IV SAB/Po 26/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie NSA Ewa Makosz - Frymus WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska(spr.) Protokolant sekr.sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 30 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Dowódcy Orkiestry Reprezentacyjnej [...] w [...] w przedmiocie wypłaty nagrody rocznej postanawia: odrzucić skargę /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ P. Miładowski /-/ E. Makosz-Frymus Pismem z dnia 14 marca 2007 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] skargę na bezczynność Dowódcy [...] (k.3). W piśmie z dnia 23 czerwca 2007 r. na skutek wezwania Sądu skarżący doprecyzował, iż organem, który pozostaje w bezczynności jest Dowódca [...] (k.22, 30, 43). Postanowieniem z dnia [...] r., [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (k. 48, 49). Pismem z dnia 5 grudnia 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do przedłożenia oświadczenia czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Dowódcy [...] złożył zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz do przedłożenia odpisu zażalenia wraz z dowodem jego nadania lub doręczenia o ile skarżący wystosował je do organu wyższego stopnia (k. 117, 118). W odpowiedzi na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 10 grudnia 2007 r. skarżący oświadczył, iż pismem z dnia 21 marca 2007 r. złożył zażalenie do organu wyższego stopnia, a zażalenie to znajduje się w aktach sprawy. Do pisma skarżący załączył również odpis ww. zażalenia (k. 119). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- dalej jako ppsa), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. - dalej jako kpa), które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z oświadczenia złożonego przez skarżącego w piśmie z dnia 10 grudnia 2007 r. wynika, iż przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2007 r. nie złożył zażalenia w trybie art. 37 kpa. Skarżący w w/w piśmie wskazał, iż zażalenie do organu wyższego stopnia złożył pismem z dnia 21 marca 2007 r. Do pism z dnia 10 grudnia 2007 r., skarżący załączył również odpis pisma Dowódcy [...] z dnia 12 kwietnia 2007 r. w którym organ ustosunkował się do złożonego zażalenia wskazując, iż wpłynęło ono w dniu 27 marca 2007 r. Powyższe znajduje również potwierdzenie w aktach sprawy. Na karcie 88 akt sądowych znajduje się kserokopia zażalenia, które wpłynęło do Dowództwa [...] i na którym widnieje prezentata tego organu z datą 27 marca 2007 r (k. 88, 90-92). Zdaniem Sądu za zażalenie nie można uznać pisma skarżącego z dnia 11 grudnia 2006 r. zatytułowane "skarga na bezczynność Dowódcy [...]" adresowanego do [...] i Dowódcy [...], ponieważ przed wniesieniem tego pisma skarżący nie zwrócił się do Dowódcy [...] o wypłacenie przysługujących mu należności. Z treści tego pisma wynika, iż skarżący uważa, że przysługuje mu nagroda jubileuszowa, a organ bez podstawy jej nie wypłaca. Natomiast w skardze do Sądu skarżący wskazał jedynie, iż Dowódca [...] do dziś nie wypłacił nagrody jubileuszowej, a bezczynność organu w tym zakresie została zaskarżona pismem z dnia 11 grudnia 2006 r. Wprawdzie stosownie do § 8 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 maja 2004 r. w sprawie nagród jubileuszowych żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 127, poz.1325) nagrodę jubileuszową wypłaca z urzędu dowódca jednostki wojskowej właściwy do wypłaty tej nagrody, nie później niż w terminie 14 dni od dnia nabycia do niej prawa to jednakże nie można przyjąć, iż w sytuacji gdy organ tej nagrody nie wypłaca to pozostaje w bezczynności. Z powyższego wynika, iż organ jest obowiązany do wydania orzeczenia tylko w sytuacji gdy strona nabędzie prawo do nagrody, a w innym przypadku, w braku wniosku zainteresowanego, nie podejmuje żadnych działań. Zatem jeżeli organ nie podjął działań to skarżący winien wpierw zwrócić się do niego o ich podjęcie, a dopiero gdy ten pozostaje bierny podjąć działania zmierzające do zaskarżenia jego bezczynności. Z akt sprawy wynika, iż skargę na bezczynność Dowódcy [...] skarżący złożył przed 19 marca 2007 r. W aktach sprawy znajduje się zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2007 r. na mocy którego skargę przesłano do Dowódcy [...]. Natomiast z pisma Sądu z dnia 20 marca 2007 r. wraz z którym przesłano ww. skargę wynika, iż skarżący przesłał skargę do WSA w Warszawie przesyłką listowa nr R 1117136154. Wobec braku koperty o której mowa ww. piśmie Sąd uznał, iż skarga została złożona w dniu 19 marca 2007 r. Jak wskazano wyżej warunkiem wniesienia skargi na bezczynność organu jest uprzednie wniesienie zażalenia o którym mowa w art. 37 kpa. Powyższa przesłanka winna zostać spełniona przed wniesieniem skargi tj. w niniejszej sprawie przed 19 marca 2007 r. Natomiast z oświadczenia skarżącego jak i z akt sprawy wynika, iż zażalenie o którym mowa w art. 37 kpa zostało złożone dopiero po wniesieniu skargi. Należy przytoczyć w tym miejscu postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 28 października 2004 r. (II SAB/Bk 16/04, ONSA/WSA 2005/6/114) w którym sformułowano tezę, a z którą zgadza się Sąd orzekający w sprawie, iż "...zażalenie można uznać za skuteczne w postępowaniu sądowym w przedmiocie bezczynności dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności o których mowa w art. 37 § 2 kpa...". W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia, Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zgodnie z §3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 maja 2004 r. w sprawie nagród jubileuszowych żołnierzy zawodowych (Dz. U. nr 127, poz. 1325) ustalenie prawa do nagrody jubileuszowej następuje na podstawie decyzji organu, o którym mowa w art. 104 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. nr 179, poz. 1750 ze zm.). Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 16 lutego 2007 r. skarżący złożył wniosek do Dowódcy [...] o wypłatę bez zwłoki wszelkich należności finansowych. Wniosek ten rozpatrzono odmownie, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia 02 marca 2007 r. Zdaniem Sądu, na tle wskazanych wyżej przepisów prawa, Dowódca [...] po analizie przepisów prawa jakie mają zastosowanie do rozpoznania wniosku skarżącego winien podjąć stosowny akt, gdyż niewątpliwie skierowanie pisma do skarżącego o odmowie wypłaty nagrody jubileuszowej nie czyni zadość rozpoznaniu sprawy. Także rozpoznanie zażalenia skarżącego z dnia 21 marca 2007 r. przez Dowódcę [...] w formie pisma jest niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z ugruntowanym już orzecznictwem sądów administracyjnych stanowisku organu wyższego stopnia, wydanemu w trybie art. 37 kpa należy nadać formę postanowienia (wyrok NSA z dnia 12 października 2006 r. II GSK 138/06, LEX 276683; wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r. IV SA 1866/00, ONSA 2002/4/144; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 16 listopada 2004 r. II SA/Gd 715/04, LEX nr 203317). Sąd nie zasądził na rzecz organu od skarżącego kosztów postępowania, o co wnosił pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2008 r., bowiem w art. 199 ppsa wprowadzono zasadę, że koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie obciążają strony, a żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości zasądzenia kosztów postępowania na rzecz organu w przypadku odrzucenia skargi przez Sąd i instancji. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ P. Miładowski /-/ E. Makosz-Frymus AT