I SA/Rz 408/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska Sędziowie WSA Kazimierz Włoch SO del. Tomasz Smoleń /spr./ Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 28 września 2010 r. spraw ze skarg J. M. na decyzje Dyrektora Izby Celnej 1) z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku akcyzowego 2) z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie długu celnego 3) z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług - oddala skargi - Zaskarżonymi decyzjami z dnia (...) kwietnia 2010 r. Nr (...), Nr (...), Nr (...) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy poprzedzające je decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) grudnia 2009 r. o numerach odpowiednio (...) – określająca kwotę podatku akcyzowego w wysokości 10.111,00 zł, (...) – określająca kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 6.758,00 zł oraz (...)określająca kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 18.580,00 zł. Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że w dniu 16 sierpnia 2007 r. firma "A" J. M. złożyła zgłoszenie celne o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu samochodu osobowego marki Lexus RX 350, nr VIN: (...), rok produkcji 2007, deklarując jego wartość 3.600 USD ( 3100 USD cena samochodu, 500 USD koszt transportu) i wyliczając stosowne należności tj. cło w wysokości 982 zł, podatek akcyzowy 1.497 zł oraz podatek VAT w wysokości 2 750 zł. Do zgłoszenia zostały dołączone następujące dokumenty: - faktura nr 6/20/07 z dnia 21 czerwca 2007 r., -akt własności Salvage Certificate of Vehicle nr [...], - ocena techniczna nr 673(M)2007 z dnia 6 sierpnia 2007 r. waz z dokumentacją zdjęciową samochodu, - oświadczenie o kosztach transportu. Organ celny przyjął złożone zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny i po uiszczeniu należności celno – podatkowych zwolnił towar od wnioskowanej procedury. Po zwolnieniu towaru w celu upewnienia się co do prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym organy celne przystąpiły do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących przywozu towaru, na podstawie art. 78 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksy Celnego. Po porównaniu wskazanej ceny z cenami sprzedaży samochodów podobnych na rynku amerykańskim uwidocznionych na stronie internetowej edmunds.com ustalono, że ceny sprzedaży podobnych samochodów oscylowały wokół kwoty 22.168 USD do 25.900 USD, 21.147 USD do 24.631 USD oraz 19.771 USD do 22.948 USD w zależności od tego czy była to sprzedaż przez dealera, prywatna czy też w rozliczeniu starego pojazdu a więc znacznie odbiegały od wskazanej przez dokonującą zgłoszenia J. M.. Jako niewiarygodne w tym zakresie organ ocenił dokumenty przedłożone przez stronę do zgłoszenia celnego a to: fakturę nr 6/20/07 z dnia 21 czerwca 2007 r. wystawioną na kwotę 3600 USD, rachunek "buyer receit" potwierdzający nabycie przedmiotowego pojazdu przez firmę J & S Auto Sales od firmy "B"w dniu 12 czerwca 2007 r. za kwotę 3100 USD oraz nadesłane w toku postępowania oświadczenie firmy "C" z dnia 25 października 2009 r., z treści którego wynika, iż samochód marki Lexus RX 350 zakupiony przez J. M. został sprzedany za ostateczną i autentyczną kwotę 3100 USD, rachunek opiewający na kwotę 3600 USD wystawiony przez firmę "C" na rzecz J. M. AUTO KOMIS, pismo firmy C z dnia 25 października 2009 r. stanowiącego pokwitowanie zapłaty dla J. M. za samochód marki LEXUS RX 350 w kwocie 3600 USD oraz pisma z dnia 5 sierpnia 2009 r., w którym J. M. oświadczyła m.in., że samochód osobowy marki LEXUS RX 350 został zakupiony w USA w stanie uszkodzonym ze względu na jego atrakcyjną cenę. Wątpliwości organu budziły istniejące w dokumentach rozbieżności dotyczące daty sprzedaży pojazdu. Ponadto strona wezwana o przedstawienie dokumentów potwierdzających dokonane naprawy ograniczyła się jedynie do oświadczenia, że samochód został przygotowany do sprzedaży przy minimalnym nakładzie finansowym, i własnej robociźnie, co nie mogło być wystarczającym