IV SA/Po 817/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant st.sekr.sąd. Barbara Szymkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi P. R. w B. na rozstrzygnięcie E. O. Sp. z o.o. w P. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...],znak [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie E. O. Sp. z o.o. w P. z dnia [...] maja 2017r., nr [...], znak [...]; 2. zasądza od E. O. Spółka z o.o. w P. na rzecz skarżącego P. R. w B. kwotę [...]zł ( [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedsiębiorstwo R. – U. A. – B. sp. z o.o. w B. reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej także Skarżąca), działając w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1330 – dalej u.d.i.p.) pismem z dnia [...] maja 2016 r. wezwało E. O. sp. z o.o. w P. (dalej także E. ) do udzielenia informacji publicznej oraz do wskazania podstawy prawnej wybudowania oraz późniejszej eksploatacji urządzeń przesyłowych w postaci słupów elektroenergetycznych, linii elektroenergetycznych, stacji elektroenergetycznych oraz transformatorów na nieruchomości o powierzchni 507,8607 ha, położonej w miejscowościach B. oraz S. , obejmującej działki ewidencyjne o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], 29, dla której Sąd Rejonowy w G. W.., której jest właścicielem. W szczególności wniesiono o podanie informacji dotyczących nieruchomości objętej wnioskiem w tym: 1. daty budowy urządzeń przesyłowych; 2. daty oddania do eksploatacji urządzeń przesyłowych; 3. daty przeprowadzonych modernizacji urządzeń przesyłowych; 4. rodzaju konstrukcji wsporczych zastosowanych w urządzeniach przesyłowych; 5. szerokości pomiędzy przewodami fazowymi poszczególnych linii przebiegających przez teren nieruchomości; 6. szerokości stref ochronnych dla poszczególnych linii przebiegających przez teren nieruchomości oraz podstawę prawną, z której szerokości te są wywodzone. Jednocześnie wezwano do udostępnienia wszelkich dokumentów (w tym przede wszystkim decyzji administracyjnych, protokołów z odbioru, planów, map), dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy, modernizacji urządzeń posadowionych na nieruchomości. E. O. sp. z o.o. rozstrzygnięciem z dnia [...] września 2016 r. w części uwzględnił wniosek i udzielił skarżącej wnioskowanej informacji publicznej, a w pozostałej części odmówił jej udzielenia. Odmówiono udostępnienia żądanych dokumentów oraz podania informacji dotyczącej daty oddania do eksploatacji urządzeń przesyłowych posadowionych na nieruchomości; rodzaju, konstrukcji wsporczych zastosowanych w urządzeniach przesyłowych posadowionych na nieruchomości; szerokości stref ochronnych dla poszczególnych linii przebiegających przez teren nieruchomości oraz podstawy prawnej, z której szerokości te są wywodzone. Odmawiając udzielenia informacji publicznej w powyższym zakresie Dyrektor Oddziału powołał się na art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych oraz ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Dalej wskazano, że żądane informacje objęte są ochroną ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, co uzasadnia odmowę udzielenia informacji publicznej. E. O. sp. z o.o. po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy złożonego przez Przedsiębiorstwo R. – U. A. – B. sp. z o.o. w B., rozstrzygnięciem z dnia [...] października 2016 r., podtrzymała swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie i wskazała, że wnioskowane informacje należą do kategorii informacji chronionych ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Ponadto organ uznał, że udostępnienie żądanych informacji wymagałoby od niego poczynienia znacznych nakładów pracy, polegających m.in. na pozyskaniu aktualnych map i ustalenia aktualnego przebiegu granic działek, ustalenia własności urządzeń, czy zidentyfikowaniu zbioru dokumentów dotyczących urządzeń. W związku z powyższym, skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który prawomocnym wyrokiem z dnia 23 lutego 2017 r. o sygn. akt IV SA/Po 1055/16 uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie E. O. sp. z o.o. z dnia [...] października 2016 r. oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie z dnia [...] września 2016 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział w przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (zob. art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W przedmiotowej sprawie E. O. sp. z o.o. nie dokonała analizy zasadności wyłączenia jawności żądanej informacji. Zaniechano ustalenia, czy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją o znacznej wartości dla przedsiębiorcy, która powinna podlegać ochronie prawnej. Nie można więc zweryfikować, czy informacje w postaci decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy słupów i linii elektroenergetycznej oraz innych