I SA/Rz 464/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na postanowienie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - postanawia - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił skargę A. M. na postanowienie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Odpis sentencji wyroku został doręczony Skarżącej w dniu 23 sierpnia 2016r. W piśmie z dnia 14 września 2016r. złożonym osobiście w tut. Sądzie, Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strona podniosła, że wyrok został jej doręczony w dniu 23 sierpnia 2016r. Z uwagi na stan zdrowia, tj. poważne schorzenie rwy kulszowej, połączone z drętwieniem szyi i niemożnością wstania z łóżka, Skarżąca nie była w stanie zapoznać się z treścią wyroku i sporządzić wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia. Stan zdrowia uległ poprawie w dniu 12 września 2016r. i dopiero wtedy Skarżąca zapoznała się z treścią wyroku i mogła sporządzić wniosek o jego uzasadnienie. Mając na względzie powyższe Skarżąca podniosła, że z przyczyn niezależnych od siebie nie miała możliwości złożenia w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, co oznacza, że uchybienie terminu do dokonania tej czynności procesowej miało charakter niezawiniony. Wraz z wnioskiem Skarżąca przedstawiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku oraz zaświadczenie lekarskie z dnia 18 sierpnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W art. 86 § 1 P.p.s.a. została przewidziana możliwość przywrócenia terminu, któremu Strona uchybiła, pod pewnymi warunkami. Zgodnie z ww. przepisem, Sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Na podstawie art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Strona dopełniła więc wymóg wynikający z art. 87 § 4 P.p.s.a., jednakże wniosek o przywrócenie terminu nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki, jaką jest brak winy w dokonaniu czynności procesowej po terminie. Brak winy w uchybieniu terminu zachodzi jedynie w sytuacji, gdy pomimo dołożenia należytej staranności, strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkoda powinna mieć charakter zewnętrzny i obiektywny (np. przerwa w komunikacji, powódź, pożar, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą), a jej usunięcie musi być niemożliwie, nawet przy użyciu największego, możliwego w danych warunkach wysiłku. W kontekście uzasadnienia wniosku Skarżącej należy podkreślić, że podstawą do przywrócenia terminu może być taka choroba, która nie pozwoliła się na wyręczenie inną osobą. Taka sytuacja może mieć miejsce np. wtedy, gdy strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie ma możliwości skorzystania z pomocy innych domowników, albo też, gdy na skutek nagłej i ciężkiej choroby nie jest w stanie porozumieć się z otoczeniem i wyrazić prośby o nadanie do sądu przesyłki z pismem, zawierającym określone żądanie procesowe (por. również postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2015r., II OZ 60/15, postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2011r., II OZ 494/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona powinna ponadto uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Konieczne jest uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia strony na niemożność jej osobistego działania. Zaświadczenia lekarskiego wskazującego na chorobę strony nie należy automatycznie traktować jako okoliczności wykluczającej winę (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r., II FZ 551/11). Istotne są bowiem fakty, wynikające z treści takiego zaświadczenia. W zaświadczeniu lekarskim przedstawionym przez Stronę stwierdzono, że A. M. leczy się od kilku lat z pojawiającymi się nawrotami choroby. Wymaga systematycznego leczenia a w ostatnich dniach nastąpiło zaostrzenie objawów. W treści tego zaświadczenia nie wskazano, na jaką konkretnie chorobę cierpi skarżąca, ani też, co równie istotne, jakie są objawy tej choroby. Nie można więc na podstawie tego zaświadczenia stwierdzić, czy rzeczywiście choroba Skarżącej miała charakter nagły, które uniemożliwił jej nawet posłużenie się bliską osobą w celu sporządzenia i nadania pisma przesyłką pocztową. Przedstawione przez Skarżącą zaświadczenie nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia, że Strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Z treści powyższego zaświadczenia nie wynika również, przez jak długi okres czasu występowały objawy choroby. Zaświadczenie zostało wystawione w dniu 18 sierpnia 2016r. a więc jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, co nastąpiło w dniu 23 sierpnia 2016r. Nie można więc stwierdzić, czy powoływana przez Stronę choroba trwała przez cały okres biegu terminu do dokonania ww. czynności procesowej, czy też zakończyła się przed upływem biegu tego terminu. Wprawdzie Strona podała, że jej stan zdrowia uległ poprawie 12 września 2016r. jednak okoliczność ta również nie została uprawdopodobniona. W szczególności nie wynika ona z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego. Zatem wobec braku uprawdopodobnienia, że do uchybienia terminu doszło bez winy Skarżącej, Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.