IV SA/Po 825/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W., T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: 1. odrzucić skargę T. W.; 2. zwrócić T. W. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...](dwieście) zł Pismem sporządzonym dnia 25 lipca 2018 r. S. W. działając jako pełnomocnik żony H. W. i syna T. W. wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 czerwca 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzje Wójta Gminy T. Podgórne z dnia 12 marca 2018 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Wójta Gminy T. Podgórne nr z dnia 5 lutego 2016 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie budynku biurowo-magazynowo-produkcyjnego na dz. nr [...], [...], [...], [...] i [...]. Do skargi załączono mapy wskazując, że T. W. jest właścicielem działek nr [...] i [...] (k.7) Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2018 r. doręczonym na wskazany w skardze adres w dniu 08 listopada 2018 r. (k. 57) S. W. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi T. W. oraz do wykazania interesu prawnego T. W. do wniesienia skargi, ponieważ nie był on stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji, której dotyczy skarga. P. T. W. udzielono terminu 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W przewidzianym prawem terminie uiszczono wpis od skargi T. W. (k.56), jednak nie wyjaśniono z czego T. W. wywodzi swój interes do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny zawsze bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej ppsa). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, a oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2005 r., OSK 1229/04, orzecznia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ppsa, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z tej regulacji wynika zatem, że złożenie skargi zostało oparte na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą co do zasady może wystąpić podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Zgodnie z art. 32 ppsa stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Na gruncie rozpoznawanej sprawy zauważenia wymaga, że skarga została wniesiona przez H. W. (której wniosek zainicjował postępowanie administracyjne zakończone zaskarżoną decyzją i której interes prawny – nie budzi – żadnych wątpliwości) oraz przez T. W., który w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 29 czerwca 2018 r. nie miał statusu strony. Należy przy tym podkreślić, że T. W. na żadnym etapie tego postępowania nie wskazywał aby status strony postępowania mu przysługiwał, nigdy nie ubiegał się o uznanie go za stronę tego postępowania, jak również analiza akt sprawy nie daje podstaw do przyjęcia aby T. W. przysługiwał status strony w postępowaniu administracyjnym zainicjowanym zarówno: wnioskiem H. W. o wznowienie postępowania, jak i wnioskiem CheMeS M. Szperliński sp. z o.o. z 2015 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie budynku biurowo-magazynowo-produkcyjnego na dz. nr [...], [...], [...], [...] i [...]. T. W. nigdy nie zwracał się również o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji ostatecznej Wójta Gminy T. Podgórne nr [...] z dnia 5 lutego 2016 r. Podkreślić trzeba, że z woli ustawodawcy uprawionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, przy czym interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego wyraża się w tym, że podmiot ten działa we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego nań obowiązku (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W. 2017, s.322). Interes prawny powinien być indywidualny, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniały zastosowanie normy prawa materialnego (por. np. wyrok NSA z 12 maja 2011 r. sygn. I OSK 1043/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, że podmiot wnoszący skargę musi wykazać istnienie po jego stronie interesu prawnego, czyli osobistego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, który może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa, najczęściej materialnego, bezpośrednio wiążącego zaskarżony akt z indywidualną i prawnie chronioną sytuacją strony (por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2014 r. sygn. II OSK 355/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe należało zauważyć, że przedmiotem skargi T. W. jest decyzja w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej, wydana po wznowieniu postępowania na wniosek H. W. (matki Skarżącego) która jest jedyną właścicielką działek nr [...], [...] i [...] z tytułu prawa własności do których wywodził ona swój interes prawny w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji ostatecznej Wójta Gminy T. Podgórne nr [...] z dnia 5 lutego 2016 r. W złożonej do Sądu skardze, ani w żaden inny sposób reprezentujący Skarżącego S. W. nie wskazał z czego wywodzi legitymację skargową T. W. w niniejszej sprawie, tj. w czym upatruje istnienia po jego stronie interesu prawnego do złożenia skargi w tej sprawie. P. T. W. nie był stroną postępowania zakończonego wydaniem przez Kolegium decyzji z dnia 29 czerwca 2018 r. nr [...], ani postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej Wójta Gminy T. Podgórne nr [...] z dnia 5 lutego 2016 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie budynku biurowo-magazynowo-produkcyjnego na dz. nr [...], [...], [...], [...] i [...], ani nie twierdzi jakoby interes prawny w tym postępowaniu mu przysługiwał, jak również okoliczność taka nie wynika z akt sprawy - to nie był on również legitymowany do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Sąd uznał skargę T. W. za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1pkt 6 ppsa odrzucił wniesioną przez niego skargę. Ubocznie należy wskazać, że odrzuceniu podlega - wyłącznie - skarga T. W.. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 czerwca 2018 r. nr [...] - zostanie poddana kontroli Sądu - na skutek skargi H. W..