadzenia oceny zanieczyszczenia powierzchni ziemi Dz. U. z 2016 r., poz. 1395). W zakresie możliwego oddziaływania przedsięwzięcia na stan jakości powietrza organ ustalił na podstawie przedłożonych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia danych, że na etapie eksploatacji planowanego przedsięwzięcia jedynym źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego (dwutlenku azotu, dwutlenku siarki, tlenku węgla, węglowodorów aromatycznych i alifatycznych, pyłu oraz sadzy) będzie ruch pojazdów mieszkańców po terenie parkingów oraz dróg. Jednocześnie ustalono, że na terenie inwestycji nie przewiduje się energetycznych źródeł emisji do powietrza ponieważ i energia cieplna, dla potrzeb grzewczych będzie dostarczana z miejskiej sieci ciepłowniczej. Odnosząc się do możliwości oddziaływania przedsięwzięcia środowisko w zakresie emisji hałasu, organ wskazał, opierając się na przedstawionych przez Inwestora założeniach, że na etapie eksploatacji planowanego przedsięwzięcia głównymi źródłami emisji hałasu będą: ruch samochodów po drogach i parkingach oraz praca urządzeń wentylacyjnych. Analizując zagadnienia związane ż gospodarką wodno-ściekową na terenie planowanego przedsięwzięcia ustalono, na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia, że zapotrzebowanie na wodę dla celów bytowych realizowane będzie z sieci wodociągowej, na etapie eksploatacji przedsięwzięcia wytwarzane będą ścieki socjalno-bytowe, które odprowadzane będą do sieci kanalizacji sanitarnej. Ścieki opadowe i roztopowe z terenu przewiduje się odprowadzać w grunt. Następnie organ pozyskał kolejno opinie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2017r., Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] czerwca 2017r. a następnie Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] z [...] kwietnia 2018r. Wszystkie te opinie także po ich uzupełnieniu konsekwentnie wskazały na brak potrzeby sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] dokonał dwukrotnej analizy złożonej dokumentacji oraz wyraził ponowną opinię z dnia [...] czerwca 2018r., nadal stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz wskazując na konieczność uwzględnienia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następujących warunków i wymagań: 1. Wycinkę drzew i krzewów oraz wyburzenie obiektów budowlanych przeprowadzić od początku sierpnia do końca lutego, tj. poza okresem lęgowym ptaków. Dopuszcza się odstąpienie od powyższego, w przypadku udokumentowania przez nadzór przyrodniczy braku zasiedlonych miejsc lęgowych ptaków. 2. Zachowane drzewa znajdujące się w strefie robót budowlanych zabezpieczyć przed mechanicznymi uszkodzeniami, a ich odsłonięte systemy korzeniowe zabezpieczyć przed przesuszeniem i przemarznięciem. 3. Przeprowadzić nasadzenia rekompensacyjne w liczbie co najmniej równej liczbie drzew przeznaczonych do wycinki. 4. Do sadzenia zastosować prawidłowo wyprodukowany materiał szkółkarski drzew: prawidłowo uformowanych, o wyprowadzonej koronie i prostym pniu oraz proporcjonalnej bryle korzeniowej drzew rodzimych gatunków liściastych. Zapewnić im pielęgnację i regularne podlewanie. Uzasadniając swoje stanowisko Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] wziął pod uwagę uwarunkowania wymienione w art. 63 ust. 1 u.o.i.ś. i przeanalizował: rodzaj, cechy i skalę przedsięwzięcia, wielkość zajmowanego terenu, zakres robót związanych z jego realizacją, prawdopodobieństwo, czas trwania, zasięg oddziaływania, możliwości ograniczenia oddziaływania oraz odwracalność oddziaływania, powiązania z innymi przedsięwzięciami, a także wykorzystanie zasobów naturalnych, różnorodność biologiczną, emisję i uciążliwości związane z eksploatacją przedsięwzięcia, gęstość zaludnienia wokół przedsięwzięcia oraz usytuowanie przedsięwzięcia względem obszarów wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt, ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszarów Natura 2000. Organ opiniujący odniósł się do rodzaju planowanego przedsięwzięcia, jego usytuowania, obecnego sposobu zagospodarowania terenu wskazując, że obecnie na analizowanym terenie znajdują się budynki magazynowo-usługowe, które zostaną rozebrane. Natomiast jak wskazał RDOŚ, w ramach planowanego przedsięwzięcia Inwestor przewiduje budowę pięciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z podziemnymi halami garażowymi. Ponadto w opinii wskazano, iż z treści złożonej dokumentacji wynika, że łączna powierzchnia garaży, parkingów wraz z towarzyszącą infrastrukturą wyniesie około 1,7 ha natomiast planowane budynki mieszkalne