dowodem rażąco niskiej ceny pojazdu. W związku z powyższym organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie prawidłowego określenia elementów kalkulacyjnych mających wpływ na wysokość długu celnego powstałego w związku z importem samochodu osobowego marki LEXUS RX 350. Wartość rynkową ustalono na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy. Podstawą opinii była dołączona do zgłoszenia ocena techniczna nr 673(M)2007 oraz opisane w niej braki i uszkodzenia tj. brak błotnika, brak lampy reflektora, zagięta pokrywa silnika, pęknięta krata wlotu powietrza, brak przedniego zderzaka, zagięte wzmocnienie przednie dolne, zagięta podłużnica przednia prawa i lewa, zagięte zawieszenie koła przedniego prawego, brak przedniej lewej lampy reflektora, uszkodzony blok napędowy, wyrwana prawa półoś, zagięte sanie mocowań zawieszenia i silnika, uszkodzony prawy próg, pęknięta tarcza koła przedniego prawego wraz z przeciętą oponą, ugięte poszycie nadkola przedniego prawego, uszkodzony stabilizator, uszkodzona maglownica, uszkodzona elektronika silnika, poprzecinana instalacja w przedniej części pojazdu oraz uszkodzony błotnik lewy przedni; a także ich dokumentacja fotograficzna. Biegły posłużył się również notowaniami rynkowymi z katalogu "Pojazdy Samochodowe – Wartości Rynkowe VIII – 2007, korektą uwzględniającą braki i uszkodzenia samochodu oraz korektą ze względu na datę pierwszej rejestracji, przebieg i import prywatny. Nie uwzględniono przy tym handlowego ubytku wartości części i zastosowania zamienników, gdyż jak wskazano przy ustalaniu wartości celnej używanych samochodów należy brać pod uwagę jedynie takie czynniki, które mogą mieć wpływ na cenę, którą ustala zagraniczny kontrahent. Nie uwzględniono również współczynnika zbywalności, uznając że nie jest on związany bezpośrednio z wartością transakcyjną. Tak ustalona przez biegłego wartość pojazdu nieuszkodzonego wyniosła 168 700 zł, pomniejszona zaś o stopień uszkodzenia 0,0792, współczynnik stopnia uszkodzenia 0,76 i współczynnik uszkodzeń ukrytych 0,96, 113 335 zł brutto. Od tak otrzymanej kwoty odliczono następnie 10 % zwyczajowej marży, 22 % podatku VAT, 13,5 % podatku akcyzowego oraz 10 % cła co dało kwotę 67 584 zł. Mając na uwadze bezpośredni wpływ wartości celnej, cła na wartość podatku akcyzowego a następnie podatku od towarów i usług organ wszczął równoległe postępowania w tym zakresie i w ich wyniku decyzjami z tego samego dnia określił wartości podatku akcyzowego – w kwocie 10.111 zł oraz podatek VAT w kwocie 18.580 zł. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organów J. M. prowadząca "A" złożyła skargi do tutejszego Sądu. W skardze na decyzje określającą wysokość podatku akcyzowego zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 10 ust. 1 pkt 4 oraz art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym w związku z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym polegające na błędnym przyjęciu, iż kwota należnej akcyzy w zgłoszeniu celnym została wykazana nieprawidłowo pomimo tego, że dokumenty dołączone do zgłoszenia były w pełni wiarygodne i kompletne. W kolejnej skardze na decyzję określającą należność z tytułu długu celnego skarżąca podniosła zarzut naruszenie art. 29 ust. 1 Kodeksu Celnego poprzez jego niezastosowanie i odrzucenie wartości transakcyjnej. Decyzji określającej wysokość podatku od towarów i usług zarzuciła zaś naruszenie art. 29 ust. 13 i 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 534 ze zm. ) poprzez przyjęcie zawyżanej wartości celnej wynikającej z nieuwzględnienia przy wymiarze cła i podatku akcyzowego wartości transakcyjnej oraz naruszenie art. 33 ust. 2 ustawy o VAT poprzez przyjęcie, że kwota należnego podatku VAT w zgłoszeniu celnym została wykazana nieprawidłowo. W stosunku do wszystkich decyzji podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy a to art. 122, 187 § 1 i 3, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy Zasadniczo przedstawione przez skarżącą zarzuty sprowadzały się do podważania przyjętej