wskazanych we wniosku dokumentów techniczno - prawnych faktycznie zawierają informacje wrażliwe dla przedsiębiorcy, a więc odnoszą się do informacji o charakterze strategicznym dla działalności prowadzonej przez E. O. sp. z o.o. Sąd stwierdził, że w wydanych w sprawie rozstrzygnięciach nie zawarto uzasadniania, wskazującego w sposób wyczerpujący na konieczność objęcia wnioskowanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa. Dlatego niemożliwe było dokonanie kontroli prawidłowości stanowiska przyjętego przez E. O. sp. z o.o. E. O. Sp. z o.o. pismem z dnia [...] maja 2017 r. po dokonaniu interpretacji powyższego wyroku i ponownej analizie posiadanych zasobów poinformowała, że na skutek upływu czasu i licznych przekształceń własnościowych nie jest w posiadaniu decyzji administracyjnych dotyczących budowy urządzeń. Jednocześnie E. O. Sp. z o.o. poinformowała, że jest w posiadaniu części dokumentacji projektowej (np. projekty techniczne, uzgodnienia wewnętrzne, protokoły odbioru, notatki służbowe) jednakże z uwagi na techniczny i technologiczny charakter chronionej informacji gospodarczej, powołując się na art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. odmówiła udzielenia wnioskowanej informacji publicznej. Organ stwierdził, że żądana informacja należy - zgodnie z obowiązującym "Wykazem dokumentów zawierających informacje klasy C" - do kategorii informacji chronionych ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. E. O. sp. z o.o. po ponownym rozpoznaniu sprawy, pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. podtrzymała dotychczasowe stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu z dnia [...] maja 2017 r. Przedsiębiorstwo R. – U. A. – B. sp. z o.o. w B. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, która została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. IV SA/Po 817/17. E. O. sp. z o.o. w odpowiedzi na skargę wniosła o oddalenie skargi bądź umorzenie postępowania. E. O. sp. z o.o. na skutek złożenia powyższej skargi, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej p.p.s.a.), decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. uchyliła swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2017 r. i udzieliła informacji w zakresie daty oddania do eksploatacji urządzeń przesyłowych posadowionych na nieruchomości; rodzaju konstrukcji wsporczych zastosowany w urządzeniach przesyłowych posadowionych na nieruchomości i szerokości stref ochronnych dla poszczególnych linii przebiegających przez teren nieruchomości. Jednakże w decyzji tej nie zawarto informacji odnośnie: 1. udostępnienia wszelkich dokumentów (w tym przede wszystkim decyzji administracyjnych, protokołów z odbioru, planów, map), dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy, modernizacji urządzeń posadowionych na nieruchomości (w decyzji mowa jest jedynie o nieposiadaniu przez E. O. sp. z o.o. decyzji administracyjnych dotyczących budowy urządzeń posadowionych na nieruchomościach); 2. wskazania podstawy prawnej, z której wywodzone są szerokości stref ochronnych dla poszczególnych linii przebiegających przez teren nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi Przedsiębiorstwa R. – U. A. – B. sp. z o.o. w B. na w/w decyzję, prawomocnym wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 1034/17 stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. W uzasadnieniu decyzji Sąd stwierdził, że E. O. sp. z o.o. wydając w/w decyzję w trybie autokontroli, naruszyła dyspozycję art. 54 § 3 p.p.s.a. Zadośćuczynienie skardze w całości, w rozumieniu tej regulacji, polega bowiem na doprowadzeniu do stanu, w którym istota sprawy zostaje ostatecznie rozstrzygnięta zgodnie z oczekiwaniem strony, wynikającym z jej skargi. Tak jednak nie stało się w niniejszej sprawie. E. O. sp. z o.o. wprawdzie uchyliła dotychczasowe stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu z dnia [...] czerwca 2017 r., lecz mimo uchylenia swej decyzji, nie udzieliła żądanej informacji w pełnym zakresie. W ocenie Sądu stanowiło to rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., obecnie j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. – dalej k.p.a.). Po wydaniu powyższego wyroku E. O. sp. z o.o. decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliła decyzję z dnia [...] maja 2017 r. w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Prowadząc dalej postępowanie E. O. sp. z o.o. decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. po kolejnym rozpoznaniu wniosku P. R. – U. A. – B. sp. z o.o. w B. z dnia [...] maja 2016 r., działając na podstawie art. 16 ust. 2 oraz art. 17 u.d.i.p. powołując się na wyrok z dnia 23 lutego 2017 r. o sygn. akt IV SA/Po 1055/16 oraz z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 1034/17, odnosząc się do poszczególnych punktów wniosku o udostępnienie informacji publicznej udzieliła informacji, wskazując że: Ad. 1 na nieruchomościach oznaczonych geodezyjnie jako działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] nie stwierdzono pobudowania urządzeń energetycznych stanowiących własność E. O. Sp. z o.o., natomiast stwierdzono posadowienie urządzeń energetycznych stanowiących własność E. O. Sp. z o.o. na dz. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] szczegółowo opisując obiekty posadowione na tych działach i wskazując rok budowy linii napowietrzna [...] kV O.-G. I (1957 r.), stacji transformatorowej B. nr [...] (1974 r.), linii napowietrznej nN-0,4 kV obw. I i II ze stacji transformatorowej B. nr [...] (1974 r.), stacji transformatorowej S. nr [...] (1965 r.) i obwodów I i II ze stacji transformatorowej S. nr [...] (1965 r.); Ad. 2 urządzenia energetyczne posadowione na przedmiotowych nieruchomościach zostały oddane do eksploatacji w tym samym roku, w którym zostały pobudowane, Ad. 3 stacja transformatorowa B. nr [...] i linia napowietrzna nN-0,4 kV obw. I i II ze stacji transformatorowej B. nr [...] zostały zmodernizowane w 2015 r., Ad. 4 określając szerokość między przewodami fazowymi poszczególnych linii wskazano, że rozpiętość skrajnych przewodów wynosi w przypadku linii niskiego napięcia 0,4 kV l m, natomiast w przypadku linii średniego napięcia SN 15 kV l,8 m (układ przewodów trójkątny) i 2 m (układ przewodów płaski/równoległy), Ad. 5 wskazano rodzaj konstrukcji wsporczych w urządzeniach przesyłowych oraz szerokość stref ochronnych na poszczególnych działkach, na których pobudowano urządzenia energetyczne stanowiące własność E. O. Sp. z o.o. W kwestii żądania wskazania podstawy prawnej, z której wywodzone są szerokości stref ochronnych dla poszczególnych linii przebiegających przez teren nieruchomości wnioskodawcy E. O. wyjaśniła, że ponieważ przepisy prawa nie zabraniają gospodarowania nieruchomościami pod liniami elektroenergetycznymi, dlatego ani w przepisach prawa powszechnie obowiązującego ani w przepisach prawa branżowego nie funkcjonuje pojęcie "szerokości stref ochronnych" dla linii elektroenergetycznych. Przedsiębiorstwa energetyczne przyjmują i stosują w praktyce szerokości tych pasów na użytek ustanawiania służebności przesyłu, jednak tylko wewnętrznie, na własny użytek i wywodzą z podstaw faktycznych (konkretne usytuowanie w terenie, typ urządzenia, rok budowy, zastosowane rozwiązanie. Powołano się przy tym na ogólne przepisy budowlane dotyczące projektowania i budowy (w tym Polskie Normy PN-75/E-05100, PN-EN 50423-1 i PN-E-05100-1 "Elektroenergetyczne linie napowietrzne. Projektowanie i budowa"). W zakresie udostępnienia dokumentów (w tym decyzji administracyjnych, protokołów z odbioru, planów, map) dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy, modernizacji urządzeń posadowionych na nieruchomości, E. O. Sp. z o.o. potwierdziła, że na skutek upływu czasu i licznych przekształceń prawnych Spółka nie jest w posiadaniu decyzji administracyjnych spełniających wymogi prawne określone w przepisie art. 76 k.p.a., a dotyczących budowy urządzeń posadowionych na nieruchomościach położonych w miejscowości B. i S., stanowiących własność Przedsiębiorstwa R.- U. A.-B. Sp. z o.o. Dalej wskazano, że Spółka posiada jedynie nieuwierzytelnione kopie przebitkowe odpisów, których kserokopie udostępniono przy piśmie. Dotyczy to odpisu decyzji nr [...] Prezydium Powiatowej Rady N. w N. T. z dnia [...].1.1971 r. o zatwierdzeniu planu realizacyjnego budowy tuczami trzody chlewnej PGR S., odpisu decyzji nr [...] z dnia [...].03.1973 r. Prezydium Powiatowej Rady N. w N. T. o zatwierdzeniu planu realizacyjnego, odpisu decyzji nr [...] z dnia [...].03.1973 r. Prezydium Powiatowej Rady N. w N. T. o ustaleniu lokalizacji inwestycji, odpisu zaświadczenia lokalizacyjnego nr [...] Prezydium Powiatowej Rady N. w N. T. z dnia [...].4.1957 r. Przy piśmie udostępniono także kopię oświadczenia własnego Wnioskodawcy dotyczące zgody w sprawie przebudowy sieci elektroenergetycznej napowietrznej nn-0,4 kV w m. B.. W pozostałym zakresie E. O. Sp. z o.o. odmówiła udostępnienia protokołu podkomisji technicznej Zakładu Sieci Elektrycznych P., B. z dnia [...].11.1957 r. odgałęzienie B., protokołu podkomisji technicznej Zakładu Sieci Elektrycznych P., B. z dnia [...].11.1957 r. odgałęzienie S. , oświadczenia kierownika budowy z dnia [...].4.1957 r., notatki służbowej z dnia [...].9.1959 r., protokołu z dnia [...].4.1956 r. w sprawie uzgodnienia Wojewódzkich Założeń Projektowych Elektryfikacji Rolnictwa dla m. S. z protokołem rozbieżności, zezwolenia ZE dla PGR S. na prace silnikiem z dnia [...].6.1958 r., notatki służbowej z dnia [...].11.1970 r. w sprawie rozbudowy i zagospodarowania fermy PGR P. , opisu technicznego Wojewódzkiego biura Projektów Budownictwa Wiejskiego w P. i Plan