I SA/Rz 276/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: s. NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2011 sprawy ze skargi A. G. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia (...) kwietnia 2011r. nr (...) w przedmiocie zmiany uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia (...) maja 2011 r., nr (...) odnośnie dokonania oceny strategicznej i wyboru projektów do dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego postanawia 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia, 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis, w kwocie 200 (dwieście) zł. Skarżąca A. G. wniosła skargę na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia (...) kwietnia 2011 r. nr (...) w przedmiocie zmiany uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia z dnia (...) maja 2011 r., nr (...) odnośnie dokonania oceny strategicznej i wyboru projektów do dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Skarżąca w liście załączników skargi wymieniła: 1. wniosek o dofinansowanie, 2. załączniki do wniosku, 3. informacje w przedmiocie oceny wniosku, 4. kopie protestu, 5. kopie informacji o rozstrzygnięciu protestu, 6. kopię uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie nr (...) z uzasadnieniem oceny, 7. kopie pouczenia o możliwości wniesienia skargi do WSA, 8. dowód wniesienia opłaty sądowej w kwocie 200 zł . A. G. dołączyła do skargi kserokopie: formularza wniosku o dofinansowanie z załącznikami, informacji w przedmiocie oceny wniosku, protestu, informacji o rozstrzygnięciu protestu, uchwały nr (...), w przedmiocie rozpatrzenia protestu. Ustawa z dnia 6 października 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.; powoływanej dalej jako: u.z.p.p.r.), w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216, poz. 317) reguluje postępowanie sądowo-administracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.) - w związku z przyjętym w tej ustawie systemie odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011r. II GSK 1428/10, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio zastosowany. We wspomnianym powyżej postanowieniu NSA wskazał, że zgodnie z art. 30 e u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30 e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30 e zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać warunki określone w pkt 1–3 tego przepisu. To oznacza, że skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 p.p.s.a. Poza tym art. 47 § 1 p.p.s.a. został nałożony obowiązek dołączenia do pisma strony (np. skargi) jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepisy p.p.s.a. w Rozdziale I Działu III pt. "Pisma w postępowaniu sądowym" określają wymagania formalne jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym. Regulacje zawarte w Rozdziale I Działu III, a także w Rozdziale II tego Działu pt. "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3) wskazują, że przez "warunki formalne", o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46–48 i art. 57 § 1 tej ustawy. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunków formalnych", lecz pojęciem "skargi niekompletnej", stanowiąc w art. 30c ust. 5 pkt 2, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. nie precyzuje pojęcia "skargi niekompletnej". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pojęcie skargi kompletnej (niekompletnej) należy interpretować w kontekście art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (por. wyrok NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1957/09, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga wnoszona na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi spełniać wymagania określone w art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy ma na celu umożliwienie temu sądowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Przewidziany w tym przepisie obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji obejmuje także wniosek o dofinansowanie, który powinien być kompletny, a więc złożony z załącznikami, których treść była przedmiotem negatywnie zakończonej procedury odwoławczej (cytowane postanowienie z 11 stycznia 2011r. II GSK 1428/10). W orzecznictwie podkreśla się, że dołączenie przez stronę jedynie kserokopii dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. bez jakiegokolwiek poświadczenia stanowi, że dołączone, powielone na kserokopiarce dokumenty nie mają przymiotu oryginalnego dokumentu (postanowienie NSA z 20 stycznia 2011r. II GSK 1528/10, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek o dofinansowanie jest dokumentem pochodzącym od strony, a strona podpisując go i dołączając do skargi, bądź skargi kasacyjnej jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści, co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (ibidem). Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy Sąd stwierdza, że: 1) dołączone przez A. G. do skargi kserokopie dokumentów, szczegółowo opisane powyżej w uzasadnieniu nie stanowią dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., gdyż dołączone kserokopie dokumentów nie zostały w jakikolwiek sposób poświadczone za zgodność z oryginałem, 2) do skargi nie dołączono uchwały nr 38/709/11, , nawet w niepoświadczonej kserokopii - niektórych załączników do wniosków o dofinansowanie (dotyczy to załączników nr 17.3, 17.5 i 17.6). Sąd uzyskał od Województwa Podkarpackiego odpis uchwały nr (...), jednakże uzyskanie tych dokumentów nie konwalidowało braków skargi, a Sąd zwrócił się o te dokumenty jedynie w celu ustalenia czy skarga do sądu została wniesiona w terminie oraz celem ustalenia czy skarżąca została prawidłowo pouczona o treści art. 30c u.z.p.p.r. Sąd stwierdza również, że zawiadomienie A. G. o podjętej uchwale nr (...), zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi oraz wymagań dotyczących dokumentów, które mają być dołączone do skargi. Niedołączenie do skargi dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie może być usunięte poprzez wezwanie strony do uzupełnienia braków skargi, ponieważ jak to już wyżej wskazano, w przepisie art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł odmienną regulację w porównaniu do art. 49 § 1 p.p.s.a., w świetle której braki w zakresie kompletności dokumentacji nie są brakami formalnymi skargi w rozumieniu art. 57 § 1 p.p.s.a. i dlatego nie podlegają usunięciu (uzupełnieniu) w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd był zobowiązany do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia - na podstawie art. 30c u.z.p.p.r. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 30 e u.z.p.p.r. Sąd zwrócił skarżącej uiszczony wpis w wysokości 200 zł.