IV SA/Po 825/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu 24 sierpnia 2016 r. T. W. złożył w tut. Sądzie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem Sądu z dnia 04 października 2016 r. odrzucono skargę T. W. jako wniesioną po terminie. Postanowienie to zostało doręczone Skarżącemu w dniu 06.10.2016 r. (k.14 akt sądowych). Pismem z dnia 13 października 2016 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wskazał, że "nie był w stanie dochować terminu, albowiem w okresie gdy przedmiotowa przesyłka SKO znajdowała się na poczcie, był poza P., a konkretnie w T. oddalonym od P. o 150 km. Stąd też nie miał żadnej możliwości odebrać listu. A gdy zjawił się na Poczcie po swoim powrocie nie widział już żadnej przesyłki z SKO, ani jakiegokolwiek śladu po niej". Do wniosku Skarżący załączył oświadczenie A. G., która zaświadczyła, że od przełomu czerwca 2016 r. do ok. 25-28 lipca 2016 r. Skarżący przebywał pod adresem: [...], ul. [...] (k.19 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu wydając postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia na posiedzeniu niejawnym. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie przyjmuje się, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 129/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 04 października 2016 r. o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu doręczono skarżącemu w dniu 06 października 2016 r. W tym dniu skarżący najpóźniej dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, zatem należy przyjąć, że z tą datą najpóźniej ustała przyczyna uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należało zatem wnieść do dnia 13 października 2016 r. i z taką też datą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zatem wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma zatem ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne czy klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przyczyną, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi do sądu, była okoliczność, że od przełomu czerwca do końca lipca 2016 r. Skarżący przebywał poza miejscem zamieszkania w T.. Z akt sprawy wynika, że adresowana do skarżącego przesyłka zawierająca postanowienie SKO w P. z dnia 29.06.2016 r. została awizowana w dniach 08.07.2016 r. i 18.07.2016 r. Przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 22.07.2016 r. W ocenie Sądu, z argumentacji zawartej we wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, aby wyjazd skarżącego był dla strony nieprzewidywalnym bądź nagłym zdarzeniem, powodowanym niezaplanowanym działaniem. Przyjąć zatem należy, że skarżący dbając należycie o bieg sprawy, mając świadomość, że toczy się w stosunku do niego postepowanie administracyjne, winien zapewnić skuteczny sposób odbioru kierowanej do niego korespondencji. W szczególności, wiedząc, iż będzie przebywać poza miejscem zamieszkania, mógł wskazać czasowy adres do korespondencji bądź pełnomocnika do odbioru korespondencji na ten okres. Sam fakt przebywania skarżącego poza miejscem stałego zamieszkania nie może wyłączać braku winy w uchybieniu terminu. Wyjazdu tego nie można bowiem zakwalifikować jako okoliczności od niego niezależnej, na którą nie miał wpływu, nagłej lub nieprzewidywalnej – czyli takiej, która w obiektywny sposób uniemożliwia zachowanie terminu. Przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminu. W rozpatrywanej sprawie przyjąć należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.