IV SAB/Po 5/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Maciej Busz WSA Józef Maleszewski Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 marca 2017 r. sprawy ze skargi W. G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2016 r. w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku z aktami sprawy; 2. stwierdza, iż organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od organu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. na rzecz skarżącego W. G. kwotę [...](sto) złotych tytułem kosztów postępowania. Sygn. akt IV SAB/Po [...] Uzasadnienie Pismem z dnia 12 maja 2016 r. [...] sp. z o.o. w P. (zwane dalej również jako "skarżąca Spółka") złożyło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. (dalej też jako "PINB" lub "organ") wniosek o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie udzielenia informacji, jakie działania podjął Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w związku ze skierowanym do niego pismem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20.01.2016 r., znak sprawy [...], w celu wyjaśnienia problemów powstałych w związku z przygotowaniem i realizacją budowy inwestycji pn: "Przedłużenie trasy tramwajowej Poznańskiego Szybkiego Tramwaju (PST) do Dworca Zachodniego w P." oraz budowy ul. [...] realizowanych w ramach pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 21 grudnia 2010 r. udzielonego przez Wojewodę W., w tym decyzji Nr [...] z dnia 28 maja 2013 r. zatwierdzającej zmiany w projekcie budowlanym (polegające na: przebudowie kanalizacji deszczowej w rejonie ul. [...].... ) oraz zgłoszenia wykonania robót budowlanych (Przebudowa układu drogowego ul. [...]) z dnia 04.04.2013 r. Dodatkowo Skarżąca zgłosiła się z zapytaniem: 1. Czy projekty do wyżej wymienionych inwestycji zostały opracowane na mapach sporządzonych zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie, zarówno co do aktualności treści ( sytuacji i wysokości) jak i daty ich sporządzenia, dla każdego projektu z osobna. 2. Czy projekty zostały w sposób właściwy uzgodnione na Zespole Uzgadniania Dokumentacji i czy wypowiedzieli się wszyscy, których to uzgodnienie dotyczyło. W odpowiedzi na wniosek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. poinformował, że czynności wyjaśniające w sprawie kanalizacji deszczowej i sanitarnej w rejonie ul. [...] w P. wykonanej w ramach inwestycji "Przedłużenie trasy tramwajowej Poznańskiego Szybkiego Tramwaju (PST) do Dworca Zachodniego w P." oraz stanu technicznego kolektora kanalizacyjnego odprowadzającego ścieki z nieruchomości przy ul. [...] w P. były prowadzone w tutejszym inspektoracie od dnia 08.10.2014r., w którym Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał powyższą sprawę. W związku z licznymi pismami Skarżącej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w piśmie z dnia 09.04.2015r. udzielił odpowiedzi o ustaleniach w sprawie, a następnie w piśmie z dnia 25.08.2015r. podtrzymał swoje wyjaśnienia w sprawie. PINB dla Miasta P. wskazał, że w dniu 06.05.2016r. zawiadomił Skarżącą, iż postępowanie wyjaśniające w sprawie kanalizacji deszczowej i sanitarnej w rejonie ul. [...] w P. wykonanej w ramach inwestycji "Przedłużenie trasy tramwajowej Poznańskiego Szybkiego Tramwaju (PST) do Dworca Zachodniego w P." oraz stanu technicznego kolektora kanalizacyjnego odprowadzającego ścieki z nieruchomości przy ul. [...] w P., z przepisami prawa budowlanego, nie zostanie ukończone w ustawowym terminie, albowiem należy dokonać w sprawie czynności wymaganych ze względu na przepisy prawa. Jednocześnie Organ w piśmie, skierowanym do skarżącej, z dnia 06.05.2016r. określił nowy termin załatwienia sprawy na trzy miesiące od dnia wystawienia niniejszego pisma oraz poinformował, że termin ten może ulec wydłużeniu, o ile konieczne okażą się dalsze czynności w postępowaniu, niemożliwe obecnie do przewidzenia. Dodatkowo PINB zwrócił się do Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. z prośbą o przesłanie akt sprawy dotyczącej zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych związanych z przebudową układu drogowego ulicy [...] w P. oraz wezwał [...] S.A., do złożenia wyjaśnień. Końcowo organ wyjaśnił, ze udzieli ostatecznej odpowiedzi po dokonaniu w sprawie czynności wymaganych ze względu na przepisy prawa oraz równocześnie wyjaśnił, że zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016r., poz. 23 t.j.) do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej instancji należą zadania i kompetencje, o których mowa w art. 37 ust. 3, art. 40 ust. 2, art. 41 ust. 4, art. 48-51, art. 54, art. 55, art. 57 