sytuacyjny linii WN 15kV PGR S. z [...].11.1966 r. (jedna strona), notatki służbowej z [...].5.1974 r. Wojewódzkiego Zjednoczenia Powiatowych Gospodarstw Rolnych w P. spisana w wyniku ustaleń komisyjnych w stosunku do projektu roboczego, protokołu Odbioru Technicznego nr [...] z [...].2.2015 r. z modernizacji sieci napowietrznej nn-0,4 KV w celu przyłączenia budynku mieszkalnego na dz. Nr [...] m. B., gm. G., dokumentacja powykonawcza z roku 2014 na przebudowę sieci elektroenergetycznej napowietrznej [...] i nn-0,4KV w m. B., gm. G. - działki nr [...], [...], [...], [...], [...],[...] i [...], w tym opisu technicznego, postanowienia w przedmiocie zezwolenia na zajęcie odcinka pasa drogowego, wykaz właścicieli i władających, mapy wraz z obliczeniami elektrycznymi i obliczeniami rezystancji dla m. B. z 1973 roku, zastrzeżonego klauzulą "Do użytku wewnętrznego" z pieczęcią "Z. się podawania do publicznej wiadomości zgodnie z §3 Zarządzenia Nr [...] MON z dnia [...] lutego 1966r. ", mapa zasadniczej inwentaryzacyjnej linii energetycznych m. S. z 1991 r. wydanej przez Urząd Wojewódzki w P. z zastrzeżeniem "Reprodukcja wzbroniona" i map projektowych (inne). Uzasadniając odmowę udzielenia informacji publicznej w powyższym zakresie E. O. Sp. z o.o. powołała się na art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz wykaz informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa zawarty w obowiązującej w przedsiębiorstwie od dnia [...] maja 2011r. "Instrukcji bezpieczeństwa informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w E. O. sp. z o.o. ", a następnie w obowiązującym od dnia [...] marca 2016 r. w " Wykazie dokumentów zawierających informacje klasy C". E. O. sp. z o.o. po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy złożonego przez Przedsiębiorstwo R. – U. A. – B. sp. z o.o. w B., decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., podtrzymała swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie i wskazała, że wnioskowane informacje należą do kategorii informacji chronionych ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Przedsiębiorstwo R. – U. A. – B. sp. z o.o. w B. reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, kwestionując powyższą decyzję wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] lutego 2018 r., [...] lutego 2018 r. oraz [...] kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Kontrola sądu nie obejmuje natomiast zasadniczo oceny wypełniania przez organy administracji tzw. pozasystemowych kryteriów słusznościowych, w szczególności kierowania się zasadami współżycia społecznego, ani kryteriów celowościowych, takich jak realizacja określonej polityki stosowania prawa administracyjnego (por. wyrok NSA z 25.09.2009 r., I OSK 1403/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA"). Działając w granicach tak zakreślonej kognicji, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stwierdził, że w badanej sprawie zachodzą przesłanki przemawiające za uchyleniem zaskarżonej decyzji E. O. sp. z o.o. z dnia [...] czerwca 2017 r. i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] maja 2017 r. Adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p., w tym "podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów" (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych do podmiotów wykonujących zadania publiczne w powyższym rozumieniu zalicza się m.in. przedsiębiorstwa energetyczne i ich wyodrębnione jednostki organizacyjne, np. oddziały (zob. np. wyroki NSA: z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10; z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 102/13; z dnia 9 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 230/14 – wszystkie cytowane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z wyżej cytowanych przepisów wynika, że odmowa udzielenia informacji publicznej następuje w formie decyzji. W pierwszej kolejności stwierdzić więc należało, że - pomimo braku określenia charakteru prawnego – rozstrzygnięcia E. O. Sp. z o.o. Oddział Dystrybucji G. W.. z dnia [...] maja 2017 r. oraz z dnia [...] czerwca 2017 r. są decyzjami administracyjnymi. Należy bowiem wyjaśnić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że to treść, a nie forma przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną, jeżeli więc sprawa administracyjna podlega załatwieniu w drodze decyzji, to za decyzję należy uznać pismo organu rozstrzygającego, zawierające co najmniej oznaczenie tego organu, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika organu, gdyż spełnia to minimum podstawowych warunków wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 lipca 2011 r., II sygn. akt OSK 1225/10). Rozważania te znajdą odpowiednie zastosowanie również w stosunku do rozstrzygnięć podmiotów o jakich mowa w art. 17 ust. 1 u.d.i.p. Co istotne w niniejszej