I SA/Rz 175/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Piotr Popek, Protokolant sekr. sąd. Karolina Gołąbek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi Gminy i Miasta [...] na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia 11 marca 2025 r. nr 83/2046/25 w przedmiocie rozpatrzenia protestu od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Budowa dróg dla pieszych i dróg dla rowerów w ciągu dróg powiatowych nr [...] i [...]" oddala skargę. Przedmiotem skargi Gminy i Miasta [...] (dalej: wnioskodawczyni/gmina/skarżąca) jest uchwała Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie (dalej: Instytucja Zarządzająca/IZ/organ) z 11 marca 2025 r., nr 83/2046/25, w przedmiocie odmowy uwzględnienia protestu skarżącej od negatywnej oceny formalnej wniosku pn. "Budowa dróg dla pieszych i dróg dla rowerów w ciągu dróg powiatowych nr [...] i [...]", złożonego w naborze nr [...], ogłoszonym w ramach [...]. W stanie faktycznym sprawy w dniu 22 października 2024 r. gmina złożyła wniosek o dofinasowanie w/w projektu. Został on zarejestrowany pod numerem [...], a następnie poddany ocenie formalnej, w toku której stwierdzono występowanie w dokumentacji braków wymagających poprawy w związku z czym wezwano wnioskodawczynię do dokonania niezbędnych korekt i uzupełnień (pismo IZ z 3 grudnia 2024 r.) W odpowiedzi na w/w wezwanie wnioskodawczyni złożyła dokumentację zawierającą korekty oraz uzupełnienia wniosku. Kolejnym wezwaniem z 7 stycznia 2025 r. IZ zwróciła się ponownie do wnioskodawczyni o dokonanie niezbędnych korekt i uzupełnień, informując, że dokumentacja nadal zawiera braki, które wymagają poprawy lub uzupełnienia. W reakcji na powyższe wnioskodawczyni 15 stycznia 2025 r. przedłożyła skorygowany wniosek wraz z załącznikami. W wyniku oceny formalnej wniosek otrzymał ocenę negatywną ze względu na niespełnienie kryterium formalnego standardowego nr 9 pn. "Prawidłowość sporządzenia załączników do wniosku/prawidłowość uzupełnień wniosku i załączników", o czym wnioskodawczyni została powiadomiona pismem z 4 lutego 2025 r. nr PI-III.432.10.29.2024.GP. Wyjaśniono, że zgodnie z Instrukcją przygotowania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu (EFRR) Priorytet FEPK (dalej: Instrukcja[...] Zrównoważony transport pozamiejski Typ projektów 4 - [...] nr naboru [...] , w części dotyczącej załącznika nr 1 Oświadczenia wskazano, że "Załącznik jest obowiązkowy dla każdego wniosku o dofinansowanie (...). Załącznik powinien być podpisany za pomocą elektronicznego podpisu kwalifikowanego przez osobę lub osoby upoważnione do reprezentowania wnioskodawcy/partnera. W przypadku załączenia dokumentu wygenerowanego z edytora tekstu dodatkowo należy dołączyć plik uwierzytelniający użyty podpis elektroniczny (podpis kwalifikowany). Podpisanie niniejszego dokumentu oznacza podpisanie wniosku o dofinansowanie i wszystkich jego załączników. " Dodatkowo, w odniesieniu do załącznika nr 1 Oświadczenia, w piśmie wzywającym do poprawy z 7 stycznia 2025 r., została zawarta uwaga o treści: "W związku z tym, iż podpisanie niniejszego dokumentu oznacza podpisanie wniosku i wszystkich jego załączników, wraz z korektą wniosku należy ponownie przedłożyć dokument opatrzony podpisem z aktualną datą." W ramach uzupełnień wnioskodawczyni przedstawiła: - zał.1 - Oświadczenia - Gmina (podpisany kwalifikowanymi podpisami elektronicznymi przez osoby nie reprezentujące wnioskodawcy, a partnera, tj. dwóch członków zarządu Powiatu [...] tj. R. B. i J. S.), - zał.2 - Oświadczenia - Powiat (podpisany kwalifikowanymi podpisami elektronicznymi przez dwóch członków zarządu Powiatu [...] tj. R. B. i J. S.). IZ stwierdziła, że uzupełnienia wniosku nie są zgodne z wezwaniem do ich dokonania i zasadami określonymi w Regulaminie wyboru projektów w sposób konkurencyjny, nr Naboru [...], programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Podkarpacia 2021-2027, [...], przyjętego Uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2024 r., zmienionego Uchwałą Zarządu Województwa Podkarpackiego Nr [...] z [...] czerwca 2024 r. - dalej: Regulamin wyboru. Stwierdzono bowiem brak prawidłowo podpisanego złącznika nr 1 Oświadczenia (brak podpisu osoby uprawnionej do reprezentacji wnioskodawcy). Od negatywnej oceny wnioskodawczyni w dniu 18 lutego 2025 r. złożyła protest, w którym podniosła, że stosowne oświadczenia zostały prawidłowo i właściwie podpisane za pomocą podpisów kwalifikowanych zarówno przez wnioskodawczynię, jak i partnera. W wyniku błędu technicznego, który nastąpił po stronie pracownika firmy składającej na zlecenie wnioskodawcy przedmiotowy wniosek, do generatora wniosków załączono błędnie dwa oświadczenia podpisane przez osoby reprezentujące Powiat [...]