ust. 4, 7 i 8, art. 59, art. 59a, art. 59c ust. 1, art. 59d ust. 1, art. 59g ust. 1, art. 62 ust. 1 pkt 3 i ust. 3, art. 65, art. 66, art. 67 ust. 1 i 3, art. 68, art. 69, art. 70 ust. 2, art. 7la, art. 74, art. 75 ust. 1 pkt 3 lit. a, art. 76, art. 78 oraz art. 97 ust. 1, w tym kontrola zgodności realizowanej inwestycji z zatwierdzonym projektem budowlanym. Pismem z dnia 07 grudnia 2016 r. [...] sp. z o.o. w złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej. Skarżąca Spółka wniosła o: - zobowiązanie organu do udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, - stwierdzenie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z rażącym naruszeniem prawa, - zasądzenie na rzecz skarżącej Spółki kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z art 200 p.p.s.a. W uzasadnieniu skarżąca Spółka przedstawiła stan faktyczny sprawy i stwierdziła, że pismem z dnia 24 maja 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. poinformował Skarżącą między innymi, że w sprawie należy dokonać czynności wymaganych ze względu na przepisy prawa oraz, że udzieli ostatecznej odpowiedzi po dokonaniu tych czynności - pismo w załączeniu. W piśmie tym PINB przywołał dodatkowo swoje pismo [...] z dnia 06.05.2016 r., w którym określił termin załatwienia sprawy na trzy miesiące od dnia jego wystawienia. Ponadto poinformowano spółkę, że termin ten może ulec wydłużeniu, o ile konieczne okażą się dalsze czynności w postępowaniu, niemożliwe do przewidzenia - pismo w załączeniu. Skarżąca wskazała, że pomimo upływu 7 miesięcy, nie otrzymała odpowiedzi na wniosek. Takie zachowanie w ocenie spółki stanowi rażące naruszenie prawa, którego nie można zaakceptować. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. PINB wskazał, że wniosek [...], z dnia 12.05.2016 r. zawiera pytania o podjęte przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. czynności w przedmiotowej sprawie oraz pytanie o etap postępowania. Powyższe w ocenie organu nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazano, iż w zakresie jaki może mieć związek z postępowaniem administracyjnym, prowadzonym przez każdy organ administracji publicznej, informacją publiczną jest przede wszystkim treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, co wynika wprost z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a w.w. ustawy. Informacją publiczną nie są natomiast same czynności urzędowe organu, zarówno te już zrealizowane jak i przyszłe, które zmierzają do załatwienia sprawy. Organ podkreślił, ze Skarżąca w swoich wnioskach z dnia 12 i 20 maja 2016 r. wnosiła nie o wydanie kopii dokumentów urzędowych wydanych w sprawie (co niewątpliwie jest informacją publiczną - por. także art. 12 ust. 2 ww. ustawy), a jedynie o powiadomienie jaki jest etap postępowania, co z uwagi na powyższe, w ocenie tutejszego organu nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W takiej sytuacji, gdy wniosek nazwany mylnie przez wnoszącego wnioskiem o dostęp do informacji, w istocie, po jego analizie nie stanowi wniosku o informację publiczną, a wyraża np. zapytanie o stan sprawy (taka sytuacja ma miejsce w niniejszym postępowaniu), realizacja takiego wniosku nie odbywa się w sposób wskazany w art. 13-14 ww. ustawy lecz poprzez pisemne zajęcie stanowiska organu w sprawie takiego wniosku, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Organ wskazał, iż o podjętych w sprawie czynnościach skarżący był informowany wielokrotnie, ostatnio w piśmie z dnia 24.05.2016r. (odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 12.05.2016r.) oraz w piśmie z dnia 15.06.2016r. (odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 20.05.2016r.) co skarżąca przyznaje w treści skargi. Ponownej odpowiedzi organ udzielił skarżącemu w piśmie z dnia 10.01.2017r. Zatem w wypadku gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien jedynie o tym poinformować wnioskodawcę, w drodze pisma informującego, będącego odpowiedzią na wniosek, co uwalnia organ od zarzutu bezczynności." To samo stanowisko zajął także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 28 października 2015r. (sygn. akt II SAB/Kr 167/15, LEX nr 1939413) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 6 maja 2016r. (sygn. akt IV SAB/Wr 5/16, LEX nr 2054675). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez ww. sądy obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., tj. mających za przedmiot: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.; dalej w skrócie: "k.p.a.") oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje nie tylko w przypadku faktycznego "milczenia" podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, ale również w sytuacji, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu. Wówczas sąd zobligowany jest do rozpoznania skargi i rozstrzygnięcia, czy żądana informacja jest informacją publiczną, i czy rzeczywiście wnioskodawca mógł skutecznie domagać się jej udostępnienia. Należy w tym miejscu podkreślić, że aby można było uznać, iż nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej, podmiot zobowiązany do jej udzielenia w formie uregulowanej ustawą o dostępie do informacji publicznej powinien wypowiedzieć się w tym przedmiocie. Tylko w takim przypadku uwolni się od zarzutu bezczynności w sprawie. Identycznie powinien postąpić w sytuacji, gdy posiada żądane informacje, lecz z uwagi na ograniczenia dostępu nie może ich udostępnić (zob. wyrok NSA z 17.04.2013 r., I OSK 3109/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie: "CBOSA"). Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., I OSK 601/05, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA"). Ponadto do skargi na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z 11 maja 2011 r., I OSK 716/11; z 26 maja 2011 r., I OSK 857/11 - CBOSA). Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2011 r., I FSK 249/10; a także wyrok WSA z 27 października 2011 r., II SAB/Po 60/11 - CBOSA). Przechodząc do merytorycznego rozpoznania skargi należy stwierdzić, że jej przedmiotem uczyniono bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w udostępnieniu skarżącej informacji publicznej określonej we wniosku z 12 maja 2016 r., poprzez brak odpowiedzi na pytania dotyczące działań podjętych przez PINB w związku ze skierowanym do niego pismem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20.01.2016 r., w związku z przygotowaniem i realizacją budowy inwestycji pn: "Przedłużenie trasy tramwajowej Poznańskiego Szybkiego Tramwaju (PST) do Dworca Zachodniego w P." oraz budowy ul. [...] realizowanych w ramach pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 21 grudnia 2010 r. udzielonego przez Wojewodę W. , w tym decyzji Nr [...] z dnia 28 maja 2013 r. zatwierdzającej zmiany w projekcie budowlanym oraz zgłoszenia wykonania robót budowlanych (Przebudowa układu drogowego ul. [...]) z dnia 04.04.2013 r. Skarżąca ponadto we wniosku zwarła jeszcze dwa zapytania, a mianowicie: 1) czy projekty do wyżej wymienionych inwestycji zostały opracowane na mapach sporządzonych zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie, zarówno co do aktualności treści ( sytuacji i wysokości) jak i daty ich sporządzenia, dla każdego projektu z osobna oraz 2) czy projekty zostały w sposób właściwy uzgodnione na Zespole Uzgadniania Dokumentacji i czy wypowiedzieli się wszyscy, których to uzgodnienie dotyczyło. Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie pozostaje, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. jest podmiotem zobowiązanym do udostepnienia informacji publicznej. Wynika to z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2016.1764 j.t.; dalej: "u.d.i.p."). Przedmiotem oceny Sądu jest kwestia czy wniosek złożony przez skarżącą Spółkę dotyczył spraw zawierających się w pojęciu informacji publicznej. Rozważając przedmiotowy aspekt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że informacją publiczną zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. ( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 227/16 LEX nr 2148534, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt IV SAB/Po 96/16, LEX nr 2161284). W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów. W uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1774/10, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ustawodawca, formułując w art. 61 Konstytucji zasadę "prawa do informacji", wyznaczył reguły wykładni tego uprawnienia. Jeżeli bowiem stanowi ono prawo konstytucyjne, to ustawy określające tryb dostępu do informacji powinny być interpretowane w taki sposób, aby gwarantować obywatelom i innym osobom i jednostkom szerokie uprawnienia w tym zakresie, a wszelkie wyjątki winny być rozumiane wąsko. Oznacza to stosowanie w odniesieniu do tych ustaw takich zasad wykładni, które sprzyjają poszerzaniu, a nie zawężaniu obowiązku informacyjnego. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. jedynie w sposób przykładowy wskazuje informacje publiczne podlegające udostępnieniu, co wynika z użytego w przepisie określenia "w szczególności". Ponieważ sformułowania ustawowe nie są precyzyjne, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przy ich wykładni należy kierować się art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie i przyjmuje się, że przedmiot informacji publicznej stanowi cała działalność wszystkich jej organów. Dla traktowania danej informacji jako publicznej decydujące powinno być nie samo jej "wytworzenie", lecz fakt, że została pozyskana, zachowana lub wytworzona w celu realizacji zadań publicznych (por. wyrok WSA w Łodzi z z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Łd 98/16, LEX nr 2105566). O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p. decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Informacja publiczna obejmuje bowiem swoim znaczeniem szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe i nie można zawężać i utożsamiać dostępu do informacji publicznej z dostępem do dokumentów. W ocenie Sądu informacja żądana przez skarżącą Spółkę stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Dotyczy ona inwestycji realizowanej przez Miasto i związana jest z gospodarowaniem mieniem komunalnym. Ponadto roboty, których dotyczył wniosek wykonywane są na nieruchomości stanowiącej własność Miasta P. oraz w ramach inwestycji zleconej przez Miasto. Analogicznie zapytanie o projekty budowlane dotyczące tej inwestycji również stanowią informację publiczną. W tym miejscu Sąd wskazuje, że celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest informowanie obywateli o stanie "spraw publicznych", o stanie państwa, samorządów i instytucji publicznych oraz ich majątku. Służy to bowiem urzeczywistnieniu idei transparentności władzy publicznej. Przepis art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2. Stosownie do treści ust. 2 art. 13 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Bez wątpienia udostępnienie żądanej w niniejszej sprawie informacji nie nastąpiło we wskazanym powyżej terminie. Wniosek Skarżącej wpłynął do organu w dniu 16 maja 2016 r. Wprawdzie w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. PINB dla Miasta P. poinformował skarżącą Spółkę, że w związku z koniecznością pozyskania stosownej informacji z Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. oraz spółki Aquanet, informacja zostanie udostępniona w terminie do 3 miesięcy, to jednak w terminie tym informacja ta nie została udostępniona. Takie zachowanie organu skutkować musi uznaniem, że pozostawał on w bezczynności. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że organ pozostawał w błędnym przekonaniu, iż żądane informacje nie stanowiły informacji publicznej oraz że nie ciążył na nim obowiązek udzielenia informacji. W sprawie konieczne zatem stało się zobowiązanie organu do wydania aktu lub dokonania czynności załatwiających wniosek skarżącego, w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p., o czym orzeczono, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie 1 wyroku. Podkreślenia wymaga, że w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, Sąd nie może określić sposobu rozpoznania sprawy, w której dany podmiot pozostaje w bezczynności; nie może bowiem nakazywać temu podmiotowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści. Powtórzyć przyjdzie, że przy rozpoznaniu skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej rola Sądu sprowadza się jedynie do oceny, czy wniosek o udzielenie informacji podlegał rozpatrzeniu w trybie przepisów u.d.i.p. oraz czy został w tym trybie załatwiony przez jego adresata. Uwzględnienie skargi może zatem polegać jedynie na zobowiązaniu adresata wniosku do jego załatwienia w sposób zgodny z przepisami ww. ustawy. Sąd nie może natomiast na tym etapie postępowania ingerować w uprawnienia podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej, w ramach których pozostawiona jest ocena, czy określona informacja publiczna, będąca w posiadaniu tego podmiotu, może być udostępniona, czy też zachodzą podstawy do odmowy jej udostępnienia, wynikające choćby z art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. Z kolei oceniając charakter stwierdzonej bezczynności – jak tego wymaga art. 149 § 1a p.p.s.a. uznać należało, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, czy też lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Stwierdzona bezczynność nie była wynikiem złej woli organu, lecz błędnej wykładni przepisów u.d.i.p., polegającej na wadliwym przyjęciu, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej. Sąd uwzględnił również fakt, że organ poinformował skarżącego o braku możliwości udzielenia żądanej informacji w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a p.p.s.a. orzekł, jak sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł, na podstawie art. 200 powołanej ustawy.