sprawie, z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. wynika, że do decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślić należy, że pod tym pojęciem nie należy rozumieć jedynie wymogu stosowania przepisów wprost odnoszących się do tej formy działania administracji publicznej (np. art. 107 § 1 k.p.a.), ale także nakaz stosowania wszelkich przepisów pozostających w związku z wydaniem decyzji. Są to w szczególności przepisy regulujące procedurę, która kończy się wydaniem decyzji, oraz przepisy, które normują dalsze postępowanie w sprawie zakończonej wydaniem decyzji, a więc możliwości jej weryfikacji w trybie zwyczajnym, a także nadzwyczajnym. Oznacza to przede wszystkim, iż postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej jest sformalizowanym, jurysdykcyjnym postępowaniem administracyjnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 433/14). W kontekście powyższego należy więc wskazać, że w świetle art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Regulacja wynikająca z normy art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. znajduje także zastosowanie do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 k.p.a., czyli do sytuacji, gdy pracownik naczelnego organu administracji publicznej lub samorządowego kolegium odwoławczego brał udział w wydaniu przez ten organ decyzji w pierwszej instancji. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I OPS 13/09, przepis art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie ma zastosowania jedynie do osoby piastującej funkcję ministra, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a., w postępowaniu, o jakim mowa w art. 127 § 3 k.p.a. Należy zatem a contrario przyjąć na podstawie rozważań zawartych w przedmiotowej uchwale, że komentowany przepis ma zastosowanie w postępowaniu, o jakim mowa w art. 127 § 3 k.p.a. w przypadku, gdy funkcję organu wykonuje upoważniony pracownik organu, który wydał decyzję objętą wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1916/12, CBOSA). Wobec unormowania zawartego w art. 16 i 17 u.d.i.p., reguła, o której mowa w art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., znajduje również zastosowanie do rozstrzygnięć o odmowie udostępnienia informacji publicznej wydawanych przez podmioty zobowiązane do jej udostępnienia. Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy autorem zarówno pierwszej decyzji, jak i decyzji wydanej na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest ta sama osoba, działająca z upoważnienia osoby uprawnionej do reprezentacji podmiotu zobowiązanego, zachodzą przesłanki do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Przedmiotowe uchybienie stanowi bowiem podstawę do wznowienia postępowania, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II SA/Po 498/17, CBOSA) Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, albowiem oba rozstrzygnięcia dotyczące odmowy udostępnienia informacji publicznej podpisał Dyrektor Zakładu Majątku Sieciowego Oddziału Dystrybucji P. A. Ł.. Skoro więc autorem pierwszej i drugiej decyzji była ta sama osoba - pracownik spółki, to zachodziła podstawa do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia z dnia [...] czerwca 2017 r. wobec zaistnienia przesłanki wznowieniowej. Zauważyć należy również, że podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznych jest E. O. Sp. z o. o. w P., reprezentowana przez zarząd. Wobec tego podmiot wydający decyzje w imieniu spółki winien legitymować się stosownym umocowaniem od zarządu spółki. Tymczasem w aktach sprawy brak jest dokumentu upoważniającego A. Ł. przez zarząd spółki do wydawania decyzji w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, wobec czego abstrahując od naruszenia przez organ art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 i 17 ust. 1 u.d.i.p., nie sposób zweryfikować, czy osoba ta w ogóle miała uprawnienia do wydania obu badanych w sprawie rozstrzygnięć. W obrocie prawnym nie może się ostać także rozstrzygnięcie z dnia [...] maja 2017 r. W orzecznictwie tak wojewódzkich sądów administracyjnych, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd o związaniu organu administracji i Sądu ponownie rozpoznającego sprawę ocena prawną i wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu wcześniejszego wyroku. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani Sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie Sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego Sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności). Natomiast niezastosowanie się przez Sąd do oceny prawnej przewidzianej w komentowanym przepisie jest naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej - art. 174 pkt 1 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 534/12, LEX nr 1487724). Zauważyć tu należy, że przepis art. 153 p.p.s.a. jest przepisem prawa materialnego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 224/13, LEX nr 1485518, z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 953/11, LEX nr 1216586, także Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005, str. 347). Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Sądu administracyjnego, ciążący na organie administracji oraz Sądzie, może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku. W doktrynie przyjmuje się, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ administracji publicznej w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten Sąd i organ, jeżeli ocena prawna wyrażona w tym orzeczeniu nie zostanie uchylona w prawem określonym trybie i jeżeli nie uległy zmianie przepisy prawne stanowiące podstawę oceny w danej sprawie. W niniejszej sprawie nie zaszła żadna istotna zmiana stanu prawnego lub faktycznego, która czyniłaby niewiążącą ocenę prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 lutego 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 1055/16. W lakonicznym uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia [...] maja 2017 r. E. ponownie nie dokonała analizy zasadności wyłączenia jawności żądanych informacji, naruszając tym samym art. 153 p.p.s.a. Jak słusznie zauważył Sąd w uzasadnieniu wyroku w sprawie IV SA/Po 1055/16 w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że złożone zastrzeżenie dotyczące objęcia określonej informacji tajemnicą przedsiębiorstwa może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają powyższych charakter, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jeżeli w wyniku weryfikacji okaże się, że zastrzeżona informacja nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne (wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1483/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 2406/13; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że organ dysponujący żądaną informacją publiczną i jednocześnie przyjmujący zastrzeżenie, że stanowi ona tajemnicę przedsiębiorcy jest obowiązany dokonać oceny zasadności wyłączenia jawności żądanej informacji (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Po 765/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Marginalnie zauważyć należy, że sama E. O. sp. z o.o. doszła do wniosku, że rozstrzygnięcie z dnia [...] maja 2017 r. jest wadliwe, skoro dwukrotnie później: [...] sierpnia 2017 r. oraz [...] lutego 2018 r. wydała decyzje o treści odmiennej, w szczególności udzielające skarżącej spółce w pewnym zakresie żądanych informacji. Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i b) i art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zastosuje się do wytycznych Sądu zawartych w prawomocnym wyroku z 23 lutego 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 1055/16, mając na uwadze także stanowisko Sądu wyrażone w sprawie niniejszej. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. W myśl pierwszego z wymienionych przepisów, w razie uwzględnienia skargi skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego obejmują także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepisami odrębnymi, o których mowa wyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015 r., poz. 1804 ze zm.). W myśl § 15 tegoż rozporządzenia: 1. Opłaty stanowiące podstawę zasądzania kosztów zastępstwa ustala się z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozdziałach 2-4. 2. Opłatę w sprawach niewymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości równej stawce minimalnej. 3. Opłatę w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, która nie może przekroczyć sześciokrotności tej stawki, ani wartości przedmiotu sprawy, jeśli uzasadnia to: 1) niezbędny nakład pracy radcy prawnego, w szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartość przedmiotu sprawy; 3) wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) rodzaj i zawiłość sprawy, w szczególności tryb i czas prowadzenia sprawy, obszerność zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów, o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Mając na względzie powyższe, Sąd określił wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej spółki wedle stawek minimalnych, uznając, że w okolicznościach niniejszej sprawy wynagrodzenie w takiej wysokości będzie adekwatne w szczególności do niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika oraz jego przyczynienia się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. W rezultacie na zasądzoną kwotę kosztów postępowania złożyły się wynagrodzenie reprezentującego skarżącego pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) wyżej powołanego rozporządzenia ([...] zł) oraz uiszczone: wpis w kwocie [...]zł oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie [...]zł, łącznie – [...] zł.