I SA/Rz 489/07
WyrokWSA w Rzeszowie2007-07-19
Skład orzekający: Barbara Stukan-Pytlowany, Małgorzata Niedobylska, Kazimierz Włoch
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy podatnik, który nie jest podatnikiem podatku VAT, może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów podatek VAT naliczony w fakturach za opłaty eksploatacyjne związane z wynajmowanym lokalem użytkowym, do którego posiada spółdzielcze własnościowe prawo?Ratio decidendi
Podatnik, który nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów podatek naliczony zawarty w fakturach za opłaty eksploatacyjne związane z wynajmowanym lokalem użytkowym. Jest to koszt uzyskania przychodu, ponieważ wydatek ten jest związany z utrzymaniem źródła przychodów, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.Stan faktyczny
Podatnik zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o interpretację przepisów prawa podatkowego, pytając, czy ma prawo wliczać w koszty podatek VAT naliczony w fakturach od spółdzielni mieszkaniowej za zaliczki na pokrycie kosztów zarządzania lokalem użytkowym, do którego posiada spółdzielcze prawo. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, wskazując, że naliczony podatek VAT stanowi koszt uzyskania przychodu. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Podatnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 19 lipca 2007r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego - oddala skargę -
I SA/Rz 489/07
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia (..) kwietnia 2006r. J.Z. , zwany dalej Podatnikiem, zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego, zadając następujące pytania: "Czy mam prawo wliczania w koszty wynajmu lokalu użytkowego (do którego posiadam przydział na zasadach spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego, do którego stosuje się odpowiednie przepisy dotyczące własnościowego prawa do lokalu) podatku VAT naliczanego w fakturach VAT wystawianych przez Spółdzielnię Budownictwa Mieszkaniowego na wpłaty zaliczek na pokrycie kosztów zarządzania?" oraz "Czy istnieje zgodność z przepisami prawa przy wystawianiu faktur VAT przez SBM, która za podstawę opodatkowania podatkiem VAT równym 22% przyjmuje wartość zaliczek na opłaty pobierane na podstawie art.4 ust.1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych?".
Zdaniem wnioskodawcy zaliczki (kwoty) wpłacane przez członków spółdzielni na pokrycie kosztów zarządzania zarówno nieruchomością wspólną, jak i poszczególnych lokali użytkowych, nie stanowią obrotu w rozumieniu ustawy o VAT, a są jedynie partycypacją członka spółdzielni w jej kosztach.
Wezwany do uzupełnienia własnego stanowiska w sprawie J.Z. dodał, że według niego wartość podatku VAT w fakturach została naliczona niezgodnie z prawem. Ponieważ nie został spełniony art.5 ustawy o VAT, to nie ma prawa wliczania tego podatku w koszty.
Postanowieniem z dnia (..) czerwca 2006r. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko Podatnika przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Uzasadnił, iż wydatek dotyczący opłat za lokal użytkowy ma związek ze źródłem przychodu, jakim jest najem lokalu użytkowego. Stosownie do art.23 ust.1 pkt 43 lit.a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14 z 2000r., poz.176 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.d.f., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym, że jest kosztem podatek naliczony, jeżeli podatnik zwolniony jest z podatku od towarów i usług.
W związku z tym, że podatnik nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług, naliczony podatek VAT w fakturach z tytułu kosztów eksploatacji stanowi koszt uzyskania przychodu.
Jednocześnie organ I instancji dodał, że powyższe postanowienie rozstrzyga sprawę zapytania w części dotyczącej podatku dochodowego, natomiast zapytanie w części dotyczącej podatku od towarów i usług zostało załatwione odrębnym postanowieniem.
W zażaleniu na powyższe postanowienie J.Z. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego wniosku, łącznie z pytaniem dotyczącym zgodności z prawem naliczania przez spółdzielnię mieszkaniową podatku VAT od zaliczek na opłaty.
Decyzją z dnia (..) września 2006r. nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej odmówił zmiany postanowienia wydanego przez organ I instancji, uznając za prawidłową interpretację przepisów prawa podatkowego, dokonaną przez ten organ. Odnosząc się do zarzutu, że wniosek podatnika powinien być rozpatrywany łącznie w przedmiocie podatku dochodowego i VAT organ stwierdził, że są to dwa odrębne podatki, uregulowane w odrębnych ustawach. Odnośnie pytań zawartych we wniosku wydane zostały dwa orzeczenia w różnych trybach, których nie można połączyć. W niniejszej sprawie organ wydał na podstawie art.14 a § 1 i 4 Ordynacji podatkowej pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego, natomiast odnośnie podatku od towarów i usług wydał postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania (na podstawie art.165 a § 1 Ordynacji podatkowej) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji, z uwagi na to, że wnioskodawca nie legitymuje się statusem podmiotu uprawnionego do złożenia wniosku.
