IV SA/Po 746/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Donata Starosta Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi E. Ś., T. Ś. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentów; oddala skargę w całości. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wągrowcu, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 roku (Nr [...]; [...]), na podstawie art. 123 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo Budowlane: 1) nakazał E. i T. Ś. wstrzymać prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez pozwolenia, a polegających na dobudowie pomieszczenia do lokalu mieszkalnego w miejscowości Z. [...], na działce nr ewidencyjny [...] o wymiarach zewnętrznych 4,43x3,07x2,43-2,91, postawionej na słupach stalowych, o konstrukcji szkieletowej (stalowo-drewnianej), ocieplonej styropianem, z dachem jednospadowym pokrytym blacha trapezową, ocynkowaną rurą spustową, z dwoma otworami okiennymi z PCV oraz drzwiami z wejściem po schodach drewniano-stalowych, 2) nałożył na E. i T. Ś. obowiązek przedstawienia w terminie 90 dni od daty otrzymania postanowienia: a) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Wójta G. M. potwierdzającej możliwość wybudowania przedmiotowej przybudówki w obecnym miejscu, b) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy Prawo Budowlane, czyli: . czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane aktualnym na dzień opracowania projektu, . oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozparzeniu zażalenia E. i T. Ś., postanowieniem z dnia [...] lipca 2021 roku (nr [...]), uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji w części dotyczącej terminu na przedstawienie dokumentów wskazanych w sentencji zaskarżonego postanowienia i wyznaczył nowy termin do ich przedłożenia do dnia [...] października 2021 roku, a w pozostałej części utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia WINB wskazał, że postępowanie dotyczy rozbudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego, która jest rodzajem budowy w świetle art. 3 pkt 6 ustawy Prawo Budowlane w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020 roku. Roboty budowlane wykonane przez państwa Ś. (rozbudowa lokalu mieszkalnego nr [...]) zostały wykonane bez pozwolenia na budowę. Organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji wydając postanowienie na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego rozpoczął procedurę legalizacji samowoli budowlanej. PINB prawidłowo wstrzymał prowadzenie robót budowlanych oraz wskazał dokumenty konieczne do tego, aby dokonaną rozbudowę doprowadzić do stanu zgodnego z prawem. Postanowienie prawidłowo zostało skierowane do inwestora. Odnosząc się do zarzutów zażalenia WINB wyjaśnił, że wykonanie nałożonych obowiązków pozwoli na ocenę czy rozbudowaną część lokalu nr [...] będzie można zalegalizować. Organ zaznaczył przy tym, że legalizacja nie jest obowiązkiem organu, lecz uprawnieniem inwestora. Od wykonania nałożonych obowiązków zależeć będzie to w jakim kierunku będzie prowadzone postępowanie. Bark wykonania nałożonych obowiązków skutkować będzie wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę rozbudowanej części lokalu. E. i T. Ś. skorzystali z prawa skargi do sądu administracyjnego. Skarżący zażądali uchylenia zaskarżonego postanowienia, zasądzenia kosztów postępowania oraz przeprowadzenia dowodów z akt sprawy na okoliczności wskazane w zarzutach. W ocenie skarżących kwestionowane postanowienie zostało wydane z naruszeniem: 1. przepisu art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez wadliwe przyjęcie, że w okolicznościach sprawy wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę, gdy z art. 29 ust. 1 pkt 15 lit. a Prawa budowlanego wynika, że konstrukcja tego typu nie wymaga pozwolenia na budowę, a sporny obiekt składa się z wiatrołapu, co czyni go gankiem o powierzchni poniżej 35mkw., który nie wymaga pozwolenia na budowę, 2. przepisu art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, gdyż postanowienie wstrzymujące budowę nie zawiera informacji o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej, 3. przepisu art. 81 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, albowiem protokół z dnia [...] sierpnia 2020 roku nie zawiera żadnych wzmianek dotyczących stanu technicznego obiektu, 4. przepisu § 3 rozporządzenia Ministra Inra struktury z dnia 30 sierpnia 2004 roku w sprawie warunków o trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych, gdyż protokół kontroli z dnia [...] sierpnia 2020 roku nie zawiera żadnych wzmianek dotyczących stanu technicznego obiektu, 5. przepisu art. 7 w związku z art. 77 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności dotyczących stanu technicznego obiektu, 6. przepisu art. 9 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż organ nie poinformował strony o sposobach obliczania opłaty legalizacyjnej. Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu wydanego postanowienia oraz wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 roku skarżący zażądali przeprowadzenia dowodu z decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] października 2021 roku znak [...] Skarżący podtrzymali zarzuty sformułowane w skardze podnosząc, że postępowanie zostało przeprowadzone nieprawidłowo, a organ nie poczynił w sprawie ustaleń wymaganych prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie określonym art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020, poz. 1842 ze zm.). W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, jeżeli uzna, że przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w takich sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda strony na rozpoznanie sprawy w tym trybie nie jest konieczna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021, poz. 137). Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm. dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 powołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga okazała się nieuzasadniona. Sąd nie ujawnił podstaw do przyjęcia stanowiska, że ustalenia stanowiące postawę faktyczną kontrolowanego rozstrzygnięcia zostały przyjęte z naruszeniem przepisów art. 7 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 735). Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu rozstrzygnięć organów obu instancji, a także treść skargi, jednoznacznie wskazują, że pomiędzy stronami (organem i skarżącymi) nie ma sporu, co do okoliczności faktycznych kontrolowanej sprawy. Nieruchomość obejmująca działkę nr [...], obręb Z., G. M., zabudowana jest budynkiem wielorodzinnym (budynek nr [...]). W budynku wydzielone są cztery lokale. Tytułem prawnym o charakterze własności do nieruchomości dysponują: G. M., M. B. i R. B. (lokal nr [...]), M. P. (lokal nr [...]), U. G. i K. G. (lokal nr [...]) oraz E. Ś. i T. Ś. (lokal nr [...]). W 2019 roku małżeństwo E. i T. Ś. rozbudowali wskazany powyżej budynek wielorodzinny w ten sposób, że od strony południowej powiększyli (rozbudowali) lokal nr [...] - wybudowali dodatkowe pomieszczenie mieszkalne o łącznych wymiarach 4,43m długość x 3,07m szerokość x 2,35m (wysokość kuchni) i 2,20m (wysokość przedsionka). Rozbudowa to konstrukcja szkieletowa (stalowo-drewniana ocieplona styropianem) z wydzielonymi dwoma pomieszczeniami (kuchnia i przedsionek), dachem jednospadowym pokrytym blachą trapezową, dwoma otworami okiennymi (okna PCV), drzwiami przejściowymi z przedsionka do kuchni oraz drzwiami wejściowymi ze schodami, które usytuowane są 1,30m od płotu i 3,27m od drogi. Zgodnie z treścią oświadczeń złożonych przez inwestorów, a także wywiadem przeprowadzonym przez organ, roboty budowlane zostały wykonane bez uzyskania "zgody administracyjnej" (pozwolenia na budowę). Rozbudowa budynku został ujawniona w styczniu 2020 roku przez pracowników S. M. w P. K. podczas corocznego przeglądu obiektów budowlanych. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte w dniu [...] września 2020 roku. Powyżej przedstawione okoliczności Sąd przyjmuje, jako własne ustalenia faktyczne w kontrolowanej sprawie. Bark jest podstaw do formułowania ocen, że kwestionowane postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego. Organy prawidłowo przyjęły, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. 2020, poz. 1333). Zgodnie z art. 48 ust. 1-5 ustawy Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020 roku, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Jeżeli budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W postanowieniu ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie wskazanych obowiązków organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego. Przedłożenie w wyznaczonym terminie wskazanych w postanowieniu dokumentów traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona. W ustawie Prawo budowlane nie zawarto legalnej definicji rozbudowy, ale stosując wykładnię językową przyjmuje się, że rozbudowa to powiększenie budowli lub obszaru zabudowanego, rozszerzenie zasięgu dotychczasowej inwestycji (wyrok NSA z 15.10.2020 r., II OSK 1735/18, LEX nr 3094702). Rozbudowa związana jest ze zmianą charakterystycznych parametrów obiektu, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, która nie prowadzi do powstania nowego obiektu, lecz do modyfikacji obiektu wcześniej istniejącego (wyrok NSA z 18.05.2018 r., II GSK 1318/16, LEX nr 2505637, wyrok NSA z 13.10.2020 r., II OSK 1691/20, LEX nr 3083608). Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie przyjął, że w wyniku robót budowlanych wykonanych przez skarżących w budynku wielorodzinnym powstało dodatkowe pomieszczenie przynależne do lokalu nr [...], które poszerzyło kubaturę i powierzchnię zabudowy istniejącego budynku. Prawidłowe jest stanowisko, że wykonane przez skarżących roboty budowlane należy kwalifikować, jako jeden z rodzajów budowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustaw - Prawo budowlane. Wbrew sugestiom zawartym w skardze sporna rozbudowa nie była zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Roboty budowlane, z zastrzeżeniem art. 29-31 ustawy Prawo budowlane, można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane). Wbrew argumentacji podnoszonej w skardze w kontrolowanej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 29 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2020, poz. 1333 z późn. zm.), czyli ustawa Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym od dnia 19 września 2020 roku. Organ trafnie wyjaśnił w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia, że postępowanie administracyjne w kontrolowanej sprawie zostało wszczęte w dniu [...] września 2020 roku. Natomiast zgodnie z treścią art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 roku o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471 z późn. zm.) do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (19 września 2020 roku), przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Z powyższych względów argumentację skargi obejmującą zarzut zwolnienia spornej budowy z obowiązku uzyskania pozwolenia należy rozpatrywać na gruncie art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym "Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa: wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500m2 powierzchni działki". Sąd doszedł do przekonania, że zarzuty o braku obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę pozostają w całkowitej kolizji z ustaleniami faktycznymi kontrolowanej sprawy. Przy określaniu, czy obiekt budowlany jest gankiem, decydująca jest funkcja takiego obiektu. Gdy jego funkcją jest ochrona wejścia przed deszczem, wiatrem i słońcem, to można mówić o ganku. Jednakże, jeżeli do ściany, w której są drzwi prowadzące na zewnątrz budynku dobudowuje się pomieszczenie wykraczające poza taką ochronną funkcję, to brak podstaw, aby przyjąć, że chodzi o budowę ganku (wyrok NSA z 31.01.2018 r., II OSK 1566/17, LEX nr 2466815). Niekwestionowane dowody włączone do akt sprawy, w tym dokumentacja fotograficzna, prowadzą do wniosków, że skarżący pobudowali dodatkowe pomieszczenie do zajmowanego lokalu nr [...]