będą pięciokondygnacyjne. Łączna powierzchnia zabudowy wyniesie 5.500 m˛, natomiast liczba mieszkań wyniesie 330. Odnosząc się do przewidywanego oddziaływania przedsięwzięcia na stan jakości powietrza Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał, że w związku z eksploatacją przedmiotowego przedsięwzięcia nie przewiduje się ponadnormatywnej emisji substancji do powietrza. Organ opiniujący wskazał, źródłem emisji substancji do powietrza będzie spalanie paliw w silnikach pojazdów mieszkańców planowanego osiedla mieszkaniowego poruszających się po terenie inwestycji (emisja niezorganizowana). Zaznaczył ponadto, że na etapie prac budowlanych emisja substancji do powietrza będzie związana z powstawaniem pyłów, w związku z prowadzeniem robót ziemnych oraz przemieszczaniem mas ziemnych. Źródłem emisji substancji do powietrza będą także procesy spalania paliw w silnikach maszyn i urządzeń pracujących na budowie. Jednakże z uwagi na fakt, iż emisje te będą miały charakter miejscowy i okresowy oraz ustaną po zakończeniu prac budowlanych Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, że planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na jakość powietrza. Uwzględniając art 63 ust. 1 pkt 3 lit. a i c u.o.i.ś. RDOŚ zaznaczył, że otoczenie planowanego przedsięwzięcia stanowią tereny obiektów usługowych i magazynowych. Uwzględniając fakt, że głównymi źródłami hałasu, związanymi z funkcjonowaniem planowanej inwestycji w porze dziennej i nocnej, będą przejazdy samochodów osobowych poruszających się po terenie planowanego osiedla mieszkaniowego oraz praca wentylacji mechanicznej RDOŚ podkreślił, że hale garażowe wentylowane będą mechanicznie za pośrednictwem wentylatorów umieszczonych na dachach budynków: tj. 9 wentylatorów dachowych o poziomie mocy akustycznej do 67 dB każdy. Organ opiniujący wskazał ponadto na łączną liczbę miejsc parkingowych, która wyniesie 529, w tym: 209 naziemnych miejsc parkingowych i 320 podziemnych miejsc parkingowych. Mając na uwadze powyższe, w tym wyniki przedstawionej analizy akustycznej, tamtejszy Organ wskazał, że eksploatacja przedsięwzięcia, ze względu na skalę i charakter planowanej inwestycji, nie będzie powodowała ponadnormatywnej emisji hałasu do środowiska. Chwilowe niekorzystne oddziaływanie przedsięwzięcia w zakresie emisji hałasu może wystąpić w fazie budowy. Oceniono to jednak oddziaływanie krótkotrwałe i odwracalne. Biorąc powyższe założenia pod uwagę RDOŚ uznał, iż nie przewiduje, aby emisja hałasu powstająca w wyniku funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia wpłynęła w sposób znaczący na istniejące warunki akustyczne, kształtowane przez inne źródła hałasu położone na tym terenie, a akustyczne standardy jakości środowiska określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r. poz. 112), zostaną dotrzymane. Biorąc pod uwagę informacje zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, w odniesieniu do art. 63 ust 1 pkt 1 lit. b u.o.i.ś. z uwagi na lokalizację, charakter planowanej działalności oraz rodzaj emisji do środowiska związanych z funkcjonowaniem przedsięwzięcia, organ opiniujący uznał, że nie przewiduje wystąpienia powiązań ani ponadnormatywnego kumulowania się oddziaływań planowanej inwestycji z innymi przedsięwzięciami. Z uwagi na lokalizację, rodzaj i skalę planowanego przedsięwzięcia, odnosząc się do zapisów art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. e u.o.i.ś., przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, RDOŚ uznał jednocześnie, że przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii oraz realizacji zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami, ryzyko wystąpienia katastrofy budowlanej będzie ograniczone. Przedsięwzięcie nie zalicza się do kategorii zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii przemysłowych, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju z 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 138). Ponadto RDOŚ wskazał, że ze względu na położenie geograficzne przedsięwzięcie nie jest zagrożone ryzykiem katastrofy naturalnej, w szczególności w wyniku wystąpienia trzęsień ziemi i powodzi. Zaznaczył również, iż przedsięwzięcie będzie zaadaptowane do zmieniających się warunków klimatycznych i możliwych zdarzeń ekstremalnych poprzez planowane rozwiązania konstrukcyjno- budowlane. Uwzględniając rodzaj i skalę przedsięwzięcia oraz planowane rozwiązania techniczne, w tym zapewnienie energii cieplnej z miejskiej sieci ciepłowniczej jako medium grzewczego Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, że przedsięwzięcie nie wpłynie znacząco na zmiany klimatu na etapie realizacji, eksploatacji oraz likwidacji. Odnosząc się do zagadnień związanych z gospodarką wodno-ściekowa Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska podkreślił, że pobór wody na potrzeby mieszkańców planowanego osiedla będzie realizowany z wodociągu miejskiego; ścieki bytowe odprowadzane będą do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej; wody opadowe i roztopowe z terenu planowanego przedsięwzięcia będą rozsączane w gruncie w granicach terenu, do którego Inwestor posiada tytuł prawny, zaznaczając, że Inwestor przewiduje ich podczyszczanie przed odprowadzeniem w do gruntu. RDOŚ zaznaczył w swojej opinii, że parametry wprowadzanych ścieków w postaci wód opadowych i roztopowych do wód lub do ziemi reguluje rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1800). Mając na uwadze zapisy art. 63 ust 1 pkt 1 lit. f u.o.i.ś. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska odniósł się także do przewidywanych rozwiązań z zakresu gospodarki odpadami stwierdzając, że z uwagi na rodzaj planowanego przedsięwzięcia, na etapie jego realizacji i eksploatacji przewiduje się powstawanie typowych odpadów budowlanych oraz zmieszanych odpadów komunalnych będących wynikiem użytkowania planowanych budynków mieszkalnych. Organ opiniujący zaznaczył, że wszystkie powstające na etapie budowy odpady będą magazynowane selektywnie w specjalnie do tego przeznaczonych pojemnikach, kontenerach, workach lub na terenie utwardzonym w wydzielonym miejscu na placu budowy, a następnie będą przekazywane uprawnionym podmiotom do dalszego zagospodarowania, zgodnie z przepisami szczegółowymi. Odnosząc się do etapu eksploatacji wskazał, że odpady będą gromadzone w specjalnych pojemnikach/kontenerach usytuowanych w wydzielonych miejscach i odbierane przez odbiorców posiadających odpowiednie zezwolenia w zakresie gospodarki odpadami. Uwzględniając rodzaj i charakter planowanego przedsięwzięcia, w kontekście art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. a, b, c, d, g, i, j u.o.i.ś Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, że teren przedsięwzięcia nie jest zlokalizowany w pobliżu obszarów wodno-błotnych i innych obszarów o płytkim zaleganiu wód podziemnych, stref ochronnych ujęć wód i obszarów ochronnych zbiorników wód śródlądowych, obszarów wybrzeży i środowiska morskiego, górskich i leśnych, obszarów przylegających do jezior. Zgodnie z treścią opinii przedsięwzięcie nie będzie miało wpływu na obszary o znaczeniu historycznym, kulturowym oraz archeologicznym, nie będzie zlokalizowane na obszarach uzdrowiskowych i ochrony uzdrowiskowej. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska zaznaczył ponadto, że przedsięwzięcie będzie realizowane poza strefą ochronną ujęcia wody "[...]" w [...] wyznaczoną rozporządzeniem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] października 2015 r. (Dz. U. Woj. [...] z 2015 r. poz[...]). Odnosząc się do art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. k u.o.i.ś. RDOŚ podkreślił, że planowana inwestycja znajduje się w granicach Jednolitej Części Wód Podziemnych o kodzie [...], dla której ocena stanu ilościowego jest dobra, stanu chemicznego: dobra, natomiast ocenę ryzyka określono jako niezagrożona nieosiągnięciem celów środowiskowych. Ponadto wskazał, że przedsięwzięcie będzie realizowane na obszarze Jednolitej Części Wód Powierzchniowych o kodzie [...] "[...]", o statusie: silnie zmieniona część wód, o dobrym stanie i ocenie ryzyka określonej jako niezagrożona nieosiągnięciem celów środowiskowych. Biorąc pod uwagę rodzaj, zakres i skalę prac związanych z realizacją przedsięwzięcia, system odwodnienia planowanych nawierzchni, a także sposób postępowania ze ściekami oraz z wytworzonymi na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia odpadami, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał, że nie przewiduje się negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na Jednolite Części Wód Powierzchniowych i Jednolite Części Wód Podziemnych. W związku z powyższym organ opiniujący stwierdził, że nie przewiduje się pogorszenia istniejącego stanu wód podziemnych i powierzchniowych w wyniku realizacji i eksploatacji planowanego przedsięwzięcia oraz, że realizacja planowanego przedsięwzięcia nie będzie miała negatywnego wpływu na osiągnięcie celów środowiskowych określonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]. Uwzględniając kryteria, o których mowa w art. 63 ust 1 pkt 1 lit. c u.o.i.ś. