I SA/Rz 582/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Barbara Stukan-Pytlowany /spr./ WSA Grzegorz Panek Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 16 listopada 2010 r. spraw ze skarg A. W. i T. P. na decyzje Dyrektora Izby Celnej 1) z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku akcyzowego 2) z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty prawnie należnej wynikającej z długu celnego 3) z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług - oddala skargi - Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...], nr [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy poprzedzające je decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] stycznia 2010r. o numerach odpowiednio: [...] - określającą kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 3 033 zł., [...] - określającą kwotę podatku akcyzowego w wysokości 4 538 zł., oraz [...] - określającą kwotę podatku od towarów i usług – 8 339 zł. Z uzasadnienia zaskarżonych decyzji wynika, iż skarżący – A. W., działając przez upoważnionego przedstawiciela T. P., ponoszącego solidarną odpowiedzialność w zakresie długu celnego - złożył w dniu 4 grudnia 2007r. zgłoszenie celne zaewidencjonowane pod poz. [...]- wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzonego ze Stanów Zjednoczonych samochodu osobowego marki Suzuki Grand Vitara, nr [...], pojemność 2736 cm3, rok produkcji 2007. W przedmiotowym zgłoszeniu skarżący określił wartość celną towaru na kwotę 6 973 zł. przyjmując za jej podstawę wartość transakcyjną towaru w wysokości 2 350 USD określoną na podstawie dołączonego rachunku sprzedaży/memorandum sprzedaży ratalnej z dnia 15 października 2007 r. powiększoną o koszty transportu morskiego. Wraz z powyższym zgłoszeniem skarżący przedłożył również ocenę techniczną przedmiotowego samochodu nr 6(M)2007 z dnia 4 grudnia 2007r. zawierającą opis uszkodzeń pojazdu na dzień dokonania zgłoszenia celnego. Tak określona wartość celna stanowiła podstawę do dokonania obliczeń należności celno-podatkowych związanych z importem samochodu osobowego marki Suzuki Grand Vitara. Po analizie dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego, organ podatkowy, zwróciwszy uwagę na niską zadeklarowaną wartość pojazdu, wykorzystując dane dostępne na stronach internetowych kraju eksportu ustalił, iż najniższa cena rynkowa nieuszkodzonego samochodu marki Suzuki Grand Vitara rok produkcji 2007 na rynku amerykańskim wynosi: 11 150 USD – przy sprzedaży przez dealera, 10 295 USD – przy sprzedaży prywatnej, 9 169 USD – przy sprzedaży wraz z rozliczeniem starego pojazdu. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę art. 181a ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (zwanego dalej RWKC) organ celny stwierdził, że istnieją uzasadnione wątpliwości, czy wartość zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowi całkowitą płatność za importowany towar. Wobec tego postanowieniem nr [...] z dnia [...].10.2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie prawidłowego określenia elementów kalkulacyjnych mających wpływ na wysokość długu celnego powstałego w związku z importem przedmiotowego samochodu, wzywając stronę do przedłożenia wszelkich dodatkowych wyjaśnień i dokumentów mogących mieć znaczenie w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi T. P. przesłał kopię polecenia wypłaty za granicę z dnia 23 listopada 2007 r. oraz kopię kosztorysu nr 585 z dnia 18 września 2009 r. sporządzonego przez dealera Suzuki, a także wyjaśnił, iż kosztorys ten obejmuje jedynie część uszkodzeń, jakie samochód posiadał w momencie przywozu do kraju, gdyż oprócz znanych kupującym, uszkodzeń powstałych w wyniku kolizji oraz uszkodzonych bezpieczników i przekaźników, samochód był również zalany na co wskazywało zaśniedzenie instalacji elektrycznej oraz