Po rozpatrzeniu odwołania J.Z. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia (...) grudnia 2006r. nr (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Stwierdził, że również w toku postępowania odwoławczego nie jest możliwe orzeczenie o prawidłowości lub sprzeczności z prawem naliczenia podatnikowi podatku VAT przez spółdzielnię mieszkaniową, bo J.Z. nie jest w tym przypadku podatnikiem, płatnikiem lub inkasentem tego podatku. Natomiast jeśli Spółdzielnia wystawiłaby fakturę korygującą, obejmującą korektę VAT naliczonego, wówczas o kwotę dokonanej korekty Podatnik winien pomniejszyć koszty uzyskania przychodów.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną wyżej decyzję organu II instancji, J.Z. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i o zmianę postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) czerwca 2006r. W uzasadnieniu podał, że opłaty wnoszone na rzecz spółdzielni wpisywane na fakturach jako koszty eksploatacji w rzeczywistości są wpłatami dokonywanymi na podstawie art.4 ust.1, 2, 4, 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Pobierania tych opłat nie można uznać za usługi, gdyż nie są wymienione w PKWiU, nie posiadają numeru PKWiU. Ponieważ następuje wyłudzanie podatku VAT zarówno od podatnika, jak i od Skarbu Państwa, to skarżący uważa, że nie ma prawa wliczać do kosztów wartości tego podatku, gdyż jest wartością przestępstwa.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W związku z wniesioną skargą podnieść przede wszystkim należy, że sąd administracyjny kontroluje działalność organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm. - powoływanej dalej jako p.u.s.a.) i rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w tejże skardze podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a.). Trzeba przy tym dodać, że sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy merytorycznie, nie może zatem - nawet w przypadku uznania zasadności skargi - zmienić zaskarżonego orzeczenia, a jedynie uchylić je albo stwierdzić nieważność, o ile zajdą ku temu ustawowe przesłanki (art.145 ustawy p.p.s.a.).
Spośród dwóch pytań, sformułowanych przez J.Z. we wniosku z dnia (...) kwietnia 2006r. o dokonanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, przedmiotem obecnie rozpoznawanej sprawy jest tylko pierwsze z nich, dotyczące wliczania w koszty podatku VAT zawartego w wystawionych przez spółdzielnię mieszkaniową fakturach. Natomiast odnośnie drugiego pytania, co do zgodności z prawem naliczania podatku od towarów i usług przez spółdzielnię mieszkaniową, toczyło się odrębne postępowanie, zakończone prawomocnym orzeczeniem (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lutego 2007r. sygn. akt I SA/Rz 680/06), dlatego kwestia ta nie może być przedmiotem obecnego rozstrzygnięcia. Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby (art.170 ustawy p.p.s.a.)
Badając zgodność z prawem dokonanej przez organy podatkowe interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego, w rozpoznawanej sprawie Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa materialnego, ani procesowego.
Należy podzielić stanowisko organów podatkowych, że skarżący, osiągający przychody z najmu lokalu użytkowego, do którego posiada spółdzielcze własnościowe prawo, może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tego tytułu zapłaconą opłatę eksploatacyjną wynikającą z wystawionej przez spółdzielnię mieszkaniową faktury w wartości brutto, tj. razem z podatkiem naliczonym. Nie jest bowiem sporny, znany organowi z urzędu fakt, że skarżący nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z tym, stosownie do treści art.23 ust.1 pkt 43 lit.a ustawy p.d.f. podatek naliczony jest dla niego kosztem uzyskania przychodów. Nie ma przy tym znaczenia, że spółdzielnia nazywa kosztami eksploatacji w istocie zaliczki wpłacane przez członków spółdzielni na pokrycie kosztów zarządzania zarówno nieruchomością wspólną, jak i poszczególnych lokali. Istotne jest bowiem to, że dla skarżącego jest to wydatek związany z utrzymaniem (zachowaniem) źródła przychodów, a więc stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art.22 ust.1 ustawy p.d.f.
Należy zaznaczyć, że zgodnie z przepisem art.14b § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podatnik, płatnik lub inkasent zastosowali się do wydanej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia w przedmiocie interpretacji, jeśli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd w oparciu o art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło