IV SO/Po 7/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. N. o wymierzenie grzywny Gminie [...] za nieprzekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 16 stycznia 2025 r., nr [...] w przedmiocie w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Dyrektora Szkoły. postanawia 1. odrzucić wniosek o wymierzenie grzywny; 2. zwrócić wnioskodawcy wpis od wniosku uiszczony w wysokości 100 zł (słownie: 100 złotych 00/100). Pismem z dnia 21 styczeń 2025 r. P. N. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 16 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Dyrektora Szkoły. Następnie pismem z dnia 14 kwietnia 2025 r. wniósł o ukaranie organu grzywną na podstawie art. 55 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej: P.p.s.a.)za nieprzekazanie kompletnej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. We wniosku wskazano, że organ przekazał skargę do Sądu w ustawowym terminie, jednak dokumentacja była niekompletna, ponieważ nie dołączono oryginału skargi i w rezultacie Sąd dwukrotnie kierował do organu wezwania wzywające do uzupełnienia dokumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 6 maja 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 166/25 odrzucił skargę jako niedopuszczalną z uwagi na brak kognicji sądów administracyjnych w jej przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 6 maja 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 166/25 odrzucił skargę jako niedopuszczalną z uwagi na brak kognicji sądów administracyjnych w jej przedmiocie. Sąd uznał więc, że sprawa ta leży poza zakresem kompetencji sądu administracyjnego. Należy przy tym podkreślić, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie ma charakteru samodzielnego środka ochrony prawnej. Jest on ściśle związany ze skargą wnoszoną wyłącznie do sądu administracyjnego, a nie każdą skargą wnoszoną w jakiejkolwiek sprawie. Wniosek taki podlega rozpoznaniu wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku, gdy skarga od sądu administracyjnego jest niedopuszczalna ze względu na jej przedmiot, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, str. 207-208; postanowienie NSA z 18 maja 2018 r. , sygn. akt I OZ 444/18; postanowienie NSA z 5 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 969/14; postanowienie WSA w Lublinie z 7 listopada 2018 r. sygn. akt III SO/Lu 8/18; postanowienie WSA we Wrocławiu z 29 marca 2019 r. sygn. akt IV SO/Wr 8/19). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny jest bowiem możliwe tylko wówczas, gdy dotyczy on skargi podlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2023 r., sygn. akt III OZ 20/23, postanowienie WSA w Lublinie z 27 czerwca 2012 r. sygn. akt III SO/Lu 3/12; postanowienie NSA z 16 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 849/12). A zatem, skoro nie było dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na uchwałę Rady Gminy z dnia 16 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Dyrektora Szkoły [...], dopuszczalne nie jest również wniesienie wniosku o wymierzenie grzywny temu organowi. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił przedmiotowy wniosek jako niedopuszczalny. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.