fetor dochodzący z kabiny auta. Przedłożył również kserokopię umowy sprzedaży importowanego pojazdu, zawartej w Ł. w dniu 4 grudnia 2007 r. między A. W. a G. Ł. Skarżący zaś przesłał dokumentację zdjęciową opisującą uszkodzenia elektroniki tj. głównego sterownika silnika, modułu ABS, ESP, wtyczki wchodzącej w główny sterownik silnika, wtyczki wchodzącej do modułu ABS i ESP oraz oświadczył, iż podczas szczegółowych oględzin samochodu okazało się, że miał on wgnieciony dach oraz szereg uszkodzeń od spodu powstałych wskutek nieudolnego załadunku samochodu wózkiem widłowy. W toku prowadzonego postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w R. powołał biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej E. T.-M. "R.-PZM " S.A. Oddział w R. w celu ustalenia wartości rynkowej przedmiotowego pojazdu na dzień dokonania zgłoszenia celnego, z uwzględnieniem uszkodzeń wykazanych w przedstawionej przez strony ocenie technicznej nr 6(M)2007 z dnia 04.12.2007 r. - przy założeniu najkorzystniejszych dla Strony oceny uszkodzeń oraz wyposażenia dodatkowego, a także uszkodzeń, które należy uwzględnić zgodnie ze złożonym oświadczeniem Strony tj. głównego sterownika silnika, modułu ABS, ESP, wtyczki wchodzącej w głównym sterownik silnika, wtyczki wchodzącej do modułu ABS, ESP oraz zamoczenia tapicerki (otwarte okno). Jednocześnie organ celny zaznaczył, aby nie uwzględniać w wycenie sugerowanego przez Stronę uszkodzenia dachu oraz uszkodzeń powstałych wskutek nieudolnego załadunku wózkiem widłowym, gdyż szkody te powstały na terenie Wspólnoty i nie mają przełożenia na wartość celna importowanego pojazdu. W otrzymanej wycenie technicznej Nr 14/10/S. z dnia stycznia 2010r. biegły określił wartość brutto wskazanego samochodu: metodą stopnia uszkodzenia na kwotę 43 237 zł., metodą urealnionego kosztu naprawy na kwotę 61 045 zł., metodą zredukowanego kosztu naprawy na kwotę 54 076 zł. Naczelnik Urzędu Celnego w R. jako podstawę ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu, przyjął określoną w wycenie biegłego wartość rynkową samochodu na rynku polskim w wysokości 50 866 bez uwzględnienia współczynnika zbywalności, odliczając od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru tj. 10% zwyczajowo przyjętej marży, 22% podatku od towarów i usług, 13,6 % podatku akcyzowego, oraz 10% cła. Ostatecznie stwierdzając, iż istnieją uzasadnione podstawy do zakwestionowania określonej w zgłoszeniu celnym wartości transakcyjnej pojazdu, Naczelnik Urzędu Celnego w R. opisaną na wstępie decyzją z [...] stycznia 2010r., określił prawnie należną kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 3 033 zł. oraz zaksięgował retrospektywnie kwotę 2 336 zł. stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą prawnie należną a kwotą wykazaną w zgłoszeniu celnym. Z uwagi na bezpośredni wpływ wartości celnej towaru na wartość podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług, organ wszczął równoległe postępowania w tym zakresie, określając w konsekwencji, opisanymi na wstępie decyzjami z dnia 22 stycznia 2010r. wartość podatku akcyzowego - na kwotę 4 538 oraz podatek VAT na kwotę 8 339 zł. W odwołaniach od powyższych decyzji skarżący wnieśli o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w oparciu o prywatną opinię biegłego, dokumenty spedycji pojazdu oraz załączone do odwołania fotografie dwóch modeli Suzuki Grand Vitara – MR’05 oraz XL-7. Zarzucili bowiem, iż przyjęta za dowód w postępowaniu opinia biegłego J. Sz., dotyczy samochodu marki Suzuki Grand Vitara 2.3t w wersji XL-7 a zatem innej wersji samochodu aniżeli pojazd będący przedmiotem toczącego się postępowania tj. Suzuki Grand Vitara MR'05 wersja V6. Zdaniem skarżących jest to różnica mająca zasadniczy wpływ na ustalenie wartości celnej pojazdu, gdyż wersja XL-7 jest pojazdem 7-osobowym o