IV SAB/Po 22/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Józef Maleszewski Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi N.Sp. z.o.o. w Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania Prezydenta Miasta P. w przedmiocie warunków zabudowy 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta P.do załatwienia wniosku inwestora N.Sp. z.o.o. w Z. z dnia [...] maja 2007 r. dotyczącego warunków zabudowy i to w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami; 2. stwierdza, że postępowanie prowadzone było w sposób przewlekły; 3. stwierdza, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Prezydenta Miasta P. na rzecz skarżącego N.Sp. z.o.o. w Z. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga N. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta P. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu 19 budynków mieszkalnych wielorodzinnych (wraz z dopuszczeniem budowy kondygnacji podziemnej w każdym z budynków) oraz budynku usługowo – mieszkalnego z garażem podziemnym, przewidzianej do realizacji na działce nr [...]. ark. [...], Obr. S., położonej w P. przy ul. K.. Skarżący zarzucił naruszenie art.35 § 1 i 2 k.p.a. polegające na podejmowaniu czynności w toku postępowania w sposób nieefektywny i długotrwały; art.8 i 12 k.p.a. poprzez podejmowanie czynności naruszających zasadę szybkości postępowania i zasadę pogłębiania zaufania obywateli do państwa. Skarżący wniósł o : zobowiązanie organu do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, stwierdzenie że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu [...] maja 2007r. inwestor N. sp. z o.o. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu 19 budynków mieszkalnych wielorodzinnych (wraz z dopuszczeniem budowy kondygnacji podziemnej w każdym z budynków) oraz budynku usługowo – mieszkalnego z garażem podziemnym, przewidzianej do realizacji na działce nr [...]. ark. [...], Obr. S., położonej w P. przy ul. K.. Decyzją z dnia [...] maja 2009r. nr [...] Prezydent miasta P. ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...]uchylił decyzję organu I instancji przekazując mu sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu decyzją z dnia[...] listopada 2011r. nr [...] Prezydent Miasta P. ustalił ponownie warunki zabudowy, a Samorządowe Kolegium odwoławcze po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Od tej decyzji została wywiedziona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 18 grudnia 2013r. sygn. akt IV SA/Po 301/13 uchylił decyzję organów obu instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 lutego 2015r. sygn. akt II OSK 972/14 oddalił skargę kasacyjną. W związku z wyrokiem Sądu, Inwestor uzyskał ostateczną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...]stycznia 2015r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację w/w przedsięwzięcia. Pismem z dnia [...] czerwca 2015r. Inwestor przedłożył ostateczną decyzję środowiskową do akt postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Pismem z dnia [...] lipca 2015r. ( po ponad miesiącu od zwrotu akt) organ I instancji zawiadomił strony o podjęciu czynności w sprawie. W dniu [...] sierpnia 2015r. (po ponad 2 miesiącach od zwrotu akt) organ wezwał Inwestora do uzupełnienia wniosku o dostarczenie dokumentów w terminie 21 dni w tym o prawidłowo uwierzytelnioną decyzję środowiskową oraz zwrócił się do Zarządu dróg miejskich w P. o zaktualizowanie opinii dotyczącej możliwości obsługi komunikacyjnej planowanej budowy. Pismami z dnia [...] sierpnia 2015r. i [...] września 2015r. Inwestor uzupełnił wniosek. Zarząd Dróg Miejskich na wezwanie organu z dnia [...] sierpnia 2015r. pismem z dnia . września 2015r. poinformował, że nie ma możliwości załatwienia sprawy w terminie i jednocześnie wezwał organ I instancji do uzupełnienia przedłożonej dokumentacji. Organ i instancji pismem z dnia [...] września 2015r. odpowiedział na wezwanie ZDM, iż nie zmieniła się zasadniczo obsługa komunikacyjna. Następnie w dniu [...] października 2015r. Inwestor skierował pismo do ZDM w P., w którym wskazał że kwestia obsługi komunikacyjnej planowanej zabudowy nie ma charakteru skomplikowanego, a rozwiązania zaproponowane przez Inwestora są tożsame z rozwiązaniami zaaprobowanymi już raz przez ZDM w opinii z dnia [...] marca 2010r. Ustalone tą opinią zasady obsługi inwestycji w zakresie komunikacji nie zostały zakwestionowane ani przez SKO w P., ani sądy administracyjne orzekające w sprawie, w tym NSA. Wobec braku odpowiedzi z ZDM Inwestor skierował kolejne pismo z dnia[...][...] października 2015r. do Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P.. z prośbą o wdania decyzji, albowiem jedyną przyczyną dla której sądy obu instancji wyeliminowały decyzje z obrotu prawnego było nieuzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Pismem z dnia [...] października 2015r. Wydział Urbanistyki wezwał Inwestora do określenia sposobu ogrzewania planowanej inwestycji wraz z zapewnieniem odpowiedniego gestora sieci co do możliwości obsługi projektowanej inwestycji wyznaczając 30 dniowy termin. W odpowiedzi pismem z dnia [...] listopada 2015r. Inwestor wskazał, że ogrzewanie będzie się odbywało zgodnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną przez Prezydenta Miasta P.. dnia [...] stycznia 2015r. Pismem z dnia [...] listopada 2015r. Wydział Urbanistyki poinformował Inwestora o braku możliwości rozpoznania sprawy w terminie określonym w art.35 kpa z uwagi na jej skomplikowany charakter. W dniu [...] listopada 2015r. Inwestor wniósł zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta P.. Postanowieniem nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uznało zażalenie za nieuzasadnione i wskazało, że przedmiotowe postępowanie nie było prowadzone w sposób przewlekły. Pismem z dnia[...] lutego 2016r. Inwestor wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta P. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. W uzasadnieniu skargi opisał przebieg postępowania i m.in. wskazał, iż do dnia wniesienia skargi przedmiotowa sprawa nie została zakończona, nie sporządzono nawet projektu decyzji, a wykonana w sprawie analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest kompletna - nie zawiera wyników analizy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając szczegółowy przebieg postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4... Wskazany wyżej przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), to jest po 15 sierpnia 2015 r. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest sprawność prowadzenia przez organ postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy złożonego przez N.sp. z .o.o. w dniu [...] maja 2007r. W pierwszej kolejności podać trzeba, iż zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności złożenia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, formalnym warunkiem jej dopuszczalności jest wcześniejsze złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Nie ma przy tym znaczenia, czy zażalenie takie zostało rozpatrzone oraz jakie stanowisko zajął w sprawie organ wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Opolu z 22 grudnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Op 38/14, publ. cbois). W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony, a okoliczność ta nie jest sporna. Przedmiotowe postępowanie, zainicjowane wnioskiem spółki z dnia . maja 2007r. jest prowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r., nr 80, poz.717) Obowiązują więc terminy załatwienia wniosku o wydanie decyzji w sprawie warunków zabudowy, wynikające z art. 35 § 1 i 3 kpa oraz art. 36 § 1 i 2 kpa. Niewątpliwie organy administracji publicznej w przedmiotowej sprawie nie zakończyły postępowania wynikającego z wniosku z dnia [...] maja 2007 r. w powyższym terminie, chociaż zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a. powinny działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym zaś przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art.35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art.36 § 1 kpa). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu ( art.36 § 2 kpa). W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się takiego działania ze strony organu. O ile organ sporadycznie zawiadamiał Inwestora o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie (np. pismo z dnia [...] listopada 2015r.) , o tyle nie wskazywał nowego terminu jej załatwienia. Pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" nie zostało zdefiniowane w ustawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie podkreśla się, że przez przewlekłe prowadzenie postępowania należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (patrz: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (patrz: J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Zatem o przewlekłości postępowania przed organem administracji publicznej można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice. W wyroku z 26 października 2012 r. w sprawie II OSK 1956/12 (publ. cbois) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Przepis art. 149 § 1 p.p.s.a. daje stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania, jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Na sąd nakłada natomiast, obok oceny czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, obowiązek ustalenia czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Przechodząc do meritum sprawy wskazać należy, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż postępowanie toczy się od [...]maja 2007r. W dniu [...] maja 2015r. akta sprawy po rozpoznaniu skargi kasacyjnej przez NSA wróciły do organu I instancji, celem ponownego rozpoznania sprawy. W dniu [...] czerwca 2015r. Inwestor dołączył wymaganą decyzję środowiskową. Po ponad miesiącu od zwrotu akt tj. dnia [...] lipca 2015r. organ zawiadomił o podjęciu czynności w sprawie. Następnie dnia [...] sierpnia 2015r. tj. ponad 2 miesiące od zwrotu akt organ wezwał Inwestora o uzupełnienie wniosku, w tym o uwierzytelnioną decyzję środowiskową. Następnie od dnia [...]sierpnia 2015r. kiedy Inwestor uzupełnił wniosek, do dnia [...] grudnia 2015r. kiedy organ powiadomił stronę o niemożności załatwienia sprawy w terminie z uwagi na jej skomplikowany charakter, (przez okres 4 miesięcy) organ wzywał kolejno Inwestora o udzielenie informacji co do zmian w zakresie obsługi komunikacyjnej, czy o zgodności planowanej inwestycji ze studium. W dniu [...] lutego 2016r. organ po raz kolejny powiadomił skarżącego o niemożności załatwienia sprawy w terminie. Z powyższej analizy prowadzenia postępowania wyjaśniającego wynika, że organ w przedmiotowej sprawie nie dochował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie. Organ jako powód niezałatwienia sprawy w terminie wskazywał skomplikowany charakter sprawy i przeprowadzenie dodatkowych ustaleń, ale ta okoliczność nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. W związku z nieprecyzyjnie wskazywanymi przyczynami przedłużania terminów załatwienia sprawy nie wiadomo, w jakim kierunku zmierzało postępowanie wyjaśniające, kiedy organ "przeprowadzał dodatkowe