IV SA/Po 909/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sprawy ze skargi R.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej /-/ G. Radzicka JH W piśmie z dnia 1 października 2007 r. pełnomocnik skarżącego - adwokat M.B. złożył wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych. Orzekając o oddaleniu skargi R.C. wyrokiem z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt IV SA/Po 909/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, a w pkt. 2., oddalił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Uzasadniając rozstrzygnięcie dotyczące kosztów Sąd powołał art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 19 pkt 1 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia'28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) W wyniku zażalenia pełnomocnika adwokata M.B. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r. uchylił punkt 2 wyroku i przekazał sprawę kosztów nieopłaconej pomocy prawnej do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Wskazał na sprzeczność pomiędzy rozstrzygnięciem w przedmiocie kosztów a przepisami powołanymi w uzasadnieniu orzeczenia, jako jego podstawa prawna. Uznał, iż stanowi to naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym uzasadnienie wyroku powinno zawierać m.in. podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatom zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Rozporządzenie to określa nie tylko obowiązujące stawki opłat (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 19 pkt 1 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia), ale także określa warunki wystąpienia o ich przyznanie. W myśl § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Służy to uniknięciu zasądzenia kosztów prowadzenia sprawy, które reprezentowany już (chociażby w części) uiścił. Wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokat M.B. nie zawarł oświadczenia, że opłaty z tytułu prowadzonej sprawy nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z tego powodu nie mógł on zostać uwzględniony, bowiem brak oświadczenia pełnomocnika o jakim mowa w § 20 rozporządzenia, wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Oświadczenie to nie podlega również uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45-48 p.p.s.a. (tak: wyrok z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05, publ. Lex nr 242945; wyrok z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt III SA/Gd 373/04, publ. Lex nr 235283, postanowienie z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. akt I OSK 1751/07, niepubl.). Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ G. Radzicka