I SA/Rz 42/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jacek Boratyn, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi Zakładu Produkcji "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 rok oddala skargę. I SA/Rz 42/21 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi "A" sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca, Spółka) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (organ II instancji) z [...] listopada 2020 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy (organ I instancji) z [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. Postanowieniem z [...] lutego 2020 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie podatkowe celem ustalenia Spółce zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości na 2015 rok. Organ podał, że powierzchnia nieruchomości wskazana w deklaracji na podatek od nieruchomości złożona 12 stycznia 2015 r. znacznie odbiegała od powierzchni wskazanej przez poprzedni zarząd Spółki, zaś złożona 9 lutego 2016 r. korekta deklaracji również nie odzwierciedlała wartości wykazanych w deklaracji za 2014 rok. Decyzją z [...] lipca 2020 r. organ I instancji określił dla Spółki wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwocie 36 846 zł. Odnośnie do zebranego materiału dowodowego organ I instancji zaznaczył, że wyznaczone na 3 marca 2020 r. oględziny przedmiotowej nieruchomości nie doszły do skutku, ponieważ nie zastano ani Z. O., prezesa zarządu Spółki, ani też innej osoby upoważnionej przez Spółkę do uczestniczenia w czynnościach. W dniu wyznaczonych oględzin pracownik organu w rozmowie telefonicznej otrzymał natomiast od Z. O. informację, że Spółka nie ma prezesa, wobec tego nie ma osoby, która może uczestniczyć w wyznaczonych oględzinach w imieniu Spółki. Organ zgromadził również informację od Starostwa Powiatowego w R., że w prowadzonych rejestrach nie widnieje żadne wydane dla Spółki od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2019 r. pozwolenie na rozbudowę lub rozbiórkę istniejącej zabudowy na działce o nr ewidencyjnym [...] o pow. 0,7310 ha w W., a także umowę najmu nieruchomości zawartej pomiędzy Spółką a "B" w W. z [...] października 2015 r., w której skarżąca oświadczyła, że jest właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna [...] o pow. 0,7310 ha zabudowanej budynkiem produkcyjno-socjalnym trzykondygnacyjnym o łącznej powierzchni użytkowej 1996,78 m2, jak również deklarację na podatek od nieruchomości podatnika za rok 2014, w której wskazano powierzchnię gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej na 7310 m2 i powierzchnię budynków na 2000 m2 oraz kopię aktu notarialnego z [...] lipca 2014 r. Repertorium [...] z Uchwałą Zgromadzenia Wspólników nr [...] w zakresie powierzenia Z. O. funkcji prezesa zarządu Spółki. Ponadto organ powołał się na wydruk informacji pełnych z KRS Spółki z [...] maja 2020 r. z którego wynika, że jeżeli zarząd spółki jest jednoosobowy, prezes spółki reprezentuje ją samodzielnie oraz że prezesem zarządu jest Z. O. Organ podkreślił, że w powołanym wydruku znajdują się informacje poświadczające, że Spółka nie tylko działa, składa m.in. sprawozdania finansowe roczne do właściwego sądu rejestrowego, ale również posiada organy właściwe do jej reprezentacji, którym udziela absolutorium oraz zatwierdza sprawozdanie zarządu z działalności Spółki. Organ zaznaczył, że z wydruków z KRS z dat [...] lutego 2017 r. i [...] sierpnia 2015 r. wynika że jedynym członkiem zarządu Spółki również był Z. O. Organ I instancji wskazał, że złożone przez podatnika deklaracje (oraz korekty deklaracji) nie odzwierciedlały jednak rzeczywistych i ustalonych przez organ wartości. Ponadto, zdaniem organu, Spółka nie wykazała aby funkcja dotychczasowego jednoosobowego prezesa zarządu Spółki była nieobsadzona i nie mogła ona działać w toku przedmiotowego postępowania podatkowego. