I SA/Rz 442/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października2016 r. spraw ze skarg K. G. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2013 r. - nr [...] w przedmiocie określenia spółce cywilnej - Firma Handlowo-Usługowa "A." K. G., J. G. w J. podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Volkswagen Transporter oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności K. G. za zaległości podatkowe F.H.U "A." K. G., J. G. w podatku akcyzowym, - nr [...] w przedmiocie określenia spółce cywilnej - Firma Handlowo-Usługowa "A." K. G., J. G. w J. podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes-Benz oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności K. G. za zaległości podatkowe F.H.U. "A." K. G., J. G. w podatku akcyzowym, - nr [...] w przedmiocie określenia spółce cywilnej - Firma Handlowo-Usługowa "A." K. G., J. G. w J. podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes-Benz oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności K. G. za zaległości podatkowe F.H.U. "A." K. G., J. G. w podatku akcyzowym - postanawia- zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego K. G. kwotę 5.851 (pięć tysięcy osiemset pięćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 442/16 UZASADNIENIE W wyroku z dnia 5 lipca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w punkcie 2 sentencji orzeczenia zawarł postanowienie o zasądzeniu od Dyrektora Izby Celnej na rzecz Skarżącego K. G. kwotę 3.951zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 i 2, § 6, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461) oraz § 2, § 15 ust. 1 i 3, § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800), poprzez błędne obliczenie kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniach przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i nie zasądzenie dalszej kwoty 1800 zł. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 września 2016r., sygn. I GZ 509/16 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał w zakresie kosztów postępowania sprawę do ponownego rozpoznania tut. Sądowi. NSA w uzasadnieniu wskazał, że orzeczenie Sądu I instancji w przedmiocie kosztów nie uwzględnia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika poniesionych w związku z celowym dochodzeniem praw w czasie dwukrotnego postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak stanowi art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie sprawa była dwukrotnie rozpoznawana przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. Sąd wydał wyrok oddalający skargę w dniu 19 września 2013r. Następnie w wyniku ponownego rozpoznania sprawy tut. Sąd wyrokiem z dnia 5 lipca 2016r. uchylił zaskarżone decyzje. W związku z powyższym Sąd wziął pod uwagę wyrażony w orzecznictwie oraz w doktrynie pogląd zgodnie z którym, jeżeli profesjonalny pełnomocnik reprezentuje stronę w obu instancjach, stawki wynagrodzenia odnoszą się do każdej instancji oddzielnie. Podobnie, jeżeli orzeczenie sądu administracyjnego pierwszej instancji zostanie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem pierwszej instancji przysługuje odrębne wynagrodzenia (tak M. Niezgódka-Medek; (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; LEX/el., 2013; Komentarz do art. 205, tak również B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 446, tak również postanowienie NSA z 12 lutego 2009r., II FZ 38/09 oraz z 21 października 2011r., II FZ 490/11). Mając na względzie powyższe Sąd w sentencji niniejszego postanowienia zasądził od organu na rzecz Skarżącego kwotę 5.851zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na powyższą kwotę składają się: - uiszczone wpisy od skarg w łącznej wysokości – 300zł, - uiszczony wpis od zażalenia w wysokości – 100zł, - opłaty skarbowe od pełnomocnictw w łącznej wysokości 51zł, - wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 1.800 zł tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie Skarżącego w postępowaniu sądowym I instancji zakończonym wyrokiem z dnia 19 września 2013r. - na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2013r., poz. 461), - wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3.600 zł tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie Skarżącego w postępowaniu sądowym I instancji zakończonym wyrokiem z dnia 5 lipca 2016r. - na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2013r., poz. 461) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).