ustalenia, zbierał dokumenty". Zdaniem Sądu, aby uniknąć zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania organ winien przedstawić cały tok postępowania, zakres czynności dokonywanych, a niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Samo odwoływanie się do skomplikowanego charakteru sprawy i potrzeby wykonywania wielu czynności w sprawie, bez odpowiedniego udokumentowania tego, nie może stanowić podstawy do uznania, iż nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania. W tym miejscu należy podkreślić, iż w ugruntowanym już orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że "tryb wskazany w art.106 kpa nie będzie zastosowania do sytuacji, w których przed podjęciem decyzji organ administracji publicznej zwraca się o wyrażenie stanowiska do jednostki organizacyjnej mu podległej, nie będącej innym organem administracji publicznej", a przeniesienie zadań z zakresu zarządu drogami na jednostkę podległą Prezydentowi Miasta nie oznacza przeniesienia kompetencji organu. Przepis art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z art. 64 ust.1 u.p.z.p. nie zawiera obowiązku uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy, gdy w myśl art.19 ust.5 ustawy o drogach publicznych, prezydent miasta na prawach powiatu wykonuje jednocześnie funkcję zarządcy dróg publicznych w granicach tego miasta. Wymaga też podkreślenia, że obowiązek ten nie istnieje nawet wtedy, gdy w mieście na prawach powiatu sprawy z zakresu zarządu drogami prowadzi wyodrębniona organizacyjnie jednostka budżetowa (tak wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 lutego 2009r., sygn. akt II SA/Po 752/08, Lex nr 533149). Jednocześnie też ugruntowane jest stanowisko, że "bezczynność lub zwłoka jednego z ogniw struktury organów administracji (...), przyczyniająca się do niezałatwienia sprawy terminie ustalonym w przepisach prawa, nie może być zakwalifikowana jako przyczyna niezależna od organu w rozumieniu art.35 § 5 kpa (tak wyrok NSA z dnia 30 listopada 1995r. sygn. akt IV SAB 53/95, publ. ONSA 1996/4/179). Mając na względzie powyższe Prezydent Miasta P. nie może argumentować, że postępowanie administracyjne przedłużało się ze względu na konieczność "uzgodnienia warunków obsługi komunikacyjnej", skoro uzgodnienie to, było dokonywane przez jego jednostkę organizacyjną, nie będącą odrębnym organem administracji publicznej. Następnie należy zwrócić uwagę, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie może stanowić podstawy do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy. Studium wiąże jedynie organy gminy podczas sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie ma statusu aktu prawa powszechnie obowiązującego (art. 9 ust. 4 i 5 u.p.z.p.). Jest wyłącznie planistycznym aktem kierownictwa wewnętrznego określającym politykę przestrzenną gminy, wytyczającym kierunek działania jej organów i jednostek pozostających w systemie organizacyjnym jej aparatu przy sporządzaniu projektu przyszłego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym kontekście Sąd zaakcentował, że organ odwoławczy nie wyjaśnił, dlaczego w konkretnych okolicznościach niniejszej sprawy zachodzi sytuacja uzasadniająca wbrew przepisom prawa stwierdzanie zgodności decyzji ustalającej warunki zabudowy z treścią studium. Zatem nie ulega wątpliwości, że mamy do czynienia z przewlekłością postępowania. Od [...] sierpnia 2015r. organ prowadzi uzgodnienia z ZDM, co jak wskazano wyżej jest bezzasadne oraz z Miejską Pracownią Urbanistyczną, co do zgodności inwestycji ze studium, co nie ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Jedyną bowiem przyczyną, dla której sądy obu instancji zdecydowały się na wyeliminowanie pierwotnej decyzji o warunkach zabudowy z obrotu prawnego był fakt nieuzyskania przez skarżącego na etapie poprzedzającym jej wydanie – ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Ponadto należy wskazać, iż już na wcześniejszym etapie postępowania tj. przed wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2011r. o warunkach zabudowy, organ działał opieszale podejmując działania w dużych odstępach czasu. Przystępując do oceny, czy przewlekłość miała charakter rażący należy stwierdzić, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Do uznania jako rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, a także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Przewlekłe prowadzenie postępowania musi charakteryzować się podejmowaniem kolejnych czynności z przekroczeniem terminów i musi być pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W okolicznościach kontrolowanej sprawy Sąd uznał, że stwierdzona przewlekłość w prowadzeniu przedmiotowego postępowania przez Prezydenta Miasta P. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, albowiem kolejne czynności organu podejmowane były z przekroczeniem terminów i bez racjonalnego uzasadnienia. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Poznania (punkt 2 wyroku), uznając jednocześnie, iż przewlekłość ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (punkt 3 wyroku). Sąd, uwzględniając skargę na przewlekłe prowadzenie przedmiotowego postępowania, zobowiązał Prezydenta Miasta P. do rozpoznania w określonym w wyroku terminie wniosku inwestora dotyczącego warunków zabudowy (punkt 1 wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz..U. 2015.1804). Na wysokość kosztów postępowania, zawartą w punkcie 4 wyroku, składają się następujące kwoty: 100 zł tytułem wpisu sądowego, 480 zł wynagrodzenia pełnomocnika oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.