znacznie lepszym standardzie, z innej klasy silnikiem, podczas gdy importowany samochód to pojazd 5 -osobowy, o innym standardzie i silniku. Zarzucając naruszenie art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust.1 ustawy Prawo celne skarżący podkreślili iż w przeprowadzonym postępowaniu doszło do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych dotyczących modelu i wersji importowanego pojazdu oraz zakresu uszkodzeń tego pojazdu w chwili przywozu na terytorium RP, co miało bezpośredni wpływ na zawyżenie jego wartości celnej. Po rozpoznaniu powyższych odwołań, Dyrektor Izby Celnej w P. stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo przyjął za podstawę ustalenia wartości celnej towaru, najniższą wartość rynkową samochodu na rynku eksportera, oraz uwzględniając określony przez biegłego w wycenie nr 14/10/Szel. procent uszkodzeń importowanego pojazdu (wynikający z proporcji wartości pojazdu nieuszkodzonego tj. 85 500 PLN w stosunku do wartości pojazdu uszkodzonego - bez współczynnika zbywalności- tj. 50 866 PLN) w wysokości 41 % organ celny obliczył, iż wartość podobnego samochodu osobowego na rynku kraju eksportera na 4 661 USD. W tym stanie rzeczy zadeklarowana przez Stronę wartość samochodu tj. 2 350 USD jest znacznie niższa od najniższej rynkowej ceny takiego pojazdu, pomniejszonej o braki i uszkodzenia. Organ zauważył również, że do badania w zakresie kształtowania się cen na rynku eksportera przyjęto cenę samochodu oferowanego do sprzedaży po upływie ponad 24 m-cy (03.11.2009 r.) od dnia dokonania zakupu (15.10.2007 r.), co było korzystniejsze dla strony, z uwagi na niższą cenę pojazdów starszych. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego, przyjętej za dowód w sprawie opinii biegłego J. Sz., organ podkreślił iż zgodnie z wyjaśnieniami tegoż biegłego wycena nr 14/10/S. została sporządzona w oparciu o samochód o identycznych parametrach technicznych (rodzaj silnika, pojemność/moc silnika, rodzaj nadwozia, liczba cylindrów) jak pojazd importowany. Zasadnicze różnice występują jedynie w oznaczeniu modelu pojazdu i wyglądzie zewnętrznym nadwozia. Biegły oświadczył bowiem, iż samochód Suzuki Grand Vitara o pojemności silnika 2 736 cm3 i mocy 135kW był produkowany wyłącznie na rynek amerykański i oznaczany jako XL-7. Model ten był wykonany w dwóch wersjach nadwozia 5-drzwiowej- 5-cio osobowej i 5-drzwiowej-7-mio osobowej. Wbrew zarzutom odwołujących się w wycenie nr 14/10/S. z dnia 6 stycznia 2010 r. jako podstawę do ustalenia wartości bazowej importowanego pojazdu przyjęta została wersja nadwozia 5-drzwiowa i 5-cio osobowa (co znajduje potwierdzenie w treści samej opinii ) z silnikiem o pojemności 2 736 cm3 i mocy 135kW. Ponadto zarówno model importowany jak i ten w oparciu o który została sporządzona wycena wyposażone są w automatyczną skrzynię biegów. W przedmiotowym piśmie biegły wyjaśnił również, iż z uwagi na to, że w wydaniu katalogowym cennika "Info-Ekspert" część B z grudnia 2007 r. nie ma notowań dotyczących Suzuki Grand Vitara o w/w parametrach z roku 2007 tj. w stanie nowym, w związku z tym przyjął zinterpolowaną wartość bazową wysokości 114 182 PLN (tzn. ustaloną za pomocą programu komputerowego "Info-Ekspert" m.in. na podstawie notowań z roku produkcji 2006 i niższych roczników). W/w wartość bazową biegły pomniejszył następnie o korekty ze względu na: - pierwszą rejestrację (- 13 631 PLN),- przebieg (331 PLN), - stan utrzymania i dbałość o pojazd (uwzględniającą zamoczenie tapicerki) (-5 044 PLN), - serwisowanie pojazdu - 5% (- 5 044 PLN),- import prywatny - 5% (- 5 044 PLN). Otrzymaną w ten sposób wartość rynkową przedmiotowego pojazdu w stanie nieuszkodzonym (85 800 PLN) posługując się "metodą stopnia uszkodzenia" pomniejszono następnie o stopień uszkodzeń. Wobec tego organ nie uznał powyższego zarzutu za uzasadniony, stwierdzając, iż wycena sporządzona została w sposób prawidłowy, pełny i rzetelny a określona w niej wartość rynkowa w sposób wiarygodny odzwierciedla wartość importowanego samochodu w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Uznał też, iż obliczona w ten sposób wartość celna, zasadnie stała się podstawą do obliczenia pozostałych należności celno-podatkowych związanych z importem pojazdu samochodowego będącego przedmiotem niniejszego postępowania. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 181a Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (zwanego dalej RWKC) zgodnie z którym wartość transakcyjna nie musi być przyjęta za wartość celną w wypadku, gdy organ celny ma uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art.29 WKC. Przepis ten znajduje zastosowanie zarówno w przypadku braku dokumentów, jak również w przypadku braku wiarygodności przedłożonych dokumentów. Podkreślił, iż wątpliwości organu celnego w odniesieniu do wiarygodność przedłożonych przez stronę dokumentów handlowych, w zakresie uwidocznionej na nich ceny transakcyjnej, były uzasadnione, gdyż jak wykazało postępowanie podana przez zgłaszającego cena była rażąco niska w stosunku do cen pojazdów na rynku amerykańskim. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podkreślił, iż na podstawie art. 180 Ordynacji podatkowej, w trakcie prowadzonego postępowania ma on prawo korzystać ze wszelkich dostępnych informacji i materiałów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, w tym również z danych dostępnych powszechnie na stronach internetowych. Wykorzystanie zatem internetowych źródeł informacji o branży samochodowej w USA nie narusza prawa. Zaznaczył jednak, iż wbrew zarzutom strony, informacje zawarte na stronie internetowej www.edmunds.com., nie stanowiły podstawy do ustalenia wartości celnej sprowadzonego samochodu metodami zastępczymi. Miały one jedynie charakter orientacyjny i stanowiły podstawę do przeprowadzenia przez organ celny postępowania wyjaśniającego w sprawie. Wartość celna towaru została bowiem określona przez biegłego rzeczoznawcę, przy przyjęciu najniższej z cen oferowanych na rynku eksportera, oraz z uwzględnieniem korekt z tytułu posiadanych przez importowany pojazd, udokumentowanych uszkodzeń. Organ podkreślił, iż biegły rzeczoznawca dokonując wyceny przedmiotowego pojazdu był w posiadaniu zarówno oceny technicznej samochodu z dnia 4 grudnia 2007r.,wykonanej na zlenienie skarżącego, jak również dokumentacji zdjęciowej zabezpieczonej w dniu dokonania zgłoszenia celnego, oraz wyjaśnień strony dotyczących dodatkowych uszkodzeń pojazdu. Podkreślił również, iż organ celny i instancji słusznie uznał, iż dla potrzeb wyceny nr 14/10/S. nie powinny być uwzględniane uszkodzenia dachu oraz uszkodzenia spodu samochodu powstałe- zdaniem stron- podczas załadunku wózkiem widłowym, gdyż uszkodzenia powstałe na skutek nieprawidłowego transportu na terenie Polski nie mają wpływu na samą wartość celną sprowadzonego pojazdu. W kwestii przedłożonej przez strony prywatnej opinii nr 4/02/2010 z dnia 12.02.2010 r. sporządzonej przez mgr inż. I. K. i inż. A. Rz. organ odwoławczy podkreślił, iż wbrew twierdzeniom strony, ustalona w w/w opinii wartość rynkowa samochodu nie przedstawia rzeczywistej wartości samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania. Wynika z niej bowiem, iż z uwagi na brak w bazie systemu "Info-Ekspert" danych dotyczących modelu z silnikiem V6 2,7 cm3 przyjęto model o podobnym wyposażeniu z silnikiem 1,6 cm3 i w związku z tym dokonano stosownego podniesienia wartości pojazdu o 20 %. Jednakże jak wynika z katalogowego wydania cennika "Info-Ekspert" z grudnia 2007 r. część B, str. 744, przyjęta przez biegłych wartość bazowa brutto w wysokości 74 900 PLN (powiększona następnie o 20 %) dotyczy samochodu Suzuki