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził jednocześnie, iż eksploatacja przedsięwzięcia nie będzie wiązała się z nadmiernym wykorzystaniem zasobów naturalnych oraz znaczącym negatywnym wpływem na różnorodność biologiczną. Odnosząc się do art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. e u.o.i.ś RDOŚ na podstawie przedstawionych materiałów stwierdził, że teren planowanego przedsięwzięcia zlokalizowany jest poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2016 r. poż. 2134 z późn. zm.) zaznaczając, że najbliżej położonym obszarem Natura 2000 jest obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Fortyfikacje w [...], oddalony o 130 m od miejsca realizacji przedsięwzięcia. Organ w swojej opinii zwrócił uwagę na skalę kolizji inwestycji z istniejącą zielenią wskazując, że w związku z realizacją przedsięwzięcia konieczna będzie wycinka 91 drzew, głównie z gatunków: topola szara, osika, jawor, klon zwyczajny, sosna czarna, robinia akacjowa, zaznaczając, że obwody większości drzew nie przekraczają 100 cm, maksymalnie do 188 cm. Powołując się na treść złożonej dokumentacji Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska ustalił, że na terenie przedsięwzięcia, oprócz kilku gatunków ptaków, nie stwierdzono występowania gatunków chronionych, oraz, że przewidziane są nasadzenia rekompensacyjne, zarówno drzew i krzewów gatunków rodzimych jak i odmian ozdobnych. Organ opiniujący podkreślił, że w celu ograniczenia wpływu przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze nałożył w swojej opinii znak: [...] z dnia [...] czerwca 2018r. przeprowadzenia wycinki poza okresem lęgowym ptaków, który w [...] przypada przeciętnie od 1 marca do 31 lipca oraz warunek przeprowadzenia nasadzeń rekompensacyjnych. Ponadto organ opiniujący wskazał, że mając na uwadze efektywność wykonania nasadzeń zastępczych, nasadzenia drzew powinny spełniać podstawowe wymogi jakościowe dla dorosłego materiału szkółkarskiego (zależnie od gatunku, czy odmiany), w tym: pokrój roślin typowy dla gatunku, korona właściwie wyprowadzona: jeden wyraźny przewodnik, pień prosty i silny, bryła korzeniowa - proporcjonalnie uformowana w stosunku do części nadziemnej. Ponadto zaznaczając, iż nowo posadzone drzewa należy zabezpieczyć przed przewróceniem, np. poprzez przywiązanie do palików i do czasu ukorzenienia się w nowym miejscu (3 lata) drzewom należy zapewnić regularne podlewanie oraz nawożenie. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska mając na względzie lokalizację przedsięwzięcia poza obszarami chronionymi, w terenie przekształconym antropogenicznie oraz realizację przedsięwzięcia zgodnie z nałożonymi w opinii warunkami, nie przewiduje się znaczącego negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze, w tym na różnorodność biologiczną, rozumianą jako liczebność i kondycję populacji występujących gatunków, w szczególności chronionych, rzadkich lub ginących gatunków roślin, zwierząt i grzybów oraz ich siedlisk. RDOŚ w sposób szczególny odniósł się także do podnoszonego przez skarżącą Spółkę zagadnienia dotyczącego ochrony nietoperzy, organ opiniujący stwierdził z całą stanowczością, że realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie także na obszary chronione, a w szczególności na gatunki nietoperzy oraz ich siedlisk, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000 Fortyfikacje w [...], ani pogorszenia integralności obszaru Natura 2000 lub powiązania z innymi obszarami. Ponadto wskazano, iż przedsięwzięcie nie spowoduje utraty i fragmentacji siedlisk oraz nie wpłynie na krajobraz, korytarze ekologiczne i funkcję ekosystemu. Podkreślić należy, że biorąc powyższe pod uwagę, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...], jako organ posiadający wiedzę specjalistyczną, w pierwszej jak i w ponownej opinii konsekwentnie stwierdzał, że przedmiotowa inwestycja nie będzie miała istotnie niekorzystnego wpływu na środowisko, w tym siedliska ptaków i nietoperzy, zatem dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Następnie, organ I instancji pozyskał celem rozstrzygnięcia sprawy dwukrotnie opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] [...] lipca 2017r. i [...] czerwca 2018r. Co istotne w obu opiniach, po dodatkowym szczegółowym uzupełnieniu danych przez inwestora w zakresie gospodarki odpadami Powiatowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i odstąpił od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny uzasadniając swoje stanowisko wskazał na rodzaj planowanego przedsięwzięcia, kwalifikację inwestycji do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, brak