I SA/Rz 566/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata MW o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi DK na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [.] z dnia [.] maja 2014 r. nr [.] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych - p o s t a n a w i a - przyznać adwokatowi MW od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), zawierającą podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu DK w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 sierpnia 2014 r. przyznano DK prawo pomocy w zakresie całkowitym, dla której pełnomocnikiem z urzędu wyznaczony został przez Okręgową Radę Adwokacką w [.] adwokat MW. Wyrokiem z dnia 9 października 2014 r. sygn. I SA/Rz 566/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę oraz orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu, rozpoznając wniosek zgłoszony do protokołu rozprawy. Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej w imieniu skarżącej przez pełnomocnika Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. sygn. II FSK 4018/14, uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w całości oraz decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [.] z dnia [.] maja 2014 r. Mając na uwadze powyższe aktualny stał wniosek adwokata MW zgłoszony do protokołu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w dniu 9 października 2014 r. o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącej w ramach instytucji prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił bowiem cały wyrok sądu pierwszej instancji, w tym zawarte w punkcie II rozstrzygnięcie dotyczące wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, nie wypowiadając się w tej kwestii. Wysokość należnego adwokatowi wynagrodzenia wynosi 295,20 zł. Składa się na nie opłata w kwocie 240 zł, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), powiększona o podatek od towarów i usług w stawce 23 %, stosownie do § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w zw. z art. 41 i art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. obowiązujący w dacie wyrokowania w pierwszej instancji Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).Pełnomocnik podjął w sprawie czynności procesowe, reprezentował skarżącą na rozprawie w dniu 9 października 2014 r. Udzielił więc jej pomocy prawnej. Wobec tego, działając na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) w zw. z art. 2 i 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono o przyznaniu należnego adwokatowi wynagrodzenia za postępowanie pierwszoinstancyjne.