Grand Vitara model MR'05 2.1 t w stanie nowym, z pojemnością silnika 1,6 l, który występuje tylko w nadwoziu 3-drzwiowym i 4-drzwiowym. Powyższe nie zostało jednak przez biegłych uwzględnione, gdyż zastosowana korekta w wysokości + 20 % dotyczy jedynie podniesienia wartości pojazdu z uwagi na mniejszą pojemność silnika przyjętego modelu. Z przedmiotowej wyceny wynika również, iż w wyposażeniu standardowym w/w modelu brakuje automatycznej skrzyni biegów. Powyższe ustalenia wskazują, że przyjęty przez biegłych model samochodu znacznie odbiega pod względem parametrów technicznych (pojemność silnika 1586 cm3, moc silnika 78 kW, rodzaj nadwozia kombi 3-drzwiowe i 4-drzwiowe) oraz wyposażenia (brak automatycznej skrzyni biegów) od samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania. Ponadto zastosowane przez biegłych korekty z tytułu: aktualności badań technicznych, regionalnej sytuacji rynkowej i zmiany oświetlenia na UE, w ocenie organu odwoławczego, nie zasługują na uwzględnienie z uwagi na fakt, iż dla organów celnych przy ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych mają znaczenie wyłącznie takie czynniki, które mogą wpływać na cenę, którą ustala zagraniczny sprzedawca. W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji, skarżący zarzucił naruszenie art. 31 ust 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez błędne przyjęcie, iż przy ustaleniu wartości celnej towaru tzw. metodą ostatniej szansy, nie uwzględnia się współczynnika zbywalności tego towaru. W ocenie skarżącego bowiem ustalenie wartości celnej towaru powinno uwzględniać wszystkie elementy i zdarzenia mające wpływ na tą wartość, niezależnie od ceny transakcyjnej towaru, a korekta zbywalności pojazdu jest istotnym elementem opinii biegłego i wpływa na ustalenie wartości celnej pojazdu. Pominięcie tego elementu spowodowało zawyżenie wartości celnej sprowadzonego przez skarżących pojazdu oraz miało wpływ na wysokość określonych im kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Ponadto skarżący zarzucił, iż w przeprowadzonym postępowaniu naruszony został art. 216§1 w zw. z art. 190 §1 Ordynacji podatkowej, ponieważ organ nie wydał postanowienia o dopuszczeniu dowodu z uzupełniającej opinii biegłego, a poprzestał jedynie na zwróceniu się do niego o złożenie wyjaśnień dotyczących sporządzonej opinii. Skarżący zarzucili również naruszenie art. 187 w zw. z art. 191 Ordynacji, na skutek nie rozpatrzenia w sposób wyczerpujący zebranego w sprawie materiału dowodowego tj. opinii biegłego J. S., a także prywatnej opinii I.K. i A. Rz., protokołu z oceny technicznej i kwitu konwojowego oraz naruszenie art. 120 ordynacji poprzez zaniechanie wezwania strony do przedłożenia uwierzytelnionego tłumaczenia protokołu z oceny stanu technicznego wykonanej na terenie USA i uwierzytelnionej kopii kwity konwojowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w R. wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 16 listopada 2010r. pełnomocnik skarżącego przedłożył pismo procesowe wraz z uwierzytelnioną kopią protokołu oceny stanu technicznego sprowadzonego samochodu oraz kopia kwitu konwojowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżonych orzeczeń z prawem. Zgodnie z art. 134 §1 i §2 ppsa. przy sprawowaniu tejże kontroli, sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi ani też powołaną w niej podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ppsa., podlegają uchyleniu tylko w sytuacji naruszenia prawa mającego lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżone decyzje z punktu widzenia ich zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzje te nie naruszają prawa. Istotę sporu w rozpoznawanej sprawie stanowiło ustalenie wartości celnej samochodu sprowadzonego przez skarżącego z USA. Na podstawie art. 29 ust. 1 WKC wartością celną