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie do organu II instancji. Decyzją z [...] listopada 2020 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ zaznaczył, że Spółka była właścicielem budynku położonego w gminie W. związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 1996,78 m2, położonego na działce o pow. 7 310 m2, o nr ewidencyjnym [...]. W ocenie organu odwoławczego powyższe skutkuje opodatkowaniem nieruchomości będących własnością podatnika podatkiem od nieruchomości przy zastosowaniu stawek jak dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ zaznaczył, że podstawowym kryterium związku z działalnością gospodarczą jest samo posiadanie danej nieruchomości przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, zaś Spółka w 2015 r. była przedsiębiorcą w rozumieniu zarówno przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jak i ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Ponadto organ podniósł, że w budynku podatnika nie dokonywano w analizowanym okresie zmian skutkujących zmniejszeniem podstawy opodatkowania w porównaniu z rokiem 2014 r. Odnosząc się do zarzutu związanego z brakiem obsadzenia stanowiska prezesa zarządu Spółki na skutek złożonej rezygnacji przez Z. O., organ II instancji powołał się na oddalający skargę Spółki wyrok WSA w Rzeszowie z 24 maja 2018 r. (sygn. I SA/Rz 274/18) w sprawie, w której Spółka podniosła tożsamy zarzut. Powyższa decyzja organu II instancji została przez Spółkę zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze Spółka zarzuciła decyzji istotne naruszenie prawa materialnego tj.: 1. art. 201 § 4 i art. 202 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 z późn. zm., dalej: K.s.h.) poprzez uznanie, że: – Z. O. w okresie trwania postępowania podatkowego w 2015 r. i podejmowania przez organ czynności w sprawie, pełnił funkcję prezesa zarządu spółki, a tym samym nieuprawnione przyjęcie, że w okresie trwania postępowania istniały kompetentne organy spółki uprawnione do reprezentowania osoby prawnej. – nieuprawnione przyjęcie, że oświadczenie Z. O. pozostało bez wpływu na toczące się postępowanie, a po stronie Spółki nie występowały braki uniemożliwiające jej działanie, podczas gdy z tego powodu – złożenia Spółce rezygnacji przez Z. O. z funkcji prezesa zarządu – Spółka bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu w 2015 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015 r., a postępowanie toczyło się bez jej udziału z uwagi na brak organu uprawnionego do jej reprezentowania, – bezpodstawne uznanie, że Z. O. pełnił w 2015 r. funkcje prezesa zarządu spółki, albowiem wpis obejmujący jego dane nie został usunięty z Krajowego Rejestru Sądowego, w sytuacji gdy zgodnie z powołanym przepisem w przypadku złożenia rezygnacji wygaśnięcie mandatu następuje poprzez złożenie Spółce oświadczenia woli o rezygnacji, zaś dla osiągnięcia tego skutku nie jest wymagane odwołanie członka zarządu odrębnym aktem, jak również skutku tego nie niweczy istniejący wpis w KRS, który ma wyłącznie charakter deklaratoryjny, – błędne przyjęcie, że fakt nieujawnienia zmian co do osoby prezesa zarządu obciąża Spółkę, która nie posiadała zarządu w 2015 r., a tym samym organu uprawnionego do złożenia wniosku o dokonanie takich zmian, nadto organ zaniechał skutecznego ustanowienia w takich okolicznościach kuratora dla powołania zarządu lub przeprowadzenia likwidacji Spółki i doręczania do jego rąk korespondencji mając wiedzę o okolicznościach uzasadniających złożenie stosownych wniosków w tym przedmiocie, a dodatkowo