IV SAB/Po 39/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 02 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. i B. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. P. i B. P. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania P. P. i B. P. (dalej: "Wnioskodawcy") w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy (k. 36). Sąd dwoma odrębnymi pismami z dnia 10 lipca 2012 r. (doręczonymi w dniu 26 lipca 2012 r.; k. 43-44) przesłał każdemu z Wnioskodawców urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że pomimo upływu zakreślonego terminu Wnioskodawcy nie odpowiedzieli na wezwanie (k. 45). Odpis zarządzenia doręczono P. P. w dniu 11 września 2012 r. (k. 50), co oznacza, że siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu mijał z dniem 18 września 2012 r. Odpis zarządzenia adresowany do B. P. został zwrócony przez pocztę, po dwukrotnym awizowaniu (po raz pierwszy w dniu 27 sierpnia 2012 r.), ze wskazaniem, że przesyłki nie doręczono z uwagi na niezastanie adresata (k. 51). Oznacza to, że siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu mijał z dniem 17 września 2012 r. (art. 259 w związku z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."). We wniesionym w terminie sprzeciwie Wnioskodawcy napisali, że przy piśmie Sądu z dnia 10 lipca 2012 r. nie było urzędowego formularza (k. 54). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (od początku). W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Należy zaznaczyć, że z uwagi na brzmienie art. 260 p.p.s.a. sąd rozpoznając sprawę wskutek złożonego sprzeciwu wydaje postanowienie (por. postanowienie NSA z 23.02.2012 r., II FZ 94/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Mając na uwadze, że Wnioskodawcy do chwili obecnej nie nadesłali wypełnionego formularza Sąd, na podstawie art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Ubocznie należy podkreślić, że pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania nie oznacza, iż skarżący nie może złożyć kolejnego wniosku, z tym że wniosek taki powinien złożyć na formularzu urzędowym (por. uzasadnienie postanowienia NSA z 26.01.2012 r., II OZ 18/12, CBOSA).