. Prawidłowe oświadczenie podpisane 15 stycznia 2025 r. przez Burmistrza Gminy i Miasta [...] zostało z omyłkowo pominięte i nie dołączone prawidłowo do generatora przez ww. osobę, a zatem z przyczyn niezależnych od wnioskodawczyni. Podkreślono, że gmina w sposób niebudzący wątpliwości właściwie dokonała podpisania Oświadczenia załącznika nr 1 oraz że zarówno oświadczenia złożone do wniosku 22 października 2024 r., jak i w ramach pierwszego uzupełnienia z 11 grudnia 2024 r., zostały prawidłowo podpisane i załączone. Zaistniała nieprawidłowość miała charakter oczywistej omyłki niezależnej od gminy i nie powinna prowadzić do wydania negatywnego rozstrzygnięcia przez odrzucenie wniosku z przyczyn formalnych, kiedy wcześniejsze te same oświadczenia zostały prawidłowo przedłożone i spełniały w pełni wymogi postępowania konkursowego. Opisaną na wstępie uchwałą z 11 marca 2025 r. IZ orzekła, że protest nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazano, że przedłożone przez wnioskodawczynię w ramach załącznika nr 1 dwa pliki, zgodnie z Instrukcją powinny być podpisane odrębnie przez wnioskodawczynię oraz partnera, a przedstawione pliki w obu przypadkach zawierały podpisy osób reprezentujących partnera projektu. Słusznie zatem uznano, że załącznik nr 1 pn. Oświadczenia, nie został poprawnie podpisany, a tym samym nie zostało spełnione kryterium formalne pn. Prawidłowość sporządzenia załączników do wniosku/prawidłowość uzupełnień wniosku i załączników. Zaznaczono, że wprawdzie w poprzednich dwóch wersjach wniosku o dofinansowanie, tj. przedłożonego pierwotnie oraz wraz z pierwszymi uzupełnieniami, wnioskodawczyni prawidłowo podpisała i dołączyła załącznik nr 1, jednak w trzeciej wersji wniosku nie dochowała należytej staranności przy jego uzupełnianiu, w wyniku czego załącznik ten został dołączony w wersji niepoprawnie podpisanej, przez brak podpisu osoby uprawnionej do jej reprezentacji. Podkreślono, że obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy, który przystępując do konkursu wyraża akceptację dla jego zasad i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać wsparcie finansowe, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Organ wskazał również, że nie jest dopuszczalne, aby w toku postępowania odwoławczego organ uwzględniał dokumenty czy wyjaśnienia, których wnioskodawca nie złożył wraz z wnioskiem lub nie uczynił tego w sposób od niego wymagany, gdyż takie działanie naruszałoby konkurencyjny charakter procedury wyboru projektów do dofinansowania. Wobec powyższego podpisany prawidłowo załącznik nr 1 pn. Oświadczenia, nie może stanowić przedmiotu oceny, gdyż został złożony we właściwym kształcie dopiero wraz z protestem, a nie z wnioskiem (pomimo możliwości uzupełnienia tej kwestii), należy zatem go uznać jako przedłożony zbyt późno, co jest równoznaczne z niespełnieniem przez gminę formalnych wymagań konkursu. Ponadto organ stwierdził, że argumentacja o pomyłce technicznej pracownika firmy zewnętrznej, która składała na zlecenie wnioskodawczyni przedmiotowy wniosek, pomimo prawidłowego podpisania załącznika nr 1 przez wnioskodawczynię, nie może zostać uwzględniona. Wyłączenie odpowiedzialności możliwe jest wyłącznie na podstawie siły wyższej. Z uwagi zaś na niezastosowanie się do zapisów dokumentacji konkursowej oraz przez wzgląd na równe traktowanie wszystkich wnioskodawców, w przedmiotowej sprawie nie ma możliwości zastosowania procedury z pkt 14.2 Regulaminu wyboru, dotyczącej usuwania oczywistej omyłki. Zdaniem organu, popełniony przez wnioskodawczynię błąd techniczny nie może być traktowany jako oczywista omyłka. W skardze do tut. Sądu na opisaną wyżej uchwałę gmina wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. z 2022 r., poz. 1079 ze zm.), dalej: ustawa wdrożeniowa, w związku z pkt 12.2,13.2.3 i 13.2.4 Regulaminu wyboru. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że stanowisko IZ jest zbyt daleko formalistyczne i rygorystyczne w kontekście całościowej oceny formalnej złożonego wniosku. Zdaniem skarżącej, przedłożona dokumentacja spełniła wymogi kryterium formalnego standardowego nr 9, z uwagi na fakt załączenia do wniosku wcześniej prawidłowo podpisanego załącznika nr 1 Oświadczenia, przez osoby uprawnione do reprezentowania gminy. Jedynie skorygowany wniosek złożony 15 stycznia 2025 r. w zakresie załącznika nr 1 ( Oświadczenia) zawierał niezawiniony błąd techniczny polegający na podpisaniu załącznika do wniosku po stronie wnioskodawczyni przez przedstawicieli partnera i w żadnym przypadku nie wynikał on z braku dochowania należytej staranności. Wcześniej złożone dwa wnioski wraz z załącznikami zawierały prawidłowo podpisane załączniki, dlatego organ odwoławczy powinien uwzględnić złożony protest już z tego tylko powodu, że do tych wcześniejszych załączników nie zostały wniesione jakiekolwiek zastrzeżenia i wchodzą one w skład całego złożonego wniosku i podlegają ocenie całościowej, a nie odrębnej, cząstkowej dla każdego z osobna. Skarżąca podkreśliła, że dochowała wszelkich aktów staranności, a z przyczyn od niej niezależnych pracownik firmy zewnętrznej przez omyłkę nie dołączył prawidłowo podpisanego oświadczenia gminy do generatora. Uchybienie to nie powinno dyskredytować całego wniosku, który należy oceniać kompleksowo, zbiorczo i wszechstronnie. W ocenie skarżącej organ powinien wziąć pod rozwagę możliwość konwalidowania w zakresie braku właściwego podpisania załącznika nr 1, przy składaniu po raz kolejny skorygowanego wniosku, kierując się zasadą celowości konkursu. Według skarżącej zaskarżone rozstrzygnięcie zawiera zbyt daleko idące wobec niej konsekwencje, nie dające się pogodzić z logiką i zdrowym rozsądkiem i tym samym doprowadziło to do nierównego potraktowania uczestnika konkursu. W odpowiedzi na skargę Instytucja Zarządzająca wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935,) dalej: p.p.s.a. określa katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej, przy czym zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takim przepisem szczególnym jest m.in. art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Ustawa wdrożeniowa obok sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz procedury odwoławczej w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego, reguluje również postępowanie sądowoadministracyjne i to pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie p.p.s.a., która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 76 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., przez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu do jej rozpoznania, czy też wprowadzenie trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania, zgodnie z intencją ustawodawcy, zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w wypadkach wskazanych w ustawie, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 73 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: 1. uwzględnić skargę stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2 lub b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przepisem zakreślającym granice sprawy i kontroli sądowej, w razie złożenia skargi od nieuwzględnienia protestu (negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia) jest art. 73 ust. 5 w zw. z art. 75 ust. 1 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Przedmiotem kontroli sądowej jest uchwała Instytucji Zarządzającej Programem Regionalnym Fundusze Europejskie dla Podkarpacia 2021-2027 - w tym wypadku Zarządu Województwa Podkarpackiego w sprawie odmowy uwzględnienia protestu wniesionego przez skarżącą od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinasowanie ze względu na niespełnienie kryterium formalnego pn. "Prawidłowość sporządzenia załączników do wniosku/prawidłowość uzupełnień wniosku i złączników". Należy wskazać, że w myśl art. 45 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców. W