zaniechał podjęcia decyzji o zawieszeniu postępowania podatkowego do czasu usunięcia przeszkody w postaci braku organu uprawnionego do reprezentowania Spółki; 2. art. 14 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 1500 ze zm.) poprzez przyjęcie, że organ podejmując poszczególne czynności działał w zaufaniu do danych jawnych wpisanych do Rejestru w sytuacji, gdy posiadał pewne informacje o fakcie braku organu uprawnionego do reprezentowania spółki z uwagi na treść otrzymywanej korespondencji, która to wyłącza dobrą wiarę osoby trzeciej, organu co do zgodności wpisów w tym rejestrze figurujących z rzeczywistym stanem; 3. art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170, dalej: u.p.o.l.), przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy część nieruchomości niezgłoszona do wykorzystywana była na działalność rolniczą jako specjalny dział produkcji rolnej, tak więc winna korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości. Ponadto skarżąca zarzuciła organowi rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. 1. art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., dalej: O.p.) poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą prawdy obiektywnej przy pominięciu szeregu okoliczności podczas analizy stanu faktycznego w kontekście ustalania przesłanki "braku winy" po stronie podatnika, co w konsekwencji doprowadziło do wydania błędnej decyzji, 2. art. 138 § 3 O.p. poprzez nieuwzględnienie jego dyspozycji podczas analizowania stanu faktycznego sprawy i pominięcie okoliczności, iż po uzyskaniu informacji o braku organu uprawnionego do reprezentowania Spółki, w postaci jej zarządu, w 2015 r. organ zaniechał skutecznego wystąpienia o ustanowienie kuratora jak również prowadził postępowanie mając świadomość, iż brak ten nadal zachodzi, nie ponawiając tegoż wniosku, 3. art. 201 ust. 1 pkt 4 O.p. poprzez pominięcie odniesienia się do dyspozycji powołanego przepisu i rozważenie skutków jaki dla postępowania podatkowego miało zaniechanie przez organ podjęcia decyzji co do obligatoryjnego zawieszenia postępiana podatkowego w sytuacji ujawnienia się okoliczności wskazujących na utratę przez stronę zdolności do podejmowania czynności prawnych, 4. art. 154 § 1 O.p. poprzez nieuwzględnienie jego dyspozycji i uznanie, że w sprawie możliwe było doręczenie korespondencji na adres Spółki wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym podczas gdy wiedza o braku organu uprawnionego do reprezentowania Spółki obligowała do skutecznego wystąpienia przez organ z wnioskiem o ustanowienie kuratora nadto do zastosowania szczególnego sposobu doręczania korespondencji w powołanym przepisie ustanowionej, a to do rąk ustanowionego kuratora, czego zaniechano przy nie budzącej wątpliwości i przyznanej w uzasadnieniu decyzji wiedzy o fakcie nieposiadania przez Spółkę organów, 5. art. 123 § 2 O.p. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji przez organ I instancji bez przeprowadzenia w sposób prawidłowy, jawny dla stron, postępowania wyjaśniającego, w tym postępowania dowodowego, w konsekwencji czego doszło do naruszenia naczelnej zasady postępowania podatkowego – umożliwienia obrony swoich praw przez stronę, 6. art. 192 i art. 123 § 1 O.p. poprzez: a) uznanie za udowodnione okoliczności wskazanych w uzasadnieniu, a dotyczących faktów mających wpływ na treść decyzji, w tym obejmujących kwestie pełnienia przez Z. O. w 2015 r. funkcji prezesa zarządu i istnienia kompetentnego organu spółki mogącego składać oświadczenia woli w jej imieniu, podstawy opodatkowania powierzchni budynku związanego z działalnością oraz gruntu związanego z działalnością gospodarczą, w sytuacji gdy zgodnie z przepisem okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do dowodów o niej świadczących, tymczasem strona została tej możliwości pozbawiona z uwagi na to, że został jej uniemożliwiony czynny udział w postępowaniu w związku z brakiem organu uprawnionego do reprezentowania osoby prawnej (skoro brak jest kompetentnych organów spółki, mogących składać oświadczenia woli w jej imieniu, to nie można uznać, że osoba prawna może w aktualnym stanie działać w postępowaniu administracyjnym) oraz brak doręczenia mu jakiejkolwiek informacji w przedmiocie możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów; b) błędne przyjęcie, że organ podjął wszelkie czynności w celu zweryfikowania powierzchni opodatkowania nieruchomości a w szczególności że dokonane w ten sposób ustalenia odpowiadają stanowi faktycznemu, w sytuacji gdy pozyskane materiały w postaci deklaracji za 2014 r. czy ustaleń związanych z zajęciem części nieruchomości przez "C" sp. j. nie mogą być brane pod uwagę jako niemiarodajne dla sprawy i całkowicie dowolne, a w szczególności zgromadzone i ocenione bez możliwości wypowiedzenia się strony co do ich treści bez winy strony. Skarżąca podniosła również zarzut nierzetelnego wykonania obowiązku kontroli instancyjnej poprzez brak odniesienia się przez organ odwoławczy do wszystkich podniesionych przez stronę zarzutów w treści odwołania i wadliwe uzasadnienie zaskarżonej decyzji, nieodpowiadające wymogom, polegające na niekompletnym rozpoznaniu i ocenie prawnej podniesionych zarzutów, a to co do zarzutów naruszenia art. 201 § 4 i art. 202 § 4 K.s.h., art. 122, art. 138 § 3, art. 201 ust. 1 pkt 4, art. 154 § 1, art. 123 § 2 oraz art. 192 i art. 123 § 1 O.p., w sytuacji gdy organ odwoławczy winien wypowiedzieć się odnośnie do wszystkich zarzutów stawianych rozstrzygnięciu, a nie skwitować ogólnie powołując się na inne rozstrzygnięcie, niezwiązane z niniejszym postępowaniem i niewyjaśniające stanowiska organu odnośnie do zarzutów postawionych przedmiotowemu rozstrzygnięciu. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie decyzji I i II instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając skargę, skarżąca podkreśliła, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu w 2015 r., bowiem organ I instancji nie wystąpił z wnioskiem o ustanowienie kuratora, mimo że, jak twierdzi skarżąca, Spółka nie miała obsadzonego stanowiska prezesa zarządu, a tym samym nie posiadała zdolności do czynności prawnych. Skarżąca zaakcentowała, że nie organ, lecz jedynie sąd powszechny jest w stanie orzec czy Spółka posiada obsadzone stanowisko prezesa zarządu. Zdaniem skarżącej, przez nieustanowienie kuratora, organ nie uczynił za dość obowiązkowi zapewnienia stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu. Odnosząc się do kwestii rezygnacji Z. O. z funkcji prezesa zarządu Spółki, skarżąca pokreśliła, że złożenie rezygnacji, jest jednostronną czynnością prawną i dla jej skuteczności nie jest wymagane odwołanie członka zarządu odrębnym aktem, jak również nie niweczy skutku wpis w KRS, który posiada charakter deklaratoryjny. Ponadto skarżąca podniosła, że nieruchomość w części powinna podlegać zwolnieniu przedmiotowemu określonemu w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c u.p.o.l., ze względu na to, że była tam prowadzona działalność rolnicza – dział specjalny produkcji rolnej, co uzasadnia zwolnienie z podatku tej części nieruchomości, która nie została zgłoszona do opodatkowania. Do skargi zostały załączone kopie uchwał nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników Spółki. Z kopii uchwały z [...] lipca 2014 r. wynika, że nadzwyczajne zgromadzenie wspólników wyraziło zgodę na przekazanie A. O., A. O., P. O. i W. O. 7090 m2 działki nr [...] w W. oraz 1872,78 m2 części budynku na ww. działce na "edukacyjne prowadzenie działów specjalnych działalności rolniczej za symboliczną odpłatnością". Z kolei analogiczna uchwała z [...] października 2015 r. wyrażała zgodę na przekazanie tym osobom 4310 m2 działki i 780,78 m2 części budynku. W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca przedstawiła również potwierdzoną z zgodność z oryginałem kopię uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników Spółki z [...] grudnia 2019 r., powołującej Z. O. na prezesa zarządu Spółki. W odpowiedzi na skargę, organ II instancji podtrzymał uprzednie stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c u.p.o.l. w związku z twierdzeniem skarżącej o wykorzystywaniu opodatkowanej nieruchomości na działalność rolniczą, jako specjalny dział produkcji rolnej, co powinno skutkować zwolnieniem z podatku, organ stwierdził, że zarzut ten stanowi nowy argument, nie podnoszony dotychczas na żadnym etapie postępowania podatkowego. Organ odwoławczy oraz organ I instancji nie mogły tym samym uwzględnić powyższej okoliczności wydając skarżone decyzje. Organ podkreślił, że niezrozumiały jest powód powołania się na tę okoliczność po zakończeniu postępowań podatkowych, dopiero na etapie postepowania przed sądem administracyjnym. Również w informacji na podatek od nieruchomości za 2015 r. oraz kolejnych korektach nie informowano organu o takich podstawach do zwolnienia. Organ zaznaczył również, że obowiązujące przepisy przewidują zwolnienie budynków zajętych na "prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej". Nie przewidują tym samym zwolnienia z uwagi na wskazane w załączonych do skargi uchwałach "edukacyjne prowadzenia działów specjalnych działalności rolniczej", lecz chodzi tu o działalność o której mowa w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.). Organ odwoławczy zaznaczył, że z działalnością powyższą związane są liczne obowiązki formalne, w tym zgłoszenie tej działalności Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, ustalanie podstawy opodatkowania i deklarowanie dochodu z tego tytułu. W ocenie organu zwolnienie, na które powołuje się podatnik, nie obejmuje sytuacji, w których prowadzona przez osoby fizyczne jest typowa działalność rolnicza polegająca np. na pozyskiwaniu płodów rolnych dla własnych celów lub działalność w zakresie działów ma charakter "edukacyjny". Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Organy nie naruszyły prawa w zakresie prowadzonego postępowania, jak także nie doszło do jego naruszenia w aspekcie przesłanek skutkujących opodatkowaniem posiadanych przez skarżąca nieruchomości. W pierwszej kolejności sąd odniesie się do zarzutów związanych z prowadzonym postępowaniem, w szczególności dotyczących braku reprezentanta spółki w trakcie postępowania podatkowego, co miało być spowodowane złożeniem rezygnacji przez prezesa zarządu, będącego jednocześnie większościowym udziałowcem spółki – Z. O. W tym zakresie skarżąca spółka ( reprezentowana przez Prezesa Zarządu Z. O. ) podnosiła naruszenie prawa w postaci braku reprezentanta spółki w trakcie postępowania podatkowego, co miało skutkować nie braniem w nim udziału, co z kolei jest równoznaczne z pozbawieniem jej praw udziału w postepowaniu. Wskazała, że Z. O. złożył rezygnację z funkcji prezesa zarządu spółki "A" i poinformował o tym organy podatkowe, co powinno skutkować ( wobec braku innych członków zarządu ) zawieszeniem postepowania podatkowego i wystąpieniem do sądu o ustanowienie kuratora dla osoby prawnej nie posiadającej organów. W ocenie sądu organy podatkowe nie naruszyły prawa prowadząc postępowanie i wydając decyzję określającą zobowiązanie podatkowe dla spółki "A", pomimo