IV SAB/Po 51/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia A w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A na bezczynność Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. uchylić postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku z dnia 12 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SAB/Po 51/15, 2. zasądzić od Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w K. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia A kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SAB/Po 51/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w pkt 1 umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w K. do udzielenia informacji publicznej , w pkt 2 stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, natomiast w pkt 3 zasądza od Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w K. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia A kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 3 ww. wyroku wniosło Stowarzyszenie A zaznaczając, że Sąd nie orzekł o zasądzeniu od organu kosztów zastępstwa procesowego. Stowarzyszenie wniosło o zasądzenie od organu – oprócz zwrotu wpisu sądowego – również zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem I instancji , opłaty pocztowej i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (261,20 zł), zasądzenie na rzecz Stowarzyszenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego (120 zł) oraz opłaty pocztowej za wysłanie zażalenia (4,20 zł). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest usprawiedliwione, w zakresie w jakim zarzuca Sądowi niezasądzenie zwrotu kosztów postępowania w zakresie kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrotu opłaty skarbowej za przedłożenie pełnomocnictwa. Art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) stanowi, że jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Art. 200 p.p.s.a. przewiduje, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak natomiast wynika z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z kolei § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 poz. 490) określa, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; Niewątpliwie Sąd w wyroku z dnia 12 sierpnia 2015 r. nie orzekł o całości należnej stronie skarżącej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania. Z tego też względu w ocenie Sądu należało uchylić na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. pkt 3 tegoż wyroku i orzec o zasądzeniu na rzecz skarżącego stowarzyszenia od Samorządowego Kolegium Odwoławczego zwrotu kosztów postępowania w kwocie 357 zł, na którą złożyły się: równowartość uiszczonego wpisu od skargi - 100 zł, koszty zastępstwa procesowego wynikające z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia - 240 zł oraz opłata za przedłożenie pełnomocnictwa – 17 zł. Brak było podstaw w ocenie Sądu do zaliczenia poniesionych przez stronę skarżącą kosztów opłat pocztowych do niezbędnych kosztów postępowania, o których mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a. Brak było również podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego Stowarzyszenia kosztów postępowania zażaleniowego, bowiem ustawodawca nie przewidział możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w sytuacji skorzystania przez Sąd I instancji z uprawnień wynikających z art. 195 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie. Brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy rozdziału 1 działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania pomiędzy stronami, które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (por postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2015 r. sygn. akt II OZ 658/15, postanowienie NSA z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II OZ 838/11, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2015 r., postanowienie WSA w Warszawie z dnia 26 stycznia 2015 r.). Z tych też powodów wniosek o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego Sąd oddalił. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia Sąd orzekła na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 postanowienia zapadło na podstawie art. 209 p.p.s.a.