ten sposób określono ogólne, ale zarazem rudymentarne zasady dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymienione w nim zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te dotyczą także uzasadnienia stanowiska, czy to na etapie oceny formalnej, czy merytorycznej projektu, jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu. Powyższe zasady mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 4 sierpnia 2016 r. II GSK 3435/16, 22 marca 2017 r. II GSK 339/17). Podkreślenia wymaga, że w sprawach, przedmiotem których jest ocena projektu, dokonywana w oparciu o przepisy ustawy wdrożeniowej, poza powszechnie obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego, wzorzec kontroli stanowią również, a nawet przede wszystkim, postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego w rozumieniu art. 6 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, system realizacji programu operacyjnego zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji (art. 6 ust. 2 ustawy). Z uwagi na fakt, że w świetle ostatniego z powołanych przepisów katalog dokumentów mogących wejść w skład systemu realizacji jest otwarty, na system ten składają się różnego rodzaju dokumenty, w tym Regulamin Konkursu, określający - w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej - kryteria wyboru projektów. W konsekwencji również dokumentom systemu realizacji programu, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, należy przyznać walor źródła prawa (w szerokim znaczeniu), jako że system ten ma swoje umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do nieokreślonego kręgu adresatów (potencjalnych wnioskodawców dofinansowania). W szczególności Regulamin konkursu jest dokumentem systemu realizacji programu operacyjnego (art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Treść takiego regulaminu nie może być sprzeczna z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Dokument, na podstawie którego wyłaniani mają być potencjalni beneficjenci programu, nie jest wprawdzie zbiorem norm prawnych mających wiązać w sposób właściwy źródłom prawa, lecz dotyczy norm, na których obowiązywanie godzi się każdy ubiegający o udzielenie wsparcia. Są to bowiem reguły stosowane w celu wyłonienia kontrahenta umowy cywilnoprawnej w ściśle określonej procedurze (por. np. wyrok NSA z 13 czerwca 2017 r. II GSK 1648/17). Dlatego też zgodnie z art. 50 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, a właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Powyższe oznacza, że uczestnik konkursu obowiązany jest bezwzględnie podporządkować się regulaminowi postępowania konkursowego, ale również właściwa instytucja winna dokonać wyboru projektów do dofinansowania kierując się zapisami Regulaminu konkursu w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. W ocenie Sądu postępowanie Instytucji Zarządzającej w zakresie badanego kryterium formalnego spełniło powyższe wymogi. W rozpoznawanej sprawie IZ stwierdziła, że protest nie zasługuje na uwzględnienie, stwierdzając brak załączenia do wniosku prawidłowo podpisanego załącznika nr 1, a tym samym niespełnienie przez skarżącą wymagań określonych w załączniku nr 4 do Regulaminu wyboru. Wskazano, że w trakcie oceny formalnej skarżąca była dwukrotnie wzywana do korekty wniosku i załączników, tj. 3 grudnia 2024 r. i 7 stycznia 2025 r. Skarżąca przedłożyła uzupełnienia, lecz wraz z trzecią wersją wniosku złożoną 15 stycznia 2025 r. nie złączyła prawidłowo podpisanego załącznika nr 1 pn. Oświadczenia, wskutek czego dokument nie zawierał podpisu osoby uprawnionej do reprezentacji skarżącej. Nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowane, że sporny załącznik nr 1 był załącznikiem obligatoryjnym. Nie jest sporne również, że w/w załącznik zgodnie z Instrukcją powinien być podpisany przez osoby reprezentujące gminę, tj. Burmistrza Miasta i Gminy [...]