twierdzeń Z. O. o jego rezygnacji z funkcji prezesa zarządu spółki. Dane osób w chodzących w skład zarządu spółki kapitałowej, a taką spółką jest spółka "A" mająca status spółki z ograniczona odpowiedzialnością podlegają wpisowi do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Krajowy rejestr Sądowy. Wprowadzenie takich wymogów na mocy ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym ( Dz. U. 2021 poz.112 t.j. ) podyktowane było koniecznością zapewnienia pewności obrotu gospodarczego i prawnego co do podstawowych danych pozwalających wyindywidualizować dany podmiot gospodarczy, jak także zapewnić pewne informacje w zakresie osób mogących ten podmiot reprezentować ( zarząd ) czy też kontrolować ( rada nadzorcza). Wprowadzenie takiego rejestru umożliwia podmiotom wobec przedsiębiorcy trzecim pozyskanie urzędowych informacji co do jego właścicieli ( udziałowców, akcjonariuszy), organów , miejsca działania, sytuacji finansowej ( obowiązkowe składanie sprawozdań finansowych ). Dzięki istnieniu tego rejestru podmioty takie nie są zdane na pozyskiwanie informacji w sposób samodzielny ale poprzez kontakt z rejestrem ( obecnie w pełni zinformatyzowanym ) mogą potrzebne informacje pozyskać bezproblemowo w bardzo łatwy sposób.. Jednocześnie chcąc zapewnić pewność pozyskiwanych informacji ustawodawca w przepisie art.17 ustawy o KRS wprowadził domniemanie prawdziwości wpisów w rejestrach KRS. Oprócz domniemania wprowadził w treści przepisu art. 18 ust.1 zasadę ,że podmiot zobowiązany do zmiany wpisu ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną brakiem zgłoszenia zmiany wpisu. Domniemanie z art. 17 ma charakter domniemania, które może zostać obalone, jednak dokument w postaci wypisu z rejestru KRS jest dokumentem urzędowym i jako taki w myśl art. 194 § 1 o.p stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. W aktualnie omawianym przypadku stanowią one dowód tego ,że został złożony do KRS wniosek o wpisanie do rejestru Z. O., jak też ,że nie został złożony wniosek o jego wykreślenie z tego rejestru jako osoby sprawującej te funkcje. Z rejestru tego wynika więc ,że w okresie od 18.09.2014 r. Z. O. pełni funkcję prezesa zarządu spółki "A". Z rejestru tego wynika też ,że jest on posiadaczem 990 udziałów w tej spółce o wartości 49500 złotych, zaś posiadaczem 10 udziałów o wartości 500 złotych jest jego żona G. O. W interesującym sąd okresie Z. O. według rejestru KRS był więc większościowym udziałowcem spółki i jedynym członkiem jej zarządu. Domniemanie prawdziwości danych wpisanych do rejestru przedsiębiorców może zostać obalone dowodami przedstawionymi przez osobę zainteresowaną. Jednak ochrona wiarygodności tego rejestru wymaga, żeby ocena pozwalająca obalić takie domniemanie nie była podejmowana pochopnie, na podstawie wątpliwych czy też jednostronnych dowodów. Tylko zaprezentowanie dowodów nie budzących wątpliwości co do ich wiarygodności, potwierdzonych przez różne podmioty, najlepiej mające charakter podmiotów prawa publicznego może stanowić podstawę do obalenie prawdziwości wpisu w KRS. Przedstawione dowody nie mogą budzić wątpliwości co do ich wiarygodności, braku wykorzystania ich w sposób incydentalny, w celu osiągnięcia doraźnych korzyści przez osobę próbująca obalić prawdziwość wpisu do KRS. Nie każdy dowód zaprzeczający prawdziwości takiego wpisu może być uznany z mogący doprowadzić do takiego skutku. Tylko dowody jednoznacznie obiektywne i znajdujące potwierdzenie w całości stanu faktycznego mogą do tego skutku doprowadzić. W przedmiotowej sprawie skarżący nie przedstawił takich dowodów. Dokument złożenia rezygnacji z funkcji prezesa zarządu spółki ( dokument prywatny ) nie potwierdzony w żaden sposób w innych podmiotach, w sytuacji gdy zachodzi tożsamość osoby prezesa zarządu i właściciela spółki nie może być uznany za wystarczający do obalenia prawdziwości wpisu do KRS co do osoby pełniącej funkcje prezesa zarządu. Przedłożenie jednego dokumentu prywatnego w takim układzie osobowym występującym w spółce nie jest wystarczające do obalenia tego domniemania. Nic bowiem nie stało na przeszkodzie by osoba rezygnująca z funkcji prezesa ,a będąc jednocześnie wspólnikiem spółki powołała inną osobę do reprezentowania spółki. Należy także wskazać, że ustępujący prezes zarządu widząc postępowanie udziałowca spółki , nie powołującego nowego prezesa zarządu mógł powiadomić Krajowy Rejestr Sądowy o złożonej rezygnacji ( co podlega wpisowi ), a wówczas nawet wobec braku formalnego wniosku KRS podjąć by musiał czynności, o których mowa w art. 24 ustawy o KRS czyli postepowanie przymuszające do złożenia wniosku o wpis zmian danych podlagających wpisowi do tego rejestru. Wobec braku jakiejkolwiek aktywności Z. O. w tym zakresie ( zarówno jako wspólnika spółki i prezesa zarządu spółki , czy byłego prezesa zarządu spółki ) organy podatkowe słusznie uznały, że domniemanie prawdziwości wpisu do KRS nadal obowiązuje i pełni on funkcje prezesa zarządu. Dokument rezygnacji złożonej w spółce gdzie większościowy udziałowiec pełni jednocześnie funkcję prezesa zarządu ma sam w sobie, bez wpisania do rejestru, zbyt małą moc dowodowa by obalić domniemanie wynikające z art. 17 ustawy o KRS. W ocenie sądu za stanowiskiem powyższym przemawia również treść art., 18 ustawy o KRS. Otóż podmiot zobowiązany do dokonania wpisu ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną innej osobie brakiem wpisu. Oznacza to ,że ponosi on odpowiedzialność również w takiej sytuacji, gdy szkodę taką wyrządza sam sobie. Niewykonanie obowiązku prawnego musi skutkować negatywnymi konsekwencjami dla podmiotu naruszającego prawo. Dlatego też sąd uznał. że w sprawie nie doszło do obalenia domniemania prawdziwości wpisu w rejestrach KRS. Przedstawiony dowód w postaci tylko i wyłącznie pisma skierowanego przez Z. O. do spółki, której jest właścicielem, przy braku jakichkolwiek innych dowodów, że rezygnacja ta miała charakter rzeczywisty, a nie pozorny, nakierowany na utrudnianie postępowania podatkowego, nie jest wystarczający. Wątpliwości co do rzeczywistego charakteru rezygnacji powiększa także fakt, że Z. O. dalej reprezentuje spółkę jako prezes zarządu zgodnie z wpisem z roku 2014. Organy nie naruszyły przepisów prawa procesowego prowadząc postępowanie w przedmiotowej sprawie. Nie naruszyły także przepisów prawa materialnego określając wysokość zobowiązania podatkowego spółki "A" i nie stosując zwolnień podatkowych przewidzianych w art. 7 upol. Organ podatkowy określił podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za rok 2015 przyjmując za przedmiot opodatkowania grunt o powierzchni 7310 mkw oraz budynki o powierzchni 1996,78 mkw, co łącznie powoduje powstanie zobowiązania w wysokości 36846 złotych. Organ zastosował stawkę podatku od gruntu i od budynków należną od tego typu przedmiotów opodatkowania jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Spółka z o.o. "A" jest wpisana do rejestru przedsiębiorców i prowadzi działalność gospodarczą. Jednocześnie przedmiotowe nieruchomości są wynajmowane podmiotowi gospodarczemu. W tych okolicznościach zastosowanie stawki podatku od nieruchomości właściwej dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą nie budzi wątpliwości. Nieruchomości te nie tylko są w posiadaniu przedsiębiorcy ale także są do działalności gospodarczej wykorzystywane. Brak jest przy tym podstaw- o czym mowa w skardze do zastosowania zwolnienia podatkowego przewidzianego dla