przez organ wartości pojazdu, wszystkie bowiem pozostałe zarzuty były z nią bezpośrednio związane. Zdaniem skarżącej to na organie spoczywał obowiązek podważanie prawdziwości przedłożonych przez nią dokumentów a nie na niej obowiązek wykazywania ich prawdziwości. Stanowiska organu nie uzasadnia zdaniem skarżącej fakt, że cena wskazana w dokumentach odbiega od ceny innych towarów identycznych lub podobnych, ani też różnica w dacie wystawienia faktury i zawarcia umowy, dopuszczalna tak w transakcjach zawieranych w USA jak i w Europie. Opinia, na podstawie której wydano decyzję była jej zdaniem niepełna i nierzetelna nie uwzględniała rzeczywistego zużycia pojazdu oraz stopnia uszkodzenia pojazdu. Nie wzięto w niej również pod uwagę wariantu uwzględniającego handlowy ubytek wartości części i zastosowaniu zamienników. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że nie kwestionuje możliwości okazjonalnego zakupu o ile zostaną uwiarygodnione okoliczności uzasadniające niską cenę co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Skarżąca nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów pozwalających przyjąć, że cena znacznie odbiegająca od zanotowanych cen rynkowych była ceną faktycznie zapłaconą a marża od niej wynosiła nie jak przyjął organ 10 tylko 20 %. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - określanej dalej jako p.p.s.a. wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżone decyzje z punktu widzenia ich zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzje te nie naruszają prawa. Istotę sporu w rozpoznawanej sprawie stanowiło ustalenie wartości celnej samochodu sprowadzonego przez skarżącą z USA. Na podstawie art. 29 ust. 1 WKC wartością celną towaru jest wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wówczas, jeżeli zostały sprzedane w celu wywozu na obszar Wspólnoty. Jednakże w pewnych wypadkach zasada ta doznaje ograniczeń i wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną towaru. Stosownie do postanowień art. 181a ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 2454/93 z dnia 2 lipca ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady nr 2913/92 ustanawiającego WKC (Dz. Urz. WE L 93.253.1 - określanym dalej jako rozporządzenie wykonawcze), jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. W tym zakresie organowi celnemu przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym, przy czym wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007r., sygn. akt I GSK 1167/06). Kwestionując wartość transakcyjną organ ustala wartość celną. Podkreślić należy, że rezultat badania wiarygodności ceny ujawnionej przez stronę i wynikającej z dokumentów nie zawsze musi prowadzić do ustalenia rzeczywistej ceny, którą strona zapłaciła. Badanie wiarygodności ceny transakcyjnej może jedynie doprowadzić do ustalenia, że jest ona niewiarygodna w aspekcie ustalenia wartości celnej. Ustalenie innej wartości celnej aniżeli wartość transakcyjna nie jest zatem tożsame ze stwierdzeniem, że wykazana przez stronę cena była w rzeczywistości wyższa; oznacza jedynie odrzucenie wartości transakcyjnej jako podstawy wymiaru cła. W przedmiotowej sprawie wątpliwości organu celnego wzbudziła wartość pojazdu marki Lexus RX 350, rok produkcji 2007, zadeklarowana przez stronę skarżącą w sierpniu 2007r. w kwocie 3.600 USD. Organ celny I instancji porównał zadeklarowaną wartość pojazdu z ofertami sprzedaży samochodów tego typu i marki na stronach internetowych. Przedział cenowy takich samochodów jak sprowadzony przez skarżącego w stanie nieuszkodzonym wynosił od 22.168 do 22.948 USD Biorąc pod uwagę wskazane ceny, organ celny zasadnie uznał, że istnieją uzasadnione wątpliwości, czy wartość zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowi całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w sprawie prawidłowego określenia elementów kalkulacyjnych mających wpływ na wysokość długu celnego powstałego w związku z importem samochodu osobowego marki Lexus RX 350. Poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie organ posłużył się prawidłowymi metodami poszukując tylko właściwego modelu i rocznika. Posłużenie się w tym przypadku katalogami i wyspecjalizowanymi czasopismami dostępnymi także w formie elektronicznej jest nie tylko powszechnie akceptowane w orzecznictwie, lecz znajduje także oparcie w opiniach Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO).Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z rachunku była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 WKC. Po wyeliminowaniu możliwości ustalenia wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych bądź podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a) i b) WKC) ze względu na niemożliwość znalezienia samochodu osobowego o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia; w oparciu o wartość ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c) WKC), która może mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych oraz w oparciu o metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC), która to metoda może mieć zastosowanie do tych towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej, organ prawidłowo zastosował metodę ostatniej szansy w oparciu o art. 30 WKC. Należy tutaj podkreślić, iż przy ustalaniu wartości celnej w oparciu o metodę ostatniej szansy dopuszcza się również posługiwanie katalogami i czasopismami fachowymi, konieczne jest jednak uwzględnienie stanu pojazdu i wszystkich elementów indywidualnych wpływających na jego wartość. O ile uwzględnienie tych indywidualnych okoliczności każdego przypadku z reguły będzie utrudnione w przypadku oparcia się wyłącznie na cenach katalogowych, o tyle zarzutu takiego nie można postawić opinii biegłego, która opiera się na badaniu konkretnego pojazdu i uwzględnia w ostatecznej ocenie wartości wszystkie indywidualne elementy takie jak zużycie, naprawy, remonty, akcesoria dodatkowe. W przedmiotowej sprawie powołany przez organ biegły rzeczoznawca, ustalając wartość rynkową i posługując się między innymi komputerowym systemem wyceny pojazdów "INFO-EKSPERT" przyjął bazową cenę pojazdu w kwocie 209.000 zł, a następnie dokonał odpowiedniej korekty z tytułu przebiegu, pierwszej rejestracji, utrzymania i dbałości o pojazd, ze względu na import prywatny, szacowany koszt naprawy elektroniki, korekty różne. Biegły wskazał, iż wartość rynkowa samochodu marki Lexus RX 350 na rynku Wspólnoty Europejskiej, rok produkcji 2007, przy zastosowaniu "metody stopnia uszkodzenia" wynosi 155.339 zł, przy uwzględnieniu zaś współczynnika stopnia uszkodzenia i uszkodzeń ukrytych 113.335 zł Opinia wbrew zarzutom jest zupełna uwzględnia wszystkie uszkodzenia stwierdzone w ocenie technicznej dołączonej przez skarżącą do zgłoszenia a wnioski w niej zawarte są zrozumiałe i logiczne, tym samym mogła ona stanowić podstawę ustaleń organów. Jak wynika z wyceny wartość rynkowa pojazdu została ustalona przy uwzględnieniu wskazanych w niej korekt mających wpływ na jego wartość (między innymi korekta za pierwszą rejestrację, z tytułu przebiegu itd.). Ponadto wartość pojazdu ustalona w wycenie została pomniejszona o braki i uszkodzenia wynikające z oceny technicznej nr 673(M)2007, dołączonej dokumentacji fotograficznej przedłożonej przez stronę. Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ I instancji przyjął z korzyścią dla strony wartość rynkową brutto ustaloną według "metody stopnia uszkodzenia" nie uwzględniając przy ustalaniu tej wartości zastosowanej przez biegłego korekty z tytułu "współczynnika zbywalności" i przyjął za podstawę ustalenia wartości celnej samochodu wartość określoną przez rzeczoznawcę w wysokości 113.335 zł, odliczając od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru tj. 10% zwyczajowo przyjętej marży, 22% podatku od towarów i usług, 13,6% podatku akcyzowego, oraz 10% cła. Główną przesłanką do skorzystania z tej metody był fakt, iż dla organów celnych istotne znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego a nie wartość uwzględniająca potencjalne nakłady naprawcze. Podstawą do określania wartości pojazdu uszkodzonego w tej metodzie jest oszacowanie stopnia uszkodzenia pojazdu oraz określenie realnej wartości jego nieuszkodzonej części. Przy czym nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że opinia nie uwzględniała wariantu oszacowania kosztów naprawy przy uwzględnieniu zamienników. Jak słusznie wskazuje organ ustalając wartość brano pod uwagę ewentualny koszt naprawy po stronie sprzedawcy, nie mogło być zatem mowy o dostępnych na rynku polskim zamiennikach. Odnośnie wysokości zastosowanej przez organy 10% marży należy zauważyć, iż brak ze strony skarżącego inicjatywy dowodowej uprawniał organ do przyjęcia marży w takiej wysokości tym bardziej, że taka wysokość marży została wskazana w zgłoszeniu. Rozstrzygnięcie odnośnie określenia kwoty podatku akcyzowego oparte zostało na przepisach art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 2 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 4, art.13 ust.3, art. 20 ust. 2 i ust. 5, art. 22 ust. 1, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.; dalej: ustawa o podatku akcyzowym) i § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.). Natomiast określenie wysokości podatku od towarów i usług od importu nastąpiło na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa VAT). Zgodnie z art. 4 ust 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega eksport i import wyrobów akcyzowych, a obowiązek podatkowy w tym zakresie powstaje z chwilą powstania długu celnego, w rozumieniu przepisów prawa celnego (art. 7 ust. 2 pkt 1). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC). Podstawą zaś opodatkowania podatkiem akcyzowym, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, a przypadku importu, z uwzględnieniem ust. 6-9. Oczywistym jest zatem, że należności celne są częścią składową podstawy opodatkowania, stąd określenie kwoty długu celnego wpływa na określenie podatku akcyzowego. Z kolei przepis art. 20 ust 2 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości. Określenie prawidłowej kwoty długu celnego ma więc charakter wstępny dla rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku akcyzowego. Zmiany w zakresie ustalenia właściwej wartości celnej towaru, w tym przypadku wartości sprowadzonego samochodu Lexus RX 350, skutkowały zmianą kwoty długu celnego, a to w konsekwencji wpłynęło na wysokość podatków. Organ celny uwzględniając ustaloną wartość importowanego samochodu określił zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 10.111 zł, przy zastosowaniu stawki 13,6% przyjętej w oparciu o art. 75 ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku akcyzowy i rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (dla samochodów o pojemności silnika powyżej 2000 cm3). Odnośnie zaś podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy w imporcie powstaje również z chwilą powstania długu celnego (art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług). Zgodnie zaś z art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym - a tak jest w przypadku samochodów osobowych - to podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Zatem określenie długu celnego w prawidłowej wysokości również wpływa na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, tym samym kwotę tego zobowiązania. Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. W rozpoznawanej sprawie organ celny określił kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 18.580 zł, przy zastosowaniu stawki 22%, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przyjmując określoną przez organ kwotę wynikającą z długu celnego, rozstrzygnięcia w kwestiach podatkowych, tj. podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług, są prawidłowe. Przy czym należy zauważyć, że zastosowane przez organ stawki obu podatków są tożsame ze stawkami zadeklarowanymi przez skarżącego w zgłoszeniach celnych. Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa, dlatego skargi nie zasługują na uwzględnienie i podlegają oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.