. Natomiast skarżąca przedłożyła w ramach załącznika nr 1 dwa pliki, które w obu przypadkach zawierały podpisy osób reprezentujących partnera projektu. Należy zgodzić się z organem, że to, iż skarżąca w dwóch wersjach wniosku o dofinasowanie - pierwotnym oraz przedłożonym wraz z pierwszymi uzupełnieniami – prawidłowo podpisała i złączyła załącznik nr 1 pn. Oświadczenia, nie zmienia faktu, że każdorazowo wersje te zawierały błędy, w konsekwencji więc żadna z przedłożonych przez nią wersji nie była wolna od wad i braków. Rację należy przyznać Instytucji Zarządzającej, że konkurencyjny sposób wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o dofinansowanie zgłaszanego projektu rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek aplikacyjny, jak też, gdy wywodzi, że finalnie braki w złożonej dokumentacji, czy brak zgodności z zapisami Regulamin wyboru obciążają wnioskodawcę. To zatem skarżąca ponosi konsekwencję błędu podmiotu, któremu zleciła złożenie wniosku o dofinansowanie. Organ obowiązany jest zaś przestrzegać przyjętych w danym konkursie zasad postępowania, i w razie przyznania uczestnikom danego konkursu uprawnienia do uzupełnienia czy poprawienia wniosku, winien wyciągać negatywne konsekwencje przewidziane Regulaminem, jeżeli po umożliwieniu realizacji takiego uprawnienia przez uczestnika konkursu, wskazane błędy/braki nie zostaną usunięte. W realiach niniejszej sprawy skarżącej umożliwiono uzupełnienie/poprawę wniosku. Jednakże skarżąca nie zastosowała się do wezwania w należyty sposób, nie podpisując w wymagany sposób załącznika nr 1. Stosownie do pkt 13.2.3 Regulaminu wyboru, w sytuacji, gdy projekt nie spełnia choćby jednego z kryteriów formalnych, uzyskuje ocenę negatywną. Konsekwencją stwierdzenia w tej części nie usuniętych braków powinno być zatem uzyskanie negatywnej oceny formalnej. W ocenie Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut wyciągnięcia wobec skarżącej zbyt daleko idących konsekwencji w zakresie stwierdzenia braków formalnych wniosku. Relatywizowanie istotności braków czyniłoby taki konkurs nieprzejrzystym i stwarzałoby pole dla członków KOP do dowolności ocen, a tym samym braku rzetelności. Natomiast pominięcie spornego kryterium, albo odmienna jego ocena zgodna z oczekiwaniem skarżącej, w istocie prowadziłaby do modyfikacji warunków konkursu, co przecież wpływałoby bezpośrednio na przebieg naboru z naruszeniem przez organ zasady równości stron i bezstronności organu. Takie działanie organu naruszałoby zasady uczciwej konkurencji, równości stron postępowania i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności. Zasadnie także, zdaniem Sądu, IZ odmówiła zastosowania procedury wynikającej z pkt 14.2 Regulaminu wyboru, dotyczącej usuwania oczywistej omyłki, słusznie uznając, że popełnionego przez skarżącą błędu nie można traktować jako oczywistej omyłki pisarskiej lub rachunkowej. Podsumowując Sąd uznał, że zaskarżona uchwała zawiera szczegółową, rzetelną i jednoznaczną analizę kwestionowanej w skardze oceny kryterium, z odniesieniem się do wszystkich podniesionych przez skarżącą zarzutów. Uzasadnienie jej jest na tyle wyczerpujące, że pozwala skarżącej na odniesienie się do zawartej tam argumentacji, a przez to podjęcie stosownej obrony, a Sądowi na dokonanie oceny prawidłowości zawartego w niej stanowiska organu. Organ kierując się przytoczonymi i omówionymi w skarżonym akcie zapisami Regulaminu wyboru, działał zgodnie z ustalonymi zasadami, równymi dla wszystkich wnioskodawców, przez co nie można mu zarzucić naruszenia wymienionych zasad w postępowaniu konkursowym. Kwestionowana przez skarżącą ocena wniosku o dofinansowanie zawarta w zaskarżonym negatywnym rozpatrzeniu protestu, nie jest dowolna i mieści się w granicach logicznego rozumowania, a przy tym jest spójna, wyczerpująca, odpowiada zasadom doświadczenia życiowego oraz pozostaje w związku z dokumentacją naboru i ustalonymi kryteriami. W konsekwencji nie sposób stwierdzić, że organ uchybił wynikającym z treści art. 45 § 1 ustawy wdrożeniowej zasadom przejrzystości, rzetelności i bezstronności, a przede wszystkim pod tym kątem odbywa się kontrola sądowa trybu konkursowego. Nie naruszono także postanowień Regulaminu wyboru, w tym również we wskazanym w skardze zakresie odnoszącym się do pkt 12.2,13.2.3 i 13.2.4. Wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, mając na uwadze, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, Sąd na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.