miejscowego panu zagospodarowania terenu, usytuowanie przedsięwzięcia, rodzaj otoczenia terenu inwestycji, obecny sposób zagospodarowania terenu, warunki usytuowania i charakter otoczenia nieruchomości. Organ opiniujący w swoim stanowisku odniósł się do zagadnień związanych z przewidywanym oddziaływaniem inwestycji na stan jakości powietrza stwierdzając, że źródłem emisji zanieczyszczeń gazowo-pyłowych wprowadzanych do powietrza atmosferycznego w fazie użytkowania projektowanej zabudowy jest wyłącznie proces spalania mieszanek paliwowych w silnikach pojazdów; potrzeby grzewcze realizowane z miejskiej sieci ciepłowniczej, wobec czego podkreślił brak emisji zanieczyszczeń pochodzących z procesu energetycznego spalania paliw. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał, że w podziemnych przestrzeniach garażowych przewidziano instalację wentylacji mechanicznej obejmującą 9 wentylatorów dachowych planowanych do usytuowania na wysokości 18,5 m. Zaznaczył, że ruch komunikacyjny będzie kształtowany przez samochody osobowe (dojazd mieszkańców) oraz pojazdy ciężarowe (obsługa związana z wywozem odpadów). Podsumowując powyższe uznał, że funkcjonowanie przedmiotowej zabudowy - zgodnie z przedstawionymi obliczeniami dot. rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu przeprowadzonymi wg metodyki referencyjnej przy jednoczesnym uwzględnieniu stanu aerosanitamego określonego w piśmie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] marca 2017r. - nie spowoduje przekroczenia obowiązujących standardów jakości środowiska tj. wartości określonych w załączniku nr [...] do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. W swojej opinii Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] odniósł się także do planowanych rozwiązań z zakresu gospodarki wodno-ściekowej podkreślając w szczególności, że na etapie funkcjonowania analizowanego przedsięwzięcia prognozuje się generowanie ścieków socjalno-bytowych w ilości około 160 mł/d i wód opadowo-roztopowych w ilości około 0,1807 mł/s; nie przewiduje się ścieków przemysłowych. Ścieki socjalno-bytowe zaplanowano odprowadzać do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej, co będzie realizowane na podstawie stosownej umowy zawartej z gestorem infrastruktury. Organ opiniujący odniósł się również do wód opadowo - roztopowych pochodzących z terenu inwestycji - za pośrednictwem wpustów ulicznych i dachowych oraz projektowanej kanalizacji deszczowej - poprzez urządzenia oczyszczające (tj. osadnik i separator substancji ropopochodnych) przewidziano kierować do podziemnego zbiornika retencyjnego o pojemności min. 200 mł skąd - za pośrednictwem systemu drenażowego o średnicy rur 160 mm i długości 500 m - nastąpi odprowadzanie ww. wód do gruntu; na zbiorniku retencyjnym zaprojektowano montaż regulatora przepływu, co pozwoli na dostosowanie dopływu wód opadowo roztopowych do zdolności chłonnej gruntu. Odnosząc się do klimatu akustycznego, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał, że w fazie eksploatacji projektowanego zespołu mieszkaniowego będzie on kształtowany przez pracę urządzeń systemu wentylacyjnego hal garażowych i ruch komunikacyjny, zaznaczając, że w halach garażowych zaprojektowano system wentylacji mechanicznej obejmujący 9 wentylatorów zapewniających odprowadzanie zużytego powietrza ponad dach budynków. Ruch komunikacyjny, jak również podkreślił, będzie kształtowany przez samochody osobowe(dojazd mieszkańców) oraz pojazdy ciężarowe (obsługa związana z wywozem odpadów). Powołując się na wartości równoważnego poziomu dźwięku w receptorach obserwacyjnych wytypowanych na granicy najbliższych terenów podlegających ochronie akustycznej (wielorodzinna zabudowa mieszkaniowa), uznał, że eksploatacja wnioskowanego zespołu mieszkaniowego nie spowoduje przekroczenia obowiązujących normatywów akustycznych (izofona 55dB dla pory dziennej i izofona 45dB dla pory nocnej) określonych w tabeli nr 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014r., poz. 112) będącego aktem wykonawczym do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2017r., poz. 519 z późn. zm.). Organ opiniujący odniósł się także do założeń z zakresu gospodarki odpadami stwierdzając, że w fazie użytkowania inwestycji prognozuje się wytwarzanie niesegregowanych odpadów komunalnych, odpadów niebezpiecznych i odpadów innych niż niebezpieczne. Zwrócił uwagę, że wytwarzane odpady - w myśl zapisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz. U. z 2016r., poz. 1987 z późn. zm.) - zaplanowano selektywnie i tymczasowo