towaru jest wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wówczas, jeżeli zostały sprzedane w celu wywozu na obszar Wspólnoty. Jednakże zgodnie z art. 181a ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 2454/93 z dnia 2 lipca ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady nr 2913/92 ustanawiającego WKC (Dz. Urz. WE L 93.253.1 - określanym dalej jako rozporządzenie wykonawcze), jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. W takiej sytuacji organowi celnemu przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem ich autentyczność, jak i wiarygodności podanej w nich ceny transakcyjnej towaru (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007r., sygn. akt I GSK 1167/06). W przedmiotowej sprawie wątpliwości organu celnego wzbudziła wartość sprowadzonego przez skarżącego pojazdu marki Suzuki Grand Vitara rok produkcji 2007, zadeklarowana przez stronę skarżącą na kwotę 2350 USD. Porównanie cen z wartością pojazdu zadeklarowaną przez skarżącego w oczywisty sposób uzasadniało wątpliwości co do prawidłowości wartości zadeklarowanej i w świetle art. 181a rozporządzenia wykonawczego podstawy do odstąpienia przez organy celne od ustalania wartości celnej sprowadzonego pojazdu na podstawie wartości transakcyjnej. Źródłem uzasadnionych wątpliwości organów celnych była analiza cen kształtujących się na rynku amerykańskim. W celu uzyskania wiedzy na temat poziomu cen na tym rynku organ prawidłowo posłużył się danymi zawartymi w na stronach internetowych. Należy podkreślić, że posługiwanie się katalogami i wyspecjalizowanymi czasopismami dostępnymi także w formie elektronicznej jest nie tylko powszechnie akceptowane w orzecznictwie, lecz znajduje także oparcie w opiniach Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie organ posłużył się prawidłowymi metodami poszukując tylko właściwego modelu i rocznika. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Przechodząc do analizy metody ustalenia wartości celnej towaru należy podkreślić, iż jej ustalenie w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych bądź podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a) i b) WKC) w przypadku importu używanych samochodów osobowych, nie jest obiektywnie możliwe, gdyż wymagałoby znalezienia samochodu osobowego o identycznym stopniu zużycia. Metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c) WKC) stosowanej w przypadku importu towarów masowych, również nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. Metoda wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC), oparta na kosztach produkcji i zysku, również nie znajduje zastosowania w sytuacji importu towarów używanych, gdyż odnosi się do towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej. Skoro zatem brak jest możliwości zastosowania metod opisanych w art. 29 lub art. 30 WKC, wartość celną towaru należy ustalić w oparciu o metodę opisaną w art. 31 WKC, tj. metodę "ostatniej szansy", co w przedmiotowej sprawie zasadnie zostało uczynione. Weryfikacji wartości celnej towaru dokonuje się w oparciu o materiały porównawcze dla samochodów o parametrach zgodnych z danymi dla sprowadzonych przez importera, wyprodukowanych poza Wspólnotą, sprzedawanych na rynku Wspólnoty. Istnieje przy tym możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty bądź z opinii biegłego. Należy zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie, wbrew zarzutom skargi, wartość celna towaru określona została na podstawie rzetelnie sporządzonej opinii biegłego, który po przyjęciu bazowej ceny pojazdu, według najtańszych ofert dostępnych na rynku eksportera, dokonał odpowiedniej korekty tej wartości z tytułu stopnia uszkodzenia sprowadzonego samochodu. Nie można również podzielić argumentów skarżącego iż za podstawę sporządzonej w sprawie opinii biegłego w sposób