nieruchomości na których prowadzone są " działy specjalne produkcji rolnej ". Przepis art. 7 ust. 1 pkt 4 lit c upol stanowi, że zwalnia się z podatku od nieruchomości zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej. Pojęcie działów specjalnych produkcji rolnej musi być wykładane zgodnie z definicją zawartą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ( podatnik jest osobą prawną ), gdyż ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje tego pojęcia. Przepis art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym. Definicja ta , jak wynika z jej treści , nie obejmuje swoim zakresem edukacyjnego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, co słusznie zauważyło w odpowiedzi na skargę SKO. Podkreślić przy tym należy, że podstawą zastosowania zwolnienia określonego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c u.p.o.l. jest "zajęcie" części budynku pod produkcję rolną, a więc okoliczność faktyczna nie podlegająca wpisowi do ewidencji gruntów i budynków. Pojęcie zajęcia odnosi się bowiem do aktów faktycznego władania nieruchomością przez podatnika i każdorazowo musi być w trakcie postępowania podatkowego (w przypadku gdy zaistnieje taka potrzeba) wyjaśniane przez organ podatkowy za pomocą przeprowadzonych dowodów. Nie jest w tym zakresie wystarczające powołanie się jedynie na dane wynikające z ewidencji. O zajęciu nieruchomości świadczyć będzie faktyczny sposób władania nią i rodzaj prowadzonej na niej działalności. Jest to pojęcie odmienne od pojęcia związania nieruchomości z działalnością np.: gospodarczą zdefiniowaną w u.p.o.l. O ile bowiem o związaniu będzie decydować określony układ własnościowy nieruchomości, to o zajęciu świadczyć będą rodzaje działalności prowadzonej na nieruchomości. Podatnik w dotychczas prowadzonym postępowaniu nie zgłaszał takiej podstawy zwolnienia z opodatkowania całości lub części przedmiotu opodatkowania. Nie podnosił w tym zakresie żadnych argumentów. Uniemożliwił przy tym, co ważne w niniejszej sprawie , przeprowadzenie oględzin, jakich chciał dokonać organ w dniu 03.03.2020 r. Spółka nie udostępniła upoważnionym przedstawicielom organu podatkowego podlegającego opodatkowaniu gruntu i budynku celem dokonania oględzin, przez co nie było możliwe ustalenie prowadzonej w tym budynku faktycznej działalności. Pomimo telefonicznych wezwań Zdzisław Ozga nie udostępnił organowi podatkowemu nieruchomości celem przeprowadzenia oględzin. W tych okolicznościach nie może się on powoływać na nowe okoliczności, jakoby na tej nieruchomości prowadzone były działy specjalne produkcji rolnej. Podatnik jest zobowiązany współpracować z organami podatkowymi w tym zakresie, w jakim podejmują one czynności prowadzące do ustalenia stanu faktycznego. Nie może być zaakceptowana sytuacja, gdy z jednej strony podatnik uniemożliwia przeprowadzenie czynności procesowej i pozyskanie istotnego dowodu, a z drugiej strony powołuje się na okoliczności które ten dowód mógł potwierdzić lub obalić. Organ w takiej sytuacji mógł orzec na podstawie takich dowodów jakie udało mu się zgromadzić. Obowiązek poszukiwania dowodów nie jest bowiem nieograniczony i organ nie przeprowadza dowód, które z uwagi na działanie podatnika nie mogły zostać przeprowadzone. Dlatego też zwolnienie z art. 7 ust.1 pkt 4 lit. C upol nie mogło być w tek sprawie zastosowane. Po pierwsze to podatnik uniemożliwił ocenę stanu nieruchomości w aspekcie jej zajęcia na konkretny rodzaj działalności, a po drugie przedstawiane przez podatnika działania o charakterze edukacyjnym nie spełniają pojęcia działu produkcji rolnej, o której mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o CIT. Z tych względów sąd skargę oddalił w myśl art. 151 ppsa.