IV SA/Po 925/16
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-01-10
Skład orzekający: Maciej Busz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w zakresie wykazania umocowania do udzielania dalszych pełnomocnictw przez osobę udzielającą pełnomocnictwa?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli pełnomocnik, mimo wezwania sądu, nie wykaże, że osoba udzielająca mu pełnomocnictwa jest upoważniona do reprezentowania strony w tym zakresie. Obowiązek wykazania prawidłowego umocowania spoczywa na pełnomocniku, a sąd nie jest zobowiązany do samodzielnego poszukiwania dokumentów potwierdzających to umocowanie.Stan faktyczny
Wspólnota [...] w Poznaniu wniosła skargę na decyzję Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pełnomocnik skarżącej, adwokat M. M., dołączył do skargi pełnomocnictwo udzielone mu przez M. J. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie dokumentów potwierdzających upoważnienie M. J. do udzielania pełnomocnictw w imieniu Wspólnoty. Pełnomocnik nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty [...] w Poznaniu na decyzję Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł ([...] złotych).
M. M. jako pełnomocnik Wspólnoty [...] w Poznaniu pismem z dnia 19 września 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego. Do skargi dołączył pełnomocnictwo udzielone mu przez M. J.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 1 grudnia 2016 r. adwokat M. M. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentów, z których wynika, że M. J. jest upoważniony do udzielania pełnomocnictwa w imieniu skarżącej Wspólnoty [...] w Poznaniu – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone adw. M. M. w dniu [...] grudnia 2016 r. W zakreślonym terminie brak formalny nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako: "P.p.s.a.") wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przepis ten wyraźnie zatem stanowi, że obowiązkiem pełnomocnika będącego radcą prawnym, adwokatem, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym jest dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy przy podejmowaniu przez niego pierwszej czynności procesowej w sprawie.
Z kolei art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że adw. M. M. nie wykazał, że M. J. jest upoważniony do udzielania pełnomocnictwa w imieniu skarżącej Wspólnoty [...] w Poznaniu.
Należy zaznaczyć, że Sąd nie jest zobligowany do samodzielnego poszukiwania pełnomocnictwa, ani uzupełniania innych braków, gdyż art. 49 p.p.s.a. wprost zobowiązuje do wezwania strony w celu udzielenia stosownych informacji (por. orzeczenie w sprawie o sygn. akt II FSK 201/05). Z wyraźnej regulacji art. 37 oraz 46 p.p.s.a. wynika, że to na pełnomocniku ciąży obowiązek wykazania swego prawidłowego umocowania. Takie stanowisko wpisuje się w dominujący w tym zakresie nurt orzecznictwa i znajduje pełne uzasadnienie w okolicznościach rozpatrywanej sprawy ( por. I OSK 503/13).
W niniejszej sprawie pomimo skierowania do adw. M. M. wezwania, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 2) sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło