IV SAB/Po 69/11

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-03-06

Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji może na posiedzeniu niejawnym uchylić własne postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, jeśli zażalenie na to postanowienie jest oczywiście uzasadnione?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny może na posiedzeniu niejawnym uchylić własne postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, jeśli zażalenie na to postanowienie jest oczywiście uzasadnione. W przypadku uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania kasacyjnego, jeśli zostały one poniesione w celu celowego dochodzenia praw.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2012 r. w przedmiocie kosztów postępowania, które zostało zawarte w wyroku z tej samej daty. Skarżąca domagała się zmiany zasądzonych kosztów poprzez doliczenie kosztów postępowania kasacyjnego oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd pierwszej instancji rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawarte w pkt 3 wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SAB/Po 69/11. Zasądzono od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz D. P. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 497 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zwrócono z urzędu D. P. ze Skarbu Państwa uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SAB/Po 69/11 w sprawie ze skargi D. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawarte w pkt 3 wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SAB/Po 69/11; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz D. P. kwotę 200 złotych (sto) tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 497 złotych (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 3. zwrócić z urzędu D. P. ze Skarbu Państwa ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu) uiszczony wpis od zażalenie w kwocie 100 złotych ( sto). Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SAB/Po 69/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi D. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zobowiązał ten organ do wydania aktu załatwiającego wniosek D. P. z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie legalności zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek inwentarski w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy orzekając jednocześnie w pkt. 3 wyroku o kosztach postępowania. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów zawarte w wyroku złożyła skarżąca wnosząc o zmianę zasądzonych na jej rzecz kosztów postępowania poprzez doliczenie kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 340 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego w wysokości 220 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - Ppsa) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Natomiast stosownie do art. 198 ww. ustawy przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Uchylenie zaskarżonego orzeczenia przez sąd pierwszej instancji jest możliwe tylko wtedy, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu, wniesione w niniejszej sprawie zażalenie ma taki charakter. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w myśl art. 200 Ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast zgodnie z art. 205 § 2 Ppsa do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W przedmiotowej sprawie skarżącej w wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r. zasądzono od organu kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wskazał, iż Sąd orzekając o kosztach pominął koszty postępowania kasacyjnego w łącznej kwocie 340 zł. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2108/11 na skutek uwzględniania skargi kasacyjnej uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt IV SAB/Po 49/10. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd ustosunkowując się do wniosku strony o zasądzenie kosztów postępowania wskazał, iż nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ w art. 209 Ppsa przyjęto unormowanie, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 Ppsa) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 Ppsa. Tak więc w innych przypadkach Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Należy zaznaczyć, iż o kosztach postępowania kasacyjnego sąd orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i art. 204 ppsa wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu I instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę lub umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42). W tym miejscu podnieść należy, iż w uzasadnieniu uchwały z dnia 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż uwzględnienie skargi kasacyjnej na postanowienie kończące postępowanie przed sądem administracyjnym pierwszej instancji nie oznacza jeszcze, że stroną "przegrywającą" jest organ administracji. Jeżeli w następstwie takiego orzeczenia NSA sąd pierwszej instancji, po ponownym rozpoznaniu sprawy, uwzględni skargę, to nie ma przeszkód, aby na podstawie art. 200 Ppsa zasądzić na rzecz skarżącego wszystkie koszty postępowania, w tym koszty postępowania kasacyjnego związane ze skargą kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi, ponieważ podlegają one zaliczeniu do poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, co trafnie zauważył NSA w postanowieniu z dnia 25 lipca 2005 r. (sygn. akt II OSK 552/05, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 17). Wobec powyższego stwierdzić należy, iż rację ma pełnomocnik skarżącej, że oprócz kosztów postępowania przed Sądem I instancji skarżącej należy się zwrot kosztów za postępowanie kasacyjne. Jednakże nie można się zgodzić z wysokością kosztów wskazanych przez pełnomocnika. Wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosił 100 zł natomiast koszty zastępstwa procesowego jakie należało zasądzić, wbrew stanowisku pełnomocnika wynosiły 120 zł, a nie 240 zł. W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349: z późn. zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie 240 zł;. Natomiast w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a wyżej wskazanego rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynoszą 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Natomiast za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, iż skarga kasacyjna rozpoznana była na posiedzeniu niejawnym, a nie na rozprawie, a więc pełnomocnik jedynie sporządził i wniósł skargę kasacyjną zastosowanie znajdował § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Ponadto wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajduje uzasadnienia również przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej, ponieważ w niniejszej sprawie ten sam pełnomocnik prowadził sprawę przed Sądem I jak i II instancji. Wobec uwzględnienia zażalenia skarżącej przysługuje również zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Stąd do kwoty zwrotu kosztów postępowania należało doliczyć 120 zł. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynoszą 120 zł. Natomiast za niezasadny należało uznać wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania w postaci wpisu od zażalenia. W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z art. 227 § 1 Ppsa zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Natomiast stosownie do § 2 powyższego przepisu od zażaleń, o których mowa w § 1, nie pobiera się opłat sądowych. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż pełnomocnik skarżącej wnosząc zażalenie nie był zobowiązany do uiszczenia wpisu. Tym samym kwoty tej nie można zaliczyć do niezbędnych kosztów postępowania. Jednakże z uwagi na art. 225 Ppsa należało orzec o zwrocie nadpłaconego wpisu. Zgodnie z tym przepisem opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Reasumując stwierdzić należy, iż na rzecz skarżącej zasądzono od organu kwotę w łącznej wysokości 697 zł, na która to kwotę składają się 100 zł tytułem wpisu, 100 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, 240 zł tytułem zastępstwa procesowego przed Sądem I instancji, 120 zł za postępowania kasacyjne i 120 zł za postępowanie zażaleniowe oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej za pełnomocnictwo. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 195 Ppsa orzekł jak w pkt. 1 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 2000 Ppsa, a o zwrocie wpisu od zażalenia na podstawie art. 225 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło