I SA/Rz 26/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 lutego 2017 r. o sygn. akt I SA/Rz 26/16 w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2011 r. - postanawia - odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. o sygn. akt I SA/Rz 26/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę G. K. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2011 r. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Do zażalenia zostało dołączone pełnomocnictwo z którego treści wynika, że G. K. udziela pełnomocnictwa radcy prawnemu P. K. do sporządzenia, podpisania i złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 lutego 2017 r. w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...]. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 marca 2017 r., wezwano pełnomocnika do usunięcia braku formalnego pełnomocnictwa poprzez złożenie prawidłowego pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do reprezentowania G. K. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo o identycznej treści jak poprzednie ze wskazaniem, że obejmuje ono czynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie i Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie wnosi w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak stanowi § 3 ww. przepisu zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Z powołanej regulacji wynika, że wniesienie zażalenia przez pełnomocnika, bez złożenia wymaganego pełnomocnictwa nie czyni zadość wymaganiom formalnym pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli zażalenie nie czyni zadość wymaganiom formalnym pisma Sąd wzywa wnoszącego do uzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie, pod rygorem jego odrzucenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a). W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania dalszego biegu zażaleniu na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 lutego 2017 r. o sygn. akt I SA/Rz 26/16 było złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie zażalenie zostało podpisane przez radcę prawnego P. K. Z treści dołączonego do zażalenia pełnomocnictwa, jak również z treści pełnomocnictwa nadesłanego w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 15 marca 2017 r. wynika, że G. K. udziela pełnomocnictwa P. K. do sporządzenia, podpisania i złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 lutego 2017 r. w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] jak również do czynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie jak i Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Sąd zauważa, że w dniu 23 lutego 2017 r. w niniejszej sprawie nie zostało wydane postanowienie. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego, mimo dwukrotnego prawidłowo doręczonego wezwania oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, nie udokumentował w należyty sposób uprawnienia do reprezentowania skarżącego, co obligowało Sąd do odrzucenia zażalenia na podstawie powołanego art. 178 p.p.s.a. Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, w myśl którego zaniedbanie pełnomocnika obciąża stronę skarżącą, która zdecydowała się działać przez pełnomocnika. W takiej sytuacji nie ma podstaw do przyjmowania, że omówiony brak formalny zażalenia mógłby stać się innego rodzaju brakiem formalnym i w dalszym ciągu podlegać uzupełnieniu przez stronę skarżącą, np. poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia przez skarżącego (por. postanowienia NSA: z dnia 9 lutego 2017 r,. sygn. akt II GZ 1157/16; z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 34/17; z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt II FZ 866/16; z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt I FZ 13/17, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w postanowieniu.