I SA/Rz 1185/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń / spr./ Sędziowie WSA Piotr Popek WSA Jarosław Szaro Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi L. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznych określających zobowiązanie w podatku od środków transportowych od 2003 roku oddala skargę. I SA/Rz 1185/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej Kolegium), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. 2012, poz. 749 z późn. zm. dalej ord.pod.) utrzymał w mocy postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznych określających zobowiązanie w podatku od środków transportowych od 2003 r. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podało, że zaskarżonym postanowieniem Wójt Gminy odmówił wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznych określających zobowiązanie w podatku od środków transportowych od 2003 roku, wskazując iż zgodnie z art. 253b pkt 1 ord.pod. nie jest możliwe uchylenie lub zmiana wszystkich decyzji ostatecznych określających zobowiązanie w podatku od środków transportowych od roku 2003, o co wnosił L. P. (dalej Skarżący). Postanowienie organu pierwszej instancji zaskarżył w terminie L. P. W uzasadnieniu wskazał, że w 2004 r. napisał pismo, iż nie posiada żadnych środków transportowych, a złom użytkowy po zakupionych samochodach sprzedał firmie A. Załączył również oświadczenie o stanie technicznym zakupionych 10 pojazdów które zakupił jako złom użytkowy. Urząd Skarbowy w sposób niebudzący wątpliwości określił na umowa kupna-sprzedaży, że nie są to środki transportowe, a złom użytkowy, który jest wolny od opłaty skarbowej. Zarzucił, że Wójt Gminy celowo skrócił termin odwołania do Kolegium wskazując, że służy mu zażalenie do Kolegium w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, a w jego ocenie właściwie termin do odwołania to 14 dni. Zaznaczył, że wcześniej nigdy od decyzji się nie odwoływał, bo nie posiadał żadnych środków transportowych ani ich nie posiada. Gdyby odpowiedział na którąkolwiek z decyzji wyglądałoby to nadto, że posiada środki transportowe i dlatego się odwoływał. Kolegium, rozpatrując zażalenie w pierwszej kolejności zacytowało treść art. 165a ord.pod., zgodnie, w którym gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 zostanie wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowanie. Kolegium przywołało także treść przepisu art. 253 § 1 ord.pod. oraz art. 253b pkt 1 ord.pod. uznając, że z przepisów tych wynika, iż "przyczyną z jakiej nie może być wszczęte postępowanie objęte wnioskiem podatnika, jest artykuł 253b pkt 1 ord.pod. - stanowiący o tym, że przepis art. 253 i art. 253a nie stosuje się do decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Odnosząc się do zarzutów wskazanie w pouczeniu do zaskarżonego postanowienia, zbyt krótkiego terminu na jego zaskarżenie Kolegium wskazało, że termin ten określony został prawidłowo, bowiem zaskarżeniu podlega nie decyzje podatkowa, lecz postanowienie, na które przepis art. 236 § 2 ord.pod. przewiduje zażalenie, które wnosi się w terminie 7-dniowym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniósł Skarżący zaskarżając postanowienie Kolegium w całości i wniósł o uchylenie wszystkich wydanych przez Wójta Gminy decyzji od 2003 r. do końca 2015 r. Zarzucił, że w zaskarżonym w postanowieniu organ drugiej instancji stwierdził, że wszystkie środki transportowy został sprzedane jako złom oraz, że Urząd Skarbowy określił na umowach kupna-sprzedaży, że nie są to środki transportowe, a złom użytkowy. Wskazał, że w aktach sprawy znajduje się wykaz cen urzędowych pojazdów ciężarowych na styczeń 2003 r. Wskazał także, że jako kupujący nigdy nie kupował środków transportowych. Zarzucił, że z uwagi na to że w sprawie nie da się nic zrobić to dlatego pouczono go o możliwości wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymują argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracji w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadne. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone zostało postanowienie Kolegium w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznych określających zobowiązanie w podatku od środków transportowych od 2003 roku. Organ odwoławczy prawidłowo poddał, iż podstawą odmowy wszczęcia postępowania w tej sprawie powinien być przepis art. 165a § 1 ord.pod. Opis ten stanowi w, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub w jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, iż organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Jaka to wynika z tego przepisu przesłankami wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania są: wniesienie żądania przez osobę niebędącą stroną oraz innych przyczyn. W literaturze wskazuje się, że inne przyczyny, o którym mowa w omawianym przepisie mogą dotyczyć: 1) braku w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania podatkowego, 2) w sytuacji, gdy w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe, 3) przypadków, gdy w sprawie została już wydana decyzja ( Ordynacja podatkowa Komentarz, S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgótka-Medek, Lexis Nexis Sp. z o.o., Warszawa 2011 r.). Natomiast odnośnie do użytego w art. 165a § 1 ord.pod. sformułowanie "nie może być wszczęte“, w orzecznictwie przyjmuje się, że należy je odnosić do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne jego przepisy, których wykładnia uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny (wyrok NSA z dnia 6 listopada 2008 r. II FSK 1097/07, wyrok NSA z dnia 3 lutego 2012 r. sygn. akt II FSK 1250/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2007 r. III SA/Wa 3288/06). W ocenie Sądu taką wykładnię art. 165a § 1 ord.pod. przedstawił w zaskarżonym postanowieniu. Prawidłowo organ ten uznał, że Skarżący posiada przymiot strony postępowania, ale postępowanie nie może być wszczęte, ponieważ przepisy prawa nie dają organom podatkowym uprawnień do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznych ustalającej albo określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Należy wskazać, że zgodnie z art. 253 § 1 ord.pod. decyzja ostateczna, na mocy, której strona nie nabyła prawa, może być uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes podatnika. W myśl art. 253b pkt 1 ord.pod. przepisów art. 253 i art. 253a nie stosuje się do w decyzji: 1) ustalającej albo określającej wysokość zobowiązania podatkowego; 2) o odpowiedzialności podatkowej płatników lub inkasentów; 3) odpowiedzialności podatkowej osób trzecich; 4) określającej wysokość należnych odsetek za spółkę; 5) o odpowiedzialności spadkobiercy; 6) określającej wysokość zwrotu podatku. Jednoznaczne brzmienie wyżej wskazanego przepisu art. 253b pkt 1 ord.pod. wyłącz możliwość, aby organ podatkowy uchylił lub zmienił decyzją ostateczną, w której określono wysokości zobowiązanie podatkowe. Dlatego też organy podatkowe nie mogły wydać merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz zobowiązane były do odmowy wszczęcia postępowania z wniosku Skarżącego o uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznych określających zobowiązanie podatkowe od środków transportowych od 2003 r. Reasumując, stwierdzić należy, że skarga jest niezasadna, zaś zarzuty skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.