. W tym pomieszczeniu wydzielili i połączyli drzwiami wewnętrznymi obszar zagospodarowany jako kuchnia o wysokości 2,35m oraz obszar zagospodarowany, jako przedsionek o wysokości 2,20m. Wykonali także wejście z zewnątrz do spornego dobudowanego pomieszczenia ze schodami oraz zadaszeniem nad tym wejściem. Brak jest podstaw uzasadniających stanowisko, że sporna rozbudowa powstała w miejscu, gdzie istniały drzwi stanowiące wejście do budynku/lokalu nr [...]. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do formułowania oceny, że rozbudowa powstała w celu "ochrony wejścia do lokalu przed deszczem, wiatrem i słońcem". Sąd nie znalazł podstaw do usunięcia zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego z uwagi na podnoszone w skardze zarzuty naruszenia art. 48 ust. 3, ustawy Prawo budowlane. Wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią wskazanego powyżej przepisu aktualną przy wydawania skarżonego postanowienia "W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2". Obowiązek informowania o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej w postanowieniu o wstrzymaniu budowy został wprowadzony ustawą z dnia 13 lutego 2020 roku o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471 z późn. zm.). Przepis art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane o brzmieniu "W postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację", oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej" obowiązuje od dnia 19 września 2020 roku i nie znajdował zastosowania przy rozstrzyganiu kontrolowanej sprawy. Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 9 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Dokumenty włączone do akt administracyjnych ujawniają, że: - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował skarżących o możliwości legalizacji przybudówki (protokół kontroli nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 roku), - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie poinformował skarżących o możliwości legalizacji dobudówki (protokół kontroli nr [...] z dnia [...] września 2020 roku) - uzasadnienie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] czerwca 2021 roku (Nr [...]; [...]) zawiera informację, iż proces legalizacji kończy się dopiero po opłaceniu opłaty legalizacyjnej w wysokości około [...] zł, a konieczność uiszczenia tej opłaty będzie wynikała z odrębnie wydanego postanowienia po pozytywnym sprawdzeniu przedłożonych dokumentów. Bark jest podstaw do usunięcia z obrotu prawnego skarżonego postanowienia z uwagi na zarzut naruszenia § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 roku w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. Nr 198, poz. 2043). Przepisy wskazanego rozporządzenia nie znajdowały zastosowania w okolicznościach faktycznych kontrolowanej sprawy. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 roku w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych zostało wydane na podstawie art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.). Wskazany przepis umieszczony jest w Rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Zgodnie z jego treścią minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określa, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb postępowania w sprawach rozbiórek, o których mowa w art. 67. Natomiast przepis art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane dotyczy nakazu rozbiórki nieużytkowanego lub niewykończonego obiektu budowlanego, którego stan i przeszkody prawne nie pozwalają na doprowadzenie do umożliwienia jego dalszego użytkowania, poprzez wykonanie określonych robót budowlanych, polegających na odbudowie, remoncie lub wykończeniu. Przepis art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nie przystaje do okolicznościach kontrolowanej sprawy. W przypadku spornej rozbudowy obowiązek rozbiórki aktualizuje brak pozwolenia na budowę oraz postawa inwestora, który nie przejawia chęci legalizacji samowoli budowlanej lub brak ustawowych warunków do legalizacji samowoli budowlanej. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisu art. 81 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z treścią powołanego przepisu organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego mogą dokonywać czynności kontrolnych, a protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. Analiza akt sprawy ujawnia, że organy działały z poszanowaniem powyższej regulacji. W toku kontrolowanego postępowania administracyjnego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego sporządził trzy protokoły ([...] sierpnia 2020 roku, [...] września 2020 roku oraz [...] marca 2021 roku). Wskazane dokumenty stanowiły podstawę wydania kwestionowanego postanowienia oraz zawierają treść wystarczającą do rozstrzygnięcia kwestii zarówno wstrzymania robót budowlanych, jak i nałożenia obowiązku przedstawienia, w wyznaczonym terminie, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.), skarga podlegała oddaleniu.