magazynować w przeznaczonych do tego pomieszczeniach o powierzchni około 15 m˛ - projektowanych przy parterach budynku lub przy zjazdach do parkingu podziemnego - o utwardzonym podłożu i wyposażonych w szczelne pojemniki/kontenery, po czym - po uzbieraniu wymaganej partii transportowej - nastąpi ich przekazywanie do zagospodarowania (odzysk, unieszkodliwianie, składowanie) specjalistycznym firmom posiadającym stosowne zezwolenia wymagane przepisami prawa; częstotliwość odbioru zmieszanych odpadów komunalnych i odpadów segregowanych raz w tygodniu (jako wyjątek wskazano odpady szklane, których wywóz będzie realizowany z częstotliwością raz na cztery tygodnie). Podsumowując swoje stanowisko w sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] stwierdził, że oddziaływanie związane z funkcjonowaniem przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego nie spowoduje przekroczenia obowiązujących standardów jakości środowiska poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny, wobec czego zostanie zachowany wymóg określony art. 144 ust 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo Ochrony Środowiska. W toku postępowania, na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 4 organ I instancji uzyskał także opinię Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., w której ten organ opiniujący także ze swej strony nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami. W uzasadnieniu swojej opinii [...] wskazały, iż przedmiotowa inwestycja znajduje się w granicach jednolitej części wód powierzchniowych ([...]) o kodzie [...] - [...] oraz jednolitej części wód podziemnych ([...]) o kodzie [...]. Ponadto mając na względzie charakter i skalę oddziaływania, zastosowane rozwiązania i technologie stwierdza się brak możliwości znaczącego oddziaływania na pozostające w zasięgu oddziaływania jednolite części wód [...] nie stwierdziły negatywnego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia, stwarzającego zagrożenie dla realizacji celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2018r., poz. 2268 ze zm.), a określonych dla tych części wód w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]", przyjętym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016r. (Dz.U. z 2016 poz. 1967). Podkreślić należy, że w świetle opinii RDOŚ oraz PPIS Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. postanowił o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi przewidzianego do realizacji na działkach o numerach ewidencyjnych: [...], [...], [...], oraz części działki nr [...], arkusz: [...], obręb: [...] położonych przy ul. [...] w [...]. Podsumowując całość zebranych informacji w sprawie, w tym także stanowiska właściwych organów opiniujących Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (opinii sanitarna z dnia [...] września 2017r. i z [...] czerwca 2018r.), Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (opinia z dnia [...] czerwca 2017r. i z [...] czerwca 2019r.) oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] (opinia z dnia [...] kwietnia 2018 r.), a także wyniki postępowania wyjaśniającego, organ I instancji dokonał szczegółowej analizy danych przedstawionych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia w oparciu kryteria wskazane w art. 63 ust. 1 cyt. u.o.i.ś. wskazał w niniejszym postanowieniu na rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia zwracając szczególną uwagę na: - skalę przedsięwzięcia i wielkość zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcje, a także istotne rozwiązania charakteryzujące przedsięwzięcie (63 ust. 1 pkt 1 lit a), - brak możliwości powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem(63 ust. 1 pkt 1 lit b), - możliwość oddziaływania przedsięwzięcia na różnorodność biologiczną, wykorzystywanie zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi (63 ust. 1 pkt 1 lit c), - przewidywane rodzaje i wielkości emisji w tym: emisji do powietrza, emisji hałasu, powstających na terenie przedsięwzięcia ścieków, wytwarzanych odpadów, w tym na etapie budowy oraz ich wpływ na środowisko (63 ust. 1 pkt 1 lit d f), - ryzyko wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyko związane ze zmianą klimatu, (63 ust. 1 pkt 1 lit e), - zagrożenie dla zdrowia ludzi, w tym wynikające z emisji (63 ust. 1 pkt 1 lit g). Powyższe ustalenia organu znajdują oparcie w obszernym materiale dowodowym zebranym w aktach sprawy (k. 221 i nast., 246 i nast., 256 i nast., 505 i nast., 546 i nast., 720 i nast., uzupełnienie karty informacyjnej, 819 i nast., 1029 i nast., 1035 i nast. akt adm. I instancji). Przy czym podkreślić, że ustalenia organu były samodzielne i nie ograniczały się tylko do ustaleń zawartych w opiniach organów opiniujących. Analizując warunki usytuowania planowanego przedsięwzięcia organ zasadnie wziął pod uwagę kryteria wskazane w art. 63 ust. 1 pkt 2 u.o.i.ś. z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych. Z uwagi na brak obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu analiza nie obejmowała uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie. Odnosząc się do pozostałych kryteriów i rodzajów obszarów wskazanych w cyt. art. 63 ust. 1 pkt 2 u.o.i.ś. organ stwierdził, że planowane przedsięwzięcie nie będzie realizowane na obszarach wodno-błotnych, innych obszarach o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliskach łęgowych oraz ujściu rzek, obszarach wybrzeży i środowisku morskim, obszarach górskich lub leśnych, obszarach objętych ochroną, w tym strefach ochronnych ujęć wód i obszarów ochronnych zbiorników wód śródlądowych, obszarach wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym na obszarach Natura 2000, oraz pozostałych formach ochrony przyrody. Planowane przedsięwzięcie nie będzie także realizowane na obszarach przylegających do jezior czy terenach uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej. Słusznie, na podstawie danych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia (oraz jej uzupełnień) nie stwierdzono, aby planowane przedsięwzięcie realizowane było na obszarach, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone. Ze względu na usytuowanie przedsięwzięcia oraz planowane zagospodarowanie i użytkowania terenu nie stwierdzono także negatywnego wpływu na walory krajobrazowe w tym, na krajobraz o znaczeniu historycznym i kulturowym. Zgodnie z całością zebranych materiałów jak i stanowisk organów opiniujących nie stwierdzono także możliwości negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na wody i na obowiązujące dla nich cele środowiskowe. W ocenie Sądu, dokonując wraz z organami współdziałającymi analizy konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko Prezydent prawidłowo uwzględnił również wymogi art. 63 ust. 1 pkt 3 u.o.i.ś. i przeanalizował rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do przeanalizowanych powyżej kryteriów związanych z rodzajem, charakterystyką przedsięwzięcia i jego usytuowaniem wynikające z zasięgu oddziaływania, możliwości transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, prawdopodobieństwa oddziaływania, czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania, powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć oraz możliwości ograniczenia oddziaływania. W tym miejscu podkreślić należy, że w toku postępowania organ I instancji uwzględnił stanowisko zainteresowanych stron i składane wnioski zmierzające do jak najpełniejszego zebrania materiału dowodowego oraz wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w sprawie. Na skutek inicjatywy pełnomocnika zainteresowanej Spółki [...] Sp.j. organ I instancji uwzględnił wniosek Spółki i uzyskał ponowne opinie organów opiniujących, które co istotne podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Mając na uwadze powyższe niezwykle szczegółowe i wnikliwe ustalenia organu I instancji nie sposób zasadnie zarzucić niepełne i niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i braki w ustaleniach faktycznych w przedmiotowej sprawie, takie które nie pozwoliły na rozpatrzenie sprawy. W ocenie Sądy zebrany materiał dowodowy był wystarczający dla rozpatrzenia sprawy i nie zawiera braków skutkujących uchyleniem decyzji wydanych w sprawie. Podnoszone zarzuty były gołosłowne i niepoparte żadną konkretną argumentacją. Skarżący, poza kwestionowaniem ustaleń organu, nie przedłożył żadnych kontrodowodów wskazujących na konkretne uchybienia w ustaleniach stanu faktycznego w sprawie prowadzące organy do błędnych wniosków. Organ zapewnił skarżącej Spółce także czynny udział w sprawie i mogła ona zgłaszać wnioski, czy inne dowody. Niezasadny był zatem zarzut podnoszony w skardze, że Spółka nie miała możliwości złożenia opinii biegłego na okoliczność istotnego i znacznego oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, w szczególności w zakresie ochrony nietoperzy. Skarżąca mogła przedłożyć taką opinię, a o uchybieniu postępowania w tym zakresie nie może świadczyć brak przeprowadzenia zawnioskowanego dowodu z opinii biegłego chiropterologa przez organ. Słusznie wskazuje, bowiem organ odwoławczy, że przeprowadzenie zgłaszanego przez stronę dowodu musi być uzasadnione okolicznościami mającymi znaczenie dla sprawy. Skoro ze znajdujących się w aktach sprawy dowodów (karty informacyjnej, jej uzupełnień, opinii RDOŚ) nie wynika, aby inwestycja stanowiła zagrożenie dla gatunków nietoperzy i obszaru Natura 2000, a Skarżący nie wskazał żadnego dowodu, z którego wynikałyby inne ustalenia w tej kwestii, to słusznie uznał organ I instancji, że brak jest podstaw do uwzględnienia żądania skarżącego co do powołania biegłego chiropterologa. Nie uniemożliwiało to także by Spółka przedłożyła stosowną opinię, czy analizę na poparcie podnoszonych twierdzeń, co do istotnego oddziaływania na środowisko. Nadto wbrew twierdzeniom skarżącego z treści k.p.a., w szczególności art. 123 oraz art. 10 k.p.a. nie wynika obowiązek wydania postanowienia odmawiającego przeprowadzenia danego dowodu. Nie jest bowiem, w świetle treści art. 77 § 1 k.p.a. tylko i wyłącznie obowiązkiem organu wszechstronne zbieranie materiału dowodowego służącego ustaleniu stanu faktycznego w sprawie. Także strony zobligowane są - zasadą współdziałania - do przedłożenia dowodów służących wyjaśnieniu sprawy, czy też naprowadzenia organu na okoliczności mające istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie odnosi bowiem zamierzonego skutku gołosłowne kwestionowanie czynności i ustaleń organów, zwłaszcza gdy są poparte takim konkretnym materiałem dowodowym, jak w niniejszej sprawie. Tym samym, nie mogły być skuteczne zarzuty skarżącego dotyczące nieprecyzyjnych odległości terenu inwestycyjnego od obszaru Natura 2000. RDOŚ będący zgodnie ze swoimi kompetencjami, organem wyspecjalizowanym, właściwym z zakresu ochrony przyrody, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony i zarządzania obszarami NATURA 2000, dwukrotnie w toku niniejszego postępowania analizując zgormadzone w sprawie materiały zgodnie z art. 63 ust. 1 u.o.i.ś. wydał opinię o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia inwestor przedłożył wyniki inwentaryzacji przyrodniczej, w tym tabelaryczne zestawienie drzew i krzewów przeznaczonych do wycinki. Wycinka została także zrekompensowana zobligowaniem inwestora do wykonania nasadzeń kompensacyjnych na projektowanych terenach zielonych, na terenie inwestycji. Oznacza to realne odtworzenie wyciętych drzew, które nadal będą stanowić siedliska dla ptaków. Część pozostawionego drzewostanu objęto szczególną ochroną przed zniszczeniem. Powyższe zostało również uwzględnione w warunkach realizacji inwestycji, w opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, do których przychylił się także organ I instancji w decyzji środowiskowej, przy czym zezwolenie na wycinkę drzew i krzewów wydane zostanie przez Prezydenta Miasta na wniosek, w toku odrębnego postępowania administracyjnego. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, Sąd uznał, że rozpoznając niniejszą sprawę organy ustrzegły się istotnych naruszeń procedury – w szerokim zakresie gromadząc potrzebny materiał dowodowy oraz dokonując jego wyjątkowo wnikliwej oceny z poszanowaniem reguł określonych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Tak zgromadzony i oceniony materiał dowodowy stał się podstawą do prawidłowego zastosowania przepisów prawa i podjęcia decyzji o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia przez organ I instancji, zasadnie następnie utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją SKO. Uzasadnienia obu tych decyzji w dostatecznym stopniu czynią zadość wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. Sąd nie dostrzegł również takich uchybień w zakresie realizacji zasady budzenia zaufania (art. 8 k.p.a.) oraz zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.), które miałyby wpływ na wynik sprawy. W szczególności lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że Kolegium, jako organ ponownie merytorycznie rozpoznający sprawę w jej całokształcie, prawidłowo wyjaśniło przesłanki, którymi kierowało się przy załatwieniu sprawy. A sam fakt, że w istotnej mierze wyjaśnienia te nawiązywały do rozważań organu I instancji – zasadnie przez Kolegium zaakceptowanych – oraz że nie spotkały się one z aprobatą skarżącego, nie świadczy o zasadności jego zarzutów w tym zakresie. Sąd nie dopatrzył się także innych uchybień przepisów procesowych skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji, czy poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wszystkie te okoliczności ujmowane łącznie świadczą o niezasadności zarzutów skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę w całości oddalił, jak orzeczono w wyroku.