nieprawidłowy wzięto inny aniżeli sprowadzony przez skarżącego samochód osobowy. Należy zauważyć, iż wbrew zarzutom skargi za podstawę tejże opinii przyjęto model najbardziej zbliżony do sprowadzonego przez skarżącego pojazdu, zarówno jeśli chodzi o jego parametry techniczne jak i standard wyposażenia. Jak przyznał biegły, modele Suzuki Grand Vitara: MR’05 oraz XL-7 różniąc się jedynie wyglądem zewnętrznym, są porównywalne jeśli chodzi o parametry techniczne, różnica zaś sprowadza się zasadniczo do wyglądu zewnętrznego pojazdu i rynku przeznaczenia. Wobec treści opinii biegłego oraz złożonych przez niego wyjaśnień nie ma podstaw do kwestionowania poczynionych przez organ celny ustaleń. Z analogicznych powodów nie zasługuje na uwzględnienie przedłożona przez stronę prywatna wycena sporządzona przez I. K. i A. Rz. Nie można jednakże zarzucić organom, iż zaniechały zbadania tego dowodu. Z samej treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika bowiem, iż opinia ta była przedmiotem skrupulatnego badania przez organ podatkowy, a powodem jej niezastosowania w sprawie były dostrzeżone przez organy celne braki tejże opinii, wynikające z przyjęcia za podstawę tejże wyceny, pojazdu o innych parametrach technicznych aniżeli sprowadzony przez skarżącego. Nie można zatem podzielić zarzutu skargi co do naruszenia w przedmiotowym postępowaniu art. 187 w zw. z art. 191 Ordynacji poprzez nie wyczerpujące rozważenie opinii biegłego oraz przedłożonej wraz z odwołaniem opinii prywatnej. W ocenie sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był wystarczający dla wyjaśnienia kwestii związanej z zakresem uszkodzeń sprowadzonego samochodu dlatego też przedłożone na rozprawie dokumenty spedycyjne ( protokół oceny technicznej wraz z kwitem konwojowym), których nie uwierzytelnione kopie przedstawiono uprzednio w postępowaniu odwoławczym, nie mogły podważyć prawidłowości, poczyniony przez organy, ustaleń w odniesieniu do stopnia uszkodzenia samochodu. Należy podkreślić, że decydujące dla stwierdzenia zakresu uszkodzeń przedmiotowego samochodu były dokumenty dołączone do zgłoszenia celnego tj. opinia techniczna z dnia 4 grudnia 2007r. w której wymienione są uszkodzenia pojazdu. Nie bez znaczenia w sprawie jest oświadczenie skarżącego zawarte w umowie sprzedaży importowanego samochodu, że dach i podwozie uszkodzone zostały podczas transportu na terytorium RP. W ocenie sądu, ustalony w tym zakresie stan faktyczny sprawy nastąpił w granicach zasady swobodnej oceny dowodów. W świetle powyższego nie zachodziła również konieczność wzywania strony do nadesłania uwierzytelnionych tłumaczeń dokumentów spedycyjnych, których uwierzytelnione kopie przedłożone zostały na rozprawie, gdyż dokumenty te mogły poważać poczynionych przez organy ustaleń faktycznych. Nie doszło zatem do naruszenia art. 216§1 i 190 §1 Op. W ocenie sądu bowiem, zgłoszone przez skarżącego zastrzeżenia do opinii biegłego J. Sz. zostały przez organ odwoławczy należycie rozważone ,a biegły na żądanie organu złożył wyjaśnienia ustosunkowując się do tychże zarzutów. Wbrew twierdzeniom skargi dla uzyskania wyjaśnień w przedmiocie treści opinii – tj. w przedmiocie przeprowadzonego już dowodu, nie jest konieczne wydawanie odrębnego postanowienia o wydaniu opinii uzupełniającej. Wprawdzie wyjaśnienia biegłego nie były doręczone stronom, jednakże nie było to uchybienie mogące mieć wpływ na wynik sprawy. Ponadto pełnomocnik strony pouczony w myśl art. 200 OP zapoznał się z całością akt sprawy. Jako wartość celną pojazdu, organy przyjęły wartość wynikającą z wyceny biegłego, bez uwzględnienia jedynie współczynnika zbywalności. Niezastosowanie powyższej korekty było uzasadnione, gdyż nie jest ona bezpośrednio związana z wartością transakcyjną towaru. Opłacalność importu pojazdu jest indywidualną sprawą importera i nie wpływa na ustalenie wartości celnej używanego pojazdu sprowadzającej się do odtworzenia jego wartości w momencie przywozu na obszar celny Wspólnoty. Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ przyjął z korzyścią dla strony wartość rynkową brutto ustaloną według "metody stopnia uszkodzenia" nie uwzględniając przy ustalaniu tej wartości zastosowanej przez biegłego korekty z tytułu "współczynnika zbywalności" i przyjął za podstawę ustalenia wartości celnej samochodu wartość określoną przez rzeczoznawcę w wysokości 53 285 zł, odliczając od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru tj. 10% zwyczajowo przyjętej marży, 22% podatku od towarów i usług, 13,6% podatku akcyzowego, oraz 10% cła. Zarzuty skarżącego dotyczące oparcia się na materiale dowodowym w postaci informacji ze stron internetowych nie mają usprawiedliwionych podstaw. Trzeba przede wszystkim podkreślić, że informacje te nie stanowiły podstawy ustalenia wartości celnej towaru, lecz źródło uzasadnienia wątpliwości dotyczących wartości zadeklarowanej pojazdu. Jak wskazano wyżej, posłużenie się tego typu źródłem informacji dla wyjaśnienia wątpliwości co do wartości celnej pojazdu było w pełni zgodne z zasadami postępowania celnego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami procesowymi, stanowił on wystarczającą podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jego oceny dokonano zaś w zgodzie z zasadami logiki. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego. Powyższe ustalenia mają bezpośrednie przełożenie na kwestię zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 4 ust 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega eksport i import wyrobów akcyzowych, a obowiązek podatkowy w tym zakresie powstaje z chwilą powstania długu celnego, w rozumieniu przepisów prawa celnego. Podstawą zaś opodatkowania podatkiem akcyzowym, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, zatem oczywistym jest iż określenie kwoty długu celnego w innej wysokości aniżeli zadeklarowana, wpływa automatycznie na określenie podatku akcyzowego. Organ celny uwzględniając ustaloną wartość importowanego samochodu określił zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 4 538 zł. przy zastosowaniu stawki 13,6% przyjętej w oparciu o art. 75 ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym i rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (dla samochodów o pojemności silnika powyżej 2000 cm3). Analogicznie w podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego, a jego podstawą, zgodnie z art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W rozpoznawanej sprawie organ celny określił kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 8 339 zł stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wynika z powyższego, objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu oraz powstanie z tego tytułu długu celnego, powoduje konsekwencje w postaci powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług oraz - w przypadku wyrobów akcyzowych, jakimi są samochody osobowe - również obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego. To przepisy podatkowe, określając zasady opodatkowania w przypadku importu towarów, odwołują się do rozwiązań przyjętych w prawie celnym i określonych w tym prawie zdarzeń. Przyjmując określoną przez organ kwotę wynikającą z długu celnego, rozstrzygnięcia w kwestiach podatkowych, tj. podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług, są prawidłowe. Przy czym należy zauważyć, że zastosowane przez organ stawki obu podatków są tożsame ze stawkami zadeklarowanymi przez skarżącą w zgłoszeniach celnych i nie były przedmiotem sporu. Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa, dlatego skargi nie zasługują na uwzględnienie i podlegają oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.